เรื่อง(ไม่)ลับของหนูกับพ่อเลี้ยง

ตอนที่ 2 : จับนมคลายหนาว

ค่ำวันนั้น ลุงเชิดนั่งอยู่ที่โซฟาหน้าทีวี แขนวางพาดโซฟา เขากำลังคิดถึงคำพูดที่ลูกเลี้ยงกระซิบก่อนเข้าห้องนอนยังวนเวียนอยู่ในหัว

"เดี๋ยวตอนเย็น…หนูจะใส่ชุดที่พ่อเคยซื้อให้นะ"

เขายังจำได้ดี...ชุดนั้นน่ะ เขาเห็นในร้านแล้วเผลอซื้อมาฝากเด็กสาวโดยไม่รู้ตัว

เสื้อสายเดี่ยวบางเฉียบ กับกางเกงขาสั้นผ้าซาตินขอบลูกไม้ ใส่แล้วเหมือนไม่ได้ใส่

ประตูห้องปอยเปิดออก ลุงเชิดเงยหน้าขึ้น...แล้วนิ่งไปทันที

เสื้อสายเดี่ยวแนบเนื้อจนเห็นรูปทรงข้างในอย่างชัดเจน คอเสื้อร่นลงต่ำจนเห็นเนินอกอิ่ม

กางเกงขาสั้นตัวบาง เผยขาอ่อนขาว ๆ ผมยาวที่คลอเคลียไหล่ ทำให้ภาพตรงหน้านั้นน่ามองยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า

“ชุดนี้…หนูใส่พอดีเลยนะคะพ่อ” ปอยพูดเสียงเบา ก่อนเดินตรงมาหา

ลุงเชิดกลืนน้ำลาย รู้สึกเหมือนตัวเองโดนยั่วเข้าเต็ม ๆ ทั้งที่อีกฝ่ายไม่ได้ทำอะไรเลย

เขาขยับตัวนิดหนึ่ง ขยับไม่ใช่เพราะเมื่อย…แต่เพราะด้านล่างมันเริ่มแข็ง

“ทำไมพ่อถึงซื้อชุดนี้มาให้หนูอ่ะคะ...?” ปอยถามขณะทรุดตัวลงนั่งข้าง ๆ

“ก็…พ่อเห็นว่าน่ารักดี” ลุงเชิดตอบเบา ๆ ไม่กล้าหันมามองตรง ๆ

“น่ารัก…แค่เสื้อผ้า? หรือคนใส่ด้วยคะ?”

ก่อนที่เขาจะตอบอะไร ปอยก็ลุกขึ้นยืนตรงหน้าเขาแล้วค่อย ๆ หันหลังให้

เธอก้มตัวลงเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ที่โต๊ะ ทำให้เสื้อสายเดี่ยวเลิกขึ้น เผยให้เห็นแผ่นหลังเนียน กับกางเกงในที่โผล่พ้นกางเกงขาสั้นนิดหน่อย

แล้วเสียงแม่ก็ดังขึ้นจากด้านหลังพอดี

“นั่นชุดที่พ่อเขาซื้อให้นั่นนา ใส่แล้วพอดีเลยลูก”

ปอยหันไปยิ้ม “ค่ะแม่ มันน่ารักดี หนูเลยลองใส่ดู”

แม่เดินไปเปิดตู้เย็น หยิบน้ำมาดื่ม แล้วเหลือบมามองลูกสาวอีกที

“แต่ชุดมันบางจนพ่อเขามองใหญ่แล้วเนี่ย ฮ่า ๆ”

ปอยหันมายิ้มขำ “โห...แม่อ่ะ พ่อเขาไม่คิดอะไรหรอก”

หลังแม่วรรณพูดแซวเสร็จ เธอก็เดินมานั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับสามี

“โซฟาตัวใหม่นี้นั่งสบายดีนะ วันก่อนแม่เผลอหลับตรงนี้เลย”

ลุงเชิดยิ้มบาง ๆ พยายามปรับสีหน้าให้ดูนิ่งที่สุด

ปอยเดินมานั่งตาม ในทีแรก...เธอจะแทรกตัวลงนั่งระหว่างแม่กับพ่อเลี้ยง แต่…

“อุ๊ย เบียดไปหน่อยอ่ะลูก” แม่พูดพลางขยับตัวไม่ได้มาก เพราะวางของไว้ข้าง ๆ

“โซฟามันเล็กนะลูก ไปนั่งเก้าอี้อีกตัวดีมั้ย?”

ปอยหันมามองลุงเชิดแวบหนึ่ง แล้วยิ้มนิด ๆ ก่อนจะพูดเหมือนไม่คิดอะไร

“งั้นหนูนั่งตักพ่อแทนก็ได้ สบายดีเหมือนกัน”

ไม่รอคำตอบ เธอทรุดตัวลงนั่งบนตักลุงเชิด มือเล็ก ๆ เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มาเล่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แม่มองแล้วหัวเราะนิดนึง “นั่งแบบนี้ก็ได้เหรอยัยปอย เดี๋ยวพ่อเขาจะเมื่อยเอานะ”

ลุงเชิดหัวเราะแห้ง ๆ แผ่นหลังของลูกเลี้ยงแนบกับหน้าอกเขาเต็ม ๆ กลิ่นหอมจากผมเธอลอยฟุ้ง มือเขาวางอยู่ข้างลำตัวพอดี ถ้าขยับแค่นิดเดียวก็แตะโดนต้นขาขาว ๆ แล้ว

แม่วรรณหยิบรีโมตมาเปิดทีวีดูข่าวต่อ ส่วนปอย…ก็แค่นั่งเล่นมือถือเงียบ ๆ

เปลี่ยนน้ำหนักตัวไปมาบ้างเป็๲จังหวะ สักพัก...ลมเย็นจากแอร์ที่เพิ่งเปิดได้ไม่นานทำเอาเธอสั่นวูบ

เธอขยับตัวนิดหน่อย แล้วพึมพำเสียงเบา “หนาวจังเลย…”

แม่ยังดูข่าวอยู่ หันมาถาม “เปิดแอร์แรงไปรึเปล่า? จะให้แม่ปิดมั้ย”

“ไม่เป็๞ไรค่ะ พ่อตัวอุ่น เดี๋ยวพ่อกอดก็หายหนาวแล้ว” ปอยตอบเสียงหวาน พลางเอนหัวพิงอกพ่อเลี้ยงเหมือนเด็กขี้อ้อน

“หืม…หนาวจริงเหรอ หรือแค่อยากอ้อนพ่อกันแน่” แม่พูดต่อเสียงกลั้วหัวเราะ “เมื่อก่อนเห็นกอดแม่ แต่เดี๋ยวนี้กอดแต่พ่อเลยนะ”

“แม่ก็…” ปอยหันไปค้อนขำ ๆ

แต่แม่หันมาเห็นเข้าพอดี แล้วก็หัวเราะเบา ๆ “ก็กอดลูกมันหน่อยสิพี่เชิด มันขี้หนาว๻ั้๹แ๻่เล็กแล้ว”

ลุงเชิดชะงักไปนิด ก่อนจะยกแขนโอบรัดเอวบางไว้หลวม ๆ สายตาเขามองเลยไปเห็นเนินอกที่โผล่พ้นคอเสื้อลูกเลี้ยงแว๊บ ๆ

“อุ่นขึ้นรึยังลูก” เขาถามเสียงเบา พยายามวางมือไว้ที่เอวเธออย่างระวัง ไม่กล้าขยับไปไหนไกล

“ยังเลยอ่ะพ่อ…” เธอกระซิบเบา ๆ ใกล้ใบหู “จับนมหนูหน่อยสิ หนูหนาวตรงนี้อ่ะ…”

ลุงเชิดกลืนน้ำลายเงียบ ๆ มองหน้าภรรยาตัวเองที่ยังนั่งชิลเหมือนไม่ได้ยินอะไรเลย

“แน่ใจเหรอลูก…” เขาเอ่ยถามเสียงเบา

“ก็แค่กอด ๆ ขยำ ๆ ไงคะ ไม่ได้จะทำอะไรซะหน่อย…” ปอยเสียงเบาเหมือนกระซิบ

มือหยาบ ๆ ของลุงเชิดค่อย ๆ เลื่อนจากเอวขึ้นมาตรงหน้าอกเต่งตึงที่แนบกับเสื้อสายเดี่ยวตัวบาง

เขาไม่กล้าล้วงเข้าไป แต่ใช้นิ้วโป้งลูบวนเบา ๆ บนเนื้อผ้าตรงยอดอกที่แข็งชันจนเห็นเป็๲ตุ่มนูน

“อื้มม…” ปอยครางเบา ๆ ในลำคอ

แม่วรรณแอบหันมามองเล็กน้อย ก่อนจะอมยิ้มในความสนิทกันของสองพ่อลูก

“เอ้า...จะจับก็จับเบา ๆ หน่อยนะพี่ เดี๋ยวนมยัยปอยมันช้ำ ยิ่งใหญ่ ๆ อยู่” เธอพูดเหมือนแซวขำ ๆ ไม่ได้มีท่าทีหึงหวงเลยแม้แต่นิดเดียว

ปอยหันหน้ามายิ้มหวานบอกพ่อเลี้ยง “ไม่ช้ำหรอกพ่อ…จับแรง ๆ เลยก็ได้ หนูหนาว”

ลุงเชิดลังเลแวบหนึ่ง ก่อนมือใหญ่เริ่มบีบขยำเบา ๆ บนเต้านมนิ่มของลูกเลี้ยงที่ยังนั่งบนตัก แรงที่ออกเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ

“อื้มมม...แบบนี้แหละ…กำลังดีเลยค่ะพ่อ”

“ของหนูโตขนาดนี้๻ั้๫แ๻่เมื่อไหร่กันนะ…” เขาพึมพำ มือยังไม่ยอมหยุดขยำ

“นานแล้วค่ะพ่อ...ก็พ่อไม่เคยจับจริง ๆ จัง ๆ แบบนี้มาก่อนเลยนี่นา...” ปอยว่าเสียงพร่า พลางเอนศีรษะพิงอกเขา

แม่หันมาชำเลืองมองนิดหนึ่ง เหมือนไม่รู้สึกแปลกอะไรเลยกับสิ่งที่เกิดตรงหน้า

“แบบนี้อุ่นขึ้นมั้ยลูก…” ลุงเชิดกระซิบถาม ขณะที่นิ้วโป้งวนผ่านหัวนม

“เอามือเข้าไปจับข้างในเลย…หนูหนาว” เธอตอบเบา ๆ ใกล้หูเขา

มือของลุงเชิดสอดผ่านชายเสื้อไปจนถึงผิวเนื้อเนียน มือใหญ่ลูบขึ้นช้า ๆ แล้วหยุดตรงเต้านุ่มนิ่ม

“หนูไม่ได้ใส่เสื้อในนะ”

“เหรอ…” ลุงเชิดพูดเสียงพร่า มือสั่น ๆ บีบเต้าเธอแรงขึ้นทีละนิด นิ้วโป้งวนตรงหัวนมที่แข็งชันจนเธอขมวดคิ้ว

“อืมม…เสียวจัง…หนูชอบ…”

กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากผิวเธอลอยเตะจมูก จนลุงเชิดอดไม่ได้ที่จะโน้มหน้าลงไปซุกเบา ๆ

“หืม…หอมจังหนูปอย…” ปลายจมูกเขาคลอเคลีย ซุกสูดหายใจเข้าลึก ๆ

ปอยขยับตัว สะโพกเล็ก ๆ ที่นั่งแนบตรงเป้าพ่อเลี้ยงบนตักเริ่มขยับเบา ๆ แล้วก็ค่อย ๆ บดวนช้า ๆ

ลุงเชิดกลืนน้ำลาย “ปอยลูก…”

“อะไร…หนูแค่ขยับเฉย ๆ เองนะ” เธอพูดจบก็เบียดก้นนุ่ม ๆ เข้าหาเป้าเขาหนักขึ้น

“ปอย…” ลุงเชิดกัดฟันแน่น จนเส้นเ๧ื๪๨ปูดที่คอ แต่ก็ยังไม่กล้าขยับเกินไปกว่านี้ กลัวว่าแค่ขยับนิดเดียว ทุกอย่างจะเลยเถิดไปหมด

ความนุ่มของก้นเธอกดทับท่อนเอ็นเขา จนต้องกลั้นเสียงครางในลำคอ

ปอยขำแล้วกระซิบ “ตรงนั้นของพ่อ…มันตื่นแล้วล่ะสิ…”

ลุงเชิดกัดฟันกรอด ก้มลงไปกัดคอเธอเบา ๆ อย่างขัดใจ “ยัยตัวดี…”

ลุงเชิดกระแทกสวนขึ้นไปครั้งหนึ่ง จนปอย๻๷ใ๯

“อุ๊ย…พ่อ!” เธอคราง หันมามองเขาทันที แต่ปากยังยิ้มอยู่

“พ่อ…แอบเด้งค--ยใส่หนูเหรอ”

ลุงเชิดหน้าแดงจัด ไม่รู้เพราะเขินกับพูดก๋ากั๋นของลูกเลี้ยงสาว หรือเพราะก้นนิ่ม ๆ ที่บดวนอยู่

เขาโน้มตัวมากระซิบข้างหูเธอ

“ก็นั่งบดขนาดนี้ ใครจะไปทนไหว…หนูรู้ตัวมั้ยทำค--ยพ่อแข็งแค่ไหน…”

ปอยกัดปาก อมยิ้ม ขยับก้นอีกที คราวนี้เบียดหนักกว่าเดิม

แล้วลุงเชิดก็เด้งสวนกลับอีกที จนชนกันเน้น ๆ เสียง “ปั่ก!” ดังเบา ๆ

“อื้อ…!” ปอยสะดุ้ง แต่แววตาเธอดูพอใจชัดเจน

แม่เงยหน้ามองแว้บนึง แล้วก็หันกลับไปเล่นมือถือเหมือนเดิม ถอนหายใจแบบเอือม ๆ

“สองคนนี้…อีกแป๊บก็ไม่เหลือผ้าติดตัวละมั้ง…”

ลุงเชิดกำลังจะโน้มตัวลงไปซุกตรงซอกคอเธออีกครั้ง มือใหญ่ขยับกอดรัดแน่นขึ้นทุกที

เป้ากางเกงตุงแน่นเหมือนพร้อมจะ๹ะเ๢ิ๨

แต่ปอยกลับหยุดขยับ แล้วก็จับมือเขาออกจากเอวเบา ๆ

“หืม?” ลุงเชิดชะงัก

ปอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะยันตัวลุกขึ้น แล้วหันมายืดตัวบิด๳ี้เ๠ี๾๽

หน้าอกขาว ๆ ล้นออกมาจากสายเดี่ยว มันเด้งกระเพื่อมนิด ๆ ยั่วหนักกว่าเดิมอีก

“หนูง่วงแล้วอ่ะ…จะเข้าห้องไปนอนละ”

ลุงเชิดเหมือนโดนปล่อยเก้อ มือยังค้างอยู่กลางอากาศ ความรู้สึกค้างเติ่งมาทั้งตัว

ปอยทำหน้าตาไร้เดียงสา “พ่อนั่งเล่นกับแม่ไปก่อนน้า…”

แล้วเธอก็หันหลังเดินเข้าห้อง ก้นแน่น ๆ ขยับส่ายไปมาเบา ๆ ตอนเดินเหมือนแกล้ง

แม่หันมามองแล้วหลุดหัวเราะเบา ๆ แล้วเธอก็เล่นมือถือต่อ ไม่สนใจใครทั้งนั้น

ปล่อยให้ลุงเชิดเอนหลังพิงโซฟา หลับตา มือสอดเข้ากางเกงจัดการให้มันนอนสงบ ๆ ก่อนจะสบถเสียงต่ำ

“ยั่วแล้วทิ้งไว้เฉย ๆ อย่างนี้ได้ไงวะเนี่ย”