ฉันอยู่ที่นี้ และสามีฉัน ก็รูปหล่อ

ตอนที่ 10

ทางด้านบ้านหยุนที่ตอนนี้กำลังนั่งคุยกันอยู่ ถึงงานแต่งที่กำลังจะเกิดขึ้น แม้ไม่ได้มีเงินทองมากมาย แต่ก็คงจะจัดงานเล็ก เท่าที่จะสามารถจัดได้ เพราะทางบ้านฝ่ายเ๽้าสาวก็ไม่ได้จัดอะไร แต่ก็อย่างว่าล่ะ เพราะเ๽้าสาวไม่มีพ่อแม่เหลืออยู่แล้ว และต้องอยู่ที่บ้านนั้นอย่างลำบาก ก็อดที่จะสงสารไม่ได้

"เฟยเทียน ลูกได้จัดเตรียมของเอาไว้บ้างหรือยัง แม้เราจะมีไม่มาก แต่ก็อย่าให้ถึงกับไม่มีอะไรเลยนะลูก ทางเ๯้าสาวก็น่าสงสารอยู่แล้ว อย่างน้อยก็ให้รับรู้ว่าเรายินดีต้อนรับเข้าบ้านนะลูก" เธอถามลูกชายที่จะแต่งงานอีกครั้ง 

"ครับแม่ ผมจับไก่มาขังเอาไว้แล้ว เก็บเอาไว้เลี้ยงต้อนรับเธอ ในวันแต่งงาน" แม้จะมีไม่มาก แต่ก็ขอให้พิเศษกว่าทุกวันเสียหน่อยแล้วกัน

"อย่างนั้นก็ดีแล้ว ส่วนที่นอนแม่เปลี่ยนให้ใหม่แล้ว การแต่งงานใหม่เหมือนการเริ่มใหม่ แม่ไม่อยากให้ลูกสะใภ้รู้สึกไม่ดี" เพราะที่นอนเก่านั้นเคยใช้กับเมียคนเก่าแล้ว

"ขอบคุณมากนะครับแม่ ต้องลำบากแม่หลายเ๱ื่๵๹ต้องมาวุ่นวายเพราะผมอยู่เรื่อย ทำไมชีวิตผมถึงได้มีแต่ปัญหาก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"อย่าได้คิดอย่างนั้นเลยลูก เราไม่ได้อยากให้เกิดเสียหน่อย ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว ก็ให้เรารีบลุกขึ้นให้ไว เพราะยังมีอีกหลายคนที่ต้องพึ่งพาลูกอยู่ แล้วลูกได้เคยเจอกับเ๯้าสาวบ้างหรือยัง"

"ผมเคยเจออยู่นะครับ แต่ไม่เคยได้คุยกันสักที เพราะเธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตารับใช้คนบ้านนั้น จนเหมือนกับเป็๲คนรับใช้ก็ไม่ปาน แต่ก่อนตอนที่พ่อของเธอยังอยู่ เธอเป็๲คนที่สดใสร่าเริงมาก เดินไปทางไหนก็มีแต่รอยยิ้ม แต่มันคงหายไปพร้อมกับการจากไปของพ่อเธอนั่นล่ะครับ"

เขามักเจอเธอ แต่แทบไม่เคยพูดคุยกัน แต่ก็รับรู้เ๹ื่๪๫ของเธอมาบ้าง ตอนที่ป้าของเธอมาคุยเ๹ื่๪๫ที่จะให้เธอแต่งงานกับเขา ตอนแรกว่าจะปฏิเสธไป แต่พอคิดว่าถ้าไม่ได้เขา ป้าของเธอก็คงจะไปติดต่อคนอื่นอีก และไม่รู้ว่าจะไปเจอใคร จึงอดที่จะสงสารไม่ได้ ถ้าเธอไปเจอคนไม่ดี ไม่รู้ว่าชีวิตที่ย่ำแย่ในตอนนี้ จะยิ่งแย่มากไปกว่าเดิมหรือเปล่า จึงได้ตอบตกลงไป

ตอนแรกแม่ของเขาก็สงสัย เพราะเขาคิดว่าจะไม่แต่งงานแล้วกลัวว่าจะดูแลได้ไม่ดี แต่เขาก็บอกแม่ถึงความน่าสงสารของเธอ และอดที่จะอยากช่วยให้ออกมาจากบ้านนั้นไม่ได้ อย่างน้อยบ้านนี้ก็ไม่มีใครที่จะสามารถทำร้ายและกดขี่เธอ แม่เขาจึงได้เข้าใจ 

"แล้วลูกคุยกับลี่หลินให้เข้าใจหรือยัง เ๹ื่๪๫ที่ลูกจะแต่งงาน มีแม่ใหม่ให้" หลี่น่า ถามลูกชาย เพราะไม่อยากจะให้มีเ๹ื่๪๫ไม่เข้าใจระหว่างพ่อกับลูก และอีกอย่างลี่หลิน ยังเด็กมากอายุแค่4ขวบเองอาจจะไม่เข้าใจ

"ผมก็บอกเธอแล้วนะครับ เธอก็ถามถึงแม่ของเธออยู่ แม่ที่ไม่ค่อยได้เลี้ยงดู ลูกสาวผมก็ยังถามหา คง๻้๵๹๠า๱แม่ตามประสาเด็กนั่นล่ะครับ และถามว่าแม่ใหม่จะดีกับเธอหรือเปล่า ก็ถามทั่วไปตามประสาเด็กนั่นล่ะครับ"

เขาก็สงสารลูกเหมือนกัน ที่ต้องมาเจอเ๹ื่๪๫อย่างนี้ แต่ในเมื่อเข้ากันไม่ได้ และเธอไม่อยากจะทนอีกต่อไป เขาก็ไม่อยากจะรั้งเอาไว้ เพราะถ้ารั้งไว้ก็มีแต่จะทะเลาะให้ลูกเห็นกันทุกวัน การเลิกกันจึงเป็๞ความคิดที่ดีที่สุดแล้ว

"แม่ก็สงสารลี่หลินเหมือนกันนะ ทั้งที่ยังเด็กแท้ๆ แต่กลับต้องมาเจอเ๱ื่๵๹ ที่ไม่ดี แม่ก็อยากให้ลี่หลินเติบโตมาอย่างไม่มีปัญหาอะไร"

"ผมคิดว่าลูกเข้มแข็งอยู่นะครับ เพราะปกติแม่เขาก็แทบไม่ได้เลี้ยงดูอยู่แล้ว ที่ถามหาคงเพราะว่าไม่เห็นหน้ามากกว่า ต่อไปก็คงจะลืมไปเองล่ะครับ"

"แล้วตอนนี้หายไปไหนกันทั้งอาทั้งหลาน ไปซนกันที่ไหน เฟยฟาโตแล้วยังไม่รู้จักโตชอบพาหลานซนไปเรื่อย"

"เขาคงจะอยู่ที่สวนหลังบ้านกันนั่นล่ะครับ ไม่น่าจะไปไหนไกลกัน"

"อย่างนั้นผมออกไปดูให้ดีกว่านะครับ"

"อืมไปเถอะลูก แม่ก็จะเข้าครัวทำอาหารแล้วเหมือนกัน"

หยุนเฟยเทียน เมื่อบอกแม่แล้วจึงได้เดินออกมาที่หลังบ้าน ที่มีแปลงผัก ปลูกสำหรับเอาไว้ทำอาหาร และได้ยินเสียงของทั้งสองคุยกันดังแว่วๆ มา เขาจึงได้หยุดฟังว่าทั้งสองคุยกันเ๱ื่๵๹อะไร เพราะเขาได้ยินลูกสาวถามอาของเขาเ๱ื่๵๹การแต่งงานหรือเปล่า เขาเองก็อยากจะรู้ความคิดเห็นของลูกสาวว่าจะคิดอย่างไรเหมือนกัน เพราะเขาถามก็เหมือนตอบไม่หมดเท่าไร เหมือนกับว่ามีอะไรอยู่ในใจ

ส่วนทั้งสองคน ที่ช่วยกันถอนหญ้า และคุยกันไปด้วยไม่ได้รู้เลยสักนิดว่ามีคนแอบฟังอยู่ จึงได้คุยเ๹ื่๪๫ที่พ่อตัวเองจะแต่งงานใหม่

"อาเฟยฟาค่ะ แม่คนใหม่ของหนู จะรักลี่หลินหรือเปล่าคะ"

เธออยากจะรู้ว่าแม่คนใหม่จะรักเธอหรือเปล่า เพราะแม่ยังไม่รักเธอเลย เพราะแม่ไม่๻้๪๫๷า๹ แม่ทิ้งเธอไป คิดอย่างเศร้าใจ เธอจึงกลัวว่าแม่คนใหม่ก็จะไม่รักเธอเหมือนกัน

"ลี่หลิหลานอาน่ารักอย่างนี้ ไม่มีใครไม่รักหรอกครับ"

"จริงหรือคะ แล้วจะใจดีหรือเปล่า แล้วจะตีลี่หลินเหมือนแม่คนเก่าหรือเปล่าคะ" เธอถูกตี มันเจ็บมาก ไม่รู้ว่าทำไมแม่ถึงต้องตีเธอด้วย

"ต้องใจดีสิ ไม่ตีแน่นอน แต่ลี่หลินต้องไม่ดื้อนะครับ"

"ลี่หลินไม่ดื้อค่ะ"

"อย่างนั้นก็ต้องรักลี่หลินแน่นอน"

"แต่ว่าอาเจินเจิน บอกว่าถ้าพ่อมีน้องกับแม่ใหม่ ลี่หลินจะกลายเป็๞หมาหัวเน่า แล้วหมาหัวเน่ามันเป็๞อย่างไรหรือคะ ลี่หลินไม่เข้าใจ"

เฟยฟา ที่นึกโมโหหญิงสาวที่เขารู้ว่าแอบชอบพี่ชายของเขา แต่ทำไมต้องเอาคำพูดไม่ดีอย่างนี้มาใส่ให้หลานเขาด้วย แม้ลี่หลินจะไม่รู้ความหมายก็ตามที แต่เขาก้ยังรู้สึกไม่ชอบใจอยู่ดี

"ไม่มีทางที่จะเป็๞อย่างนั้นแน่นอนครับ เพราะว่าพ่อของลี่หลิน รักลี่หลินมาก ไม่มีทางที่จะไม่รักอย่างแน่นอน  ลี่หลินก็แค่มีน้องมาเพิ่ม และยังมีเพื่อนเล่นแค่นั้นเอง ลี่หลินอย่าไปเชื่อฟังคนอื่น ให้มาถามอา ถามพ่อ และถามย่าก่อน อย่าปักใจเชื่อคำพูดของคนอื่นเข้าใจไหม"

"เข้าใจค่ะ ถ้ามีน้องก็ต้องเป็๲เ๱ื่๵๹ดี ลี่หลินแค่ไม่เข้าใจว่าต้องเป็๲หมาหัวเน่าเท่านั้นเอง"

"ใช่แล้วมีน้องเป็๞เ๹ื่๪๫ดี อย่างอา กับพ่อของลี้หลินไง ตอนมีอา ย่าก็ยังคงรักพ่อของลี่หลิน และพ่อของลี่หลินก็เป็๞พี่ที่รักน้องมาก คอยปกป้องน้อง ต่อไปลี่หลินก็ต้องดูแลน้อง ต้องรักน้องเข้าใจหรือเปล่าครับ"

"เข้าใจแล้วค่ะ ลี่หลินจะรักน้อง เพราะลี่หลินเป็๲พี่ ต้องดูแลน้อง"

"แล้วน้องจะมาเมื่อไร ลี่หลินอยากเป็๞พี่สาวแล้วค่ะ" เมื่อคิดว่าจะมีเพื่อน เธอก็อยากจะมีน้องโดยเร็ว

"ต้องรอให้พ่อแต่งแม่ใหม่เข้ามาก่อน แล้วลี่หลินค่อยถามพ่อกับแม่ใหม่แล้วกัน" เขาก็ไม่รู้จะตอบยังไงเหมือนกัน เขาก็ยังโสดอยู่นี่นา

"หนูอยากให้พ่อแต่งแม่ใหม่เร็วๆจังเลยค่ะ ตอนแรกก็ไม่อยากให้แต่งเลยค่ะ เพราะน้าเจินเจิน บอกว่าต่อไปจะไม่มีคนรักลี่หลินอีก"

"ไม่มีใครไม่รักลี่หลินหรอกนะ ทุกคนรักลี่หลินเหมือนเดิม แค่เรามีคนให้รักเพิ่ม แต่ความรักที่มีให้ลี่หลิน ทุกคนยังรักเท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ตัวเท่านี้อย่าไปคิดมาก ให้เชื่อแค่ว่าที่บ้านของเรารักลี่หลินไม่เปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน"

"ค่ะหนูเชื่ออาแล้วค่ะ"

"ดีมาก เรามีกันเท่านี้ เราต้องรักกัน"

เฟยเทียนที่ได้ฟังลูกสาวพูดรู้สึกไม่พอใจเจินเจิน ที่เป็๞น้องสาวเพื่อนที่เขาเคยคิดว่าเป็๞คนดี และเขาเห็นเป็๞เพียงน้องสาว แต่ไม่คิดว่าจะมาสอนลูกสาวของเขาให้มีความคิดแย่ๆ กับแม่ใหม่ เขาคงจะไว้ใจเธอไม่ได้อีกแล้ว หรือว่าสิ่งที่เธอแสดงออกมาต่อหน้าเขา เป็๞สิ่งที่เธอสร้างเอาไว้ เขาไม่ควรไว้ใจให้อยู่กับลูกสาวเขาอีก

( ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ )