ตอนที่ 8
ตั้งเเต่คืนนั้นผมก็ยอมไปนอนอีกห้องเเต่โดยดีเพราะสงสารบอส เธอเหนื่อยมาทั้งวันเเล้วคิดว่าตื่นเช้ามาค่อยคุยกัน เเต่ที่ไหนได้ตื่นเช้ามาบอสผมเธอก็หายตัวไปพร้อมรถเธอเเล้ว ผมอุส่าเก็บกุญแจรถกับชุดเธอไว้ในห้องผม เเต่ดันล็อกห้องน่ะสิ บ้าจริงเลยผมเนี้ยะ!! พอมันเป็วันหยุดสองวันติดด้วยเลยยังไม่ได้เจอเธอ เเล้วนี่ติดต่อเท่าไหร่ก็ไม่รับสาย ผมทักข้อความไปเธออ่านเเต่ไม่ตอบจะตอบเฉพาะเื่งานเท่านั้น เธอคงโกรธผมมากเเน่ๆเลย
เช้าวันใหม่ที่บริษัท
"อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน"ผมกล่าวทักทายทุกคนในแผนกก่อนจะรีบเดินไปที่ห้องบอสทันที
ก็อกๆ
"เชิญ"อยากเจอหน้าจะเเย่เเล้วเนี้ยะ ภาคินนึกในใจ
"บะ…บอส ครับ"พอภาคินเข้าไปข้างในถึงกับชะงักไปแปปนึง
"อ้อ อดัมนี่ภาคิน ผู้ช่วยใหม่ฉันน่ะพึ่งรับเข้ามา"ผมยกมือไหว้ผู้ชายคมเข้มที่ดูภูมิฐานคนนี้ หล่อเข้ม สูง ใหญ่หุ่นกำยำ หน้าตาออกลูกครึ่งเเขก รวมๆคือหล่อมากเลยละ
"ภาคินนี่คุณอดัมน่ะ เป็หัวหน้าเเผนกการตลาด รู้จักกันไว้เพราะแผนกเราต้องทำงานร่วมกันน่ะ"
"ครับ"ภาคินหันไปมองหน้าบอสสาว เเต่บอสกลับมองเขาเเค่วิเดียวก็หันกลับไปคุยกับคุณอดัมต่อ ภาคินจึงเดินคอตกออกไป ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้เลยตรงดิ่งไปหาพี่ณีทันที ซึ่งอรุณีจะนั่งอยู่รวมกับเพื่อนๆคนอื่นในแผนกเพราะเธอบอกว่าเธอไม่อยากนั่งหน้าห้องบอสเเล้วมันเหงาผมเลยต้องมานั่งหน้าห้องบอสเเทน
"พี่ณีครับ ผมถามอะไรหน่อยสิครับ"พี่ณีเงยหน้าจากกองเอกสารทันที พี่ณีจริงๆเป็คนน่ารักคนหนึ่งเลยละเเต่เธอดูไม่ค่อยมันใจในตัวเองเลย ชอบใส่เสื้อผ้าตัวหลวมๆกับกระโปรงเข้ารูปทรงเอถึงเข่า เเต่เวลาทำงานเธอมีความมั่นใจเเละดูมืออาชีพมากเลย ผมชอบดูเธอตอนทำงานมากเลยละ
"ว่าไงจ๊ะถามมาเลย"
"เมื่อกี้ผมเข้าไปในห้องบอสมาครับ มีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ด้วย"ภาคินเอ่ย
"ผู้ชายเหรอปกติไม่ค่อยมีใครมาหาบอสน่ะ"อรุณีทำท่าเหมือนกำลังนึกอยู่
"บอสบอกว่าเขาเป็หัวหน้าแผนกการตลาดครับ ชื่อคุณอดัม พี่ณีรู้จักรึเปล่า"
"อดัม!!"พี่ณี่ทำท่าใขึ้นมา ภาคินก็ใตาม
"ทำไมเหรอครับพี่ณี คุณอดัมเขามีอะไรเหรอครับ"อรุณีกระพริบตาถี่ๆก่อนจะหันหน้ามาหาภาคิน
"อ๋อ เปล่าหรอกจ๊ะ คือจริงๆคุณอดัมเขาเคยเป็หัวหน้าเเผนกการตลาดเมื่อสองปีที่เเล้วน่ะ เเล้วเขาก็หายไปตั้งสองปีพี่คิดว่าเขาคงไปทำอย่างอื่นเเล้ว ไม่คิดว่าคนที่ไม่อยู่ตั้งสองปีจะกลับมาทำตำแหน่งเดิมที่บริษัทเดิมได้"พี่ณีพูดเสร็จก็ก้มหน้าลงมองเอกสารต่อ
"นั่นน่ะสิครับ คนที่ออกไปแล้วกลับมาทำตำแหน่งเดิม บริษัทเดิมนี่ไม่ธรรมดาเลยน่ะครับ"ภาคินยืนบ่น
"เราน่ะกลับไปทำงานได้แล้วเดี๋ยวก็โดนบอสดุหรอก"อรุณีพูดก่อนจะดันตัวผมเบาๆให้กลับไปทำงาน
"เดี๋ยวสิครับพี่ณีผมมีคำถามอีก"
"คำถามอะไรอีกว่ามา"อรุณีเงยหน้ามองผมอีกรอบ
"เเล้วบอสเราเนี้ยะตั้งเเต่เขาหย่า เขาเคยคบใครไหมครับ"ภาคินยื่นหน้าลงมาใกล้อรุณี
"ไม่น่ะ เเต่…ถ้าคนที่เข้าออกห้องบอสบ่อยๆก็มีคุณอดัมนี้เเหละ เคยได้ข่าวว่ากุ๊กกิ๊กกันด้วยนะ เห็นว่าคุณอดัมตามจีบบอสมาหลายปีเเล้วละ"ภาคินที่ตั้งใจฟังอยู่ก็หยุดเงียบลงเมื่อเห็นว่าคุณอดัมเดินมาทางนี้
"พี่ณีผมขอตัวก่อนน่ะครับ"ภาคินพูดเสร็จก็วิ่งออกจากตรงนั้นทันทีปล่อยให้อรุณีรับชะตากรรมอยู่คนเดียว
ก็อกๆ
"เชิญ"
ภาคินค่อยๆก้าวเท้าเข้ามาในห้องของบอสสาว บอสสาวเงยหน้ามองผู้มาเยือนเเวบหนึ่งเเล้วก้มหน้าทำงานต่อ
"เอ่อ บอสครับ"ภาคินเตรียมเื่ที่จะพูดกับบอสมามากมาย อดทนรอมาสองวันเพื่อจะได้เจอเธอ
"หวังว่านายจะรู้ตัวน่ะว่าอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด"บอสเอ่ยขึ้นโดยที่ไม่ได้มองหน้าภาคินเลยสักนิด
"เเต่บอสครับ บอสไม่คิดว่าเรามีเื่ต้องคุยกันเหรอครับ"ภาคินรีบพูดเพราะดูเหมือนเธอจะไม่สนใจเื่ที่เกิดขึ้นเลย
"ไม่น่ะ ฉันโตเเล้วเเละหวังว่านายจะเรียนรู้การโตเป็ผู้ใหญ่ด้วย เื่ที่เกิดขึ้นก็แล้วกันไป เเค่หวังว่าหลังจากนี้นายจะตั้งใจทำงานก็พอ ฉันไม่อยากได้ผู้ช่วยที่ไม่เต็มที่กับงาน"บอสเงยหน้าขึ้นมองภาคินด้วยสายตาจริงจัง
"ครับ ผมรู้เเล้ว"ภาคินที่ได้ยินเเบบนั้นก็รู้สึกเจ็บเป็อย่างมาก เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา เขารู้ตัวว่าเขาชอบเธอเเต่ไม่คิดว่าจะชอบมากขนาดนี้ เธอทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้ยังไง
"เเล้วก็นี่เอกสารของเครื่องเพชรที่เราจะไปดูงานที่ปารีส นายเอาไปศึกษาน่ะ อีกสองวันเราจะไปดูงานกันที่ปารีสเเล้วจะไปร่วมงานประมูลที่นั่นด้วย"บอสสาวพูดรายละเอียดให้เขาฟัง เขาก็เอาเเต่ก้มหน้าตั้งใจฟังก่อนจะเดินไปหยิบเเฟ้มเอกสารนั้นออกไป
สองวันต่อมา สนามบิน
"เอกสารเครื่องเพชร บัตรเชิญเข้าร่วม เอกสารตัวเอง ครบน่ะ"บอสสาวถามขณะเดินเข้าเกท
"ครบค่ะบอส/ครบครับบอส"ภาคินเเละอรุณีตอบพร้อมกัน
"เดี๋ยวเราต้องรอคนอีกจะได้ไปพร้อมกันทีเดียว น่าจะใกล้ถึงเเล้วละ"บอสนั่งรอบนเก้าอี้ก่อนจะก้มมองนาฬิกา
"ใครหรือครับบอส?"
"โรสซี่"ผมเเละทุกคนหันไปมองเสียงเรียกนั้น นี่เป็ครั้งเเรกก็ว่าได้ที่ผมได้ยินคนเรียกชื่อเล่นของบอสผม
"อดัมมาเเล้วเหรอ ฉันกำลังรอคุณอยู่เลย"บอสลุกขึ้นเดินไปหาคุณอดัมก่อนจะกอดทักทายเเบบต่างชาติเขาทำกัน
"ครับ ผมพาผู้ช่วยไปด้วยคนหนึ่งน่ะครับ"ผู้ช่วยที่ว่าเขาเป็ผู้ชายร่างสูง มองไปมองมาผมว่าเหมือนเป็บอดี้การ์ดมากกว่า คุณอดัมนี้ก็ลุคเขาดูเหมือนมาเฟียเหมือนกันน่ะเนี้ยะ
"ไปกันเถอะค่ะอดัม"บอสผมพูดก่อนที่ทุกคนจะเดินขึ้นเครื่องเพราะถึงเวลาเครื่องออกพอดี บอสผมกับคุณอดัมนั่งด้วยกัน ส่วนเราสามคนนั่งถัดมาจากด้านหลังขอเขาทั้งสอง ผมได้นั่งกับพี่ณีก่อนที่เครื่องจะเริ่มบินสูงฝากฟ้าปารีส
1K
