บันทึกรักบ้านสกุลเทพ

“ฟ้าเข้าใจเรื่องทั้งหมดแล้วค่ะ สวัสดีค่ะคุณน้าโสภากับคุณอาบัญชา” นางฟ้าไหว้ทักทายท่านทั้งสอง ต้องระเห็จตัวเองมาพึ่งพาใบบุญครอบครัวเขาก็ต้องประจบเอาไว้หน่อยสิ“แหม หนูฟ้านี่น่ารักจริงๆ” โสภาเข้ามาเอาสองมือประกบแก้มของเธอ ขยับมือไปมาถูจนแก้มเธอยู่ยี่ “ตอนเด็กๆ ว่าน่ารักมากแล้ว แต่โตมาสวยสมชื่อจริงๆ เลย นางฟ้าตัวน้อยของน้า”เชื่อแล้วว่าเป็นเพื่อนสนิทของแม่ ท่าทางเล่นแก้มกับคำพูดเหมือนกันไม่มีผิดคทาเดินมาเอามือของผู้เป็นแม่ออกจากแก้มของหญิงสาวอย่างเนียนๆรวีมองท่าทางของเพื่อนแล้วขำ เขาไหว้ลาพ่อแม่ของเพื่อน “ผมกับรินขอตัวกลับก่อนนะครับคุณน้า”“จ้า กลับดีๆ นะ”“ครับ” รวีพูดกับหนิงน้องสาวที่น่ารักว่า “พี่กลับก่อนนะหนิง ไว้พี่จะมาเยี่ยมใหม่”เด็กสาวยิ้ม ก่อนจะโบกมือลาหย็อยๆ“ผมชื่อรวี ส่วนนี่แฟนผมชื่อริน ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณนางฟ้า”อ๋อ ที่แท้ก็เป็นคนที่หนิงชอบนั่นเอง “เรียกฟ้าเถอะค่ะ สวัสดีค่ะ”“พ่อกับแม่ก็คงต้องกลับแล้วเหมือนกัน แม่ไปก่อนนะหนิง น้าไปก่อนนะหนูฟ้า” โสภาบอกกับเด็กๆ ในห้องนางฟ้ายกมือไหว้พวกท่านก่อนที่พวกท่านจะไปจากนั้นในห้องก็เงียบ ไม่มีใครพูดอะไร นางฟ้าเองก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเหมือนกัน อึดอัดจังเลย...“แล้ว...ฉันต้องไปอยู่ที่ไหน?” นางฟ้าถามเขา ทุกคนเขาก็กลับไปกันหมดแล้ว แล้วเธอจะต้องไปอยู่ที่ไหนกันล่ะ“ก็ไปอยู่กับผมที่คอนโด”“อ้อ แล้วเรื่องค่าจ้าง...” นางฟ้าค่อนข้างเกรงใจที่จะเอ่ยถึงค่าจ้างอยู่เหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่าแม่เอาเงินใส่กระเป๋าไว้ให้หรือเปล่า มีติดเนื้อติดตัวอยู่ตอนนี้ก็แค่..ห้าร้อยอีกอย่างที่บ้านของเธอมีเหตุผลที่ไม่สามารถใช้บริการของธนาคารได้ ดังนั้นอย่าหวังเลยว่าจะมีบัญชีธนาคารแบบคนอื่นเขา“เรื่องนั้นก็ตามที่เราตกลงกันไว้ คุณช่วยน้องสาวของผมได้ ผมก็จะให้เงินกับคุณ สิบล้านพอไหม?”สิบล้าน!โอ้ แม่เจ้า...แต่ก็เป็นราคาที่สมเหตุสมผลอยู่นะ สิบล้านแลกกับชีวิตของน้องสาว...อืม...ถือว่าเขาประเมินชีวิตน้องสาวเอาไว้สูงดี“..ฉันฝากไว้ที่คุณก่อนได้ไหมคะ ถ้าจะใช้ฉันค่อยบอกคุณอีกที” นางฟ้าเอ่ยบอกตะกุกตะกัก สิบล้านเลยนะ เธอไม่มีทางปฏิเสธหรอก แต่จะให้เก็บเงินสดไว้กับตัวมันก็...“ผมเอาเข้าบัญชีให้ไหม?”“...ฉันเปิดบัญชีธนาคารไม่ได้ค่ะ”“เปิดบัญชีไม่ได้? คุณเป็นนักโทษหลบหนีเหรอ?”อย่ายัดเยียดข้อหาสิ!“ไม่ใช่ค่ะ คือเป็นเหตุผลทางบ้านน่ะ” เธอตอบเลี่ยงๆ“ก็ตามใจคุณ งั้นผมจะให้คุณใช้เป็นเดือนก็แล้วกัน”อย่างกับสามีให้เงินภรรยาตัวเองใช้เลย...โอ๊ย สติๆ“งั้นก็ไปคอนโดคุณกัน” เธอขยับตัวจะจากเตียงชายหนุ่มเข้ามาช่วยประคอง “แต่คุณยัง...”“ฉันไม่เป็นอะไรมากแล้วค่ะ พาฉันไปเถอะนะคะ ฉันไม่อยากจะอยู่ที่โรงพยาบาลแล้วอ่ะ” นางฟ้าเกาะแขนของเขาแล้วออดอ้อนทำตาใสใส่คทาชะงักไปกับท่าทีของหญิงสาว สุดท้ายก็ตกลงพาเธอกลับคอนโดนางฟ้ามองทางเดินของคอนโดหรูใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง ห้องที่นี่มันราคาเท่าไหร่กันนะ ขนาดด้านนอกยังหรูขนาดนั้น ทางเดินนี่ก็ยังดูแพงมาก หญิงสาวมองสำรวจอย่างตื่นตาตื่นใจไปตลอดทางคทาให้เธอเกาะแขนและก้าวเดินช้าๆ รอเธอ เห็นเธอเอามือกดตรงหน้าอก ใช้มือนวดเบาๆ อยู่หลายครั้งตั้งแต่ตอนที่อยู่ในโรงพยาบาล เขาบอกให้เธอนอนอาการอีกสักคืน แต่เธอบอกเขาว่าเธอไม่อยากอยู่ ในโรงพยาบาลมีตัวตนที่เธอไม่ชอบอยู่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด บรรยากาศก็น่าหดหู่มาก ถ้าไม่จำเป็นเธอก็ไม่อยากจะอยู่ที่นั่นนานๆคทาคิดว่าพอจะเข้าใจที่อีกฝ่ายบอกอยู่บ้าง หากเขารู้สึกและเห็นได้อย่างที่เธอรับรู้ก็คงจะอึดอัดเหมือนกันติ๊ง!ลิฟต์เปิดออกหลังจากหยุดลงที่ชั้นบนสุดของคอนโด มันเป็นห้องชุดเพียงชุดเดียวหูย...กราบในความรวยทำไมครอบครัวเพื่อนแม่ร่ำรวยขนาดนี้ล่ะ“อึก” เธอออกแรงกดหน้าอก อยู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลกๆ หรือเธอจะตะลึงในความรวยของเขามากเกินไป ขณะที่กำลังคิดก็รู้สึกว่าตัวเองลอยขึ้นจากพื้น“คะ..คุณอุ้มฉันทำไมคะ?”อีกฝ่ายไม่ตอบ คิ้วของเขาผูกเข้าหากันและสาวเท้าเร็วขึ้นคทาช้อนตัวผู้หญิงดื้อที่ยืนยันจะออกจากโรงพยาบาลให้ได้ทั้งๆ ที่ยังรู้สึกไม่ค่อยดี เขาเห็นเธอเอามือกดหน้าอกแรงๆ เป็นระยะ ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้องนอนในสุดที่อยู่ตรงข้ามกับห้องนอนของเขา ที่ตอนนี้ยังคงว่างอยู่ แต่อีกไม่กี่วินาทีก็จะมีคนเข้าไปอยู่คทาวางเธอลงบนเตียงอย่างเบามือ ก่อนจะหันไปสั่งให้คนของคอนโดเอากระเป๋าของอีกคนไปวางไว้ที่ปลายเตียง เมื่อหมดหน้าที่พวกเขาก็ขอตัวออกไป“คุณก็นอนพักเถอะ หมอบอกให้คุณนอนพักให้มากๆ”“คุณคทา คือฉัน...หิวข้าวค่ะ” นางฟ้าบอกอย่างอายๆ ขณะที่อีกฝ่ายทำท่าหงุดหงิดใส่เธอ แล้วหันหลังออกจากห้องไปนางฟ้าไม่เข้าใจ เธอแค่บอกว่าเธอหิวเท่านั้นเอง จำเป็นต้องทำท่าทางแบบนั้นใส่เธอด้วยเหรอ เธอยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่คืนวันนั้นนะ คนอะไรใจดำจริงๆนางฟ้าบ่นอีกฝ่ายในใจ ก่อนจะเคลิ้มหลับไปเพราะเตียงนุ่มๆ และแอร์เย็นฉ่ำสุดสบาย เธอหลับไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ แต่รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงคนมาเรียกปลุกให้เธอตื่น“ตื่นไปกินข้าวก่อนครับ” คทาบอกคนที่งัวเงียลืมตาตื่นตามเสียงปลุก เธอพยักหน้าเชื่องช้า ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่งแล้วตามเขาออกมาที่โต๊ะกินข้าวเหมือนคนละเมอคทานั่งมองคนที่บอกว่าหิวทานอาหารเงียบๆ เธอยังคงทานเรื่อยๆ อย่างเรียบร้อย ทานหมดก็ปรือตาลุกขึ้นเดินกลับเข้าห้องนอนไป ชายหนุ่มเดินตามหลังเธอไป เธอดึงผ้าคลุมกายแล้วหลับตาพริ้ม...นอนละเมอจริงๆ อย่างนั้นเหรอเนี่ยคทาส่ายหน้า ปิดไฟปิดประตูห้องให้ แล้วเดินเข้าห้องตัวเอง
นางฟ้ามาอยู่ที่คอนโดของคทาได้สี่วันแล้ว วันแรกเธอเอาแต่นอน วันที่สองค่อยตื่นมาอย่างสดชื่น ความเจ็บปวดหายเป็นปลิดทิ้ง ดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมากแค่นอนพักเอาแรงก็รู้สึกดีขึ้นแล้ววันที่สามและสี่เธอก็แค่เอาของออกจากกระเป๋าออกมาจัดเก็บให้เรียบร้อยพร้อมกับเดินสำรวจห้องของเขาไปด้วย มีทำอาหารให้อีกฝ่ายทานบ้าง เพราะเห็นเขาเอาแต่สั่งขึ้นมาทานลูกเดียว ของในตู้เย็นก็ออกจะเต็มตู้แท้ๆ แต่เขาไม่เอาออกมาทำอะไรบ้างเลย เธอกลัวว่ามันจะเน่าเสียทิ้ง เลยทำตัวเป็นผู้อาศัยที่ดีทำอาหารและทำความสะอาดห้องให้เขาเล็กๆ น้อยๆเขาบอกกับเธอว่าไม่ต้องทำก็ได้ เพราะเดี๋ยวจะมีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดอาทิตย์ละครั้งอยู่แล้ว แต่ถึงจะรู้อย่างนั้นเธอก็ยังคงทำอยู่ดีก็มันว่าง ไม่มีอะไรทำเลยนี่นาหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ คทาก็จะออกไปทำงาน ตอนเย็นๆ ถึงจะกลับมา พอกลับมาถึงก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องทำงานต่อ ถึงเวลาอาหารก็ค่อยออกมาทาน วนลูปอยู่อย่างนี้มาสองสามวันแล้วเวลาที่เหลือ นอกจากทำอาหารให้อีกฝ่ายทานแล้ว นางฟ้าก็ว่างงานอีก ว่างมาก แล้วก็เริ่มจะเบื่อแล้วด้วยการมาอยู่กับเขาก็เหมือนการที่คนแปลกหน้าสองคนมาแชร์ห้องกันนั่นแหละ ไม่มีเหตุการณ์ชวนใจเต้นเหมือนวันนั้น ไม่มีความห่วงใยที่แสดงออกมาให้เห็นเช่นตอนที่อยู่ในโรงพยาบาล...หรือว่าตอนนั้นเธอจะคิดมากไปเองนะ เธอหวังบ้าอะไรอยู่เนี่ย!.............................................................................ตะลึงใจความรวยจนเจ็บหัวใจเลยเหรอลูก!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คู่หมั้น 3

นิยายแนะนำ

บันทึกรักบ้านสกุลเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

คู่หมั้น 3

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้