ใกล้ถึงเวลานัดแล้ว เฝิงหวงอี้ตื่นเต้นและดีใจ ที่จะได้เจอลี่ต้าเว่ยอีกครั้ง แต่ก็รู้สึกกลัวอยู่บ้าง ในตอนนั้น ที่เจอ ตนปลอมตัวเป็ชายตลอดทุกครั้ง ไม่รู้ว่าครั้งนี้จะเป็อย่างไร พอถึงเวลานัด เฝิงหวงอี้ก็ไปรอลี่ต้าเว่ยที่สะพาน ตามเวลานัด มองดูผู้คนผ่านไปมา บางคนก็ทักทายบ้าง บางคนก็มองแล้วผ่านไป ยืนรอลี่ต้าเว่ยจน ในขณะที่ลี่ต้าเว่ย กำลังจะออกจากวัง มีบ่าวรับใช้มากราบทูลว่า ไทเฮาทรงพระประชวร ลี่ต้าเว่ยจึงให้องค์รักษ์ ฝากไปบอก เถ้าแก่เฝิงหวงอี้ว่าติดธุระไว้วันหลังจะไปหา ไปขอโทษด้วยตัวเอง เวลาเหม่าจะหมดแล้ว คือ ใกล้เวลา 1 ทุ่มแล้ว เฝิงหวงอี้ พูดกับตัวเองว่า ช่างเหอะ รออีกนิดก็แล้วกัน ถ้าคุณขายคนนั้นไม่มา ก็กลับไป
สงสัยคุณชายติดธุระ ทำไมไม่ให้คนมาบอกข้าละ ช่างเถอะ ช่างเถอะ อย่าคิดมากเลย ชมโคม ดูผู้คน ดีกว่า พอเลยเวลาเหม่า
เฝิงหวงอี้ มองดูผู้คน แล้วก็เดินกลับไปนั่งที่ร้านบะหมี่ สักพักก็มีคนเคาะประตู ปิดร้านแล้ววันนี้ไม่ขาย องค์รักษ์จึงพูดขึ้นว่า
คุณชายข้าฝากมาบอกว่าวันนี้ติดธุระ ขออภัยแม่นางด้วย ไว้วันหลังจะมาขอโทษด้วยตัวเอง เฝิงหวงอี้จึงพูดขึ้นว่า
ไว้เขาว่าง ค่อยมาก็ได้ ขอบใจเ้านะ
จากนั้นเฝิวหวงอี้ก็กลับเข้าไปในบ้าน
แล้ว นั่งหงุดดงิด พูดกับตัวเอง สักพัก บ่าวรับใช้คนหนึ่งเข้ามา เถ้าแก่ วันนี้ทำไมดูหงุดหงิด หรือ ว่าคนนั้นเขาไม่มาตามนัด
เฝิงหวงอี้จึงตอบกลับไปว่า ไม่มีอะไรหรอก
พรุ่งนี้ ปิดร้าน ข้าจะพาท่านแม่ไปวัด
เ้าช่วยข้าเตรียมของให้ข้าที บ่าวรับใช้กับเฝิงหวงอี้ช่วยกันเตรียมของไหว้ เสร็จ ก็เข้าบ้านไป
23K
