เงาแห่งภูติในรัตติกาล
ยามนั้น ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วยุทธภพว่า “หมอภูติ” ผู้ลึกลับเป็ผู้ปรุงยาเทพ “ยาล้างพิษล้างไขกระดูก” จนช่วยชีวิตผู้นำตลาดมืดจากพิษร้ายได้สำเร็จ ข่าวคราวดังกล่าวล่วงรู้ถึงสำนักแพทย์แห่งวังหลวงอย่างรวดเร็ว ทำให้เหล่าปราชญ์และหมอหลวงทั้งหลายตื่นตัวยิ่งนัก เพราะยาขนานนี้อาจเป็กุญแจช่วยชีวิตผู้ต้องพิษลึกลับในวังหลวงได้
เ้าสำนักแพทย์ผู้เฒ่าได้เรียกประชุมอย่างเร่งด่วนในโถงใหญ่กลางสำนักฯ สีหน้าของท่านเต็มไปด้วยความกังวลและครุ่นคิด ขณะที่เหล่าศิษย์และผู้าุโต่างพึมพำถึงข่าวหมอภูติด้วยความตื่นตะลึง
“พวกเ้าคงได้ยินข่าวเล่าลือแล้ว” เสียงเ้าสำนักเคร่งขรึมแต่แฝงแววกังวล “ว่ามีหมอภูติผู้หนึ่งปรุงยาวิเศษรักษาพิษร้ายได้ เราจำต้องเสาะหาตัวเขาให้พบ ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใดก็ตาม ยาขนานนี้สำคัญต่อชีวิตผู้คนในวังหลวง!”
คำประกาศนั้นทำให้ทั่วทั้งโถงเงียบสงัด ศิษย์หลายคนสบตากันด้วยความตื่นเต้นปนหวั่น — ผู้ใดเล่าจะไปตามหาหมอในตำนานที่ไม่มีใครรู้ตัวตนแน่ชัด?
หลังสิ้นเสียงเ้าสำนัก าุโคนหนึ่งก้าวออกมาก้มศีรษะแล้วกล่าวเสียงหนัก “ท่านเ้าสำนัก โปรดให้ข้าน้อยนำคนออกติดตามเบาะแสหมอภูติจากแหล่งต่างๆ ไม่ว่าจะเป็ตลาดมืดหรือชุมโจร ข้ายินดีเสี่ยงอันตราย”
เ้าสำนักพยักหน้าช้าๆ “เื่นี้มิอาจชักช้า ผู้าุโเฉิน ข้าฝากเ้าจัดการอย่างเงียบเชียบ อย่าให้ข่าวแพร่ไปกว่านี้ สำนักเราต้องได้ยาแก้พิษนั้นมาโดยเร็ว”
⸻
คืนนั้นเอง ผู้าุโเฉินปลอมตัวเป็ชาวบ้านธรรมดา ย่องเข้าไปในแหล่งกบดานของตลาดมืด ณ โรงเตี๊ยมร้างนอกตัวเมือง บรรยากาศยามวิกาลมืดสลัว มีเพียงแสงตะเกียงริบหรี่ เงาคนลึกลับเคลื่อนไหวอยู่ตามมุมมืด
ในห้องลับชั้นบนของโรงเตี๊ยม หัวหน้าตลาดมืด รอคอยอยู่ก่อนแล้ว เขาเป็ชายร่างใหญ่ใบหน้าเข้มดุดัน ดวงตาคมกล้าสะท้อนแสงวาว เ้าของฉายา “นายแห่งตลาดมืด” ผู้นี้มีอำนาจลึกลับในเงามืด และครั้งหนึ่งเคยได้รับพิษสาหัสจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด หากมิใช่ได้ยาวิเศษจากหมอภูติช่วยไว้
ผู้าุโเฉินประสานมือคารวะอย่างสุภาพเมื่อเข้าไปถึง “ท่านผู้นำ ข้าน้อยมาจากสำนักแพทย์แห่งวังหลวง มีเื่ใคร่ขอความช่วยเหลือ”
ชายร่างใหญ่หัวเราะในลำคอเบาๆ พลางผายมือเชื้อเชิญให้นั่ง “ข้าเองก็คาดการณ์ไว้ว่าสำนักแพทย์คงจะมาหาข้า เื่หมอภูติใช่หรือไม่?”
ผู้าุโเฉินพยักหน้ารับ แววตาแสดงความหวัง “จริงดังว่าขอรับ ท่านคงได้ยินข่าวเื่ยาล้างพิษล้างไขกระดูกที่ช่วยชีวิตท่านไว้ พวกเราจำเป็ต้องได้ยาขนานนั้นมารักษาคนในวังหลวงที่โดนพิษลึกลับ ท่านย่อมรู้จักหมอภูติผู้นั้นกระมัง? ช่วยชี้แนะให้พวกเราได้พบตัวเขาได้หรือไม่”
“หึๆ…” หัวหน้าตลาดมืดหัวเราะในลำคอ “หมอภูติเป็บุรุษลึกลับ จะหาให้พบตัวไม่ง่ายดายดอก ทว่าข้าซาบซึ้งใจที่เขาช่วยชีวิตข้าไว้ ย่อมอยากตอบแทนบุญคุณ แต่…”
ชายใหญ่แสร้งทอดเสียงคล้ายลังเล ก่อนก้มกระซิบเบาๆ “แต่ข้าก็ไม่อาจทรยศความไว้วางใจของเขาเปิดเผยตัวตนตรงๆ ได้ดอกนะ”
ผู้าุโเฉินรีบว่า “หากท่านบอกเบาะแส ข้าย่อมไม่แพร่งพรายว่าได้ความจากท่าน สำนักแพทย์ของเราหาได้คิดร้ายต่อหมอภูติไม่ เพียงอยากขอยาจากเขาช่วยเหลือคนทุกข์ยากเท่านั้น”
หัวหน้าตลาดมืดนิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาคมกริบมองประเมินผู้มาเยือน ราวชั่งใจบางอย่าง “ว่าไป ก็มีเื่พิลึกอยู่เื่หนึ่ง…”
“เื่ใดหรือขอรับ?” ผู้าุโเฉินรีบถาม
ชายร่างใหญ่ยกจอกน้ำชาขึ้นจิบพลางเอ่ยเรียบๆ “ไม่นานมานี้ มีเด็กหนุ่มผู้หนึ่งเข้ามาเป็ศิษย์ใหม่ในสำนักแพทย์ของท่าน ชื่อว่า…หลี่ิ ใช่หรือไม่?”
ผู้าุโเฉินชะงักไปชั่วอึดใจ “หลี่ิ? ศิษย์ใหม่ของสำนักเราจริง เขาเข้ามาได้ครึ่งปีกว่าแล้ว เหตุใดหรือ?”
“ฮึ ข้าได้ยินข่าวมาว่าเด็กหนุ่มผู้นั้นมีความรู้เื่สมุนไพรล้ำลึกเกินวัย อีกทั้งยังปรุงยาเก่งกาจจนเป็ที่จับตาในสำนักมิใช่หรือ?” น้ำเสียงชายใหญ่คล้ายเอ่ยเรื่อยเปื่อย แต่แววตามีเลศนัย
“ก็จริง…หลี่ิเป็เด็กหนุ่มมากพร์” ผู้าุโเฉินขมวดคิ้ว “ท่านหมายความว่าอย่างไร? เด็กคนนี้เกี่ยวข้องอันใดกับหมอภูติหรือ?”
หัวหน้าตลาดมืดคลี่ยิ้มบาง “ข้าเพียงแต่คิดว่ามันน่าสนใจดีเท่านั้น คนหนึ่งเป็หมอเทวดาลึกลับที่ช่วยชีวิตข้าได้ อีกคนเป็ศิษย์แพทย์ดาวรุ่งที่โผล่มาอย่างกะทันหัน ข้าว่า…บางทีโชคชะตาอาจขีดเส้นให้บุคคลสองคนนี้มาเกี่ยวข้องกันก็เป็ได้”
ผู้าุโเฉินช้อนตามองอีกฝ่าย รู้สึกคลับคล้ายว่าคำพูดนั้นมีนัยยะซ่อนเร้น “ท่านกำลังจะบอกอะไรกันแน่ ขอรับ?”
ชายใหญ่ส่ายหน้าน้อยๆ “ข้ามิได้บอกอันใดทั้งนั้น เพียงแต่เล่าสู่กันฟังตามที่ได้ยินมา สำนักแพทย์ของท่านเองก็เก่งกาจ เมื่อได้เบาะแสน้อยนิดนี้แล้วคงสืบหาเส้นทางของหมอภูติได้เองกระมัง”
กล่าวจบ หัวหน้าตลาดมืดก็หัวเราะในลำคออีกครั้ง ไม่ยอมเอ่ยอะไรเพิ่มเติมอีก ผู้าุโเฉินเห็นท่าเกลี้ยกล่อมต่อไปคงไร้ผล จึงได้แต่ขอบคุณในน้ำใจของอีกฝ่ายแล้วขอตัวลาจากมาในยามดึกสงัด หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความฉงนสนเท่ห์กับชื่อที่ได้ยิน… ‘หลี่ิ’
4K
