บทที่ 15 คลูเรียน่า เอซานเดียร
การพบเจอกันนี้คงจะเรียกว่าโชคชะตา…ก็คงได้สินะ? กับสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่กับคุณหนูสาวแสนสวยดังภูตในเทพนิยายผู้เป็ปรปักษ์กับตัวร้ายอย่างผมเอมเบรสคนนี้!
ผมสีฟ้าอ่อนเงางามยาวถูกถักเปียยาวอย่างเรียบร้อยลงมาถึงกลางหลัง นัยตาฟ้าสีเดียวกับเส้นผม ผิวขาวบางไร้ตำหนิ ร่างกายที่ดูผอมบางกว่าปกติถูกสวมเสื้อเชิดสีขาวทับด้วยสเวตเตอร์สีครีมแขนกุดเพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกายกับกระโปรงสั้นสีน้ำเงินเข้ม หมวกโคลชใบเล็กดูน่ารักสีน้ำตาลเข้มที่ดูไม่พอดีหัวเท่าไรกับรองเท้าหนังสีน้ำตาลเข้มและเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินที่เป็เครื่องแบบของโรงเรียนเวทยูนิโอร่า
เธอมีนามว่า คลูเรียน่า เอซานเดียร เ้าหญิงแห่งอาณาจักรโฮเซนผู้มาเรียนในโรงเรียนเวทยูนิโอร่าในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน หนึ่งในนางเอกหลักอนิเมะ‘เกิดใหม่ครั้งนี้ขอใช้ชีวิตให้มันเทพสุดๆไปเลย’ และพึ่งเป็พระคุณที่ช่วยชีวิตผมและเด็กน้อยไว้ซึ่งตอนนี้เธอกำลังจ้องผมอย่างเ็าด้วยสายตาเฉียบคมคู่นั้น
“โฮ้! ไม่นึกว่าจะได้เจอกับเธอที่นี่นะเนี่ย คลูเรียน่า”
“ทางนี้เองก็เช่นกัน ไม่นึกว่าจะได้คนอย่างนายที่อย่างนี้ เอมเบรส”
เธอตอบมาอย่างเ็าและไม่เป็มิตรอย่างชัดเจน
บอกตามตรงมันทำเอาผมเ็ปมากมายที่โดนมองเป็ศัตรูอย่างนี้
ผมที่เป็หนึ่งในแฟนอนิเมะ‘เกิดใหม่ครั้งนี้ขอใช้ชีวิตให้มันเทพสุดๆไปเลย’นั้นการได้เจอหนึ่งในนางเองอนิเมะเื่ที่ชอบนี้คงถือเป็หนึ่งในความฝันของผมและสาวกอนิเมะใครหลายๆคนแน่นอน และผมคนนี้ได้ทำสำเร็จแล้วได้เจอหนึ่งในนางเอกอนิเมะจริงแล้ว ไชโยยยยยย
…แต่ติดอยู่ที่ว่า ผมเกิดใหม่เป็ตัวร้าย… หรือก็คือ เป็ศัตรูโดยธรรมชาติหรือเนื่อเื่เลยก็ว่าได้
“ว่าแต่ นึกไม่ถึงเลยนะเนี่ยว่าจะเธอเป็คนช่วยชีวิตข้าคนนี้ไว้เลยนะ คลูเรียน่า! ข้าคงต้องขอขอบคุณ”
ก็ไม่รู้ทำไมหรือคิดอะไรไม่ออกถึงได้แสดงเป็ตัวร้ายเอมเบรสั้แ่เมื่อกี้นี้อย่างไม่รู้ตัว มันเป็ของมันไปเอง
คลูเรียน่าที่มองมาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรก่อนตอบกลับเสียงอย่างเ็า
“อย่าเข้าใจผิดไปเอมเบรส ฉันไม่ได้คิดจะช่วยคนอย่างนายหรอกแต่เป็เด็กที่อยู่ข้างๆคนนั้นต่างหากที่้าจะช่วยส่วนนายแค่แถมติดมาด้วยเท่านั้นเอง ขอให้เข้าใจไว้ด้วย”
โหดร้าย! จากสีหน้าและคำพูดไม่ใช่การแสดงแต่พูดจากใจจริงเลยนี้หว่า นี้ถ้าเป็ผมยืนตรงนั้นคนเดียวเธอคงได้ปล่อยให้ผมโดนรถม้าชนไปอย่างไม่ใยดีเลยก็ว่าได้ โหดร้ายและเ็าสมแล้วที่ได้ชื่อว่าเ้าหญิงน้ำแข็งจริงๆ
ไม่สิ…จะไปว่าเธอก็ไม่ได้ ในเนื้อเื่่เริ่มต้นของอนิเมะ เอมเบรสที่เป็ตัวร้ายแรกของเื่ที่หาสารพัดวิธีมาจัดการผู้กล้าริวจิและพักพวกผู้กล้าตลอดเวลา คนที่หารับมือกับวิธีสกปรกต่างของเอมเบรสได้นั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นใด คลูเรียน่า เอซานเดียร นั้นเอง
ด้วยที่ว่าเป็มันสมองของทีมผู้กล้าและเป็คนที่ฉลาดสุดๆจนได้การยอมรับเป็ ‘ว่าที่นักปรากฏ’ จากสมาคมนักเวทของอาณาจักรในทั้งความรู้และความสามารถเวท
แผนการและการเล่นสกปรกต่างๆถูกดูออกและโคนลงได้เธอคนนี้ เรียกได้ว่าถ้าไม่มีคลูเรียน่า ทีมผู้กล้าคงไม่รอดไปนานแล้วและอย่างที่เล่าไปนั้นและ เพราะเธอคอยช่วยผู้กล้าริวจิและจัดการแผนการต่างที่เอมเบรสหวังจะเล่นงานเข้ามาตลอด ทำให้เธอไม่ไว้ใจเอมเบรสหรือตัวผมในตอนนี้แม้แต่น้อย จะเรียกให้ถูกต้องเรียกเกลียดขี้หน้าสุดด้วยซ้ำ
พอโดนมองสายตาที่เ็าไร้เยื่อใยนั้นแล้ว ทำเอาผมเ็ปใจเป็อย่างมาก ไม่นึกถึงเลยว่าโดนตัวละครที่ชอบจ้องเกลียดขี้หน้าจะเจ็บขนาดนี้
“นายท่านเอมเบรสค่า!”
“นายท่านค่ะ!”
“ท่านพี่ค่า!”
เสียงะโสามสาวเรียกผมด้วยความเป็ห่วงดังมาจากทางที่ผมมา แฮนนา ฮันนาและทีน่ารีบเข้ามาดูผมด้วยความเป็ห่วง
“ท่านพี่ไม่เป็ไรใช่ไหม”
“นายท่านเป็อะไรหรือเปล่า าเ็ตรงไหนไหมคะท่าน”
“ไม่เป็ไร ฉันโอเคไม่ต้องห่วงขนาดนั้นก็ได้”
แม้จะบอกอย่างนั้น แต่ฮันนากับทีน่าก็ไม่ฟังจับแขนจับขาผมตรวจกันใหญ่เลยก็เลยปล่อยให้ทำไปจนกว่าจะพอใจ
“พอดีมีคนช่วยไว้นะ”
ว่างั้นแล้วก็หันไปมองคลูเรียน่าเป็การบอกผู้ใดเป็ช่วยไว้ ทีน่าเห็นว่าเป็ใครเลยรีบเดินไปหาคลูเรียน่าเพื่อกล่าวขอบคุณ
“ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยท่านพี่เอาไว้คะพี่คลูเรียน่า”
“อะ อืม ไม่ต้องคิดมากหรอกทีน่าเื่แค่นี้เอง”
ว่าแล้วคลูเรียน่าหลบสายตาของทีน่าแล้วตอบกลับอ้ำอึ้ม
พอเจอทีน่าขอบคุณจากใจจริงเข้าไปตัวเองที่พึ่งบอกไม่ได้อยากช่วยผมสักเท่าไรทำเอาเธอพูดไม่ค่อยออก ซื่อตรงกลับตัวเองดีจังหน่า~
เห็นท่าทางคลูเรียน่าดูเป็สาวเ็าไร้ความปรานีอย่างนี้แล้ว ที่จริงแล้วเด็กผู้หญิงเป็ขี้อายใสซื่อและน่ารักมากคนหนึ่ง เพราะเื่ราวของตัวเองในอดีตทำให้เป็คนปิดกั้นไม่อยากยุ่งกับใครทำให้เวลาเจอผู้คนเลยชอบเผลอทำตัวเ็าใส่โดยไม่ได้ตั้งใจจนคนอื่นๆเริ่มตีตัวออกห่างไม่มีเพื่อน
แต่พอได้ริวจิช่วยไว้หลายอย่างทำให้เธอตกหลุมรักเขาเข้า และเข้าไปอยู่ในกลุ่มผู้กล้าทำให้เริ่มเปิดใจกับคนในกลุ่มและคนอื่นทำให้หลายอย่างก็ดีขึ้นมากและด้วยการแสดงฝีมือและความสามารถอันเก่งกาจของเธอจนเป็ที่ยอมรับและชื่นชมต่อทุกคน จากเนื่อเื่อนิเมะก็ประมาณนี้
“เอมเบรส เมื่อกี้นี้สายตานายมองมาหมายความว่าอะไร”
“พูดเื่อะไรเหรอ ไม่เห็นรู้เื่เลย”
ว่าแล้วผมก็หันหน้าหนีสายตาที่เ็ากำลังจ้องมาทางผม แม้หลายอย่างจะดีขึ้นแล้วแต่นิสัยเดิมก็ยังคงอยู่ โดยเฉพาะกับเอมเบรสที่เป็ศัตรูของริวจิแล้วคงไม่มีทางญาติดีกันได้แน่คงได้แต่ทำใจในเื่นี้และสายตาเ็านั้นด้วยที่อาจจะต้องเจอตลอด
“จะว่าไปทีน่ารู้จักคลูเรียน่าด้วยเหรอ?”
จากที่เรียกกันเมื่อกี่กับท่าทางดูยังไงก็รู้จักกันมาก่อน ทำเอาอดสงสัยไม่ได้
“คะท่านพี่ หนูเคยได้คลูเรียน่าช่วยหนูมาก่อนเมื่อไม่นานมานี้ตอนหนูเข้าไปสำรวจในป่าแล้วถูกสัตว์มารเข้ามาทำร้ายในขณะที่กำลังแย่ก็ได้พี่คลูเรียน่าเข้าช่วยหนูได้ทัน ถ้าไม่ได้พี่ในตอนนั้นคงแย่ไปแล้ว เวทของคลูเรียน่าสุดยอดมากค่ะ”
“ไม่หรอกถ้าตอนนั้นไม่ได้เธอช่วยสู้ด้วยฉันคงแย่เหมือนกัน ฝีมือดาบและเวททีน่านั้นนับว่าไม่ธรรมดา”
ทั้งทีน่าและคลูเรียน่าต่างผลัดกันชมอีกฝ่ายไปมาในความสามารถ
ทีน่าดูชื่นชมในตัวคลูเรียน่าเป็อย่างมากในฐานะนักเวทน่าจะเรียกเป็แบบอย่างหรือไอดอลก็ว่าได้ ส่วนคลูเรียน่ายอมรับในฝีมือการต่อสู้ของทีน่าว่าเป็พักพวกที่พึ่งพาไว้ใจได้ ในฐานะพี่ชายคนนี้การได้เห็นน้องสาวถูกยอมรับโดยว่าที่นักปราชญ์เช่นนี้บอกเลย เป็ปลื้ม—!
พอมามองคลูเรียน่าที่กำลังคุยกับทีน่าด้วยรอยยิ้มเล็กๆดูมีความสุขทำเอาผมอดยิ้มไม่ได้ เพราะปกติเ้าตัวเป็คนยิ้มยากเลยละตอนดูอนิเมะเลยไม่คอยได้เห็น…ดูเธอจะรู้ตัวว่าโดนมองอยู่เลยจ้องผมด้วยสายตาเ็าอีกครั้ง น่ากลัวจัง!
“ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยเขาไว้”
“ขอบคุณครับ”
“มะ ไม่เป็ไรหรอก… เื่แค่นี้เอง”
เสียงของเด็กจรจัดทั้งสองดึงสติกลับมา พวกเขาสามคนกำลังก้มหัวขอบคุณและชมเธอกันยกใหญ่จนคลูเรียน่าเริ่มทำตัวไม่ถูก
“คุณพี่สาวสุดยอดมากเลยใช่เวทลมเมื่อกี้นี้ช่วย พัดสองคนลอยขึ้นมาเลย”
“ใช่แล้วๆ พี่สาวใช่เวทเก่งจังเลยสมแล้วที่เป็พักพวกผู้กล้านะ”
“เออ…ขอบใจนะ”
“นั้นนะเหรอ คลูเรียน่า เอซานเดียร?”
“เ้าหญิงแห่งอาณาจักรโฮเซนคือเธอคนนี้? ยังสาวยังสวยอยู่เลยหน่า~”
“คนนี้และย่า หนึ่งในพักพวกผู้กล้าริวจิผู้ปกป้องอาณาจักรแห่งนี้เลย”
“สุดยอดไปเลย ไม่ใช่แค่เก่งเื่เวทแต่ยังสวยอีกด้วย
“ใช่ๆ ดีจังน่าที่ผู้กล้าริวจิมีสาวสวยอย่างนี้อยู่ น่าอิจฉาชะมัดอะ”
อันนี้ขอเห็นด้วยเลย อิจฉาไอ้เ้าริวจิชะมัด
ดูเหมือนพ่อค้าแม้ค้าและคนที่ผ่านมาต่างสนใจกันใหญ่เดินเข้ามาล้อมรอบดูและชมคลูเรียน่ากันใหญ่
คลูเรียน่า เอซานเดียร หนึ่งในพักพวกของผู้กล้าริวจิไม่มีใครไม่รู้จัก ด้วยวีรกรรมและผลงานความกล้าหาญมากมายที่กลุ่มผู้กล้าได้สร้างไว้ ไม่ใช่เื่แปลกอะไรที่ใครจะไม่รู้จักทั้งตัวผู้กล้าริวจิ อากะซะ ชายหนุ่มผู้พลังเวทมหาสารที่หาใครเทียบได้ยากและเป็บุคคลคนแรกผู้ที่พลังเวทได้ถึง 5 ธาตุ
หรือตัวคลูเรียน่า เอซานเดียร เองหญิงสาวอัจฉริยะด้านเวทที่หาตัวได้ยากถึงจะไม่เท่าริวจิก็เถอะ แต่ความรู้และความสามารถด้านเวทและมันสมองของเธอบอกได้เลยว่า ไม่มีใครสู้ได้ นี้ยังไม่ยักคนอื่นในกลุ่มผู้กล้าอีกนะเนี่ย
เขาว่ากันว่าแค่กลุ่มผู้กล้ากลุ่มเดียวก็สามารถยึดอาณาจักรหนึ่งได้แล้วอย่างสบายๆ …ถึงที่พูดกันจะขำๆแต่สำหรับผมที่ดูอนิเมะมาแล้ว เื่จริงสุดๆเลยละ
“ทุกคนชมคุณคลูเรียน่ากันหมดเลย ทั้งที่นายท่านก็ช่วยเด็กคนนั้นไว้น่ะ”
“อย่าไปพูดเลยฮันนา ฉันไม่ได้ไปช่วยแต่ถูกช่วยด้วยซ้ำ”
ก็ตามที่พูดถึง จะบอกไปช่วยเหมือนกันแต่ก็ช่วยเด็กไว้ไม่ได้แถมถูกคลูเรียน่าช่วยพร้อมเด็กอีกต่างหาก คิดแล้วน่าขายหน้าและเจ็บใจมากในความสามารถของตัวเองตอนนี้คือที่สุดแล้ว
วงจรเวทเสียหาย พลังเวทก็น้อยลงมาก เวทธาตุไฟถึงเป็เวทธาตุหลักก็ใช้ไม่ได้อีก พอนึกถึงชะตากรรมที่อาจจะต้องสู้กับริวจิและพักพวกกลุ่มผู้กล้าตามเนื่องเื่แล้ว แค่คนเดียวยังไม่ไว้เลยทั้งกลุ่มไม่ต้องพูดถึง
“มีแต่ต้องพยายามเท่านั้น”
ผมกระซิบเบาๆบอกตัวเอง ก็ไม่ใช่จะยอมแพ้ซะหน่อยถึงทางมันยากและลำบากแต่ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะสู้ๆไม่ยอมแพ้ง่ายๆ… ก็อุตส่าห์ได้ชีวิตที่สองทั้งทีจะยอมแพ้ง่ายได้ไง
“งั้นพวกเรากลับกันเถอะ”
“คะท่านพี่” ““คะนายท่าน””
ในเมื่อไม่อะไรแล้วขอตัวกลับบ้านดีกว่าก็ปล่อยให้คลูเรียน่าจัดการเื่ฝูงชนเองละกัน ยังไงก็คงเคยเจอเื่พวกนี้ประจำอยู่แล้วแม้เ้าไม่อยากก็เถอะ แต่ก็ไม่ใช้เื่ของผมแต่อย่างใด…
“ชิ ตายๆไปก็ดีแล้วไอ้พวกเด็กสกปรกนั้น”
!!?
เสียงบ่นเบาๆที่ลอยมาตามสายลมได้ผ่านเข้ามาในหูผมโดยบังเอิญจนต้องมาไปหาต้นต่อเ้าของเสียงข้างในซอย เ้าของเสียงนี้ก็ไม่ใช่ใครอื่นเ้าของร่างท้วมที่เปิดขายร้านฮอทดอกคนเดิมเอง
3K
