เสียงของจรวดลูกใหม่ดังใกล้เข้ามาทุกทีพื้นคอนกรีตใต้ฝ่ามือไลรสั่นะเือย่างรุนแรง
เธอเหลือบมองไปยังซากปรักหักพังที่ยังครุกรุ่นไปด้วยเปลวไฟ เวลาเหลือน้อยเต็มที!
ไลรารีบเปิดเป้สะพายหลังเก่าๆ คว้าอุปกรณ์ชิ้นหนึ่งออกมามันมีลักษณะคล้ายนาฬิกาข้อมือ
แต่มีขนาดใหญ่กว่ามากหน้าปัดทรงกลมสีดำสนิทล้อมรอบด้วยวงแหวนโลหะที่สลักสัญลักษณ์แปลกตา มีปุ่มเล็กๆ
และหน้าจอแสดงผลดิจิทัลสีฟ้าเรืองรองอยู่ด้านข้าง เธอรีบสวมมันเข้ากับข้อมือซ้ายล็อกสายรัดให้แน่น
นิ้วเรียวรีบแตะลงบนแผงควบคุมของ Chronosyncด้วยความเร่งรีบเธอเกือบจะกดปุ่มผิดไปแล้ว ดีที่ยังตั้งสติได้
แสงสีฟ้าจากหน้าจอดิจิทัลสว่างวาบ เธอต้องป้อนเป้าหมาย
...ยุคสามก๊ก! ปี...เธอจำข้อมูลที่พ่อเคยบอกไว้ได้แม่นยำ"200 ค.ศ."
นิ้วของเธอจิ้มลงบนตัวเลขอย่างรวดเร็วแต่แล้วหน้าจอก็แสดงผลตัวเลขที่ดูแปลกประหลาดคล้ายรหัส error เธอต้องรีบแก้ไขใหม่อีกครั้ง
เสียงหึ่งจากอุปกรณ์เริ่มดังถี่ขึ้น แต่ก็มีเสียงครืดคราดแปลกๆแทรกเข้ามา คลื่นพลังงานสีฟ้าเข้มข้นขึ้นจนแทบจะมองไม่เห็นร่างของเธอ
อากาศรอบตัวเริ่มบิดเบี้ยวอย่างน่าประหลาด แสงสีทองสว่างจ้าค่อยๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าราวกับประตูที่เปิดออกสู่ห้วงเวลาอื่น
เสียงเตือนที่ไม่คุ้นเคยดังกระหน่ำจาก Chronosyncไฟสีแดงกะพริบรัวๆสลับกับไฟสีเหลืองที่ติดๆ ดับๆ ไลราเบิกตากว้างด้วยความใ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงเป็แบบนี้? เธอไม่เคยเห็นสัญญาณแบบนี้ในการทดลองจำลองมาก่อน!ท้องของเธอร้องโครกครากขึ้นมาเสียอย่างนั้น ความหิวโหยเริ่มกัดกินกระเพาะอาหารเธอแทบไม่ได้กินอะไรที่มีรสชาติอร่อยมานานหลายเดือนแล้ว
ไม่ทันที่เธอจะได้คิดหาคำตอบ แรงดึงดูดมหาศาลก็เริ่มทำงานดึงร่างของเธอไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในจังหวะที่ถูกดึง ร่างกายของเธอก็ดูเก้ๆกังๆ แขนขาดูจะขัดกันเล็กน้อย เธอพยายามทรงตัวแต่ก็ดูเหมือนจะเสียหลักไปวูบหนึ่งก่อนที่จะถูกกระแสน้ำวนขนาดใหญ่ดูดเข้าไป ไลรากำมือแน่นด้วยความหวาดกลัวเธอไม่เคยเชื่อเลยว่ามันจะสำเร็จจริงๆ...การเดินทางข้ามเวลา...สิ่งที่เคยเป็เพียงทฤษฎีและความฝันกำลังจะกลายเป็ความจริงที่น่าเหลือเชื่อ
ร่างของไลราถูกดึงเข้าไปในช่องว่างมิติเวลาแสงสว่างจ้ากลืนกินทุกสิ่งรอบตัว ความรู้สึกเหมือนถูกฉีกเป็ชิ้นๆก่อตัวขึ้นในร่างกายของเธอ เธอไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญกับอะไรในอีกฝั่งของเวลารู้เพียงแต่ว่าไม่มีทางหันหลังกลับได้อีกแล้ว