ตอนที่ 3 เกิดเื่แล้ว!!!!!
หลังจากที่เทียร์เข้ามาเรียนที่มหาลัยนี้ได้สักพักแล้วก็รู้สึกเบาใจ เพราะยังไม่เกิดเื่ที่ทำให้ตัวเองลำบากใจ แต่นั่นก็เป็เื่ที่เทียร์คิดเมื่อวาน แต่วันนี้กลับมีเื่มาให้ทันที
(“นายท่านครับ ตอนนี้ที่ปราสาทเกิดเื่ครับ”) เสียงจากโทรจิตของคิวเรียกเทียร์มาทันทีเมื่อปราสาทกำลังเกิดเื่ขึ้น
(“เกิดอะไรขึ้น อธิบายมาให้ละเอียดเลยนะ”) เทียร์ถามคิวกลับทันที เพราะหากมีคนมาโจมตีปราสาทเท่ากับว่าเป็เื่ที่ต้องจัดการโดยด่วน
(“ตอนนี้ที่อยู่ ๆ ก็มีิญญามาโจมตีปราสาทครับ ตอนนี้ปราสาทยังไม่เป็อะไรก็จริงเพราะมีบาเรียที่นายท่านกางไว้อยู่ แต่เราก็ไม่สามารถโจมตีิญญาพวกนั้นได้ครับ ตอนนี้พวกเราหาวิธีจัดการไม่ได้แล้วครับนายท่าน”) คิวรีบรายงานปัญหาให้เทียร์รู้ทันที เพราะที่ปราสาทวุ่นวายครั้งใหญ่เลยทีเดียว
(“โอเค ชั้นจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ แต่ก่อนอื่น ส่งภาพทางนั้นมาให้ชั้นหน่อย ชั้นจะวิเคราะห์ิญญาพวกนั้นก่อนจะกลับไปถึง”) เทียร์ตอบตกลงที่จะกลับไป พร้อมกลับขอข้อมูลมาเพื่อนำมาอ้างอิงทันที เพราะเทียร์ไม่ได้อยู่ที่ปราสาทจึงไม่ทราบว่าิญญาพวกนั้นมีลักษณะอย่างไร
(“ครับนายท่าน ผมจะส่งให้เดี๋ยวนี้”) หลังจากที่เทียร์สั่งไปคิวก็ตอบรับและทำตามในทันที
ผ่านไปสักพักคิวก็ส่งวิดีโอมาให้เทียร์ให้ดู พร้อม ๆ กับที่เทียร์กำลังจะเปิดประตูมิติเพื่อกลับไปยังปราสาททันที และก่อนที่เทียร์จะไปที่ปราสาท เทียร์ได้สร้างร่างแยกขึ้นมา เพื่อให้อยู่เป็ตัวแทนของตัวเอง เพราะถ้าตนหายไปอาจเกิดเื่ได้ จึงต้องสร้างร่างแยกไว้กันพลาด
“อืมมมมมม ิญญาพวกนี้ มันดูแปลก ๆ อยู่นะเนี่ย” เทียร์ที่กำลังเดินทางผ่านมิติกำลังวิเคราะห์ว่าิญญาที่มาโจมตีปราสาทนั้นเป็อะไรกันแน่ และก่อนที่เทียร์จะเดินทางไปถึงปราสาท เทียร์ต้องหาวิธีจัดการิญญาพวกนี้ให้ได้
.
.
.
.
.
ตู้ม ตู้ม ตู้ม
หลังจากที่เทียร์เดินทางมาถึงปราสาทเทียร์ก็ได้ยินเสียงของิญญาที่กำลังโจมตีเข้ามาอย่างหนักหน่วง และเมื่อเทียร์มาถึงก็วาร์ปไปที่สำนักงานทันที เพื่อดูิญญาที่มาโจมตีว่าเป็อย่างที่คิวส่งมาหรือไม่และหากเป็อย่างที่คิวส่งมาวิธีแก้ก็ไม่ยากสำหรับเทียร์
“เป็อย่างที่คิดจริง ๆ ด้วย” เทียร์บ่นพึมพำกับตัวเองเมื่อมาดูิญญาที่โจมตีปราสาทอย่างชัด ๆ แล้ว
“เอส ช่วยอะไรชั้นหน่อยได้มั้ย” เทียร์หันไปพูดกับเอสที่นั่งอยู่ตรงข้ามคิวเพื่อขอให้ช่วยทันที
“จะให้ผมทำอะไรหรอครับนายท่าน” เอสที่ได้ยินเทียร์เรียกก็หันไปถามทันที
“ติดต่อท่านทวดของชั้นให้ทีสิ” เทียร์บอกกับเอสทันทีเมื่อเอสถามกลับมา
“หมายถึงท่านทั้งสองเลยใช่มั้ยครับนายท่าน” เอสให้ไปถามเทียร์อีกครั้งเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง
“มันก็ต้องแน่นอนอยู่แล้วซิ ถึงเรียกมาคนเดียว อีกคนก็จะตามมาอยู่ดี งั้นเรียกมาทั้งคู่นั่นแหละ” เทียร์บอกเอสอีกครั้งเมื่อเอสถามคำถามกลับมา
“ครับนายท่าน ผมจะติดต่อท่านทั้งสองเดี๋ยวนี้ครับ” เอสตอบรับคำสั่งจากเทียร์และหันไปติดต่อหาคนที่เทียร์้าพบทันที
“งั้นระหว่างนี้ ชั้นจะไปจัดการเ้าิญญาพวกนั้นพลาง ๆ ก่อนละกันนะ” เทียร์บอกกับทุกคนและวาร์ปออกที่หน้าปราสาททันที
.
.
.
.
.
“เป็ยังไงกันบ้างแอล” เทียร์ที่วาร์ปมาถึงหน้าปราสาทและเห็นแอลอยู่จึงถามขึ้นมาทันที
“ตอนนี้บาเรียยังทำหน้าที่ดีอยู่ครับ แต่เราก็ไม่สามารถโจมตีพวกมันได้เลยครับ เราจะจัดการพวกมันยังไงดีครับนายท่าน” แอลที่ถูกเทียร์ถามตอบกลับทันที พร้อมถามถึงวิธีที่จะจัดการิญญาที่อยู่ ๆ ก็เข้ามาโจมตีปราสาทโดยที่พวกเขาก็ไม่ทราบสาเหตุของการโจมตีครั้งนี้
“ชั้นจะลองทำดูนะ เผื่อมันจัดการได้ ยังไงถ้าท่านทวดมาพอดีก็ต้อนรับพวกท่านด้วยนะแอล” เทียร์หันไปตอบแอลพร้อมบินไป้าที่ิญญากำลังโจมตีอยู่เป็จำนวนมาก
“ด้วยนามแห่งผู้ปกครองดินแดนนี้ อันทาเนียร์ ดี ฟรอนเทียร์ ขอบัญชาให้แสงแห่งการชำระล้าง จงชำระิญญาร้ายตรงหน้าเรา ณ บัดนี้” เมื่อจบคำที่เทียร์พูดออกมานั้น ก็มีเสียงสว่างเจิดจ้าเปล่งออกมาจากข้างหลังของเทียร์พร้อมพุ่งไปที่ิญญาพวกนั้นทันที
อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เมื่อแสงที่เทียร์ร่ายออกมาไปโดนิญญาจำนวนหนึ่งเข้าก็มีเสียงร้องโหยหวนออกมาเนื่องจากิญญาพวกนี้เป็ิญญาร้ายที่มีคนไม่หวังดีส่งมารุกรานอาณาจักรนี้เข้า แต่เทียร์ก็ยังไม่รู้ว่าเป็เมืองไหนที่ส่งิญญาพวกนี้มา
“อ้าว!! นี่เรามาช้าไปหรอ เ้าจัดการเองไปแล้วหนิ” หลังจากที่แสงที่เทียร์ร่ายออกมาไปโดนิญญาร้าย ก็มีเสียงของชายคนหนึ่งที่พึ่งมาถึงถามเทียร์ทันที
“ไม่หรอกครับท่านทวดฮันเดล ท่านทวดฟาเอล ผมแค่ลองดูเฉย ๆ ผมก็ไม่คิดว่าจะกำจัดพวกมันได้เหมือนกันครับ” เทียร์หันไปบอกแก่ชายที่มาใหม่ทั้งสองคนทันที เมื่อเห็นว่าคนที่มาใหม่นั้นคือคนที่ตนให้ เอสเรียกมา
“งั้นจะให้เรากำจัดพวกนั้นทั้งหมดเลยหรือไม่ เราจะได้ร่ายมนตร์เลย” ฮันเดลถามเทียร์ทันที เพราะเขาจะได้เตรียมตัวในการร่ายมนตร์เพื่อกำจัดิญญาพวกนั้น
“จัดการแบบเหลือไว้สักตัวได้มั้ยครับ ผมจะได้เอามาวิเคราะห์ว่าเมืองไหนส่งมา” เทียร์ที่กำลังลอยลงมาตอบกลับพร้อมบอกจุดประสงค์ของตนทันที
“งั้นเราจะจับไว้ให้ตัวนึงละกันนะ ถ้าเราจับเสร็จแล้ว เ้าก็ร่ายมนตร์เลยนะ” ฟาเอลตอบเทียร์ในประโยคแรกแล้วหันไปบอกฮันเดลต่อในประโยคต่อมา และหลังจากที่ฟาเอลพูดจบก็ลอยขึ้นไป้าที่ิญญายังคงไม่หยุดโจมตีแถมยังมีมาเพิ่มอีกเป็จำนวนมาก
“ิญญาเอ๋ยจงฟังเรา แล้วยอมสยบต่อหน้าเรา บัดเดี๋ยวนี้” หลังจากที่ฟาเอลร่ายมนตร์จบแล้วิญญาที่กำลังโจมตีปราสาทอยู่ก็หยุดโจมตีทันที
“ิญญาเอ๋ย จงมาหาเราและเชื่อฟังเรา จงเข้ามาในโหลแก้วบัดเดี๋ยวนี้” หลังจากที่ิญญาหยุดโจมตีแล้วฟาเอลก็บินไปหาิญญาตัวหนึ่งพร้อมเอ่ยคำสั่งออกมาทันที และเมื่อเอ่ยจบแล้วิญญาตัวนั้นก็ถูกดูดเข้ามาในโหลแก้วทันที
“ฮันเราจัดการเสร็จแล้ว เ้าจัดการต่อได้เลย” หลังจากที่ฟาเอลดูดิญญาเข้ามาในโหลได้แล้ว ฟาเอจึงลอยลงมาพร้อมบอกให้ฮันเดลจัดการิญญาที่เหลือทันที
“ด้วยนามแห่งข้า คาลเดียร์ ฮันเดล เทวทูติแห่งแสง ข้าขอให้แสงแห่งการชำระล้าง จงปรากฏ” เสียงของฮันเดลที่ร่ายมนตราแห่งแสงสว่างเพื่อชำระล้างิญญาร้ายที่มาโจมตีปราสาทนี้ทันที
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เสียงิญญาร้องโหยหวนออกมาทันทีเมื่อิญญาเ่าั้ถูกแสงที่ฮันเดลร่ายออกมาและเมื่อผ่านไปสักพักิญญาที่มาโจมตีปราสาทก็หายไปจนหมด
“เราจัดการเรียบร้อยแล้วนะเทียร์” ฮันเดลบอกกับเทียร์ทันทีเมื่อิญญาเ่าั้หายไปจนหมดแล้ว
“เอ้านี่ิญญาที่เ้าจะเอาไปตรวจสอบ” ฟาเอลนำโหลแก้วที่บรรจุิญญาให้กับเทียร์ทันทีเมื่อ ฮันเดลจัดการิญญาเ่าั้เสร็จแล้ว
“ขอบคุณครับท่านทวด แล้วท่านทวดจะอยู่ดื่มชากับผมก่อนกลับมั้ยครับ หรือจะกลับเลย” เทียร์ถามออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าจัดการิญญาเรียบร้อยแล้ว
“ก็ดีเหมือนกันนะ งั้นเราขออยู่ดื่มชากับเ้าสักพักก็แล้วกันแล้วท่านล่ะ จะอยู่หรือจะกลับเลยรึ” ฮันเดลตอบเทียร์พร้อมหันไปถามฟาเอลที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ห่างกายทันที
“เรากลับพร้อมเ้าดีกว่า งั้นขอฝากเ้าด้วยละกันนะเทียร์” ฟาเอลหันไปตอบฮันเดล พร้อมหันมาบอกกับเทียร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าให้รับรู้ทันที
“ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการให้ แล้วจะรับที่สวนหรือห้องนั่งเล่นดีครับ ผมจะได้สั่งพ่อบ้านถูก”
“งั้นเอาที่สวนละกัน เราอยากชมสวนที่เ้าจัดสักหน่อยนะ”
“ได้เลยครับ งั้นท่านทวดไปรอที่สวนก่อนนะครับ เดี๋ยวผมไปจัดการเื่ชาให้ครับ” หลังจากที่คุยกันจบแล้วฮันเดลและฟาเอลก็เดินไปที่สวนทันที และเทียร์ก็เดินกลับเข้าไปในปราสาทเพื่อไปสั่งพ่อบ้านให้เตรียมน้ำชาไปให้ฮันเดลและฟาเอล และเมื่อสั่งงานพ่อบ้านเสร็จแล้วเทียร์จึงเดินลงไปที่ชั้นใต้ดิน เพื่อนำิญญาตัวนี้ไปให้คนที่ใช้มนตร์ดำค้นหาที่มาของิญญาดวงนี้ที่มาโจมตีปราสาทก่อนจะเดินกลับไปหาฮันเดลและฟาเอล
.
.
.
.
.
“ชาเป็ยังไงบ้างครับท่านทวด” หลังจากที่เทียร์เดินมาถึงสวนที่ฮันเดลและฟาเอลนั่งดื่มชากันอยู่
“ชารสดีมากเลยล่ะ ส่วนของว่างก็อร่อยดี พวกข้อชอบมากเลยล่ะ” ฮันเดลตอบกลับมาทันทีเมื่อเทียร์ถามมา
“ว่าแต่เทียร์ ปีนี้เ้าก็อายุกว่า 500 ปีแล้วนะ เมื่อไหร่เ้าจะตะ.......”
“ไม่แต่งครับ ไม่ว่ากับใครผมก็ไม่แต่งครับ” ยังไม่ทันที่ฮันเดลจะพูดจบเทียร์ก็พูดแทรกขึ้นมาทันที เนื่องจากเทียร์ยังไม่คิดถึงเื่ที่จะแต่งงานในเร็ววันนี้
“เ้านี่นะ หัวดื้อเหมือนแม่เ้าไม่มีผิด” ฟาเอลที่นั่งฟังอยู่พูดขึ้นมาเมื่อมองเห็นนิสัยของเทียร์เหมือนกับ ทาคาโมโตะ อายาริ ไม่มีผิด
“ก็ผมยังไม่มีความคิดที่อยากจะแต่งงานเลยนี่ครับท่านทวด ไว้ผมเจอคนที่ถูกใจผมจะบอกนะครับ” เทียร์หันไปบอกกับฟาเอลทันทีเมื่อได้ยินที่ฟาเอลบอกมา
“อย่าทำเหมือนแม่เ้าละกันที่กว่าจะแต่งงานก็ปาไปหลายหมื่นปีเข้าไปแล้ว” ฮันเดลบอกออกมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่ากว่าอายะจะแต่งงานอายุก็มากแล้ว ทำให้ฮันเดลและฟาเอลอดห่วงไม่ได้นั่นเอง
“ครับท่านทวด....แต่ผมว่าคงอีกนานเลยแหละกว่าผมจะอยากแต่งงานน่ะ” เทียร์ตอบอีกครั้งเมื่อ ฮันเดลยังคงห่วงเทียร์เื่การแต่งงานอยู่
“ผมว่าเราคุยกันเื่อื่นกันเถอะครับ”
“ขออนุญาตนะครับนายท่าน” ยังไม่ทันที่ทั้งสามจะคุยกันต่อก็มีคนพูดแทรกขึ้นมาทันที
“มีเื่อะไรหรอ” เทียร์หันไปถามทันที เมื่อได้ยินเสียงพูดแทรกเข้ามา
“ตอนนี้เราทราบแล้วครับว่าิญญาพวกนั้นมาจากที่ไหน”
“ว่าไงนะ...บอกมาให้ชัดเจนหน่อยซิซิน” หลังจากที่เทียร์ได้ยินว่าทางห้องใต้ดินรู้แล้วว่าิญญาพวกนั้นมาจากไหนจึงให้ซินบอกรายละเอียดให้ชัดเจนมากกว่านี้
“จากที่เราทำการตรวจสอบทำให้เรารู้แล้วครับว่ามาจากอาณาจักรซันเนียร์ครับ เพราะมีร่องรอยหลงเหลืออยู่เล็กน้อย ถึงคนที่ส่งมาจะลบร่องรอยออกไปจนเกือบหมดแล้ว แต่ก็หลงเหลือพอให้เราตามได้ครับ” ซินอธิบายรายละเอียดทันทีเมื่อเทียร์บอก
“งั้นเราคงต้องไปทัวร์ที่อาณาจักรซันเนียร์หน่อยแล้วล่ะมั้ง แล้วท่านทวดจะไปเที่ยวที่นั่นด้วยมั้ยครับ” เทียร์ถามออกมาทันที เพราะฮันเดลและฟาเอลก็นั่งฟังอยู่ด้วยตลอด
“ไม่ล่ะ เ้าพาคนของเ้าไปเถอะ เราจะกลับไปพักผ่อนแล้วล่ะ” ฮันเดลตอบออกมาทันทีเมื่อเทียร์ถามออกมา
“งั้นซิน ประมาณเดือนหน้าเราจะไปเยือนที่อาณาจักรนั้นสักหน่อย ไม่ต้องให้คนตามเราไปนะ เดี๋ยวเราเลือกคนไปกับเราเอง” เทียร์บอกซินทันทีเพราะไม่อยากให้คนในปราสาทออกไปเสี่ยงกันทุกคน จึงจะไปสอดแนมเพียงไม่กี่คนนั่นเอง
“งั้นพวกข้ากลับก่อนนะ รู้สึกจะออกมานานแล้ว เดี๋ยวคนในปราสาทจะวุ่นวายออกหาพวกข้ากัน ไปกันเถอะฟา” ฮันเดลบอกกับเทียร์ทันทีเมื่อเขาทั้งสองออกมาจากปราสาทนานเกินไปแล้วนั่นเอง
“ครับท่านทวด เดินทางกลับโดยสวัสดิภาพนะครับ” เทียร์อวยพรออกมาทันทีเมื่อฮันเดลและฟาเอลกำลังจะกลับ และเมื่อฟังเทียร์พูดจบแล้วทั้งสองคนก็วาร์ปออกไปทันที
“งั้นเราฝากด้วยนะซิน ครั้งนี้เป็เื่ใหญ่เพราะไม่มีอาณาจักรไหนคิดจะต่อกรกับเรามาก่อน แต่เมื่อมีคนคิดจะมาทำอะไรบ้านเมืองเรา เราต้องสู้กลับบ้างแล้วล่ะ”
“ครับนายท่าน ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ” ซินบอกออกมาทันทีเมื่อเทียร์สั่งงานกับเขามาด้วยตนเองก่อนที่ซินจะขอตัวเพื่อไปบอกงานแก่คนอื่น ๆ
หลังจากที่ฮันเดลและฟาเอลกลับไปแล้วเทียร์จึงบอกพ่อบ้านให้มาทำความสะอาดก่อนจะเปิดประตูมิติกลับมาที่หอ เพราะเทียร์ไปที่ปราสาทค่อนข้างนานแล้ว ถึงจะมีร่างแยกอยู่แต่ก็ไม่อาจวางใจได้จึงต้องกลับมาที่หอเพื่อไม่ให้มีคนสงสัยในตัวเองนั่นเอง
จบไปแล้วนะคะสำหรับตอนที่ 3 ขอบคุณทุกคนที่ยังอ่านนิยายของไรท์อยู่นะคะ เนื้อเื่เป็ยังไงสนุกหรือไม่สนุกเมนต์บอกไรท์ได้นะคะ เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะบายยยยยยยยยยยยย
229
