Series: ค้างคาวดูดเืแห่งดอยผาหม่น
ตอนที่ 4 – สองนาคราช
คืนวันพระ 19:12 น.
ศาลเ้าพ่อป่าหม่น
เมฆาเดินเข้าไปในศาลด้วยเท้าเปล่า
เสื้อแจ็คเก็ตลายพรางถอดออกแล้ว ใส่แค่เสื้อยืดดำกับกางเกงยีน
กำไลเงินสองวงที่ข้อมือซ้ายสะท้อนแสงเทียนจากโต๊ะบูชา
ตรงหน้าแท่นบูชา มีผู้ชายคนหนึ่งยืนหันหลังให้
เสื้อแจ็คเก็ตลายพรางทหารแบบเดียวกัน
กำไลเงินสามวงที่ข้อมือขวาเรืองแสงสีเขียวเข้ม
เขาหันมา
ใบหน้าเหมือนเมฆาทุกประการ
ยกเว้นรอยแผลเป็ยาวจากหน้าผากถึงคาง
และดวงตาที่เป็สีเขียวมรกตเต็มดวงตลอดเวลา
“ในที่สุดหลานชายก็มา”
เสียงของเขาดังก้องเหมือนพูดในถ้ำ
“ข้าเฝ้ารอวันที่เ้ามีอายุเท่าข้าตอนหายตัวไป”
เมฆายืนนิ่ง
“ลุงเทวา… หรือควรเรียกท่านว่า ‘นาคราชผู้ทรยศ’”
เทวาหัวเราะเบาๆ
“ชื่อนั้นก็ได้
ข้าไม่เคยปฏิเสธ”
เขายกขวดแก้วใบเดิมที่แม่ซื้อเคยเก็บไว้ขึ้นมาโชว์
ข้างในเหลือเืดำสนิทแค่ครึ่งเดียว
“เืนาคราชของปู่ทวดเรา… ข้าต้องใช้เวลาหกสิบปีกว่าจะขโมยกลับมาได้
แล้วต้องใช้เืผีดิบอีก 9 ศพเพื่อปลุกมันให้ตื่น”
เมฆาก้าวเข้าไปอีกก้าว
“ท่าน้าปลุกนาคราชที่ตายแล้วเพื่ออะไร”
เทวาเอียงคอ
“เพื่อให้ตระกูลเรากลับมามีอำนาจเหมือนสมัยก่อน
นาคราชที่ตายไปเมื่อร้อยปีก่อน… คือร่างต้นกำเนิดของสายเืเรา
ถ้าปลุกมันได้ เราจะกลายเป็เทวราชที่ไม่มีวันตาย
ไม่มีวันเจ็บป่วย
และไม่มีใครฆ่าเราได้”
เมฆาถามต่อ
“แล้วแม่ซื้อล่ะ ท่านหลอกเธอให้ฆ่าคนเพื่ออะไร”
เทวายิ้มมุมปาก
“เพราะเืผีดิบที่ผสมคำสาปเก่าแก่คือตัวเร่งปฏิกิริยา
แม่ซื้อเป็แค่เครื่องมือ
ถ้าเธอฆ่าคนครบ 9 ศพ คำสาปจะถูกยกเลิกอัตโนมัติ
เธอจะได้ตาย
และข้าจะได้เืผีดิบบริสุทธิ์ 9 ศพ”
เขาชี้ไปที่มุมศาล
มีศพ 4 ศพนอนเรียงกัน
รวมถึงบุญส่งที่กลายร่างเป็ผีดิบเต็มตัว ตาแดงก่ำ ฟันเขี้ยวยาว
“เหลืออีก 5
คืนนี้จะครบ”
เมฆายกมือซ้ายขึ้น
ห่วงนาคบาศก์สองวงพุ่งออกมา ลอยวนรอบศาลเป็กากบาทเงินขนาดใหญ่
“ฉันจะไม่ยอมให้ท่านทำพิธีนี้สำเร็จ”
เทวาหัวเราะดัง
ยกมือขวาขึ้น
กำไลสามวงขยายใหญ่เป็ห่วงสีเขียวมรกตตัดกับห่วงเงินของเมฆา
สองพลังนาคราชปะทะกันตรงกลางศาล
พื้นศาลแตกเป็รอยยาว
อากาศร้อนและเย็นสลับกัน
“เ้ายังเด็กเกินไป เมฆา”
เทวาพูดขณะกดพลังเต็มที่
“สายเืของเ้ายังไม่ครบกำหนด
อีกสามปี เ้าถึงจะเข้าสู่ขั้นสมบูรณ์
แต่ข้า้าตอนนี้!”
เมฆากัดฟัน
เหงื่อไหลลงหน้าผาก
เ้าพรายลอยวนรอบๆ ด้วยความตื่นตระหนก
“ท่านครับ! ข้าจะช่วยยังไงดี!”
เมฆาะโกลับ
“ไปเอาแม่ซื้อมาเดี๋ยวนี้!”
เ้าพรายหายวับ
เทวากดพลังหนักขึ้น
ห่วงเขียวมรกตกดทับห่วงเงินของเมฆาจนเกือบแตก
“ยอมแพ้ซะ หลานชาย
เข้าร่วมกับข้า
เราจะปกครองดอยนี้ด้วยกัน”
เมฆายิ้มมุมปาก
“ท่านลืมไปแล้วเหรอ
กำไลสองวงของข้า… ไม่ใช่ของธรรมดา”
เขาสบัดข้อมือซ้ายแรงครั้งหนึ่ง
กำไลสองวงขยายใหญ่เป็สามวงในพริบตา
รวมพลังเป็ห่วงสีเงินผสมเขียวมรกต
พลังนาคราชสองสายปะทะกันเต็มแรง
พื้นศาละเิขึ้น
เทวาถอยหลังหนึ่งก้าว
หน้าใครั้งแรก
“เป็ไปไม่ได้… เ้าเพิ่งเข้าสู่ขั้นสมบูรณ์ได้ยังไง!”
เมฆาก้าวเข้าไปใกล้
“เพราะข้าไม่เคย้าอำนาจ
ข้าแค่้าหยุดคนที่ใช้สายเืนี้ในทางที่ผิด
รวมทั้งท่านด้วย”
เขายกมือขึ้น
ห่วงนาคบาศก์สามวงพุ่งเข้าหาเทวา
แต่ก่อนจะถึงตัว
แม่ซื้อโผล่ขึ้นจากพื้นพร้อมเ้าพราย
เธอพุ่งเข้าขวางห่วงของเมฆา
“หยุด!”
ห่วงนาคบาศก์หยุดนิ่งกลางอากาศ
แม่ซื้อหันไปมองเทวา
“เ้า… หลอกข้ามาตลอดใช่ไหม”
เทวาถอยหลังจนติดกำแพงศาล
“เ้าไม่เข้าใจ แม่ซื้อ
ข้าทำเพื่อ—”
แม่ซื้อกรี๊ดลั่น
ค้างคาวนับพันตัวพุ่งออกจากถ้ำ บินเข้ามาในศาล
ทุกตัวพุ่งเข้าหาเทวา
กัดแทะกำไลสามวงของเขาจนแตกกระจาย
เทวาร้องลั่น
เืนาคราชที่ขโมยมาไหลย้อนออกจากร่างเขาเป็สาย
เมฆายกมือขึ้น
ห่วงนาคบาศก์สามวงพุ่งไปรัดเทวาไว้
“คำสาปของแม่ซื้อจะจบคืนนี้
แต่ท่าน… จะไม่ได้ตายง่ายๆ”
เทวาถูกห่อด้วยแสงเงิน
ร่างค่อยๆ จางลง
“เ้า… จะเสียใจที่ทำแบบนี้…”
เขาเหลือแต่เสียงก่อนหายวับ
ศาลเงียบลงทันที
ค้างคาวทุกตัวบินกลับถ้ำ
แม่ซื้อทรุดลงกับพื้น
ร่างเริ่มโปร่งแสง
“ขอบคุณ… ที่หยุดเขา”
เมฆาคุกเข่าลงข้างแม่ซื้อ
“คำสาปจบแล้ว
ท่านไปได้”
แม่ซื้อพยักหน้า
ร่างกลายเป็แสงสีเขียว ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า
แต่ก่อนหายไป เธอกลับมามองเมฆาอีกครั้ง
“ระวัง… เขายังไม่ตายจริง
เืนาคราชที่หายไป… ยังเหลืออีกครึ่งขวด”
แสงของเธอหายวับ
เมฆายืนนิ่ง
กำไลสามวงที่ข้อมือซ้ายยังคงเรืองแสง
เ้าพรายลอยเข้ามา
“ท่านครับ… เื่มันยังไม่จบใช่ไหม”
เมฆามองไปที่โต๊ะบูชา
ขวดเืนาคราชครึ่งขวดที่เทวาทิ้งไว้… หายไปแล้ว
เขาพูดเบาๆ
“ยัง
และคราวนี้… ฉันจะต้องตามล่า ‘ตัวเอง’”
*โปรดติดตามตอนต่อไป*