หนี เธอจะต้องหนี.........
ถึงจะไม่รู้ว่าจะต้องหนีไปที่ไหนก็ตามที แต่ในเมื่อเธอหลุดออกมาจากห้องมืดๆแคบๆ ห้องนั้นได้แล้ว เธอก็จะต้องวิ่งหนีไปให้ไกลๆ ในใจที่กำลังหวาดหวั่น หวาดกลัว ภาวนาไปด้วยขออย่าให้ไอ้คนที่หลอกลวงเธอมาขึ้นเรือลำนี้ อย่าได้ตามหาเธอเจอ และขอให้มีคนช่วยเธอให้รอดพ้นจากวิกฤตนี้ด้วยเถิด
“หามันให้เจอ มันหนีไปไหนไม่ได้หรอก เรือวิ่งอยู่กลางทะเลอย่างนี้”
เสียงเข้มดุของผู้ชายผู้หลอกให้ ศุภิสรา เรืองราร่วง มาขึ้นเรือดังมาเข้าโน๊ตประสาท ก็ยิ่งทำให้ศุภิสราขวัญผวายิ่งขึ้น ไอ้คนที่หลอกเธอมาขึ้นเรือ บอกว่าจะให้เธอมาทำงานเป็พนักงานเสิร์ฟ แต่พอเอาเข้าจริงๆ กลับหลอกให้เธอมาปรนเปรอผู้ชายแปลกหน้า ซึ่งเรียกกันง่ายๆ ก็คือ หลอกมาขายตัวนั้นแหละ
ศุภิสราจะยอมเลยตามเลยได้ยังไงล่ะ เธอก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกัน ถึงจะเป็เพียงแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่ต้องหาเช้ากินค่ำไปวันๆ ก็ตามที ด้วยความที่เธอไม่ยอม จึงทำให้ถูกจับไปขังเอาไว้ แต่ในที่สุดเธอก็หนีออกมาได้ แต่มันก็ไม่รู้จะหนีไปตรงไหน เพราะตอนนี้เธอวิ่งออกมา เรือแล่นออกจากท่าเรือ ลอยอยู่กลางทะเลแล้ว
‘ทำยังไงดี เราจะทำยังไงดี’
ศุภิสราตัวสั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว เธอนั่งหลบซ่อนตัวอยู่มุมเรือ ซึ่งไม่รู้ว่าจะต้องวิ่งไปทิศทางไหนดี แต่ในที่สุดก็ต้องออกจากมุมนั้น ไปตรงไหนสักที่ที่เป็ที่พ้นสายตากลุ่มคนที่กำลังตามหาตัวเธอ
ศุภิสราวิ่งออกจากมุมเรือ เลี้ยวไปฝั่งซ้าย วิ่งไปเรื่อยๆ อย่างไม่คิดชีวิต และหากคิดว่าถ้ามันจำเป็ที่จะต้องะโลงทะเลจริงๆ เธอก็จะทำอย่างนั้น แต่ในตอนนี้ยังพอหนีได้ ก็ต้องหนีไปก่อน เอาจนกระทั่งจนมุมแล้วโน้นแหละ ถึงจะโดดลงทะเล
ตุ๊บบบบ......
“โอ๊ะ!!!!!!......”
ในจังหวะที่ศุภิสราวิ่งๆ และหันไปมองทางด้านหลังด้วย เพราะได้ยินเสียงกลุ่มคนที่ตามจับเธอใกล้เข้ามา ร่างบางของเธอก็ไปชนเข้ากับร่างแกร่งของใครบางคนเข้า เธอร้องเสียงหลงอย่างใ และยิ่งใเมื่อร่างบางถูกรวบกอดเอาไว้แน่น
ศุภิสราเงยมองคนที่รวบกอดตัวเธอ ด้วยสายตาตื่นตระหนก แต่ในความตื่นตระหนก ก็มีกระแสไฟฟ้าแรงต่ำช๊อตไปทั่วร่างเธออย่างจัง ดวงตากลมโตคู่สวยของเธอสบประสานกับดวงตาสีนิลวาว แต่หยุดชะงักนิ่งได้ไม่นาน สติของเธอก็หวนกลับคืนมา เธอพยายามขืนตัวออก แต่ผู้ชายตัวโตที่กำลังกอดเธอไม่ยอมปล่อย
“เธอมาชนฉันแล้วคิดจะหนีอย่างงั้นเหรอ สาวน้อย”
ดวงตาสีนิลวาวหรี่มองใบหน้าสวยหวาน แล้วเลื่อนไปมองจับจ้องที่ปากบางจิ้มลิ้ม
แอโร แคมบริจ โดมินิค รู้สึกสะดุดตาสะดุดใจกับผู้หญิงตัวเล็ก ที่เขากำลังกอดอยู่ในอ้อมแขนแกร่งคนนี้เป็อย่างมาก ตอนแรกคิดว่าเธอจงใจวิ่งเข้ามาชน แต่พอเห็นดวงตากลมโตคู่สวยตื่นตระหนก ท่าทางแข็งขืนตัวออกไปจากอ้อมแขนแกร่ง ก็ให้รู้สึกแปลก
ลูกน้องของโดมินิคต่างพากันใเหมือนกัน ที่อยู่ๆ มีผู้หญิงวิ่งมาชนกับเ้านายของตัวเอง โดยที่แต่ละคนขวางเอาไว้ไม่ทัน แต่พอจะเข้าไปดึงผู้หญิงตัวเล็กคนนั้นออก ก็ถูกสายตาสีนิลวาวมองห้ามเอาไว้
“ฉะ ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจที่จะชนคุณ ฉันขอโทษ ฉันต้องไปแล้ว จะต้องไปแล้ว”
ศุภิสราพร่ำพูดขอโทษขอโพยโดมินิค และพยายามขืนตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง แต่หากเขาไม่ยอมปล่อยเธอสักที ยิ่งเธอได้ยินเสียงคนที่วิ่งตามหาเธอ เธอก็ยิ่งตื่นตระหนกจนตัวสั่นเทา ด้วยความหวาดหวั่นหวาดกลัวว่าคนพวกนั้นจะจับเธอได้
“นั้นไง! นังผู้หญิงคนนั้นอยู่นั่นไง......”
เสียงหนึ่งในผู้ชายที่วิ่งติดตามตัวศุภิสรา ร้องบอกผู้ชายที่เป็หัวหน้าแก๊ง กลุ่มคนพวกนั้นเดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ห่างจากกลุ่มของโดมินิคหนึ่งเมตร สายตาของผู้ชายที่เป็หัวหน้าแก๊งมองจับจ้องมาที่ร่างบางของศุภิสรา ที่ซึ่งตอนนี้หยุดดิ้นรนขัดขืนออกจากอ้อมแขนแกร่งแล้ว มือเรียวเล็กเผลอโอบกอดกายแกร่งเอาไว้แน่นซะอย่างงั้น
“ผู้หญิงคนนั้นเป็ของฉัน ส่งผู้หญิงคนนั้นคืนมาให้ฉัน”
คำพูดที่ร้องะโสั่งโดมินิค ทำให้โดมินิคก้มลงมองใบหน้าสวยหวาน ซึ่งเธอก็ได้เงยหน้าขึ้นจ้องมองเขาอยู่ก่อนแล้ว ดวงตากลมโตคู่สวยของเธอไหวระริก ดวงตากลมโตคู่สวยมองอ้อนวอน อย่าให้เขาทำตามคำพูดนั้น หัวใจดวงน้อยก็เต้นโครมคราม ร่วงหล่นไปตกอยู่ที่ตาตุ่ม
๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑๓๑
สวัสดีค่ะรีดทุกท่าน ฝากเื่นี้ไว้อีกเื่นะคะ รับรองว่าเื่สนุกไม่แพ้เื่ไหนๆ ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ.................................. ^_^ ^_^ ^_^ ^_^
898
![[Light Novel] Betsu no Isekai de Umarekawaru เกิดใหม่ต่างโลกกลายเป็นจอมยุทธ์เทพกำไล](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1640177482_81297617.webp)
