“พี่สอนผมหน่อย ผมมีพลังธาตุน้ำผมจะเก่งขึ้นได้ไหม ทุกวันนี้ผมทำได้แค่เอาน้ำไปสอดแนมด้านนอกเท่านั้นเอง แล้วแบบนี้ปู่ผมก็จะเลื่อนระดับพลังจนสามารถรักษาขาตนเองได้ใช่ไหม”
“ไอ้หนูขอเตือนนายเอาไว้หน่อยนะ ถ้าสมมุติสถานการณ์ตอนนี้กินเวลาไปหลายสิบปีถ้านายเอาแต่พูดพร่ำบอกใครว่านายมีพลังธาตุน้ำ ถ้ารัฐบาลทราบ เขาจะเกณฑ์นายไปเป็ทหาร”
“ทหาร ! ก็ดีสิผมจะได้ปกป้องประเทศชาติ แถมได้เงิน ได้สวัสดิการ”
เกาเทียนหัวเราะเสียงหยันออกมา เมื่อก่อนเขาก็คิดแบบนี้
“ดีกับผีสิไอ้หนู นายจะได้เข้ากะสร้างน้ำให้คนหลายร้อยหลายพัน หลายหมื่นกินใช้อย่างสบาย โดยที่นายถูกสูบพลังสร้างน้ำไปทำงานแบบไม่เห็นเดือนเห็นตะวันอาจจะได้ของกินนิดหน่อยอย่างบิสกิตหรือเศษผักเศษข้าว ส่วนตาแก่มีพลังรักษานี่ ถ้ามีคนรู้เื่เข้าไม่แน่ว่าต่อไปสกุลใหญ่ แก๊งใหญ่ หรือผู้มีพลังยิ่งใหญ่จะเอาไปกักตัวไว้เพื่อเอาไว้รักษาพรรคพวกของเขา นายจะไม่ได้เจอปู่อีก” เกาเทียนหันไปมองซือหย่า เห็นสีหน้าของเธอเหมือนคนที่เอาแต่ครุ่นคิด
ซือหย่าเคยเห็นมาแล้วเวลาที่เปิดเผยมากไป แล้วถูกเอาเปรียบว่ามันเป็อย่างไรเพราะเธอไปบอกที่บ้านน้าว่าพอมีธัญพืช บ้านนั้นเลยเข้ามาเอาข้าวของเธอไปจนหมดปัญญาชนเกาท่านนี้ช่างสอนได้จริงใจโดยแท้ น่าเลื่อมใสอย่างที่สุด
เฮ่อจื่อชงฟังแล้วรีบส่ายหน้า “แบบนั้นไม่ดีแน่ ๆนี่ต่างอะไรกับการถูกขังรีดพลังออกจากร่าง ผมจะไม่พูดบอกใครเป็อันขาดว่าแต่ทำไมต้องเอาคนธาตุน้ำไปผลิตน้ำล่ะครับ” เฮ่อจื่อชงเกาะอยู่ข้างเตียงเหมือนหมาตัวเล็กเอียงหน้าสงสัยซ้ายทีขวาที
“นายลองคิดนะถ้าคนติดเชื้อถูกฆ่าแล้วโยนลงในแหล่งน้ำ หรือว่าเชื้อไวรัสกลายพันธุ์สลายลงในดินไม่ว่าทางไหน ก็แพร่เชื้อได้ทั้งนั้น ต่อไปถ้าเราจะกินหรือใช้น้ำ ก็ควรผ่านการกรองระบบกรองที่นี่เป็แบบไหน” เกาเทียนหันมาหาซือหย่าอีกเอ่ยสองสามคำก็อยากแต่มองหน้าซือหย่า เฮ้อ... ก็มันช่างเจริญหูเจริญตา
ซือหย่าไม่รู้เื่การกรองน้ำอะไรทั้งนั้นเธอเพียงสั่นหน้า
“แล้วสำรองล่ะมีไหม” อนาคตไฟก็จะถูกตัดทุกคนหันมาใช้แหล่งกำเนิดไฟฟ้าจากธรรมชาติพวกแสงแดด
ซือหย่าสั่นหน้าเกาเทียนแน่ใจแล้วว่าบ้านนี้คงเป็ของเด็กสาวคนนี้
“ยุค 70 คงยังไม่มีของพวกนี้” เกาเทียนเย้าหยอก คนอื่น ๆ เลยหัวเราะด้วย แต่ซือหย่าทำสีหน้าจริงจัง
“ไม่มีเลย เราใช้ตะเกียงน้ำมันก๊าด และเทียนส่วนเตาก็ใช้ฟืน เสื้อผ้าทางรัฐจะแจกผ้ามาให้ตัดชุด ซึ่งสีก็จะเป็สีเขียวสีน้ำเงิน ถ้าอยากได้สีอื่น เราจะเอาไปย้อมเปลือกไม้อีกทีแต่การใส่สีสดใสจะถูกตราหน้าว่าเป็พวกทุนนิยมอาจจะถูกตรวจสอบได้”
เกาเทียนสำลักออกมาแรง ๆ ตบฉาดเข้าที่ขา “วะ! แม่หนูนี่อารมณ์ขันจริง ๆ”
ซือหย่าแก้มแดงอีกแล้ว
เฮ่อจื่อชงเห็นพี่สาวถูกเย้าหยอกแบบนั้นมันรู้สึกแช่มชื่นหัวใจ
“แท้จริงพี่สาวผมพึ่งมาจากป่าครอบครัวย้ายเข้าไปอยู่บนเขาในป่า พึ่งออกมาไม่นานพี่อย่าพูดอะไรให้กระทบกระเทือนจิตใจพี่สาวผมอีก”
เกาเทียนมองจ้องดวงตาเดียงสานั้นไม่แปลกใจเลยที่เธอคงความบริสุทธิ์เดียงสาได้แบบนี้
“ว่าแต่นังหนูนี่ผู้หญิงจริง ๆ ใช่ไหม ไอ้สวย ๆนี่หน้าจริง” เกาเทียนจับหน้าที่แดงระเรื่อหันซ้ายทีหันขวาทีความอุ่นแสนนุ่มนิ่มจากััที่ปลายนิ้ว ยืนยันว่าจริง “จุ ๆของแบบนี้ไม่ได้เห็นตั้งนาน ทำไมไม่ขี้เหร่กว่านี้สักหน่อย”
“สวยหรือ”เฮ่อจื่อชงหันมามองซือหย่าสีหน้ากรุ้มกริ่ม เมื่อก่อนพี่สาวคนนี้แต่งตัวสวยทันสมัยเหมือนคนมาจากเมืองใหญ่ สวยกว่านี้อีก แต่ตอนนี้เลิกแกล้งแอ๊บแอ้หันมาแต่งเหมือนคนป่าพี่ชายคนนี้กลับมองไม่วางตา สงสัยว่าชอบของแปลก
“รู้ไหมพวกมีพลังพิเศษที่ทางทหาร้าพวกมีพลังรักษาที่คนแย่งกันขนาดทำา ผู้หญิงต่อไปก็หาไม่ได้แล้ว”
“มันจะขนาดนั้นเลยหรือ”ปู่เฮ่อกังวล
“ตาแก่เอ๊ย !รู้ไหมด้านนอกนั่น คนที่ตายส่วนมากหลังไวรัสกลายพันธุ์ระบาดคือ เด็ก คนแก่ ผู้หญิงถึงรอดไปได้ กลุ่มที่มีพลัง ผู้นำส่วนมากก็เป็ผู้ชายถ้าขอร่วมเดินทางหรือรวมกลุ่ม คิดว่าพวกนั้นจะรับใครล่ะ และข้อแลกเปลี่ยนของผู้หญิงมีไม่กี่อย่างหรอก”
“พี่รู้เื่มากจริงกลุ่มของพี่ก็มีผู้หญิงไม่กี่คนแถม...” ท่าทางก็เป็เหมือนที่เกาเทียนพูดเฮ่อจื่อชงเชื่อเขาสนิทใจ
“ว่าแต่ไอ้หนุ่ม ทำไมพูดเหมือนคนแก่เรียกฉันว่าตาแก่ ๆ เรียกหลานฉันว่าไอ้หนู ก็แล้วไปเถอะทำไมเรียกแม่หนูซือก็เรียกนังหนู”
ตาแก่ ถ้ารู้ว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง จะยังมาถามไล่เรียงาุโกับเขาอยู่อีกหรือ
“ตาแก่อย่าใส่ใจเลย มันเป็คาแรกเตอร์ ฉันก็ปากหมาบ่นมากถามเยอะ เพราะไม่มีเพื่อนคุยนานแล้ว”
ปู่เฮ่อคิดว่ากลุ่มที่พาเกาเทียนมาคงไม่ค่อยพูดคุยกับเขาเพราะปากแบบนี้นั่นแหละ
“ที่นี่คือเมืองรอง เขตเมืองเอฟใช่ไหม”
ปีนั้นที่ถูกปลุกพลัง เขาจำได้ว่าเขาน่าจะอยู่เมืองเอฟ
“ใช่แล้ว ที่บ้านนี้แ่า กำแพงแข็งแรงเราอยู่ที่นี่สักพักก็ยังได้”
เกาเทียนสั่นหัว “พอฉันหายดี เราออกไปหาเสบียง ดูเส้นทางแล้วเตรียมรถสำหรับเดินทาง เมืองนี้จะถูกทิ้งะเิ และส่งทหารมาทำลายทิ้งเพราะว่าทางการควบคุมซอมบี้กลายพันธุ์ที่มาจากทะเลไม่ได้”
เมืองติดทะเลจะเสียหายมาก พอ ๆกับเมืองใหญ่ที่ผู้คนอาศัยอยู่เยอะ เมืองที่มีค่ายทหารจะอยู่รอดนานหน่อย
“พี่รู้ได้ไง” เฮ่อจื่อชงเสียดายกำแพงไม้และซุ้มเถาวัลย์ของเขา
“ครอบครัวฉันเป็ทหาร ที่เมืองเอมีกองกำลังทหารเมืองมีสนามบิน แถมติดทหารจากที่ราบสูง แถบนั้นจะมีทหารมากกว่าที่นี่”
ดวงตาของเฮ่อจื่อชงเบิกโต พี่คนนี้ไม่เพียงเก่งยังมีพี่น้องเป็ทหาร นี่องค์ประกอบในการเกาะครบหมดเลยไม่ใช่หรือ
“เอาล่ะพูดมาก ฉันหิวแล้ว มา ๆ นังหนูป้อนฉันแขนขาอ่อนแรงหมดแล้ว อายุปูนนี้ยังต้องกลับมาเพื่อเริ่มต้นใหม่อีก บ้าจริง ๆ”
“...”เฮ่อจื่อชงกลอกตาใส่เกาเทียน มือก็ปกติแท้ ๆ ที่ไม่ปกติคือคำพูด และท่าทางของเขาต่างหาก
“ได้ค่ะ ๆ ” ซือหย่าเอาโจ๊กหมูสับป้อนใส่ปากอีก
เกาเทียนค่อยรู้สึกว่าย้อนเวลามาก็ดีหน่อย พยักหน้า “เอาหมูเยอะ ๆ หน่อย”
ซือหย่าตักหมูสับมาเยอะ ๆ ป้อนใส่ปาก
“คริสตัลพวกนี้เดิมที เวลาที่เราสูบพลังของมันไปมันจะทำให้เราป่วย แต่คริสตัลนี้มันบริสุทธิ์มาก นายไปเอามาจากแถวไหน”
“แถวตลาดสด แต่เราไม่ได้เก็บหรอกเถาวัลย์ของพี่ซือหย่าเก็บกวาดมา”
เกาเทียนอ้าปากรอไม่นานโจ๊กแบบเข้มข้นก็ถูกป้อนใส่ปากโจ๊กที่เข้มข้นไปด้วยเนื้อข้าวแบบนี้ เขาคิดถึงมากจริง ๆตอนมีชีวิตอยู่เขาแทบไม่อยากแตะ แต่พอยุควันสิ้นโลกกินแต่ของแข็ง หยาบ ๆ ไม่ก็เศษหญ้าซากไม้ประทังชีวิต ก็ได้แต่เสียดาย ตอนที่เริ่มมีไวรัสกลายพันธุ์ระบาดแรก ๆเขาดูแคลนอาหารพื้น ๆ พวกนี้ ยิ่งหมูชิ้นโตที่ถูกสับจนละเอียดหอมอวลอยู่ในปากเขาไม่ได้กินมานานมาก ขนาดตอนเคี้ยวเนื้อแทบไม่อยากกลืนลงท้องอยากอมไว้ให้นานที่สุด
“พี่รู้เื่พวกนี้ได้อย่างไร พี่นี่โคตรเจ๋งเลย”เฮ่อจื่อชงชื่นชมเกาเทียนมากั์ตาเวลามองเกาเทียนก็เหมือนพร้อมเหวี่ยงตะขอเตรียมเกาะเขา
“ตอนหนีมาจากผับ เห็นบางคนทำแบบนั้นเขานอนป่วยหนัก พอตื่นมาอีกทีพละกำลังก็เพิ่มขึ้นมา”
“ผมอยากทำบ้าง ปู่เรามาทำกัน”
“ฉันไม่แน่ใจเท่าไหร่” เพราะเขามีธาตุไฟสามารถทำลายเชื้อในคริสตัลได้ เขาเลยเพิ่มระดับพลังเร็วแต่คนอื่นมีบางคนที่สูบพลังคริสตัลแล้วรับเชื้อเข้าไป “ในคริสตัลมีเชื้อไวรัสเป็หมอกที่เหลืองปนอยู่คนที่มีธาตุไฟแบบฉันไม่ส่งผลกระทบนัก แค่คริสตัลเมื่อครู่มันบริสุทธิ์มาก แทบไม่ทำให้ร่างกายฉันมีผลกระทบอะไรเลย”
ซึ่งเื่นี้ในอนาคตกว่าทางฐานที่มั่นจะค้นพบวิธีการแยกเชื้อไวรัสในคริสตัลออกแล้วมอบให้ทหารแนวหน้าดูดซับพลัง เพื่อเพิ่มระดับพลังก็อีกนาน
“ถ้าฝุ่นสีเหลือง ฉันเห็นเถาวัลย์ดูดกลืนไปแล้วทิ้งเอาไว้เพียงคริสตัลเท่านั้น” ซือหย่าเอาคริสตัลออกมาอย่างลืมตัว
ซึ่งการเอาของออกมาของเธอ อยู่ก็ปรากฏขึ้นมาแบบนี้
เกาเทียนคิดว่าเป็ไปได้หรือไม่ว่าซือหย่าอาจจะมีทั้งพลังพิเศษธาตุไม้ และพลังพิเศษมิติลับ
นี่ไงล่ะเมียที่เขาใฝ่ฝัน
ตอนอยู่ในฐานที่มั่นเมืองเอ เมื่ออยู่ไปสักพัก ผู้ชายที่ไร้คู่มักมีคำกล่าวปลอบใจกันว่าถ้าจะตามหาเมียที่ดี มิสู้สร้างเมียให้ตัวเองดีกว่าดังนั้นในฐานเลยมีคนอยู่กันแบบชาย ๆ มากมาย ส่วนเขาแฟนสาวดี ๆ ยังหาไม่ได้หาได้คนที่คิดคดหักหลัง ดังนั้น ชีวิตนี้เขาจะเลือกว่าที่ภรรยาใหม่เสีย
ดังนั้นเขาจะปั้นภรรยาสักคน สร้างครอบครัวที่เรียบง่ายใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ในวันสิ้นโลกไปด้วยกัน
ไม่ออกไปอาสาเสี่ยงตายจนหาความสุขไม่ได้อีกแล้ว
1K
![[มี E-Book] ถ้าฉันสวยคุณจะรักฉันไหม?](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723809053_91849297.webp)
