คุณซีอีโอครับ โปรดทำตามแผนการหัวใจ

        ในเช้าวันถัดมานาราก้าวเข้ามาในแล็บพร้อมรอยยิ้มสดใสแม้หัวใจจะยังคงสับสนกับความรู้สึกจากวันก่อนเธอพยายามทำตัวปกติและโฟกัสกับงานที่ต้องทำ

        ทีมงานกำลังเตรียมเอกสารและสรุปผลการทดสอบขั้นสุดท้ายซึ่งทุกอย่างผ่านไปได้อย่างราบรื่น

         นารา  เสียงของทีมงานคนหนึ่งเรียกเธอ  คุณช่วยตรวจสอบข้อมูลตรงนี้หน่อยได้ไหม?

         ได้สิ  เธอพูดพร้อมเดินไปที่โต๊ะ

        ในขณะที่เธอก้มดูเอกสารเสียงรองเท้าหนังของอชิระดังขึ้นในแล็บ ทุกคนหันไปมองด้วยความตื่นเต้นเล็กๆเพราะการปรากฏตัวของเขามักทำให้บรรยากาศเคร่งขรึม

         คุณอชิระ หนึ่งในทีมงานเอ่ย  เรากำลังสรุปผลการทดสอบครับ

        เขาพยักหน้าก่อนจะเดินตรงมาที่นารา ผมขอคุยเรื่องสำคัญกับคุณ

        นาราเงยหน้าขึ้นมองเขา คะ?

         ในห้องทำงานผมตอนนี้

        ในห้องทำงานของอชิระบรรยากาศเงียบสงัด นารานั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามเขา ขณะที่เขาเดินไปนั่งที่โต๊ะ

         มีอะไรเหรอคะ?  เธอถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้ปกติ

         ผมอยากถามคุณเรื่องเมื่อวาน

         เรื่องอะไรคะ?

         คำพูดของคุณเกี่ยวกับความรู้สึกที่ควรเก็บไว้

        นารานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะแห้งๆ  ฉันแค่พูดเล่นน่ะค่ะ

         คุณแน่ใจเหรอ?

        สายตาของเขาจ้องมองเธอเหมือนจะทะลุไปถึงความคิดในใจ

         ค่ะฉันแน่ใจ  เธอตอบ แต่แววตาของเธอหลบเลี่ยง

         นารา  เสียงของเขาอ่อนลง  ถ้าคุณมีอะไรอยากพูด คุณพูดได้เสมอ

        เธอเงยหน้ามองเขา แล้วคุณล่ะคะ? คุณเคยคิดว่าตัวเองควรพูดอะไรบางอย่างแต่ไม่พูดออกไปไหม?

        เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเบาๆ  บ่อยครั้ง

        คำตอบนั้นทำให้เธอใจเต้นแรงแต่เธอยังไม่กล้าตอบสนอง

        ในช่วงบ่ายขณะที่ทั้งคู่กลับมาที่แล็บ นารากำลังตรวจสอบเครื่องมือในมุมหนึ่งของห้อง

         คุณต้องการความช่วยเหลือไหม?  เสียงของอชิระดังขึ้นด้านหลัง

         โอ๊ะ!คุณมาเงียบอีกแล้ว  เธอหันไปมองเขา  ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจัดการได้

         คุณไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างคนเดียว

         แต่ฉันชอบทำค่ะ

        เขาเดินเข้ามาใกล้และยืนมองเธอทำงานอย่างสงบ

         คุณไม่เคยหยุดทำให้ผมประหลาดใจ เขาพูดเบาๆ

        นาราหันมามองเขาด้วยความสงสัย ฉันทำอะไรคะ?

         คุณไม่เคยยอมแพ้ไม่ว่ามันจะยากแค่ไหน

         โอ้โหนี่คุณกำลังชมฉันอยู่เหรอคะ?  เธอยิ้ม

         ใช่

        คำตอบสั้นๆ ของเขาทำให้เธอเผลอยิ้มกว้างโดยไม่รู้ตัว

        หลังจากทำงานเสร็จในวันนั้นทั้งคู่เดินออกจากแล็บพร้อมกันบรรยากาศยามเย็นที่เงียบสงบทำให้การสนทนาระหว่างพวกเขาเต็มไปด้วยความเป็นธรรมชาติ

         นารา  เขาเรียกชื่อเธอเมื่อทั้งคู่เดินมาถึงหน้าตึก

         คะ?

         ผมเคยคิดว่าความสัมพันธ์ในที่ทำงานจะทำให้ทุกอย่างยุ่งยาก

        เธอหยุดเดินและมองเขา แล้วตอนนี้ล่ะคะ? คุณยังคิดแบบนั้นอยู่ไหม?

        เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดเบาๆ  ผมไม่แน่ใจ

        คำตอบนั้นทำให้หัวใจของเธอเต้นแรง บางที...มันอาจไม่ได้ยุ่งยากอย่างที่คิดก็ได้นะคะ

        เขามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกแต่ยังไม่ได้พูดอะไร

         ฉันไปก่อนนะคะ เธอพูดพร้อมหันหลังเดินออกไปทิ้งเขาไว้กับความคิดที่ซับซ้อน

        ในคืนนั้นอชิระนั่งอยู่ในห้องทำงาน มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความครุ่นคิด

         ผมไม่ควรคิดแบบนี้...แต่ผมก็หยุดไม่ได้ เขาพึมพำ

        ในขณะเดียวกันนาราที่นั่งอยู่ในห้องของตัวเองก็กำลังจ้องมองโทรศัพท์ เธอพิมพ์ข้อความหนึ่งแต่ลังเลที่จะกดส่ง

         คุณเคยคิดถึงความรู้สึกที่ตัวเองพยายามหลีกเลี่ยงไหม?

        สุดท้ายเธอก็ลบข้อความนั้นและถอนหายใจยาว

         บางที...ฉันควรปล่อยมันไป เธอบอกตัวเองแต่ในใจกลับรู้ว่ามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น