จะมีสักเกมไหม ที่มีอาชีพ Hacker [END]

"กรีด! ขอโทษค่ะคุณลุง ฮือ! ปล่อยหนุได้แล้วหนูเจ็บ" ลุงกระทิงแสระยิ้มปล่อยไหล่อีกฝ่ายและนิ่งที่เดิม เป็นเวลาเดียวกันที่เนมเฟมเลือกของได้เสร็จสิ้นก็จ่ายเงินไปเกือบ 3,000 บาท
"ขอบใจมากไอ้หนุ่ม ไว้วันหน้ามาอุดหนุนร้านข้าอีกนะ" เนมเฟมพยักหน้าถือของกลับไป , การเดินสวนของเนมเฟม เขาก็มองหญิงสาวด้วยหางตา ส่วนอีกฝ่ายก็มองเขาอย่างแค้นเคืองดูเหมือนเขาจะกลายเป็นกระสอบทรายเพื่อระบายความเจ็บปวดของลุงกระทิงใส่เขาแน่ เมื่อคิดเช่นนี้ก็หยุดเดิน
"คุณลุงครับ" ชายแก่เงยหน้ามอง
"หากผมเป็นอะไรไปปกป้องผมหน่อยละกัน" เวลานั้นเองลุงกระทิงก็จ้องหญิงสาวราวจะกลืนกิน
"หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเอ็ง คนที่จะโดนฉันฆ่ามันต้องเป็นตระกูลนังนี้ ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่นังนี้ต้องโดน"
เนมเฟมพยักหน้า
"ขอบคุณครับลุง ไว้โอกาสหน้าเจอกัน" เขาไม่รอช้าเดินออกไปทันที ปล่อยให้หญิงสาวตัวสั่นด้วยอาการหมดหนทางก่อนจะร้องไห้วิ่งหนีไป เนมเฟมไม่สนใจเขาใช้เวลาไม่นานก็มาถึงบ้านของตน , ภายในบ้านมีไม่มีอย่างที่ประดับประดาอยู่ ให้อารมณ์เหมือนบ้านร้างมากแม้จะสะอาดเกินหน้าเกินตาก็ตาม
"ข้ากำลังรอแกอยู่พอดีเลย นายเนมเฟม มอเฟียส" เวลานั้นเองเสียงของชายแก่ก็ดังขึ้น ในบ้านของเขามีคนเข้ามาอยู่ก่อนแล้ว และหนึ่งในนั้นคือเจ้าหนี้ของเขาที่กำลังนั่งบนโซฟากระดิกตีนมองเขาอยู่ โดยด้านข้างมีบอดี้การ์ดยืนอยู่อย่างเป็นระเบียบ , เนมเฟมเดินผ่านวางของและจัดห้องทันที
"มีอะไรก็รีบๆ พูด ผมต้องทำความสะอาดบ้านต่อ" ชายแก่สวมชุดสีขาวชื่อ <แครน> พยักหน้าพูด
"ข้าสงสัยว่าหลังจากที่แม่เอ็งเสียแล้ว ในเวลาไม่ถึงครึ่งวันแกสามารถหาเงินเป็นจำนวน 2 ล้านบาทได้ไง ไม่สิ! ต้องพูดว่าแกใช้วิธีอะไรต่างหาก" มันเป็นสิ่งที่น่าสงสัยมากๆ และแน่นอนเหล่าบอดี้การ์ดก็หลับตาฟังอย่างตั้งใจ เนมเฟมได้ยินก็หัวเราะออกมาเล็กน้อย
"ธุรกิจ" ลุงแครนพยักหน้า
"พวกเอ็ง 2 คนออกจากบ้านนี้ไปรอฉัน" บอดี้การ์ดทั้งสองพยักหน้าและเดินออกไปทันที และไม่ลืมส่งสายตาคุกคามใส่เนมเฟม แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากมองกลับไปด้วยแววตาเย็นชาปนแรงโทสะที่อดอั้น หากมีคนทำให้เขาไม่พอใจในตอนนี้แน่นอนเขาจะซัดมันเต็มแรง เขาอดทนนานมากแล้ว หากเจอสายตาแบบนี้อีกครั้งมันจะถูกเขาซัดสลบนอนไม่ตื่น
"บอกลูกน้องลุงด้วยว่าทำอะไรควรคิดซะบ้าง หากผมไม่ไหวจริงๆ แม้แต่คุณก็ทำอะไรผมไม่ได้" เนมเฟมส่งสายตาคุกคามใส่แครน ชายแก่ที่ได้ยินนิสัยของชายหนุ่มมาก็รู้ว่าไม่ได้พูดเล่น แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเจ้าเด็กนี้จะใช้อะไรจัดการเขา แต่ก็ไม่ยอมเสี่ยง
"ข้าเข้าใจ แต่เอ็งจะพูดได้ยัง?" เนมเฟมพยักหน้าพูด
"สิ่งที่ผมจะบอกต่อไปนี้ ผมจะไม่ให้คุณได้โต้แย้งกับผม ธุรกิจนี้ผม 45% คูณ 55% เป็นไงสนไหม หากไม่คุณกลับไปซะเพราะสิ่งที่ผมจะทำต่อไปนี้คุณต้องพึ่งคนจำนวนมาก หากไม่มีก็ไม่คู่ควรที่จะมาทำธุรกิจกับผม" ชายแก่แครนหรี่ตา
"ดูเหมือนเอ็งจะมีความมั่นใจสูงเลยสินะ" เนมเฟมยิ้มมุมปากไม่พูด
"ได้!! ถ้าเอ็งมีเจ๋งจริงข้าขอดูข้อมูลหน่อย" เวลานั้นเองเนมเฟมก็เปิดทีวีขึ้น แน่นอนมันเชื่อมต่ออยู่กับคอม ไม่นานตารางจัดอันดับบางอย่างก็เกิดขึ้น บนแถบตารางมีชื่อว่า <เกมแดนสนธยา> ลุงแครนที่เห็นตาก็เปล่งประกายทันที เกมนี้จัดว่าสามารถสร้างเงินได้มหาศาลหากเล่นได้อย่างมืออาชีพ ด้วยเงินกว่า 2 ล้านภายใน 4~6 วันในเกมมันเป็นไปได้
"ธุรกิจของเราคือการเป็นกิลอันดับ 1 ถึง 3 ของเซิฟเกมนี้เพื่อรายได้ของการจัดอันดับกว่า 100,000$ หรือมากกว่านั้น ในเวลาเดียวกันเกมก็มีโฆษณามากมายหากกิลเราอันดับมากขึ้น สปอนเซอร์ทางนักข่าว ผู้พัฒนาเกม นักธุรกิจจะทำเงินกับเรา แต่ในขณะเดียวกันเราจะถูกผู้เล่นจำนวนมากโจมตีหากมีการก้าวหน้ามากเกินไป เพราะฉะนั้นตัวตนของเราจะจัดอยู่ในมุมมืดของเซิฟรอวันประกาศตัวหลังจากตั้งตัวเสร็จ" ลุงแครนพยักหน้าพูด
"แม้มันจะพูดเหมือนง่าย แต่การที่จะพัฒนาผู้เล่นให้เก่งกาจและเป็นอันดับต้นของเซิฟมันไม่ง่ายเลย" เนมเฟมยกยิ้ม
"เพราะถึงอย่างงั้นไง ผมถึงบอกว่ามีผมเท่านั้นที่ทำได้ ดูนี้" เนมเฟมปัดหน้าจอไปอีกรูป
"นี้คือการจัดอันดับของผู้เล่นในเวลานี้ ผู้เล่นมีเลเวลสูงสุดที่ 12 แต่คุณรู้ไหมอาจมีคนอีกมากที่มีเลเวลมากกว่านี้แต่ไม่ลงทะเบียนในการจัดอันดับเพราะไม่อยากเผยแพร่ตัวเองให้คนอื่นได้เห็น" ชายแก่หรี่ตาลง
"จะบอกว่าหนึ่งในนั้นคือแกใช่ไหม" เนมเฟมพยักหน้า
"ถูกต้องแล้วลุงแครน...ในเกมนี้แดนสนธยาผมมีความลับของ NPC และการที่จะทำให้ผู้เล่นของคุณพัฒนามากมายจนแซงพวกหน้าโง่นี้ได้สบาย และอีกอย่างผมมีเลเวลที่ 17 ซึ่งมากกว่าไอ้พวกโง่นี้กว่า 5 ระดับ อาจกล่าวว่าผมเป็นตัวตนที่สูงที่สุดในการจัดอันดับ" แววตาชายชราปรากฏความสนใจและกล่าวขึ้น
"การที่จะพัฒนาผู้เล่นของเรานั้น เราต้องใช้เงินจำนวนมากในการได้รับไอเทม เพราะฉะนั้นป่านนี้พวกมันมีเลเวลมากหมดแล้ว" เนมเฟมส่ายหน้า
"ดูเหมือนลุงยังไม่เข้าใจ ในเกมนี้ผมมีคลาสลับซึ่งสามารถรับรู้ภารกิจลับของ NPC ได้ทุกชนิดและสามารถเพิ่มรางวัลของมันได้ด้วย อาจกล่าวว่าอาชีพของผมมีเพื่อพัฒนากิลให้ขึ้นไปอยู่จุดสูงสุด และด้วยสกิลของผม ผมสามารถช่วยธุรกิจของเราพัฒนาได้มากขึ้น แน่นอนไม่ต้องกลัว ผมในตอนนี้กำลังประดิษฐ์กับดักระเบิดอยู่ ในเหตุนี้เราสามารถฆ่ามอนระดับสูงได้" เวลานั้นเองชายแก่ก็กล่าวอย่างตกใจ
"อย่าบอกนะเอ็งซื้อไอ้สกิลบัดซบนั้น" ด้วยความนิยมและน่ากระจอกของมัน ทำให้ข่าวนี้เผยแพร่ไปเกือบทุกประเทศ เนมเฟมไม่คาดว่าอีกฝ่ายจะเรื่องเกมมากขนาดนี้ก็แสระยิ้มไขความกังวล
"ด้วยกับดัก มันมีพลังโจมตีเกือบ 500 หน่วยก็ยิง แต่หากเราให้จอมเวทย์ใช้สกิลมาร์คจุดไว้ละ" จอมเวทย์ทุกคนจะเสียเงิน 10 เหรียญทองแดงในการมร์คจุด ทำให้ผู้เล่นในสมาชิก หรือตนเองคนเดียวเห็นได้ แน่นอนเรื่องนี้แครนรู

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การเป็น Hacker ครั้งที่ ๑๘

นิยายแนะนำ

จะมีสักเกมไหม ที่มีอาชีพ Hacker [END]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

การเป็น Hacker ครั้งที่ ๑๘

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้