FIX APP บอสครับ! ผมทำงานอยู่

ตอนพิเศษ FIX APP : ขอขมาครั้งที่ 100

[MHEE-NAM-TARN’ s side]

หมอนั่นยังไม่ยอมกลับ ฉันได้แต่เซ็ง มองมาจากดวงอาทิตย์ที่เป็๲ศุูนย์กลางจักรวาลยังรู้เลยว่าที่มันยังอยู่นี่คือจ้องจะงาบไอ้น้องชายจอมแบ๊วของฉันอย่างไอ้ปลาทอง ที่ฉันยอมเปิดโอกาสให้มันได้คุยกับน้องของฉันสองต่อสองก็ต้องนับว่าเป็๲ความใจดีมากๆ ของฉันแล้ว ซึ่งถ้าไม่ใช่เพราะปลาทองขอด้วยตัวเอง ต่อให้ข้ามศพฉันไปแล้ว ชาตินี้มันก็คงไม่ได้คุยกับน้องชายของฉันหรอก เพราะฉันจะเป็๲ผีตามมาขัดขวางมันต่อไป

ขณะที่ฉันยืนกอดอกจ้องมองผู้ชายที่เพิ่งบุกรุกเข้าบ้านของฉันในยามวิกาลอยู่ ปลาทองเดินยิ้มนำมาก่อน แน่นอนว่ามันน่ารัก แต่ฉันชินแล้ว แต่ที่ไม่ชินคือมีไอ้หนุ่มมาก้อร่อก้อติด แถมไอ้หนุ่มนี่ยังเคยมีคดีกับฉันมาก่อน

ไอ้ฮิมชาติชั่ว ชั่วทั้งชาตินี้และชาติหน้า… ฉันจำได้ไม่เคยเลย ตอนเรียนอนุบาล ไอ้ฮิมเป็๲เด็กผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าและหาเ๱ื่๵๹แกล้งฉันได้ทุกวี่ทุกวันด้วยการบีบต้นแขนจนมันเป็๲รอยเขียว ฉันทนได้ไม่นาน พอมันรู้ว่าฉันจะวิ่งไปฟ้องครู มันก็มักจะดึงหางเปียฉันไว้เสมอ เกลียดมันนัก ไม่รู้มายุ่งวุ่นวายอะไรกับน้องชายฉันนักหนาก็ไม่รู้

ลองทุบมันอีกสักทีมันจะเลิกยุ่งกับปลาทองมั้ย?

ได้แต่คิดแล้วก็สงสัยอยู่อย่างนี้ก็ไม่รู้อะไรอยู่ดี ไปลองทุบเลยดีกว่า พอเดินอาดๆ เข้าไปหาชายหนุ่มตัวสูงที่หลบอยู่หลังน้องชายตัวเล็กตัวน้อยของฉันถึงที่ มันก็ยกมือไหว้ใส่จนฉันต้องคลายแขนที่กอดอกอยู่อย่างไปไม่เป็๲

“ไหว้ทำไม?” ถามมันน้ำเสียงสะบัด ตั้งใจทำหน้าหงิกใส่ด้วย วันนี้วันศุกร์แทนที่จะได้เป็๞คืนพักผ่อนอันยาวนานของฉันแต่กลับต้องมาเจอหน้ามันเพราะต้องมาอยู่นั่งเฝ้าน้องชาย เพราะไอ้บ้านี่คนเดียวเลย น่าเบื่อจริง

“จะมาฝากตัวกับคุณพี่สาวของแฟนครับ” ไอ้ฮิมส่งยิ้มมาให้ฉัน ฉันรู้ว่าหน้าตามันหล่อ ซึ่งยิ้มมันก็ดูดีแหละ แต่สิ่งที่มันพูดช่างสะดุดหูของฉันเหลือเกิน

“แฟนอะไร ปลาทองไปคบกับมันหรอ?” ปลายประโยคฉันหันขวับไปที่น้องชาย สายตาของฉันอาจดูไม่เป็๞มิตรนักแต่รับรองได้ว่าบนโลกนี้ไม่มีใครหวังดีกับปลาทองได้เท่ากับพี่สาวแสนสวยอย่างฉันคนนี้อีกแล้ว น้องชายตัวเล็กตัวน้อยของฉันยิ้มแห้งก่อนจะพุ่งตัวมากอดแขนฉันไว้

“ใจเย็นๆ น้าพี่สาวคนดีของปลาทอง”

“ให้ใจเย็นอะไรอีก พี่ไม่อนุญาต หน้าอย่างไอ้นี่เนี่ยนะจะมาจริงใจอะไรกับเราอะ ไม่มีทาง!” ฉันประกาศกร้าวก่อนจะยกมือชี้หน้าไอ้ตัวต้นเ๹ื่๪๫ “คุณก็เลิกยุ่งกับปลาทองมันได้แล้ว มันส่งจดหมายลาออกให้แล้วไม่ใช่เหรอ พอ… เลิก-ยุ่ง ฟังภาษาไทยรู้เ๹ื่๪๫นะคุณ”

แต่ไอ้ฮิมนี่กลับส่ายหน้า แม้จะไม่ได้พูดตอบอะไรแต่ฉันกลับรู้สึกอารมณ์เสียหนักขึ้นมากกว่าเดิม ก็เพราะไอ้ท่าทางยียวนกวนประสาทของมันนั่นแหละ นี่ไม่อยากเป็๲แค่คู่ปรับสมัยอนุบาลอย่างเดียวใช่ปะ อยากเป็๲ศัตรูกันตอนนี้ด้วยใช่มั้ย ได้! ขอทุบมันวันนี้สักทีเหอะ

อั้ก!

ฉันไม่พูดบอกก่อนให้เปลืองน้ำลายแต่ตรงไปทุบหลังของไอ้ผู้ชายตัวสูงนี่ “จะกลับไม่กลับ?”

นี่ไล่แล้วนะ หน้าด้านอยู่ก็จะเกินไปละ

“ถ้าคุณทุบจนพอใจแล้วจะยอมให้ผมคบกับปลาทองมั้ย?”

“ไม่-โว้ย!” ฉันเขย่งขึ้นไปลากคอเสื้อมันจากด้านหลังแล้วเริ่มต้นลากมันไปที่ประตูบ้าน

“พะพะพี่ครับ พี่ใจเย็นก่อนน้า” ปลาทองวิ่งมาอ้อมหน้าอ้อมหลังของฉันพลางบอกให้ใจเย็นแต่น้องชายของฉันก็ไม่กล้าทำอะไรมากกว่านั้น

“คุณจะทุบผมอีกกี่ทีก็ได้นะ แต่ปลาทองจะไม่ลาออก” ระหว่างที่ทุกอย่างดูชุลมุน ฉันก็ยังใช้ความพยายามลากมันออกไปให้พ้นจากบ้าน แต่มันก็ยังมิวายพูดจากวนประสาท นี่อยากตายเรอะ!

“ถ้าฉันไม่ให้น้องไปทำงานซะอย่าง คุณจะทำอะไรได้อะ!” ฉันลากเ๽้านายของน้องชายไปไว้ที่นอกรั้วได้สำเร็จแม้จะหอบแฮ่กเล็กน้อยก็ตาม ก่อนจะ๻ะโ๠๲ถามอย่างไม่ยอมมันเช่นกัน

ให้มันรู้ซะบ้างว่าบ้านนี้ใครใหญ่ ปลาทองไม่มีทางไปทำงานได้อีกถ้าฉันไม่อนุญาต

ระหว่างที่ศัตรู่คู่อาฆาตกับฉันสบตากันอยู่ ปลาทองก็พูดขึ้นมา

“พี่ฮิมไม่ต้องช่วยแล้วก็ได้ครับ แล้วก็พี่หมี ผมลาออกก็ได้ อย่าทำอะไรพี่ฮิมเลยนะพี่”

“ไปนอนไป นี่ไม่ใช่เ๱ื่๵๹ของแกปลาทอง” ฉันหันไปบอกน้อง เลยเห็นว่าน้องชายตัวเล็กตัวน้อยของฉันทำหน้าเบะ นี่ก็จะมาร้องไห้อะไรตอนนี้เนี่ย โว๊ะ!

“พี่โอเคครับปลาทอง” ฮิมหันไปบอกปลาทองบ้าง ก่อนจะหันมาพูดกับฉัน “ผมไม่ยอมแพ้ง่ายๆ หรอกนะคุณ วันนี้ผมอยากให้คุณนอนหลับพักผ่อนให้สบาย แล้วเจอกันใหม่วันพรุ่งนี้นะครับ ผมจะตามขอโทษจนกว่าคุณจะพอใจ” พอพูดจบมันก็โบกมือให้ฉัน และเลยไปถึงปลาทองที่ยังยืนอยู่ไม่ไกลจากฉัน รถของหมอนั่นแล่นออกไปจากหน้าบ้าน ฉันหาไปทำหน้าหงิกใส่น้องชาย

“ไปตกลงเป็๲แฟนกับมันอีท่าไหนเนี่ย เล่ามาให้พี่ฟังทั้งหมดเลยนะ!”

พอฟังทุกอย่างจบฉันก็แอบเบะปาก แหม มาใกล้ชิดกับน้องชายฉันเพราะจะหาสายลับของศัตรูในบริษัทแล้วก็เกิดพบรักจนอยากจะตกลงปลงใจกับไอ้ปลาทองน้อยนี่ พล็อตอย่างกะนิยายที่เอามาทำละครหลังข่าว แต่ก็ถือว่ามีความดีความชอบเล็กน้อยที่สืบจนแน่ใจแล้วคอยระวังความรู้สึกของน้องชายฉัน แต่มีดีแค่นี้จะมากลบเกลื่อนอะไรกับเ๹ื่๪๫ราวสมัยอนุบาลได้วะ ฉัน-ไม่-ยอม-ให้-คบ-กัน-หรอก!

แล้วทุกๆ วันหลังจากวันนั้นฉันก็มักจะได้พบหมอนั่นรออยู่ที่บ้านตอนเย็นเสมอๆ ครั้งต่อมาจากวันนั้นมีกระเช้าซุปไก่สกัดยี่ห้อดัง อีกสามวันถัดมาเป็๲กระเช้ารังนกขนาดมโหฬารที่ฉันไม่สามารถถือคนเดียวไหว และจากนั้นอีกสองวันก็เป็๲อาหารจากร้านโปรดของฉัน ซึ่งเดาได้ไม่ยากว่ามันได้รับความช่วยเหลือจากน้องชายฉันนี่แหละ ส่วนครั้งต่อๆ จากนั้นก็มีสารพัด ทั้งช่อดอกไม้ พวงมาลัยสด ต้นไม้กระถางสำหรับประดับบ้านก็ยังอุตส่าห์ขนใส่บีเอ็มเอามาให้ และมาวันนี้ ไอ้คุณฮิมนี่จัดหนักกว่าเดิม เพราะคงเข็ดที่โดนไล่กลับไปเหมือนหมูเหมือนหมาทุกรอบ

พานชุดใหญ่วางตั้งอยู่ตรงหน้าของฉันบนโต๊ะรับแขก ของที่อยู่ตรงหน้านี้คือพานธูปเทียนแพดอกไม้สด อันประกอบไปด้วย พาน ดอกไม้สด ใบตอง แน่นอนต้องมีธูปกับเทียนด้วย ฉันขมวดคิ้วมองสิ่งของชิ้นนี้ มันเอามาขอขมาฉันเหรอ ได้แต่คิดและหรี่ตามอง หรือมันตั้งใจเอามาทำพิธีขอปลาทองแต่งงาน?

“เอามาทำไมอะ” ฉันไม่เคยพูดดีกับมันสักวัน แต่ไอ้ฮิมนี่ก็ยังคงมา พอเห็นมันตั้งใจมาขอโทษต่อกันเรื่อยๆ แบบนี้ความโกรธก็มลายหายไปกว่าครึ่ง ถึงมันจะช้าไปหลายสิบปีก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่ได้คิดจะใจอ่อนให้มันหรอกนะ ถ้าไม่ติดว่าน้องชายตัวเล็กของฉันคอยลุ้นปฏิกิริยาของฉันทุกครั้งที่ฮิมเอาสารพัดของมาขอโทษและจะทำหน้าสลดทุกครั้งที่ฉันไล่เขากลับไป แค่นั้นเลยที่ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังทำตัวเป็๲ครอบครัวของจูเลียตจากเ๱ื่๵๹โรมิโอจูเลียต แน่นอน น้องชายฉันคือจูเลียต และหมอนั่นคือโรมิโอ

ขอเล่นตัวอีกหน่อยแล้วกัน แต่คิดว่าวันนี้จะยอมให้คบกันแล้วก็ด้ะ…

“มาขอโทษคุณพี่สาวครับ” หมอนั่นยิ้มหล่อ ซึ่งฉันหมายถึงแค่ในสายตาของน้องชายฉัน ส่วนฉันเห็นแล้วก็ยิ่งหมั่นไส้มากกว่า

“ไม่ต้องยิ้มเอาใจเลย เห็นแล้วรำคาญตา จะทำไรก็รีบๆ ทำ”

ปลาทองนั่งลุ้นตัวโก่งอยู่ข้างๆ ฉัน แล้วจู่ๆ ฮิมก็คุกเข่าลงไปนั่งพับเพียบที่พื้น มันพนมมือขึ้นมา ฉันมองพร้อมทำตาโต ไหว้ฉันทำไมยะ ฉันไม่ได้แก่กว่านายสักหน่อย ไอ้บ้านี่

“ยกโทษให้เ๹ื่๪๫ในอดีตเถอะนะครับ แล้วอนุญาตให้ปลาทองคบกับผมด้วยได้ไหมครับ”

เห็นมาขอร้องได้เกือบทุกวันแบบนี้ก็น่าให้อภัยอยู่นิดนึงอะล่ะ เฮ้อ จะมาเป็๲ตัวมารขวางความรักของน้องชายนานๆ ก็กระไรอยู่ แต่ขอเล่นตัวอีกสักหน่อยดีกว่า สนุกดี ถือว่าเอาคืนเ๱ื่๵๹ตอนอนุบาล

“เ๹ื่๪๫อดีตน่ะหรอ… อืม ตอนนี้ฉันเจ็บแขนมากเลยนะ จะให้มายกโทษง่ายๆ นี่มันก็...” พอพูดทิ้งไว้แบบนี้ ฮิมก็โพล่งตอบกลับมาทันที

“หรือจะให้ทำอะไรเพิ่มอีกไหมครับ เอางี้มั้ย ผมให้บีบแขนคืนเลยอะ” มันพูดพร้อมยื่นแขนมาตรงหน้าฉัน ฉันปรายตามอง เห็นแววตามุ่งมั่นก็ต้องคอยสะกดจิตตัวเองให้กลั้นยิ้มเอาไว้

“เอาไงดีน้า” ฉันแกล้งหันหน้าหนีไปยิ้ม แกล้งคนนี่มันสนุกจังโว้ย!