เล่ห์รัก เพลย์บอยหนุ่ม

    ตอนที่25

    ตอนที่25 พี่มาวินช่วงค่ำวันนี้ไอ้น้องชายไม่อยู่บ้าน ฉันจึงได้โอกาสเปิดคอนเสิร์ตในห้องน้ำได้อย่างอิสระ ไม่ต้องทนฟังเสียงบ่นไอ้น้องชาย ชุดที่ฉันเลือกใส่ร่วมงานปาร์ตี้ในคืนนี้คือเดรสสั้นคอวีสีขาวโชว์หลังสุดเซ็กซี่ แมตช์กับรองเท้าส้นสูงพร้อมกับผมหางม้ายกสูงทิ้งปอยผมเล็กน้อย กลายเป็นสาวสวยเซ็กซี่และตอนนี้ฉันกำลังรอให้บางคนมารับด้วยความตื่นเต้นก๊อก ก๊อก ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นฉันรีบไปเปิดประตูด้วยสีหน้าดีใจ“นิชา”จากสีหน้าดีใจของฉันกลายเป็นสีหน้าเซ็งทันทีเมื่อได้เห็นชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า“พี่มาวิน…..พี่มาที่นี่ทำไม” ฉันเอ่ยถาม“พี่ก็มารับนิชาไปงานด้วยกันไง เห็นน้ำตาลบอกว่านิชาอยากจะไปกับพี่”พี่มาวินพูดพร้อมกับกวาดสายตามองเรือนร่างของฉันแทบจะกลืนกิน“นี่คงเป็นแผนของยัยน้ำตาลสินะ” ฉันคิดในใจ“วันนี้นิชาสวยมากเลย จนพี่หวั่นไหว” เขาเอ่ยชมฉัน“พี่มาวินไปก่อนเถอะค่ะ นิชามีคนมารับแล้ว” ฉันรีบปฏิเสธพี่มาวินสีหน้าเปลี่ยนทันที จากใบหน้ายิ้มเปลี่ยนเป็นสีหน้าไม่พอใจ“ใครเหรอ ทำไมนิชาถึงให้เขามารับแทนที่จะเป็นพี่ ไหนว่าเราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วไง”พี่มาวินจับมือฉันพร้อมกับแสดงอาการหึงหวงออกมาอย่างเห็นได้ชัดฉันรีบสะบัดมือของเขาออก“นิชาแค่บอกว่าจะรอดู ไม่ได้แปลว่าจะกลับไปคบกับพี่นะ” ฉันพูดพร้อมกับแสดงสีหน้าเย็นชาใส่เขา“แล้วไอ้หมอนั่นมันเป็นใคร” เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจัง“จะเป็นใครมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับพี่” ฉันพูดพร้อมกับเบือนหน้าหนี“ทำไมนิชาถึงทำเย็นชากับพี่ด้วย ทำไมนิสัยเปลี่ยนไปเยอะขนาดนี้ เมื่อก่อนนิชาน่ารักเชื่อฟังพี่ทุกอย่าง แล้วดูตอนนี้สิ…พี่ไม่ดีตรงไหน ทำไมต้องเล่นกับความรู้สึกพี่ด้วย ที่ผ่านมาพี่มีแค่นิชาคนเดียวนะ แล้วทำไมถึงทำกับพี่แบบนี้” พี่มาวินเริ่มแสดงสีหน้าไม่พอใจ“พี่แน่ใจเหรอ ว่ามีแค่นิชาคนเดียว” ฉันเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจังพอได้ยินแบบนั้นพี่มาวินถึงกับเสียอาการ“นิชาหมายความว่าไง คิดว่าพี่จะนอกใจนิชาเหรอ นี่จะหาเรื่องพี่ใช่ไหม”พี่มาวินแถไปอีกจ้า กะจะกลบความตอแหลของตัวเอง“ความจริงเป็นยังไงพี่เองก็รู้อยู่แก่ใจ ไม่ต้องให้นิชาพูดหรอกค่ะ” ฉันเริ่มทนพี่มาวินไม่ไหวอีกต่อไป“นี่จะหาเรื่องพี่ให้ได้ใช่ไหม พี่ไม่ยอมเด็ดขาด นิชาต้องเป็นของพี่ พี่สัญญาจะมีแค่นิชาคนเดียวนะ”พี่มาวินร้องขอฉันพร้อมกับโผเข้ากอดฉัน“ปล่อยนะ นิชาคบกับพี่ไม่ได้หรอก เพราะตอนนี้นิชาไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่อีกแล้ว ปล่อยนิชาเถอะค่ะ”ฉันพูดตรงๆออกไปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นพร้อมกับผลักตัวพี่มาวินออก“ไม่ นิชาแค่งอนพี่เท่านั้น พี่รู้ เป็นเพราะพี่เองที่ขอห่างกับนิชา แต่ตอนนี้พี่รู้ใจตัวเองแล้วว่ารักนิชามาก และพี่จะแต่งงานกับนิชาคนเดียว เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ พี่ขอร้อง”พี่มาวินอ้อนวอนขอฉันคืนดีพลางจับฉันโอบกอด“ไม่ค่ะ นิชามีคนที่ชอบแล้ว ปล่อยนิชาเถอะค่ะ” ฉันพูดด้วยสีหน้าหวดกลัวพร้อมกับผลักเขาออกหลังจากที่ฉันปฏิเสธเขา สีหน้าพี่มาวินเปลี่ยนไปในทันที“ไม่ นิชาจะชอบคนอื่นไม่ได้ นอกจากพี่” พี่มาวินแววตาดุดันน่ากลัว“พี่เลิกหลงตัวเองได้แล้ว ก็บอกไปแล้วว่านิชามีคนที่ชอบแล้ว เลิกยุ่งกับนิชาซะที ปล่อย!” ฉันเริ่มรำคาญเขาขึ้นมาทันที“งั้นพี่ก็จะทำให้นิชากลับมารักพี่หลงพี่เอง” พี่มาวินพูดกับผลักฉันเข้ามาภายในบ้านพร้อมกับปิดประตูเสียงดังปั้ง!“พี่มาวินจะทำอะไร หยุดนะ” ฉันรีบถอยตัวออกมาแต่ทว่าไม่ทัน ร่างใหญ่พุ่งเข้ามาโอบกอดฉันด้วยแววตาแข็งกร้าวดูน่ากลัว“นิชาจะต้องเป็นของพี่คนเดียว”พี่มาวินผลักฉันลงนอนราบกับโซฟา แล้วนั่งคร่อมร่างของฉันไว้“ปล่อยนิชานะ”พี่มาวินตรึงแขนฉันไว้พร้อมกับก้มลงไซร้ซอกคอฉันอย่างหื่นกระหาย“พี่มาวินหยุดนะ ปล่อยนิชานะ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย” ฉันดิ้นรนหาทางหนีแต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้“พี่จะทำให้นิชาลืมผู้ชายคนนั้นเอง คืนนี้เราจะได้เป็นของกันและกันซะที” พี่มาวินกระซิบข้างหูฉันพร้อมกับเข้าบดขยี้ริมฝีปากฉัน ฉันพยายามขัดขืนหมับ!“อื้มมมมมมมมมมม” ฉันร้องไห้ตัวสั่นเทาด้วยความกลัว ในตอนนั้นใบหน้าของคุณเมฆก็โผล่เข้ามาในหัว“คุณเมฆช่วยฉันด้วย ช่วยฉันที” ฉันภาวนาในใจมือหนาเริ่มรุกรานฉันอย่างไม่เกรงใจ ฉันตกใจดวงตาเบิกกว้างดิ้นทุรนทุรายพยายามขันขืนเขาแต่ก็ไม่ได้ผลฉันรีบเบือนหน้าหนีพลางตะโกนให้คนช่วย“ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที อื้มมมมม”พี่มาวินรีบเอามือปิดปากฉันทันที“ใครก็มาช่วยนิชาไม่ได้หรอก เลิกร้องได้แล้ว”พี่มาวินพูดจบมือหนาอีกข้างเลื่อนลงกำลังจะถอดเสื้อผ้าฉันฉันจะทำยังไงดี……T T