แค่...ผู้หญิงขัดดอก
Ep.25
" เอิง โต๊ะ 7 " พี่นนนี่เรียกบอกเอิงขณะที่เอิงจัดของอยู่
" รับอะไรดะ.... "
" หนู "
" พี่ปั้น !! "
หมับ...
" หนู...หนูอยู่นี่เอง พี่เจอหนูแล้ว พี่คิดถึงหนูมาก " พี่ปั้นเข้ามากอดเอิง พร้อมพูดอะไรก็ไม่รู้ มันรู้สึกแปลกๆ ความเจ็บนั้นมันเข้ามาในหัวเอิงอีกแล้ว
" อีชะนี " พี่นนนี่คงใ เลยเดินเข้า เอิงเลยสบัดตัวออกจากพี่ปั้น
" เอิง ฝากโต๊ะนี้ด้วยนะพี่ " พี่นนนี่เห็นสีหน้าเอิง คงรู้
" หนู "
" คุณลูกค้า สั่งอะไรดีคะ " พี่นนนี่กันพี่ปั้นไม่ให้มาที่เอิง เอิงรีบเดินหนี มาที่น้องอิงค์เลย จะกลับมาทำไมในวันที่เอิงจะลืมพี่ไปแล้ว เอิงอยู่แต่หลังร้านเลย ไม่ออกไป จนเลิกงาน พี่นนนี่จูงมือน้องอิงค์พากันออกไปจะกลับบ้านกัน
" หนู "
ยังค่ะ ยังไม่ไปไหน พี่ปั้นเข้ามาขวางเอิง
" พี่ขอโทษ พี่ตามหาหนูแทบทุกวัน กลับบ้านกับพี่นะ "
" เอิงคงกลับไปกับพี่ไม่ได้ ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิมแล้ว "
" แต่พี่ยังรักหนู พี่รู้แล้วว่าพี่รักหนูมากแค่ไหน "
" แต่เอิงไม่ได้รักพี่แล้ว "
" พ่อ... " น้องอิงค์เห็นพี่เต๋าเดินมา เรียกเสียงดัง รีบวิ่งไปหาเลย
พี่เต๋าอุ้มน้องอิงค์แล้วเดินมาที่เอิง เอิงรู้ว่าพี่เต๋ารู้สึกไม่ดี สีหน้า แววตาที่มีให้เอิง มันดูเศร้าลงทันที
" วันนี้ดื้อกับแม่มั้ยคะ " พี่เต๋าถามน้องอิงค์แต่มองหน้าเอิง
" ไม่ดื้อค่ะ "
" หนู.... " พี่ปั้นคงไม่เชื่อสายตาตัวเองค่ะ เอิงจะตอบให้
" เอิงคงทำตามที่พี่ขอไม่ได้แล้ว เพราะอะไรพี่คงรู้นะคะ "
" ไม่ใช่ หนูกำลังหลอกพี่อยู่ " อ้าว เสือกฉลาดอีก
" หนูคือเมียของพี่ พี่ไม่ได้โง่ "
" แต่พี่คงฉลาดน้อย เพราะเอิงก็เมียพี่หมวดเต๋าเหมือนกัน ไปเถอะคะพี่เต๋า พี่นนนี่ "
" ............ "
พูดจบทำคนตรงหน้างงไปเลย เอิงเกาะแขนพี่เต๋ามาที่รถ
" เอิง... "
" อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้นะคะ เอิงเหนื่อย " ที่ตอบออกไปแต่รู้สึกไม่ดี มันทำตัวไม่ถูกเอิงให้น้องอิงค์กลับมาห้องกับพี่เต๋า เอิงกลับกับพี่นนนี่ มาถึงพี่เต๋าพาน้องอิงค์ไปอาบน้ำ ออกมาเล่นของเล่น
" ไม่ว่าเอิงเลือกแบบนั้น พี่ก็ยังรักเอิงกับลูกเสมอนะ "
" ............. "
เลือกแบบไหนใจก็เจ็บ คนเลือกใช่ว่าไม่เจ็บ เอิงอยากอยู่ด้วยความรักไม่ใช่ความอดทน ถ้าใจมันเจ็บเกินทน เอิงคงทนไม่ไหวหรอกคะ
" พี่กลับก่อน มีอะไรโทรหาพี่เลยนะ " พี่เต๋าพูดขึ้น ตอนนี้ค่ำแล้ว กำลังจะกลับ พี่เต๋าไม่เคยค้างที่นี่ เอิงก็เดินออกมาส่ง
แต่พอออกมา...
" พี่นอนกับหนูกับลูกนะคะ คืนนี้ "
" อืม...เข้าข้างในกันมืดแล้ว "
" เอิงจะเอาไง " พี่เต๋าถามขึ้น ขณะนั่งอยู่ในห้องพักเอิง เอิงออกไปข้างหน้าเจอพี่มารคนไร้หัวใจ นั่งอยู่ที่ม้านั่ง ห้องพักแรก ที่ห่างจากห้องเอิง 3 ห้อง มองเห็นได้สบาย พี่ปั้นนั่งมองเอิงอยู่ เอิงเลยพูดเสียงดังในพี่ปั้นได้ยิน พี่เต๋าเห็นเลยจับมือเอิงเข้าข้างใน
" พี่นอนนี่ได้มั้ยคะ "
" แต่มะ.... "
" พ่อ...นอนกับหนูได้มั้ยคะ ???? " น้องอิงค์พูดงัวเงียออกมาจากห้อง เข้ามากอดคอพี่เต๋าน้องอิงค์หลับเร็วตลอด คงได้ยินเสียงคุยกันเลยตื่น
" มันจะดูไม่ดีนะเอิง "
" พ่อกับลูกนอนด้วยกัน คงไม่เป็ไรหรอกค่ะ " เอิงพูดให้พี่เต๋าหายคิดมาก
" พ่อจะนอนกับน้องอิงค์นะคะ "
" เย้ๆ หนูรักแม่ รักพ่อ รักป้านี่ด้วย " สงสารน้องอิงค์เหมือนกันนะคะ พ่อกับแม่ที่แท้จริงมาทิ้งไปแบบนี้ โตขึ้นก็ต้องรู้ว่าเอิงไม่ใช่แม่เค้าความรู้สึกนั่นจะเป็อย่างไรนะ เอิงจะเลี้ยงเค้าให้ดีที่สุด ♥️
" หนู...หลับยัง " พี่เต๋าถามที่ตอนนี้นอนบนเตียงเดียวกัน ห้องเอิงมีที่นอนเตียงเดียว น้องอิงค์นอนตรงกลางระหว่างเอิงกับพี่เต๋า
" พี่นอนไม่ได้เหรอคะ " คงเพราะเตียงเล็กนอนเบียดกัน เอิงเลยจะขยับตัวน้องอิงค์มาหาเอิงอีก
" เปล่าคับ เอ่อ... "
" มีไรคะ "
" พี่ขอนอนจับมือเอิงได้มั้ย " พี่หมวดเอ้ย เป็ตำรวจนะ จะเขินทำไม เอิงไม่ตอบแต่จับมือพี่เต๋าแทน เอิงแอบเห็นพี่เต๋าอมยิ้ม พี่เต๋าเปลี่ยนจากเอิงจับมือ แต่เอามือเอิงไปจับ พร้อมกอดน้องอิงค์ด้วย ความรู้สึกแบบนี้มันหายไปนานแล้ว มันกลับมาอีกครั้ง ใจกระชุ่มกระชวยดีจัง...
เช้ามาไม่เห็นพี่ปั้นแล้ว คงกลับไปแล้ว วันนี้วันหยุด พี่เต๋ามีงานแค่่เช้า ตอนบ่ายมารับเอิงไปบ้านแม่พี่เต๋า แม่พี่เต๋าเป็แม่บ้านเต็มตัว ลาออกจากการเป็ครูเพราะไม่ค่อยสบาย พ่อพี่เต๋าเป็ตำรวจยศใหญ่
" หนูเอิง..ให้หลานนอนกับแม่นะ " แม่พี่เต๋าพูดพร้อมนั่งมองน้องอิงค์นั่งเล่นของเล่น
" น้องอิงค์ นอนกับคุณย่านะคะ " เอิงไม่อยากบังคับ ถามความสมัครใจลูกดีกว่า
" ค่ะ หนูจะนอนกับย่า " พูดจบนั่งเล่นของเล่นต่อ เป็เด็กดีจัง ไม่ต้องมาสนใจเื่ของผู้ใหญ่
" พี่กลับ เอิงล็อกบ้านให้เรียบร้อยนะ "พี่เต๋ามาส่งเอิงที่บ้าน ต้องไปเข้าเวร
" ขับรถดีๆนะคะ " เอิงออกมาส่งพี่เต๋า แล้วปิดบ้าน กดโทรหาแม่พี่เต๋าถามดูน้องอิงค์งอแงรึเปล่า แต่...
" ก็อกๆๆ "
" พี่เต๋าลืมอะไรนะ "
เอิงพึมพำเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู พอเอิงเปิดประตู
" พี่ปั้น !! "
" ไปกับพี่ " ทันทีที่เอิงเปิดประตู พี่ปั้นจับแขนเอิง ฉุดกระชากกระชากมาขึ้นรถ...
1K
