ทีมเวทานิ เริ่มเคลื่อนพลหลังจากได้ยินสัญญาณการพบเจอบอส
ซึ่งเบน สมิธ เขาไม่ได้เร่งรีบ ขณะเปิดใช้งานชุดฮาร์ทสูตร ก็พุ่งเป้าเข้าใส่ฝูง อสูรการ์กอยล์ ที่บินว่อนอยู่เต็มฟ้า เขาเปิดใช้งานสกิลดึงดูด กระแทกโล่ั์ กับดาบแสงปราณในมือ พาทุกคนฝ่าออกไปทิศทางตรงหน้าทันที
วูม! “ไป!”
"ดูนั่นสิ" เสียงฮันเตอร์ด้านนอกวิจารณ์ “ชุดฮาร์ทสูตร” แม้จะดูใหญ่เทอะทะ แต่แรงเหวี่ยงทรงพลังมหาศาลจริงๆ เมื่อเห็นคลื่นดาบกวาดผ่านฝูงอสูรกากอยล์ เป็ใบไม้ร่วง
“อืมๆ สมกับเป็แทงค์มือโปร มอนสเตอร์พวกนั้นไม่มีโอกาส ได้แตะต้องคนในทีมเลยสักนิด” อาเวยพึมพำ ด้วยความทึ่ง
ในขณะกลุ่ม คลาร์ก ดีแลน ดึงสลิงตามติดตัว เบน สมิธ เก็บพลังงานไว้ให้มากที่สุด พวกเขาก็พุ่งโจมตีบอสตะขาบ ั้แ่ตอนที่ตกจากฟ้า ดุจเหยี่ยวล่าเหยื่อทันที
ฉิ้ง! วิ้ง! เสียงดาบปะทะกับเปลือกแข็งบอสดังก้องไปทั่วป่า
บอสตะขาบั์ กระเด็นถอยหลัง เืของบอสตะขาบ หายวับไปทันที 10% จากการโจมตีเปิดฉากเพียงครั้งเดียว พุ่งลงมาจากกลางอากาศ
คลาร์ก ดีแลน ร่างสง่ายืนตรง เผยดาบคู่ ะเิ สกิล การเคลื่อนตัวความเร็วสูง พลางกล่าวออกมาทันที ที่เตรียม บูทดาเมจ บอส “จบบอสกันเถอะ!”
ซึ่งคนอื่นๆ เองก็พยักหน้าเห็นด้วย เมื่อฮันเตอร์สองท่านคุ้มกันมอนเตอร์ รอบ ๆ ไม่ให้เข้ามายุ่ง ซึ่งมันบ้าบิ่นไม่น้อย
เบน สมิธ คำรามรับ "ฆ่า!!!" ด้วยเสียงฮึกเหิม
บอสตะขาบ เองก็ร้องเสียงน่าขนลุกออกมา ที่ถูกยั่วโทสะ มันพุ่งลำตัวใหญ่กระแทก เบน สมิธตั้งโล่ เกิดประกายไฟ
เสียง เคร้ง! โลหะปะทะกันดังก้องสะท้อน
“ยัง หลอกน่า!” ซึ่งแรงกระแทกนั้น ถึงกับทำให้เบน สมิธ ใช้งานชุดฮาร์ทสูตรของกองทัพสหรัฐ เกิดการพังเสียหาย เล็กๆ ชนิดมือเหล็กของเขาชาะเื ที่จับโล่ไว้ไม่มั่น
ภาพความหวาดเสียวนี้ ทำให้ฮันเตอร์รุ่นหลังที่ดูอยู่ด้านนอก ถึงกับเสียวสันหลังวาบ “นี่คือความเสี่ยงของอาชีพสายแทงค์ ที่ต้องแบกรับดาเมจทั้งหมด ไว้เพียงผู้เดียวซินะ”
ด้านของคลาร์ก ดีแลน ที่ะเิคอมโบ สกิล ใส่บอส จวนแทบเป็ดาเมจหลัก อยู่คนเดียวแล้วตอนนี้
สกิลโจมตีเงาดูดเื น่าจะเป็สกิลติดตัวของเขา แม้ไม่ได้โจมตีบอส ก็ยังสร้างดาเมจต่อเนื่อง จนดูโกง
ผู้คนพูดคุย สกิลติดตัว เสริมแกร่ง เมื่อเห็นสกิลโจมตีเงาดูดเืของอีกฝ่าย น่าจะอยู่ในสกิล ระดับ s หายากยิ่ง อย่างไม่ต้องสงสัย
"ความเร็วนั่น... ข้ามองตามแทบไม่ทันแล้ว" หลายคนลอบกลืนน้ำลาย
เชนจ้องมองจอด้วยสายตาเคร่งเครียด 'หรือว่านายน้อยคนนี้ จะมีสกิลพาสซีฟติดตัว ที่บวกค่าสถานะพื้นฐาน ถาวรเหมือนเรา?'
เขาเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ ของความเร็วที่ดูจะเกินขีดจำกัด ของเลเวล 50 ไปมาก
แต่แล้วจุดเปลี่ยนก็มาถึง เบน สมิธ ร้องโอดครวญออกมา ที่โล่ความต้านทานของเขาแตกพังเสียหาย บอสตะขาบั์พุ่งรัดร่าง ด้วยความกราดเกรี้ยว จากสกิลยั่วยุ
มันบีบรัดเสียงน่าหวาดกลัวคล้ายกระดูกแตก สร้างความอันตรายไม่น้อย ที่โลหิตไหลพุ่งกระฉูด ก่อนจะเหวี่ยงร่างกระเด็น กระแทกต้นไม้
เปรี้ยง! เสียงนั้นดังชัดหนักแน่น
จนชุดฮาร์ทสูตรพังยับเยิน เบน สมิธ แทบเป็เศษเหล็ก แขนกลข้างหนึ่งของเขา ถึงกับถูกฉีกขาด ‘เกรงว่าลงเกต คราวนี้ จะไม่คุ้มค่า อาวุธเสียหายแล้วไง’
“บัดซบ! เอ๊ย!” [แจ้งเตือนเืของคุณ เหลือต่ำกว่า20เปอเซ็น อยู่ใน่อันตราย]
“นายน้อยที่เหลือ ต้องฝากคุณด้วยแล้ว” เมื่อ เบน สมิธ นอนแผ่หมดสภาพ กล่าวคำพูดมาจากด้านหลัง
คลาร์ก ดีแลน แค่นเสียง ชิ! ขึ้นมาในลำคออย่างไม่พอใจ “เืบอสเหลือตั้ง30เปอเซ็น เชียวนะ”
พริบตาที่วิ่งไปรอบๆ สกิวฟัน5ครั้งติด ก็ถูกใช้ขึ้นมา เบิร์ดดาเมจบอส อย่างรวดเร็ว
[คุณทำดาเมจ 4,000หน่วย]
[คุณทำดาเมจ 4,000หน่วย]
เปรี้ยง! [แจ้งเตือนคุณถูกโจมตี ติดสถานะเืไหล าเ็สาหัส]
คลาร์ก ดีแลนสีหน้าจริงจัง ขณะชะงักการโจมตีจากบอสไปเล็กน้อย
ก่อนเขาเลี้ยงแถบพลังชีวิต ระหว่างดื่มขวดยาเพิ่มเื + บัพเสริมดาเมจ 10%ที่อีกฝ่าย้าผลกินขวดโพชั่น เบิร์ดดาเมจ บอสเป็หลักมากกว่าเพิ่มเื
ฉิ้ง! วูม! [คุณทำดาเมจ 5,000หน่วย เมื่อเืเหลือน้อยกว่า30เปอเซ็น สกิลพุ่งทะลวง คูลดาวน์เหลือ 0 ดาเมจที่ทำได้ จะเพิ่มขึ้นเป็2เท่า]
ดาเมจ 10,000หน่วย ก็เด้งขึ้นมา รัว ๆ ที่คลาร์ก ดีแลน ะเิปราณสีทอง โซโล่ จบบอสตอนท้าย ร่างพุ่งเป็สายแสง ออกไปเป็ทางยาว
ฉิ้ง! ฉัวะ! ฉัวะ! เสียงดังขึ้นมาติดๆ ที่ร่างบอสตะขาบเกราะแข็งแตก เืมันสาดพุ่งออกไปทั่ว ก่อนร่างจะแตกสลายหายไป
ซึ่งก็เล่นเอาคลาร์ก ดีแลน หอบหายใจหนักถี่ขึ้นมา รัวๆ มองเืแดงปิ่มหลอดตนเอง ส่งสัญญาณเตือน ดังขึ้นจอมอนิเตอร์ไม่ขาด
เขาพลางตวัดเก็บดาบคู่ ฉิ้ง! กลับลงไป ซึ่งอดไม่ได้ ผ่อนลมหายใจออกมา ยาว เฮ้อ!
[ยินดีด้วย! เลเวลของคุณอัพเพิ่มเป็ เลเวล 51]
[ลาสบอส สร้างดาเมจสุดท้าย แต้มสถานะพื้นฐาน + 1 ถาวร]
ผู้คนด้านนอกโห่ร้องด้วยความชื่นชม “นี่มันไม่ต่างอะไร จากการลงโซโล่บอส คนเดียว เลยไม่ใช่หรือ?”
พร้อมชื่อคลาร์ก ดีแลน ดังอยู่ทั่ว
ขณะอีกฝ่ายออกมา…โบกมือ ให้ผู้คนราวกับเป็คนดัง ซุปเปอร์สตาร์ไปแล้ว ที่เสยผมสีทอง ให้สาวกรี๊ด กร๊าด
ซึ่งส่วนนี้ แม้แต่รุ่นพี่ริน ยังตบมือ แสดงความยินดียอมรับอีกฝ่าย
เชน คล้ายเห็นความต่าง สกิล พวกเขาใน่เลเวลนี้ ดูเป็เด็กไปเลย เมื่อเทียบกับพวกฮันเตอร์มืออาชีพ เหอะๆ
“สกิลภายนอก ที่พวกเขาใช้เองก็มีไม่น้อย เ้าเห็นหรือเปล่า เชน!”
พวกอาเวยที่กลับออกมา…ระหว่างทางกลับบ้านบนรถเวสป้าของอาเวย ลมทะเลพัดผ่านหน้าพวกเขา ขณะที่แสงไฟ จากจอมอนิเตอร์ั์ข้างทาง ยังคงฉายภาพชัยชนะของคลาร์ก
เชนพลางพยักหน้า ขณะแขนกางเป็เหมือนปีกนก “พวกเขามีอิสรเสรีไม่น้อย นี่ซินะ ฮันเตอร์มืออาชีพ”
อาเวย ลอบยิ้ม เมื่อเห็นไฟในแววตาของเพื่อนกลับมาลุกโชนอีกครั้ง ดูเหมือนการมาดูงานครั้งนี้ จะส่งผลดีเกินคาด