22.00น. ลีฟวิ่งคลับ
หลังจากที่ผมได้พูดคุยกับกีรติเมื่อ่บ่ายและเธอเอ่ยปากร้องขอว่าอยากดูแลผม ผมก็จัดให้เธอตามคำขอผมจำได้ว่าเมื่อตอนงานเลี้ยงบีพีคอร์ปเธอบอกว่าจะตามผมมาลีฟวิ่งคลับแต่ผมไม่อนุญาต วันนี้ผมเลยให้เธอได้มาทำหน้าที่ ‘ผู้ดูแล’ตามที่เธอ้า หลังจากที่ผมส่งข้อความไปบอกเธอว่าตอนนี้ผมอยู่ที่ลีฟวิ่งคลับหลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงเลขาของผมก็โทรมา
“ว่ายังไง”
(คุณอยู่ตรงไหนคะ)
“หาเอาเองสิ”ผมกดตัดสายทันที เธอมาถึงแล้ว
ผมมองไปยังทางเข้าคลับไม่นานก็เห็นกีรติในชุดเดรสเข้ารูปแขนกุดสีดำ เดินผ่านประตูเข้ามาและมีผู้หญิงอีกคนที่สวมเดรสแขนกุดสีขาวเดินตามเธอมาผู้หญิงคุ้นหน้าคนนั้นคือเพื่อนสนิทของเธอนั่งเอง
“มองอะไรครับคุณทิว”พี่ชัยสะกิดแขนผม เมื่อเห็นว่าผมให้ความสนใจอะไรบางอย่างอยู่ผมตั้งใจชวนเพื่อนร่วมงานผู้ชายที่ออฟฟิศอย่างพี่ชัย นุและอันที่แวะเวียนไปขายขนมจีบเลขาผมบ่อยๆมาเที่ยวด้วยกันในคืนนี้
“ผู้ดูแลของผมครับ”
“คุณยังต้องมีผู้ดูแลด้วยเหรอครับ”
“ต้องมีสิครับผมหล่อขนาดนี้ ผู้ดูแลคนนี้หวงผมมากจนต้องตามมา”
“คนไหนครับผมอยากเห็นจะแย่” พี่ชัยมองตามทางที่ผมมองอย่างกระตือรือร้น
“น้องขวัญนี่ครับน้องขวัญกับเพื่อนจริงๆ ด้วย” เสียงอันที่ดูจะตื่นเต้นเมื่อเห็นกีรติ
“ผมเล็งสาวโต๊ะนั้นไว้แล้วไม่น่ามาเจอน้องขวัญวันนี้เลย ภาพลักษณ์หนุ่มหล่อแสนดีของผมจะเปลี่ยนวันนี้หรือเปล่าครับเนี่ยเธอดูจะชอบผมด้วย” นุบ่นอย่างเสียดาย เพราะนั่งมองสาวโต๊ะตรงข้ามมาสักพักแล้วสาวเ้าเองก็ดูเหมือนจะชอบหมอนี่ด้วย
“ผมไปรับน้องขวัญกับเพื่อนก่อนนะครับ”พูดจบ อันก็เดินตรงไปหากีรติที่ยังคงมองหาผมอยู่
“ตกลงคนไหนครับคุณทิว”พี่ชัยยังมองหาผู้ดูแลของผมไม่เลิก
ผมมองตามอันที่เดินไปถึงกีรติแล้วทั้งสองคนพูดคุยกันเล็กน้อย กีรติก็เดินตามอันมาอย่างว่าง่าย
“สวัสดีค่ะคุณคีรี”เพื่อนสาวของกีรติทักทายผม ผมยิ้มให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะจ้องเลขาของผมเธอไม่หลบตาผม ทำเพียงเดินมานั่งข้างๆเท่านั้น นุยอมหลบให้กีรติกับเพื่อนของเธอนั่งแล้วเดินไปหาพนักงานให้เอาเก้าอี้มาเพิ่ม
“ยัยเก้าเพื่อนขวัญค่ะเ้านายฉันแกคงรู้จักแล้ว คนนี้พี่ชัย พี่นุ แล้วก็คนที่ไปรับเราพี่อัน”กีรติแนะนำทุกคนให้รู้จักกัน
“น้องขวัญมาได้ไงครับเนี่ย”พี่ชัยเอ่ยปากถามทันทีที่กีรติแนะนำพวกเราให้รู้จักกับเพื่อนของเธอ
“ขวัญมาดูแลคุณคีรีค่ะ”
“ห๊ะ!ผู้ดูแลของคุณทิว คือ..... น้องขวัญ เหรอครับ” พี่ชัยใกับสิ่งที่ได้รู้นุกับอันเองก็ไม่ต่างกัน
“คุณคงจะพอใจแล้วอยากดื่มอะไรก็สั่งเลยแล้วกัน” ผมไม่ได้สนใจกับท่าทีของหนุ่มๆอีกต่อไปแต่สิ่งที่ผมสนใจคือกีรติจะทำยังไงต่อจากนี้ต่างหาก
ต้องขอบคุณพี่อันมากๆที่มาช่วยฉัน ไม่อย่างนั้นฉันคงจะได้เดินตามหาคุณคีรีทั้งคืนแน่ๆเขาไม่ยอมบอกฉันว่านั่งอยู่ตรงไหน ไม่ยอมบอกแม้กระทั่งว่ามากับเพื่อนร่วมงานของเราฉันไม่คิดว่าที่ลีฟวิ่งคลับจะมีคนเยอะขนาดนี้ทั้งที่ไม่ใช่วันหยุดยัยเก้าดูจะสนุกกับบูธดีเจที่กำลังเปิดเพลงจังหวะสนุกๆอยู่ฉันคงสนุกกว่านี้มากถ้าฉันไม่ต้องมาทำงานอ่ะนะ
“น้องขวัญดื่มอะไรดีครับ”พี่อันถามฉันจากมุมเครื่องดื่ม เพราะเขาทำหน้าที่มือชงอยู่นั่นเอง
“น้ำเปล่าแล้วกันค่ะพี่อัน”ฉันกำลังทำงาน ฉันต้องครองสติของตัวเองไว้
“พี่ฟังอะไรผิดไปหรือเปล่าครับน้องขวัญมาเที่ยวนะครับ ดื่มน้ำเปล่าได้ยังไง
“ชงเหล้ามาเลยพี่ดื่มอะไรกันอยู่ก็ชงแบบนั้นมาเลยค่ะ เราดื่มกันได้” ยัยเก้านะยัยเก้าก็บอกอยู่ว่ามาทำงานเฝ้าเ้านาย จะให้ดื่มได้ยังไงถ้าเมาแล้วใครจะเฝ้าเ้านายฉันล่ะทีนี้
“ขอบคุณค่ะพี่อัน”ฉันรับแก้วเหล้าที่มีน้ำสีอำพันจากพี่อันมาวางไว้บนโต๊ะนึกเคืองพี่อันในใจที่เขาชงเหล้าแบบเดียวกันกับพวกเขาให้ฉันนี่กลัวว่าฉันจะตามไม่ทันขนาดนั้นเลยหรือยังไง
“ดื่มสิมาเที่ยวก็ต้องดื่ม” คุณคีรีก้มตัวลงมาคุยกับฉัน
“ฉันไม่ได้มาเที่ยวค่ะ”
“เหรอ”
“คุณจะกลับตอนไหนคะ”
“ผมเพิ่งจะมา”
“แต่เหล้าจะหมดขวดแล้วนะคะ”
“หมดก็สั่งอีกได้”
“พรุ่งนี้ต้องทำงานนะคะ”
“ใช่ไงคุณก็รู้ว่าต้องทำงาน แล้วคุณมาทำไม”
“ฉันทำงานอยู่ค่ะ”
“เงินเดือนคุณนี่คงจะสูงน่าดู”
“คงไม่เท่าของคุณหรอกค่ะ”
“ขนาดยังไม่ดื่มยังต่อปากต่อคำกับผมขนาดนี้”
“ฉันทำงานตามประเภทของงานค่ะงานนี้ค่อนข้างส่วนตัวค่ะ”
“ส่วนตัวอย่างนั้นเหรอน่าสนใจนี่”
“หมดขวดนี้กลับนะคะ”
“คำสั่งเหรอ”
“คำขอร้องค่ะ”
“ผู้หญิงที่ขอร้องผมส่วนใหญ่จะบอกให้ผมอยู่ต่อ”
“ฉันเป็คนส่วนน้อยค่ะและไม่ได้มีความ้าแบบพวกเธอ”
“คุณทำให้ผมไม่สนุก”
“หมดสนุกแล้วก็กลับเถอะค่ะ”
“ไม่ผมยังอยากอยู่ต่อ”
“ถ้าอย่างนั้นฉันจะนั่งเป็เพื่อนคุณค่ะ”
“เพื่อนผมเต็มโต๊ะแล้ว”
“ฉันไม่อยากเป็อย่างอื่นค่ะ”
“อย่างอื่นคืออะไร”
“อย่างที่คุณ้าค่ะ”
“ผม้าอะไร”
“ฉันไม่ทราบค่ะ”
“คุณนี่นอกจากจะพูดไม่รู้เื่แล้วยังน่าเบื่อมากด้วย”
“ฉันทราบค่ะ”
“ผมไม่ได้ขอให้คุณเป็หรอก”
“ขอบคุณค่ะ”
“คุณเป็คนที่นั่งด้วยแล้วไม่สนุกจริงๆ”
“คุณอะไรกันสองคนครับ”พี่ชัยผู้เป็ตัวแทนของหมู่บ้านเอ่ยปากถามขึ้นในที่สุดทุกคนคงจะสงสัยว่าฉันกับคุณคีรีกระซิบอะไรกันอยู่สองคน
“คุยเื่น่าเบื่อกันครับอัน นายยังอยากอยู่เที่ยวต่อไหม น้องขวัญของนายบอกว่าดื่มขวดนี้หมดแล้วให้กลับถ้านายยังไม่อยากกลับก็อย่าลืมเทเหล้าขวดใหม่ใส่ขวดเดิมด้วยล่ะ จะได้ดื่มได้นานๆเพราะเธอให้ดื่มได้เฉพาะขวดนี้เท่านั้น” คุณคีรีพูดประชดฉันเสียงดังพี่อันถึงกับทำหน้าเหวอที่ได้ยินสิ่งที่เ้านายพูด ส่วนพี่ชัยก็หัวเราะพร้อมหันหน้าหนีไปอีกทาง
“ยัยขวัญไปสนุกหน้าบูธดีเจกันแกฟังดูสิ มันส์มากเลยนะ”ยัยเก้าที่ขยับตามเสียงดนตรีไม่ได้สนใจเพื่อนอย่างฉันเลยสักนิดฉันเบื่อนิสัยที่เข้ากับคนอื่นได้ง่ายๆของเพื่อนรักจริงๆ
“ฉันกำลังทำงานอยู่นะ”ฉันกระซิบเพื่อนรักให้ได้ยินกันสองคนแต่ถึงแม้จะพูดดังกว่านี้ก็คงจะฟังลำบากเพราะเสียงดนตรีดังมากจริงๆ ฉันไม่คิดว่าคุณคีรีจะชอบฟังดนตรีแบบนี้นึกว่าจะชอบร้านนั่งฟังเพลงเพลินๆซะอีก
“ทิวขาริต้าคิดไว้แล้วว่าวันนี้ต้องเจอคุณที่นี่”ผู้หญิงคนนี้คือคนที่ฉันเจอในงานเลี้ยงบีพีคอร์ปนี่เธอแทรกตัวเข้ามาระหว่างฉันกับคุณคีรีเธอยืนเบียดตัวเข้าใกล้เขาแล้วโอบกอดรอบคอเ้านายของฉันอย่างแสดงความเป็เ้าของ ฉันมองสิ่งที่เธอทำพร้อมกับพิจารณาชุดของเธอ ไม่มีตรงไหนเลยที่ไม่เปิดเผยเกาะอกตัวสั้นเผยให้เห็น่เอวขาวผ่องแล้วยังกระโปรงที่ยาวแค่สองคืบนั่นอีกเธอคงจะยืนทั้งคืนเพราะฉันคิดไม่ออกเลยว่าถ้าเธอนั่งจะต้องนั่งท่าไหนให้ไม่เห็นส่วนสงวนของตัวเอง
“ผมก็ไม่ได้คิดว่าจะมา”สายตาของคุณคีรีมองมาที่ฉัน แต่ปากกลับพูดกับคุณริต้าคนนั้น
“วันนั้นคุณรีบกลับไปก่อนริต้ายังไม่ได้ทานข้าวกับคุณเลยนะ” คุณริต้านั่นพูดเสียงดัง คงอยากให้ฉันได้ยินวันนั้นของเธอจะใช่วันที่ฉันคุยโทรศัพท์กับผู้หญิงของเ้านายหรือเปล่านะตกลงผู้หญิงคนนั้นใช่เธอหรือเปล่า ฉันรีบจดชื่อเธอไว้ในลิสต์รายชื่อ ‘ผู้หญิงที่พัวพันกับเ้านายของฉัน’
“ผมมีธุระน่ะ”คุณคีรีขยับปากพูดกับฉัน ฉันพยายามอ่านปากของเขา ได้ความว่า ‘กันเธอออกไป’ให้กันเธออย่างนั้นเหรอ เข้าทางฉันล่ะฉันยกแก้วเหล้าที่พี่อันชงให้ดื่มไปครึ่งแก้วรู้สึกแสบไปทั้งคอเพราะเหล้าครึ่งแก้วนี้แรงมากส่วนที่เหลือก็ราดลงบนตัวเองทั้งหมด จากนั้นก็เริ่มทำการแสดง
ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ^^
2K
