ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

Midnight_00: คุณตอบตกลงแล้วนะครับ

บลู : นายมารับฉันเร็วๆด้วยล่ะ

Midnight_00: ครับ ผมเลิกงานแล้วจะรีบไปรับนะครับ

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเรียบร้อย ฉันยังอยู่ในชุดนอน พอใกล้เวลาค่อยเปลี่ยนชุด ฉันใส่เสื้อครอปแขนยาว กับ กางยีนส์ขาสั้น เพราะวันนี้ฉันรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว เลยหาเสื้อที่มีแขนยาวใส่ พร้อมกับเสื้อคลุมอีกหนึ่งตัว เอาไปคลุมขาบนรถ เชื่อว่าจะต้องหนาวมากแน่ (ฮัดชิ่ว) เห็นมะยังไม่ทันไรเลย

สี่ทุ่มเป๊ะ

พ่อแม่ฉันหลับกันแล้ว ฉันออกมายืนรอเขาหน้าบ้าน มิดไนท์บอกถึงทางเข้าหมู่บ้านแล้ว เวลาผ่านไปไม่นานเขาก็มาถึงหน้าบ้าน ฉันรีบเดินไปเปิดประตูขึ้นรถเขา “นายจะพาฉันไปไหน ” ฉันถามแบบหน้าตาซีเรียส ทำเอามิดไนท์หน้าจ๋อยไปเลย

“ผมพาคุณไปโรงแรมครับ ผมอยากคุยอะไรกับคุณอย่างจริงจัง”

“ค่ะ ถ้าคุณขับถึงแล้ว รบกวนปลุกหน่อยนะคะ”

“บลู เธอเป็๲ไรรึเปล่า ให้ผมพากลับบ้านไหม วันหลังเราค่อยมาเจอกันก็ได้”

“ฉันขอนอนสักพัก ก็คงหายค่ะ”

“โอเคครับ”

ไม่นานเราก็ถึงที่พัก พอฉันได้พักผ่อนก็รู้สึกดีขึ้น ตอนนี้ก็เวลา เที่ยงคืนแล้ว มิดไนท์ให้ฉันไปอาบน้ำ ดีนะที่ฉันเอาเสื้อผ้ามาด้วย ฉันเลยรีบเข้าไปอาบน้ำอีกรอบ ส่วนมิดไนท์เขาออกไปคุยงานบริเวณระเบียงของโรงแรม พอฉันทำธุระเรียบร้อยแล้วขึ้นมาบนเตียงนอน แล้วก็หลับไป

เช้าวันต่อมา วันนี้รู้สึกมีอาการมึนหัวนิด หน่อย ฉันพยายามลุกขึ้นมามองหามิดไนท์ เขากำลังรับอาหารเช้าจากพนักงานที่มาเสิร์ฟถึงหน้าห้อง

“มาทานอาหารเช้ากันครับ”

“หือ น่ากินจัง”

ฉันพยายามทำตัวปกติ นานๆเขาจะได้มาพักผ่อนแบบนี้ มิดไนท์ เขาขอคบกับฉันแบบจริงจัง ฉันตอบตกลงเขาไป มิดไนท์เองก็ดีใจที่ฉันยินดีจะคบกับเขา

“ทานกันเสร็จแล้วเราจะไปไหนกันต่อคะ”

“คุณอยากไปไหนล่ะ”

“นายพักงานกี่วัน ”

“จนกว่าจะมีงานใหม่มา ผจก.ให้ผมพักงานเพื่อมาอยู่กับคุณ”

“จริงอ่ะ ผจกเนี่ยนะ”

“ครับ”

มิดไนท์เวลาเขาคุยกับฉันชอบขยับตัวมาใกล้ฉันตลอด ต่อให้ฉันถอยเขาแค่ไหน เขาก็จะขยับมาแนบชิดฉัน จนเราจะรวมร่างเดียวกันอยู่แล้ว

“เวลานายคุย ช่วยขยับตัวออกไปหน่อยได้ไหม” -///-