เกิดใหม่ครั้งนี้ ขอใช้ชีวิตให้คุ้มแล้วกัน

หลังจากที่ใช้ชีวิตอยู่ร่างนี้เป็๲เวลา3วันก็ได้พบว่าเ๽้าของร่างนี้อายุเพียง 13 หนาว เท่านั้นแต่กับมีใบหน้าที่งดงาม งามจนสามารถล้มบ้านล้มเมืองได้เลยทีเดียวสำหรับการใช้ชีวิตของหนิงเจี้ยนนั้นแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลยเนื่องจากเป็๲บุตรชายคนเล็กแล้วยังอ่อนแอ เจ็บป่วยบ่อยจนคนในจวนไม่กล้าให้ออกไปไหนให้อยู่เพียงในจวนเท่านั้นนอกจากจะมีงานที่สำคัญถึงจะพาออกไปแต่จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทำให้การออกจากจวนนี้ยากขึ้นเป็๲เท่าตัวเนื่องจากคนที่จวนต่างเป็๲ห่วงเขาเอามากเลยทีเดียว แต่กระนั้น หนิงเจี้ยนยังพยายามขอท่านพ่อออกไปทำงานกับท่านพ่อด้วย แต่ก็ยังถูกปฏิเสธทุกครั้งที่ขอไปด้วยเมื่อเอ่ยปากถามท่านพ่อไปว่าตัวของเขานั้นจะได้ออกไปเมื่อไหร่ท่านพ่อก็ตอบมาว่าจนกว่าเขาแข็งแรง

ซึ่งได้รู้อีกอย่างว่าธุรกิจของบ้านตระกลูหลงนั้นเป็๲กิจการเหล่าอาหารขนาดใหญ่ที่สุดในแคว้นนี้และท่านพ่อยังเป็๲เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของฮ่องเต้อีกด้วยจึงทำให้ทุกคนต่างนับหน้าถือตาเป็๲อันมากเมื่อได้รับคำปฏิเสธจากผู้เป็๲บิดาหนิงเจี้ยนเกิดอาการเศร้าเล็กน้อยที่บิดาเอาแต่พูกว่าจนกว่าร่างกายจะแข็งแรงเขาจึงพยายามออกกำลังกายอย่างหนักจนตอนนี้เขารู้สึกว่าพร้อมที่จะออกไปข้างนอกแล้ว.....

“คุณชายน้อยขอรับอย่าวิ่งขอรับเดี๋ยวจะล้มเอานะขอรับ”

สิ้นเสียงนั้นก็ตามด้วยเสียงหอบหายใจของบ่าวรับใช้ที่วิ่งตามผู้เป็๲นายหลังจากที่นายน้อยผู้นี้หายดี ก็ซุกซนมากกว่าแต่ก่อนมาก แต่ก่อนคุณชายเรียบร้อยมากพอมาดูตอนนี้สิ ทั้งดื้อ ซน กินเก่ง และขี้อ้อนที่เพิ่มขึ้นมาจนทำให้คนทั้งจวนต่างเอ็นดูคุณชายมากกว่าเดิม

“ช้าไม่ได้หรอกนะ!ประเดี๋ยวท่านพ่อจะออกไปที่โรงเตี้ยมก่อนที่ข้า วันนี้ข้าจะขอไปด้วยให้ได้”

ตอนนี้ฟ้าหรือตัวตนใหม่ของผม หนิงเจี้ยน เองครับตอนนี้ความฝันของผมทุกอย่างก็เป็๲จริงแล้วครับ ทั้งครอบครัวที่อบอุ่นเพราะครอบครัวใหม่ของผมในตอนนี้ ทั้งท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่ พี่รองทุกคนดีกับผมมากซึ่งตอนแรกผมก็กังวลเ๱ื่๵๹การว่างตัวเพราะผมไม่รู้ว่าเ๽้าของร่างนี้แต่เดิมเป็๲ยังไงเพราะทุกคนต่างบอกกับผมว่า (ถ้าเ๱ื่๵๹ในอดีตมันไม่ดีก็อย่าเอามาใส่ใจเพราะมันอาจจะทำให้ฝืนได้และทำให้ลำบาก จงทำตัวตามที่ตัวเอง ที่คิดว่าเป็๲ตัวเองที่สุดแบบที่ไม่ต้องพยายาม)

“ปึก!!!ท่านพ่อขอรับ!!”