“ไม่เห็นต้องลำบากลางานมารับพี่แบบนี้เลย” คุณชายอนุพันธ์เอ่ยขึ้น
“จริงสิ นี่เธอเรียนจบแล้วหรอ” เขาถามเธอต่อด้วยความแปลกใจ
“ค่ะ เรียนจบก็ได้ทำงานเลย”
“แล้วหญิงก็ได้ทำงานที่โรงพยาบาลของพี่ชายด้วยนะคะ” เธอบอกเขา .
“ดีจริง โรงพยาบาลของพี่จะได้มีหมอเก่งๆ มาช่วยอีกคน” เขาบอกเธอ.
เนื่องจากหม่อมพรรณพิลาสแม่ของเขานั้นเป็ทายาทเ้าของโรงพยาบาลเอกชน แต่ไว้สำหรับช่วยเหลือชาวบ้านตาสีตาสาที่ไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาพยาบาล เมื่อผู้เป็แม่เสียชีวิตลง โรงพยาบาลนี้จึงตกเป็ของทายาทโดยชอบธรรมก็คือคุณชายอนุพันธ์นั่นเอง แต่นอกจากนี้แล้วคุณชายยังเป็ผู้ก่อตั้งมูลนิธิโรงพยาบาลเคลื่อนที่ให้กับผู้ป่วยที่อยู่ในชนบทอีกด้วย.
คุณชายอนุพันธ์ได้ชื่อว่าเป็แพทย์ที่เก่งในอันดับต้นๆ ของไทยและที่เพิ่งกลับมาจากเมืองนอกก็เพราะเขาไปเรียนต่อเฉพาะทางกลับมา ด้วยเหตุนี้หญิงเพ็ญดาลักษณ์จึงเลือกเรียนแพทย์เฉพาะทางเดียวกับเขาและโชคดีหน่อยดีเธอเป็คนหัวดีจึงไปได้ด้วยจบมาด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง ที่สำคัญที่หญิงลักษ์ณาราเลือกทำงานที่โรงพยาบาลของเขาก็เพราะจะได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายที่เป็รักแรกของเธอนั่นเอง
“ค่ะ แต่ลักษณ์คงต้องเรียนรู้ประสบการณ์จากพี่ชายพันธ์อีกเยอะเลย ยังไงลักษณ์ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” เธอพูดต่อ.
“ถ้าเธอตั้งใจอยากช่วยคนป่วยจากใจจริงพี่ก็ยินดี”
คุณชายอนุพันธ์บอกเธอ เวลาผ่านมาหลายปีและดูเหมือนหญิงลักษณ์ก็โตขึ้นมากแล้ว เขาเองก็คาดหวังว่าเธอจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นบ้างโดยเฉพาะนิสัยที่เอาแต่ใจตัวเองจนทุกคนต้องเดินหนี
“แต่เท่าที่เห็นพี่ว่าเธอคงจะเป็หมอที่ดีไม่ได้หรอก” ชายหนุ่มพูดต่อและนั่นก็ทำให้คนฟังชะงัก.
“ทำไมล่ะคะ พี่ชายยังไม่ได้เห็นเวลาหญิงจับมีดหมอสักหน่อย ทำไมถึงได้ตัดสินหญิงแบบนั้นแล้ว” เธอถามเขาอย่างนึกน้อยใจ.
"แล้วมีหมอดีๆที่ไหนยอมทิ้งคนไข้ของตัวเองมาหาผู้ชายกัน"
คุณชายอนุพันธ์ย้อนถามเธอแทนคำตอบและมันก็ทำให้หญิงลักษ์ณาราต้องหน้าเสียในประโยคต่อมา.
"ถ้าเธออยากทำงานที่นั่นก็อย่าทำแบบนี้อีกเพราะต่อให้เธอจะเก่งยังไง แต่พี่ก็ไม่รับหมอที่เห็นเื่ส่วนตัวของตัวเองสำคัญกว่าชีวิตของคนไข้ที่กำลังรอความช่วยเหลือจากเธออยู่หรอก"
พูดจบคุณชายอนุพันธ์ก็เดินสวนหญิงสาวไปทันทีโดยมีหม่อมอรชรและแม่นมเดินตามหลังไปด้วยเงียบๆ ตอนที่อยู่บนเครื่องชายหนุ่มได้รับรายงานจากเลขาว่ามีหมอคนหนึ่งซึ่งเข้าทำงานได้ไม่ถึงปียกเลิกนัดคนไข้ที่กำลังรอผ่าตัดถึงสองเคสอย่างกะทันหันเพื่อลาไปทำธุระส่วนตัวและนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มโมโหมาก เขาสัญญากับตัวเองเลยว่าถึงไทยเมื่อไหร่จะไล่หมอคนนั้นออกทันทีและในตอนนี้ชายหนุ่มก็ได้คำตอบแล้วว่าหมอคนนั้นคือใคร หญิงลักษ์ณารานั่นเอง....
"ไม่ใช่เคสด่วน เคสสาหัสซะหน่อย"
"ทำไมต้องต่อว่ากันแรงขนาดนี้ด้วย"
หญิงลักษ์ณาราตัดพ้อเขาพลางมองตามหลังคนใจร้ายด้วยความน้อยใจ ไม่ว่าหญิงสาวจะพยายามทำดีแสดงออกให้เขาเห็นว่าตัวเองนั้นมีความสำคัญกับเธอแค่ไหน แต่หญิงลักษ์ณาราก็ต้องถูกเขาตำหนิไม่เห็นค่าเลยสักครั้งผิดกับหญิงเพ็ญดาลักษณ์พี่สาวของเธอที่ทำอะไรก็ดีไปหมดในสายตาคุณชายอนุพันธ์และทุกคนทั้งที่ทุกอย่างที่ผู้เป็พี่สาวทำหญิงลักษ์ณารารู้ทันตลอดว่านั้นเป็เพียงการแสดงละครให้ทุกคนเอ็นดูและดูน่าสงสารในขณะที่เธอต้องตกเป็วายร้ายอยู่ทุกครั้งไป
.
.
"ชายพูดกับหญิงลักษณ์ไปตรงๆแบบนั้นก้ดีเหมือนกัน" หม่อมอรชรเอ่ยขึ้นทันทีที่ขึ้นมาบนรถ
"มีอย่างที่ไหนถึงได้ยกเลิกผ่าตัดคนไข้ที่รอความช่วยเหลือจากตัวเองอยู่แบบนั้น ยายไม่เห็นด้วยเลยนะหากหลานจะยอมให้หมอที่ไม่มีจรรยาบรรณมากพออย่างหญิงลักษณ์มาทำงานให้เสื่อมเสียชื่อเสียงโรงพยาบาลของเรา"
นางพูดต่อเพราะไม่ค่อยชอบใจกับพฤติกรรมของหญิงลักษ์ณาราจากที่เคยเจอและเคยได้ยินมาเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว ในขณะที่คุณชายอนุพันธ์ได้แต่ฟังด้วยความหนักใจเพราะหากเป็หมอคนอื่นชายหนุ่มก็คงจะไล่เธอออกไปแล้วจริงๆ แต่เขาก็จำเป้นต้องรักษาหน้าของท่านชายศักดาธรท่านพ่อของเธอและหญิงเพ็ญอันเป็ที่รักด้วย.
"เอาเป็ว่าครั้งนี้ผมจะให้เลขาทำหนังสือตักเตือนเธอก่อนแล้วกันครับ แต่หากมีครั้งต่อไปผมจะให้หญิงลักษณ์เซ็นใบลาออกด้วยตัวเอง" คุณชายอนุพันธ์บอกผู้เป็ยาย ในขณะที่หม่อมอรทัยได้แต่ถอนหายใจและเข้าใจเหตุผลของหลานชาย
"หลานทำถูกแล้วล่ะชายพันธ์ หญิงลักษ์โชคดีที่มีบารมีของบรรพบุรุษคุ้มครองอยู่"
"แต่เ้าตัวก็ไม่เคยทำกิริยาให้สมกับที่เกิดมาเป็เ้าเป็นายผิดกับญาติพี่น้องคนอื่นเลยจริงๆ"
นางนึกเปรียบเทียบพฤติกรรม กิริยามารยาทและอุปนิสัยของหญิงลักษณ์ที่ต่างจากหญิงเพ็ญดาลักษณ์ผู้เป็ที่สาวอย่างเทียบไม่ได้ ทั้งที่ต้นตระกูลทั้งพ่อและแม่ของเธอก็มีสายเืมาจากเ้านายด้วยกันทั้งคู่ ท่านหญิงลักษมีแม่ของหญิงลักษ์ณาราเป็ถึงหม่อมเ้าผู้สูงศักดิ์ ในขณะที่แม่ของหญิงเพ็ญดาลักษณ์นั้นเป็เพียงนางต้นห้องของท่านชายอดิศรผู้เป็พ่อเท่านั้นแต่หญิงเพ็ญดาลักษณ์กลับมีกิริยาเรียบร้อยและอ่อนหวานสมกับเป็กุลสตรีราวกับว่าเด็กสาวสองคนนี้ถูกสลับมาสลับลูกกันมาไม่มีผิดเพี้ยน.
"นิสัยคนเรามันเปลี่ยนกันได้นะครับหม่อมย่า ชายว่าหญิงลักษณ์เองก็โตขึ้นมากแล้วคงไม่เหมือนหญิงลักษณ์คนเก่าที่เราเคยเจอหรอกมั้งครับหม่อมยาย" คุณชายอนุพันธ์บอกผู้เป็ยาย แต่ดูเหมือนหม่อมอรชรจะไม่เห้นด้วยกับสิ่งที่หลานชายคิด.
"บางคนมันก้ติดเป็สันดานนะชาย เอาเป็ว่ายายจะไม่พูดเื่นี้เพราะเดี๋ยวชายจะหาว่ายายลำเอียงอีก"
"ไว้ให้ชายเจอด้วยตัวเองก็แล้วกัน" หม่อมอรชรบอกหลานชายเพราะแม่แต่หม่อมดาวดีผู้เป็ย่าแท้ๆ ยังต้องเอือมระอากับหลานสาวคนนี้.
103K
