วรัญญู

"นี่เราจะไปร้านไหนกันค่ะ" งานฉันแท้ๆแต่ฉันไม่รู้อะไรเลยว่าจัดที่ไหนกัน และมีใครไปบ้าง พี่หมอญูเป็นคนจัดการหมด มีแฟนดีๆก็งี้แหละค่ะ และที่สำคัยแฟนรวยมากด้วย
"ร้านต้นแบบครับ เป็นร้านญาติพี่เอง"เขาเอามือมาลูบผมฉันอีตานี่ชอบทำให้ฉันหลงรักตลอดคนอะไรจะน่ารักขณาดนี้ ขับรถมาถึงร้านที่พี่หมอญูบอก ก็เห็นเจนกับเก๋ยืนอยู่หน้าร้าน ยั้ยสองคนแต่งตัวสะสวยเชียว กะจะมาฆ่าเจ้าของงานวันเกิดแน่ๆ"พวกแกมานานยัง""พึ่งมา วันนี้สวยนะค่ะ ว่าที่คุณนายร้านทอง" "ใช่วันนี้ไม่จืด ไม่เฉยเหมือนทุกวันแล้วเนาะเก๋เนาะ " เก๋กับเจนคงจะดีใจมากเพราะที่ผ่านมาพวกนี้ยุให้ฉันแต่งตัวอย่างที่ฉันเคยแต่งอยู่บ้านมาตลอด แต่ฉันไม่เคยตามใจพวกนางเลย
"ไปครับ เข้าไปร้านกัน" พี่หมอเดินมาโอบเอวฉันแล้วพาเดินนำเพื่อนๆเข้าไปในร้าน พวกเราเดินไปหยุดอยู่โต๊ะโต๊ะหนึ่งที่มีผู้ชายนั่งอยู่4คน ดูจากหน้าตาแล้วหน้าจะเป็นเพื่อนจากคณะแพทย์ของพี่หมอเพราะเขาจะดูหล่อแบบผู้ดีมีระเบียบต่างจากพวกพี่เบียร์ที่แต่งตัวแบบแบดๆ เราทุกคนต่างแนะนำตัวกันและกัน พอรู้จักกันหมดทุกคนก็สั่งของมากินมาดื่มกันตามประสางานปาตี้
"เบียร์ทางนี้"พี่หมอญูเรียกเพื่อนอีกกลุ่ม ฉันหันไปมองทางที่พวกพี่ๆเขาเดินมาจากหน้าร้านเห็นพี่เบียร์เดินมากับพี่ยุ ซึ่งวันนี้พี่ยุใส่เกาะอกกระโปร่งสั้นสีแดงเพลิง ในมือถือกล่องของขัวญเล็กไม่ใหญ่มากอยู่ที่มือ
"สุจสันต์วันเกิดครับน้องเม" พี่เบียร์ยื่นของขัวญที่หยิบจากมือพี่ยุมาให้ฉัน พร้อมกับคำอวยพรและรอยยิ้มที่ยิ้มให้จากใจ ต่างจากอีกคนที่ยิ้มแต่สายตานี่เหมือนจะฆ่ากัน
"ขอบคุณค่ะ ตามสบายนะค่ะ" ฉันยิ้มและบอกพี่ทั้ง 2 คน ระหว่างกินกันฉันก็สังเกตุนะ พี่ยุจะคอยชวนพี่หมอคุยตลอดและเคื่องที่คุยกันก็จะเป็นเรื่องที่ฉันไม่รู้เช่นเรื่องสมัยก่อนที่พวกเขาพึ่งรู้จักกัน หึ..มาละลึกความหลังกันในงานวันเกิดฉันเนี้ยนะ แถมยังชวนยกแก้วบ่อยๆอีก ไอ้พี่หมอก็อีกคนเค้าชนแก้วกี่ครั้งก็ยกหมดทุกครั้ง และทุกครั้งก็ไม่เหลือติดแก้วสักหยด
"พี่เข้าห้องน้ำก่อนนะ" พี่หมอบอกทุกคนแล้วลุกออกไป ฉันเห็นพี่ยุจะลุกตามด้วย แต่พี่เบียร์ดึงแขนไว้ แค่ดูก็รู้แล้วว่าจะเดินตามพี่หมอญูไป ไม่เข้าใจจริงๆพี่หมอไม่รู้หรอว่าเขาคิดยังไง หึๆอยากรู้เหมือนกันว่าตอนต่อไปจะเป็นแบบไหน จะคอยดู
"Happy birthday to you " พี่หมอเดินถือเค้กมาที่ฉันด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม เค้กที่ถือมาก็เป็นรูปปั้นชุดเจ้าสาวที่เจ้าบ่าวยื่นดอกไม้ให้ ถามกลางขนมตกแต่งหน้าเค้กที่เป็นรูปคริสตั้นเล็กๆ ระยิบระยับ" อธิฐานครับ" ฉันพนมมือขึ้นขอพร อธิฐานต่อหน้าแสงเทียนที่แปล่งประกายแบบเสมือนเป็นสิ่งที่ชักนำคำขอและคำอธิฐานให้ไปถึงจุดหมุ่งหมายและเป็นจริง ในสิ่งที่ฝันและอยากให้มันเกิดขึ้นกับชีวิต
หลังจากเป่าเทียนก็ได้เวลาเลิกงามยามดี เปิดเพลงแดนซ์เพื่อให้สมกับคำว่าปาตี้ พอเพลงขึ้นเราทุกคนที่เริ่มเมามายก็พากันลุกขึ้นไปเต้นที่หน้าเวที ที่มีโต๊ะดีเจชื่อดังเปิดเพลงให้ฟังอยู่
"เมเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ฉันบอกเพื่อนและพี่หมอญูที่เต้นอยู่ข้างๆ
"พี่พาไปมั้ย" "ไม่เป็นไรค่ะ เมยังไม่เมานะ" ฉันเดินเข้าห้องน้ำคนเดียว รอบๆร้านไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่เพราะพี่หมอเหมาร้านเพื่อจัดงานวันเกิดให้ฉัน ฉันถามพี่เขาตอนขับรถมาว่าทำไมถึงเหมาทั้งร้านเสียดายตังแย่ พี่เขาบอกว่าไม่อยากให้ไครมองเวลาหนูแต่งตัวสวยๆ พี่หวง และสำหรับคนพิเศษโลกทั้งใบและจักวาลพี่ก็พาไปได้
พอทำธุระเสร็จก็เปิดประตูห้องน้ำออกมา สิ่งแรกที่เห็นคือพี่ยุยืนมองฉันอยู่ที่หน้าประตูอย่างหาเรื่องและมีอารมณ์เหมือนจะกินฉันทั้งตัว แต่ฉันก็ไม่กลัวนะยืนมองตอบ คนอย่างฉันหรอจะกลัวตบมาอิเมจิกาตบกลับเหมือนกัน
"อย่าคิดว่าจะมีความสุข" นางพูดแล้วนางก็เดินไป ฉันกลับมาถึงโต๊ะก็นั่งกินกับเพื่อนต่อเหมือนไม่มีอะไร ส่วนพี่ยุคนนั้นก็ไปเมามายยุกับพวกผู้ชายเหมือนเดิม

ลานจอดรถคอนโด....... "พี่หมอจอดค่ะจอด จะออกแล้ว" รถยังจอดไม่สนิทฉันที่กำลังจะออกจากทางเก่าก็ไม่รอ เปิดประตูรถรีบกระโดดออกมาแล้วอ๊วกทันที อ๊วกมันแมร่งตรงนั้นแหละ อั้นไม่อยู่แล้วจะให้ทำไง
"ไหวมั้ยค่ะ" พี่หมอยืนลูบหลังอยู่ข้างหลังแล้ววิ่งไปหาน้ำในรถมาให้ฉันล้างน่าล้างปากล้างตา พอทุกอย่างออกหมดก็ตั้งสติได้ ดีนะที่ฉันไม่อ๊วกใส่รถเค้าไม่งั้นอายกว่านี้อีก ระหว่างที่นั้งคิดพี่หมอก็พยุงฉันเดินมาจนถึงหน้าห้องไม่ต้องบอกให้รู้ว่าจะเปิดห้องยังไง ด้วยสมองอันฉานฉลาดพี่เขาก็เอามือมาค้นกระเป๋าฉันเพื่อหาคีย์การด์เปิดประตู
"พี่หมอหนูร้อนจะไปอาบน้ำ" ฉันถอดเสื้อผ้าออกเหลือแต่ชุดชั้นในลูกไม้สีดำแสนเซ็กซี่ นี่ไม่ได้อ่อยนะ แต่มันร้อนจริงๆ ไม่ไหวร่างกายต้องการน้ำด่วนแต่ถอดไม่ถึง 2นาที ร่างฉันก็ลอยขึ้นด้วยน้ำมือและแขนล่ำๆของพี่หมอ ไม่พอเท่านั้นพี่แกยังอุ้มฉันไปยืนยุใต้ฝักบัวแล้วอาบน้ำ ชโลมสบู่ ถูตัวไปมาให้อีกด้วย น้ำใจงามแสนประเสริฐจริงๆ
"ยั่วพี่หรอค่ะ" ป๊าบ... ดีก้นฉันหนึ่งที แล้วก็ล้างสบู่ออกให้จนหมด สุดท้ายก็ไม่พ้นการลูปไล้ขึ้นลงทั้วตัว ไม่พอแค่นั้นพี่เขายื้นน่าเข้ามาจูบและซุกไซร์ซอกคอจนขาฉันไม่มีแรงที่จะยืน ร่างกายมันอ่อนระทวย ร้อมรุ่มตรงกลางดอกไม้งามสุดแสนจะอธิบายของคนที่ยังไม่เคยผ่านชายใด
"อย่าซนค่ะ"ได้สติขึ้นมา ก็ตีมือพี่เขาเพื่อบอกว่าให้หยุด แต่แล้วอนิจา ผู้ชายมันได้ลูปไล้ขนาดนั้นก็คงไม่ยอมหยุดหรอกมีแต่จะเพิ่มความทวีรุนแรงในกานจับแฟ้นดอกบัวงามทั้ง2
เมื่อได้เวลาพอเมาะพี่เขาก็อุ้มมาที่เตียงแล้วก็จัดการเสื้อผ้าของตัวเองให้พ้นจากร่างกาย ยี้!!!!!!!!!!!!!!! ฉันรีบเอามือปิดตาเพื่อไม่ให้เห็นสิ่งที่มันชี้โด่อยู่กลางลำตัวของพี่หมอ แค่เห็นแวบๆก็รู้แล้วว่าใหญ่แล้วฉันจะตายมั้ย"หึๆ" พี่แกหัวเราะแล้วล้มลงมาทับฉันจนสุดกำลัง ซุกไซร์ไล่จากคอลงมาหาดอกบัวสีชมพูทั้งสอง ใช้ทั้งลิ้นใช้ทั้งฟันดูดรัดและเลียจนชุ่มน้ำ แค่นี้ยังไม่สาแก่ใจดูดฟัดจนเกิดเสียงกระตุ้นอารมณ์ ส่วน มือใหญ่ๆนั้นก็ใช่ว่าจะอยู๋เฉยๆ ขยี้ส่วนล่างกลางใจดอกไม้จนน้ำเกสรทะลักออกมามากมาย
"หวานจัง"คำแรกที่พูดหลังจากโผล่ออกมาจากระหว่างขาที่ยกชันทั้งสองข้าง แค่นั้นยังไม่หนำใจเจ้าตัวก้มลงไปใช้ลิ้นอีกครั้งเหมือนกับไม่อิ่มไม่เต็ม เป็นที่มากับความรู้สึกที่ว่ามีอะไรเข้ามาในรูจนสั่นสท้าน หายใจไม่ทั้วท้องกับความรู้สึกที่ลิ้นนุ้มๆ ตวัดขึ้นลงไปมาตรงยอดดอยที่มีภูเขาลูกเล็กๆท่ามกลางต้นไม้ที่หยิกงอๆทั่วทั้งพื้นราบ
"พี่หมอ!!! ""ปิดตาทำไมค่ะ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกลืมตามองน่าพี่สิ" ฉันลืมตาขึ้นมองอย่างเชื่อฟัง ภาพแรกที่สท้อนออมาจนเข้าไปในลูกตาคือ องค์ชาติที่บงบอกเลยว่าเป็นชาติที่เจริญและยิ่งใหญ่มาก"ไม่เอาหนูกลัว" ฉันชักมือกลับ กับภาพที่เห็น คือมันใหญ่จริงๆใหญ่จนคิดว่าถ้ามันเข้ามาในตัวฉัน แล้วฉันจะตายมั้ย จะยังหายใจอยู่มั้ยนี่แหละสิ่งที่กลัว
"ไม่ต้องกลัวค่ะ ลองจับดูสิค่ะ" พี่หมอดึงมือฉันไปจับองค์ชาติของแก แค่จับยังไม่พอแกใช้แรงบีบมือฉันให้จับและกำตรงนั้นให้แน่นๆอีก "อ๊าส์ อ๊าห์" เสียงครางออกมาจากปากคู่งามของพี่หมออย่างที่แกก็ไม่รู้ตัว หน้าตาบ่งบอกว่าทรมาน มีความสุขความเสียวสะท้านปะปนกันจนดูไม่ออกว่าสุดท้ายแล้วรู้สึกยังไงกันแน่
"พี่ไม่ไหวแล้วหนู ขอพี่นะค่ะ" พูดจบก็เข้ามาจูบ เริ่มจากจูบอ่อนโยนและเพิ่มเลเวลความเร่าร้อน มาพร้อมกับเสียงที่สมใจ ไม่พอแค่นั้นยังลูบไล้ทั้งข้างล่างและข้างบนอย่างช้ำชอง จนน้ำเกสรทะลักอีกรอบ เพื่อเตียมความพร้อมให้กับผีเสื้อ สองเขาตั้งชันด้วยมือของคนที่คร่อมร่าง แล้วจับองค์ชาติสอดใส่
"กริ๊ดดด! เจ็บๆเอาออกไป!!!!!!!!!" "จุ๊ๆ เดี๋ยวก็ไม่เจ็บค่ะ เชื่อพี่นะ" เมื่อเขาหยุดนิ่งความเจ็บก็บรรเทา และเมื่อเขาเห็นฉันเริ่มสงบ ก็ก้มลงมาจูบซับน้ำตาและจูบปากอย่างดูดดื่มอีกครั้ง ครั้งน้เขาอ่อนโยนมีความรู้สึกว่ารักมากมายที่ปนออกมาจนรู้สึกได้
"อ้ะ อ่าส์"เสียงฉันครางเมื่อพี่หมอขยับขึ้นลงทีละนิดตามอารมณ์ที่ไม่อาจหยุดหยั้ง
"เจ็บมั้ยค่ะ อ่าส์" พี่หมอค่อยๆดันเข้าไปจนมิดแล้วแช่ข้างไว้ ฉันส่ายน่าไปมา เจ็บอะมันก็เจ็บแต่เลือกที่จะเก็บมันเอาไว้ส่วนลึกเพื่อไม่ให้เขากังวลใจ และเมื่อฉันบอกพี่เขาไปแบบนั้นสโพกก็ขยับขึ้นลงช้าๆแต่ก็แทงจนสุดลำมิดไมค์ เกิดความเสียวซ่าบซ่าทั่วร่างกาย อกอิ่มคู่งามก็ถูกพี่หมอบีบขย่ำและดูดดื่ม จนหน่ำใจ
ตับ ตับๆๆๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังต่อเนื่องกันจนทั่วห้อง บวกกลับเสียงครวญครางที่สองเราร้องประสานกัน พาให้มือทั้งสองกอบกุมกันไว้เมื่อคนพี่กำลังจะพาคนน้องไปถึงจุดมุ่งหมายปลายทาง และเมื่อคนพี่ส่งกระแสสายใยความรักผ่านเข้าไปหาคนน้องจนสุดใจ สิ่งแรกที่ทำคือก้มลงจูบหน้าผากคนน้องอย่างรักใคร่ ปัดเป่าผมที่ติดน้ำเหงื่อออกให้อย่างแสนสุข แล้วถอดถอนตัวตนองค์ชาติออกอย่างถนุถนอม พร้อมกับก้มลงจุมพิษส่วนกลางของดอกไม้อย่างสุดรัก แล้วจบด้วยการพลิกตัวลงนอนข้างๆ และอ้อมกอดที่รัดไว้อย่างหวงแหน"พี่รักหนูนะค่ะ หนูเป็นเมียพี่แล้วนะ" ฉันยิ้มแล้วตอบรับเขาด้วยการขยับเข้าไปกอดเขา กอดแน่นๆเพื่อย้ำให้เขารู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่ความฝัน แต่มันคือเรื่องจริง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พี่รักหนูนะคะ

นิยายแนะนำ

วรัญญู

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

พี่รักหนูนะคะ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้