ภายในห้องบำบัดรักษาพยาบาลส่วนตัวของแพทย์หญิงน้ำฟ้า แสงไฟสีแสดสลัวทอดละมุนฉาบผนังเก็บเสียง ร่างของผู้กองเมย์นอนราบสงบนิ่งอยู่บนเตียงบำบัดหลังจากได้รับการปรับอารมณ์ให้ผ่อนคลาย โดยมีผู้พันวุฒิเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ข้างเตียงด้วยความห่วงใย
"ผู้กองเมย์คะ ตอนนี้คลื่นสมองของคุณเข้าสู่เกณฑ์ปกติแล้วนะคะ" น้ำฟ้าเอ่ยถาม
"ค่ะคุณหมอ เมย์อยากรู้เหลือเกินค่ะว่าทำไมร่างกายของเมย์ถึงตอบสนองต่อชายเร่ร่อนอย่างไร้แรงต่อต้านขนาดนั้น" เมย์กระซิบเสียงแผ่ว
"มันเป็นผลจากชุดคำสั่งบงการจิตที่ใครบางคนแอบสะกดเหนี่ยวนำขืนสรีระเอาไว้ค่ะ เพื่อจะตามล่าผู้ร้าย ฟ้าจำเป็นต้องสะกดจิตคุณผู้กองย้อนรำลึกภาพประสาทตาก่อนเกิดเหตุค่ะ พร้อมไหมคะ" เมื่อเมย์พยักหน้าตกลง น้ำฟ้าจึงสวมหมวกตรวจวัดประสาทตาและกระแสสมอง ก่อนเหนี่ยวนำจิตของเมย์ให้ดิ่งลึกลงสู่สภาวะภวังค์สะกดจิตลึกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
"คืนนั้นฝนตกพร่ำๆ ใต้สะพานลอยหลังตลาดเก่าค่ะ... เมย์เดินลาดตระเวนในตรอกมืด..." เมย์พึมพำเสียงเหม่อลอยในภวังค์ "หางตาของเมย์จับสังเกตเห็นหญิงสาวปริศนา รูปร่างผอมบาง อายุน้อย สวมเสื้อคลุมสีเข้มที่ดึงหมวกขึ้นคลุมปิดบังศีรษะ และใช้ผ้าคลุมหน้ากากสีดำปิดบังหน้าส่วนล่างเห็นเพียงดวงตาคู่เล็กเรียวหางตาชี้ขึ้น... เธอยกอุปกรณ์สื่อสารสีดำขึ้นมาแอบถ่ายรูปเมย์เพื่อเก็บสัญญาณรูปพรรณกายภาพ... และก่อนหน้านั้น เมย์เห็นเธอคนเดียวกันชี้อุปกรณ์ส่งคลื่นแสงสีฟ้าใส่ศีรษะของนายจ่อยคนเร่ร่อนที่นอนสลบอยู่บนลังกระดาษเปียกฝน เพื่อส่งสัญญาณบงการระบบประสาทขืนใจสวาทค่ะ..."
"เห็นใบหน้าของเธอชัดเจนไหมคะ" น้ำฟ้าเจาะลึก
"ผิวพรรณบริเวณข้อมือของเธอที่จับอุปกรณ์ดูขาวเนียน รูปร่างบอบบางคล้ายเด็กสาววัยรุ่นทั่วไป... แววตามืดมนและกระวนกระวายใจสั่นเครือค่ะ..." เมย์พึมพำข้อมูลสุดท้าย ก่อนที่น้ำฟ้าจะสั่งคลายสะกดจิตอย่างนุ่มนวล เหนี่ยวนำให้ผู้กองเมย์เข้าสู่ห้วงนิทราเพื่อปรับสภาวะจิตใจเพื่อฟื้นฟู แล้วจึงถอดหมวกโลหะออก ห่มผ้าหนานุ่มให้เธอนอนพักผ่อน
น้ำฟ้าดึงเอกสารบันทึกรายละเอียดรูปพรรณและภาพสเก็ตช์ใบหน้าที่ประมวลผลจากระบบประสาทตาส่งมอบให้ผู้พันวุฒิ "นี่คือเบาะแสหญิงสาวปริศนาผู้ส่งคลื่นสัญญาณบงการจิตสวาทขืนใจค่ะผู้พันวุฒิ รูปร่างผอมบางแฝงแววตาระแวงสวมหน้ากากปิดบัง"
ผู้พันวุฒิรับเอกสารไปตรวจตาคมกริบ "ขอบคุณครับหมอน้ำฟ้า ผมจะส่งข้อมูลนี้ให้ชุดรุดสืบสวนออกแกะรอยตามพิกัดแถวตลาดเก่าทันที เราปล่อยให้คนร้ายใช้อุปกรณ์เลวทรามนี้ทำลายเกียรติยศของผู้บริสุทธิ์ต่อไปไม่ได้ครับ"
"ฟ้ายินดีค่ะ ตอนนี้ผู้กองเมย์ปลอดภัยแล้ว คืนนี้ปล่อยให้เธอหลับลึกเพื่อปรับสภาวะระบบกระแสประสาทก่อนเริ่มการชำระล้างปมจิตในวันพรุ่งนี้ค่ะ" น้ำฟ้าถอนหายใจยาวพลางเก็บแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะข้างเตียงบำบัด
บรรยากาศเวลานี้ภายในห้องบำบัดรักษาพยาบาลเหลือเพียงน้ำฟ้าและผู้พันวุฒิสองคน แสงไฟสีแสดสลัวทอดเงาอบอุ่น กลิ่นน้ำมันหอมระเหยบำบัดกลิ่นมะลิราตรีฟุ้งอบอวลชวนผ่อนคลาย ความตึงเครียดสะสมเริ่มจางหายไป หากแต่กระแสเคมีแห่งความเสน่หาและความใคร่กลับก่อตัวแน่นเหนียวขึ้นมาทดแทนเมื่อดวงตาทั้งสองสบประสานนิ่ง
ผู้พันวุฒิขยับก้าวเข้ามายืนประชิดร่างอรชรของหมอสาว แผ่กลิ่นอายกายชายหนุ่มผู้มีพละกำลังล้อมรอบตัวเธอ น้ำฟ้าหันประจันหน้า ผิวกายขาวนวลละเอียดสว่างใสสะท้อนแสงไฟปลุกเร้าอารมณ์ดิบของผู้พันหนุ่มจนหายใจสะดุด
"หมอน้ำฟ้าครับ... คืนนี้คุณทุ่มเทเพื่อคนไข้จนตัวสั่นเทาไปหมดแล้วนะครับ" วุฒิกระซิบเสียงทุ้มต่ำลึก แฝงประกายกำหนัดร้อนแรง
"ฟ้า... ฟ้าเป็นหมอบำบัดค่ะผู้พัน ความปลอดภัยของคนไข้คือหน้าที่ของฟ้า แต่ต้องยอมรับค่ะว่าคดีนี้ตึงเครียดประสาทและทำให้หัวใจฟ้าแกว่งไกวเหลือเกิน..." น้ำฟ้าก้มหน้าพึมพำ หน้าอกอวบสะพรั่งกระเพื่อมชิดกึ่งกลางตัววุฒิ
"ถ้าอย่างนั้น ให้ผมช่วยผ่อนคลายความเหนื่อยล้าของคุณหมอตอนนี้ได้ไหมครับ..." วุฒิเอ่ยน้ำเสียงสั่นพร่า มือแกร่งร้อนผ่าวเลื่อนโอบกุมสะโพกกลมกลึงคอดกิ่ว ดึงรั้งร่างสะพรั่งอรชรเข้าหาอ้อมอกแกร่งหนาแน่นเบียดเนื้อตัวชิดกัน
ผิวกายเนียนของน้ำฟ้าเบียดแนบเข้าหากึ่งกลางกายของชายหนุ่มซึ่งแข็งขึงตึงแน่นเร่งเร้าอยู่ใต้ร่มผ้า สมองของหมอสาวขาวโพลนไร้ความคิดต่อต้าน มีเพียงความใคร่เสน่หาอันอบอุ่นที่พุ่งปะทุขึ้นมาอย่างรวดเร็ว สองมือเรียวสวยโอบขึ้นทาบแผ่นอกกว้าง ขยุ้มสาบเสื้อเชิ้ตของเขาแน่น
ผู้พันวุฒิก้มหน้าลงประกบริมฝีปากบางสีทับทิมของน้ำฟ้าอย่างดูดดื่มเนิ่นนาน ลิ้นหนาใหญ่แทรกซอนเข้ากวาดต้อนความหวานฉ่ำในโพรงปากละมุนอย่างหิวกระหาย บดเบียดกลีบปากนุ่มหยุ่นอย่างเร่าร้อน น้ำฟ้าครางพร่ากระเส่าในลำคอด้วยความซ่านเสียวสะท้านร่าง ตอบรับจูบร้อนแรงตวัดลิ้นเรียวเล็กตอบสนองสัมผัสร้อนตวัดตอบพันตูอย่างถึงอารมณ์ ยินยอมสยบให้แก่รสจูบกระตุ้นความใคร่อันนุ่มนวลรุนแรงชะล้างปมกังวล
ทหารหนุ่มช้อนสะโพกกลมกลึงอุ้มร่างอวบสะพรั่งของหมอสาวขึ้นลอยพ้นพื้น น้ำฟ้าอ้าเรียวขาขาวโอบกระหวัดเอวสอบของเขาไว้มั่น ก้นนุ่มแอ่นเบียดเป้ากางเกงตึงเขม็งขยายขนาดของเขาจนเสียวแปลบท้องน้อย วุฒิอุ้มร่างของเธอไปยังเก้าอี้นวมหนานุ่มสีเข้มริมห้อง บรรจงวางร่างอวบอัดลงบนเบาะหนังแท้นุ่มละมุนแล้วทาบตัวคร่อมทับทันที
มือแกร่งของวุฒิแกะปลดเสื้อคลุมสีขาวและชุดกระโปรงตัวสวยของน้ำฟ้าออกอย่างรวดเร็วดุดัน เสื้อชั้นในลูกไม้สีหวานถูกดึงรั้งพ้นยอดทรวงอกอวบอิ่ม เผยให้เห็นเต้าเต่งตึงตูมตึงขนาดใหญ่โตขาวผ่องสองข้างหยัดชูชันต้านแสงแสดสลัว ปลายนมสีสวยแข็งตัวสู้แรงอารมณ์ วุฒิก้มลงครอบครองปทุมถันงามด้วยปากและลิ้นอุ่นร้อน ละเลงลิ้นโลมเลียสลับสองข้างอย่างกระหายรัก ขณะที่มือแกร่งเค้นขยำเต้าเต่งตึงบีบสวาทหนักหน่วงจนน้ำฟ้าร้องครางระงมบิดกายเร่าสะท้านเก้าอี้นวมหนานุ่ม
"โอ๊ย... วุฒิคะ... เสียวเหลือเกิน... ดูดยอดอกฟ้าแรงๆ ค่ะ... อ๊า..." น้ำฟ้าแอ่นอกป้อนเต้าใหญ่เบียดใบหน้าคม ชายหนุ่มละเลงลิ้นระรัวขยี้ปุ่มกระสันยอดอกจนหมอสาวเสียวสะท้านสยิวช่องท้องน้อย ร่องรักส่วนลึกหลั่งน้ำหวานใสอุ่นชุ่มโชกเปียกแฉะกางเกงชั้นในบางเบาจนเยิ้มชโลมซอกขา
ผู้พันวุฒิไม่รอช้า เลื่อนมือแกร่งลงลูบหน้าท้องแบนราบเรียบเนียน ปลายนิ้วหยาบเกี่ยวดึงกางเกงชั้นในตัวจิ๋วพ้นขาเรียวขาวพ้นจากเรือนร่างอย่างฉับไว เปิดเผยความล่อนจ้อนสวยสะพรั่งชวนหลงใหล รอยแยกช่องทางรักสีชมพูเปียกชุ่มโชกไปด้วยน้ำหล่อลื่นใสเยิ้มหยดเปียกโคนขา วุฒิใช้ข้อนิ้วกรีดเกลี่ยสัมผัสติ่งเนื้อสวาทเบาๆ ปลุกเร้าความซ่านเสียวสะท้านกายจนน้ำฟ้าร้องครวญครางบิดสะโพกสู้สัมผัสมือแกร่งระรัวเร็ว
"ร่องรักของคุณเปียกแฉะขมิบรัดแน่นขนาดนี้เชียวหรือครับหมอน้ำฟ้า หอมหวานเหลือกำหนดครับ..." วุฒิกระซิบพลางถอดเข็มขัดและกางเกงของตัวเองออก เผยตัวตนแก่นกายแกร่งใหญ่โตขนาดมหึมาที่ขยายตัวตึงแน่นแดงก่ำชูชันยาวใหญ่ ผงาดง้ำร้อนระอุปลายหัวหยักชุ่มไปด้วยน้ำหยดสวาทปริ่มล้น
น้ำฟ้าเบิกตากว้างชำเลืองมองแท่งท่อนเนื้อแกร่งใหญ่ด้วยอารมณ์ใคร่สะท้านสยิบท้องน้อย ทหารหนุ่มแทรกตัวระหว่างขาเรียวคู่สวย แยกเรียวขาขาวกว้างโชว์ร่องรักสีสดเปียกเยิ้มล่อตา วุฒิประคองแก่นกายใหญ่จดจ่อเข้าปากทางรักที่เยิ้มน้ำสวาท ก่อนจะกดสะโพกสอบสอดใส่เบียดบดตัวตนยาวใหญ่แทรกซอนเข้าสู่ร่องรักเปียกชุ่มของหมอน้ำฟ้าทีละน้อยจนสุดโคนเนื้อหนาแน่นกระชับดิ่งลึก
เมื่อท่อนเนื้อใหญ่โตแทรกลึกจนสุดโคนเนื้อ ผนังเนื้อนุ่มภายในร่องรักของหมอสาวโอบล้อมรอบตัวตนร้อนระอุไว้แน่นตึงจนแทบไร้ช่องว่าง ผิวเนื้อภายในบีบตอดรัดแก่นกายชายหนุ่มระรัว น้ำฟ้าร้องพรูลมหายใจร้อนออกมาก้องห้องบำบัดรักษาพยาบาล สองขากุมสะโพกสอบกอดเอวหนาแน่น ร่างกายอิ่มเอมเสียวแปลบท้องน้อยจนบิดส่ายสะโพกไปมาเพื่อปรับสัมผัสความคับแน่นให้ผสานเข้าหากันอย่างลงตัว
"อื้อ... วุฒิคะ... มันใหญ่โตเหลือเกิน... ร่องรักของฟ้าคับแน่นจนแทบหายใจไม่ทัน... แต่เสียวนุ่มนวลลึกซึ้งเหลือเกินค่ะ..." น้ำฟ้าพึมพำกระเส่าเสียงสั่นเครือ ใบหน้าสวยคลอเคลียแก้มนากร้านแดด
"น้ำฟ้า... ช่องทางรักของคุณร้อนผ่าวและนุ่มแน่นตอดดึงหัวแก่นกายของผมจนปวดกระสันท้องน้อยไปหมด... ขยับนะครับคนดี..." วุฒิเอ่ยพลางใช้มือหนาประคองเอวคอดกิ่วของหมอสาวไว้มั่น แล้วเริ่มเคลื่อนไหวสะโพกสอบถอยร่นตัวตนออกช้าๆ ก่อนจะกดสะโพกโถมตัวกระแทกกระทั้นส่วนหัวหยักใหญ่บดเบียดเข้าใส่ติ่งเนื้อสวาทและผนังรักส่วนลึกอย่างเป็นจังหวะจะโคน
แก่นกายแกร่งยาวใหญ่ซอยกระเด้าเข้าออกร่องรักเปียกชุ่มจนเกิดเสียงน้ำรักเฉอะแฉะกระฉอกรัวดังแผ่วพริ้วคลอไปกับลมหายใจหอบกระเส่าของทั้งสอง รสรักบนเก้าอี้นวมหนานุ่มริมห้องทวีความเร่าร้อนและลึกซึ้งขึ้นทุกวินาที วุฒิจับขาเรียวคู่สวยของหมอสาวแบะกว้างออกพับเข่าแนบอกแกร่ง เปิดเผยปุ่มกระสันและช่องทางรักให้โผล่พ้นรับการโหมซอยกระแทกกระทั้นของแก่นกายแกร่งใหญ่โตอย่างดุดัน รวดเร็ว และหนักแน่น ร่างอรชรสะพรั่งสั่นสะเทือนส่ายระริกตามแรงซอย สะโพกสอบของทหารหนุ่มกระแทกเน้นย้ำขยี้จุดกระสันด้านในอย่างหนักหน่วงระเบิดความสยิวซ่านพุ่งแล่นเข้าสู่ขั้วประสาทของหมอสาวจนเธอตาเบิกกว้างสั่นพริ้ว
"ฮ้า... แรงอีกค่ะ... วุฒิ... กระแทกตรงนั้นลึกๆ... เสียวร่องรักเหลือเกิน... ผนังรักตอดรัดท่อนเนื้อคุณแน่นไปหมดแล้ว... อ๊าๆๆ... แรงอีกค่ะ..." น้ำฟ้าจิกเล็บลงบนบ่าและหลังแกร่งหนา ทิ้งรอยรักแดงยาว ผนังเนื้อนุ่มของหมอสาวหดเกร็งขมิบรัดถี่ยิบต้อนรับตัวตนมหึมาของชายหนุ่มที่โหมซอยกระหน่ำอัดลึกไม่หยุดยั้ง
ผู้พันหนุ่มครางต่ำคำรามในลำคอด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เขายื่นมือหนาไปเคล้นขยำทรวงอกอิ่มคู่ใหญ่บดเบียดนวดเค้าคลึงอย่างรัวแรง ปลายนิ้วขยี้ปลายยอดอกจนตึงตั้ง ขณะที่สะโพกหนาก็กระหน่ำโหมซอยสะโพกบดรักไม่หยุดยั้ง จังหวะการกระแทกซอยเร็วและหนักแน่นขยี้ท่อนเนื้อร้อนเสียดสีรูรักเปียกชุ่มแฉะ น้ำหวานใสนองปนเปเปียกตามโคนขาขาวนวล
เพื่อตอบสนองความใคร่อันลุ่มลึก วุฒิจับพลิกตัวน้ำฟ้าให้อยู่ในท่วงท่าคว่ำราบไปกับเบาะเก้าอี้นวมหนานุ่ม ดึงสะโพกผึ่งผายขาวผ่องงามงอนโก่งยกสูงตระหง่านรับแก่นกายแกร่งใหญ่ชูชัน วุฒิเข้าประกบประชิดเบื้องหลัง กอดเอวคอดกิ่วไว้แน่นจดจ่อปากแก่นกายที่เยิ้มชุ่มกับช่องทางรักสีชมพูเปียกเยิ้ม แล้วกระแทกสวมสอดทะลวงลึกพรวดเดียวมิดด้ามมิดโคนเนื้อร้อน
"อ๊ายยย... วุฒิ... เสียวแปลบ... ชนลึกเหลือเกินค่ะ... ร่องรักของฟ้าสั่นสะท้านไปหมดแล้ว... อื้อ..." น้ำฟ้าฟุบหน้าลงกับเบาะเก้าอี้นวม ครางร้องระงมสะโพกบิดส่ายระริกสู้แรงรัก
สะโพกสอบหนากระหน่ำโหมซอยสะโพกบดกระแทกกระเด้าเข้าหารูรักอุ่นของหมอน้ำฟ้าจากด้านหลังอย่างป่าเถื่อน ถี่รัว และดุดันพรั่งพรูดั่งพายุฝนกระหน่ำ แรงกระแทกปะทะบดเบียดเนื้อสะโพกและก้นขาวกลมกลึงเสียงดังระรัวสะท้อนก้องห้องบำบัดรักษาพยาบาล น้ำรักชโลมเยิ้มฉีดพรายเอ่อล้นนองโคนขาชะล้างความแห้งผาก พาจิตทั้งสองล่องลอยไปด้วยความเสียวซ่านแสนสุข ไร้ซึ่งรอยปมความตึงเครียดของคดีสวาทในกมลจิต
วุฒิสอดมือหนาทั้งสองข้างลงใต้รักแร้ของหมอสาว ยึดเหนี่ยวร่างสะพรั่งดึงขึ้นมาประชิดแผ่นอกกว้างของตนเอง สะโพกหนาซอยกระแทกกระทั้นกระทุ้งยิบลึกบดขยี้ผนังเนื้อนุ่มของร่องรักจนตึงแน่นขมิบตอดรัดแก่นกายยาวใหญ่ถี่ยิบระรัวเป็นจังหวะรัวกระชับแน่นหนา ร่างอรชรสั่นสะเทือนส่ายคลอนหัวสั่นคลอนโยนตามความเร็วกระสันสุดยอดที่โหมซอยกระหน่ำจนทั้งสองฝั่งฝันเอ่อล้นน้ำปริ่มสวาทชโลมทั่วช่องทาง
"โอ้ว... น้ำฟ้า... ร่องรักคุณร้อนรุ่มตอดเกร็งแน่นเหลือเกิน... ผมทนไม่ไหวแล้ว... จะปล่อยแล้ว..." วุฒิกระซิบหอบกระสันถถี่ระรัว เร่งซอยสะโพกซอยกระเด้าเข้าออกรัวเร็วจนสุดแรงเกิด กระแทกกระทั้นขยี้จุดกระสันส่วนลึกสะท้านระรัวจมลึกคาค้าง
"ฟ้าก็... ฟ้าก็จะหลั่งแล้วค่ะวุฒิ... อ๊า... แรงๆ เลยค่ะ... อื้อ... อ๊ายยย...!" น้ำฟ้าร้องกรีดเสียงสั่นเครือเสร็จสมสุขสมแล่นพล่านทั่วสรรพางค์กาย ช่องทางรักบีบรัดหดกระตุกรัดแก่นกายใหญ่โตระรัวเร็วอย่างถี่หนาแน่นบ้าคลั่ง สาดฉีดน้ำสวาทใสอุ่นชุ่มชโลมปากช่องทางหวานล้นหลากปะปน
ทหารหนุ่มโหมสะโพกสอบซอยกระแทกจมลึกสองสามครั้งสุดท้ายอย่างรุนแรงจนสุดแก่นกาย ร่างหนาใหญ่เกร็งสะท้านสองมือจิกยึดก้นอวบอัดแน่น ปลดปล่อยน้ำรักอุ่นร้อนสีขาวขุ่นข้นทะลักพรั่งพรูอัดแน่นลึกสุดก้นบึ้งร่องรักของหมอสาวจนเปียกชุ่มล้นทะลักไหลนองพาดผ่านขอบขาขาวและชโลมเบาะรองเก้าอี้นวมหนานุ่ม ทั้งสองร่างเกร็งสั่นระริกประสานกายเสร็จสมพร้อมกันด้วยความเปี่ยมสุข
ผู้พันหนุ่มแช่แก่นกายแกร่งใหญ่คาไว้ในช่องทางรักนุ่มร้อนชุ่มฉ่ำที่ตอดรัดตัวตนของเขาแผ่วเบาเพื่อซึมซับไออุ่นสวาทรักวินาทีสุดท้าย ก่อนจะค่อยๆ ถอนแก่นกายออกช้าๆ เกิดเสียงดังชื้นแฉะบ๊วบแผ่วเบา น้ำรักสีขุ่นข้นหลากชโลมปากร่องรักและเนื้อขาขาวลื่นเหนียวเหนอะหนะ วุฒิล้มตัวลงนอนเคียงข้างเรือนร่างอรชรสะพรั่งที่นอนหอบหายใจรวยริน ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่ากอดก่ายประสานสัมผัสเนื้อแนบเนื้อชื้นเหงื่ออย่างแสนรักใต้แสงไฟสีแสดสลัว
"ขอบคุณนะครับน้ำฟ้า... สัมผัสสวาทของคุณเยียวยาจิตใจและคลายความตึงเครียดของผมจนหมดสิ้น..." วุฒิเอ่ยพร้อมกดจูบขมับชื้นเหงื่อของหมอสาว
น้ำฟ้าซบหน้านิ่งกับอกแกร่ง พรูลมหายใจยาวผ่อนคลายด้วยความสุขสม "ฟ้าก็ขอบคุณผู้พันค่ะ... สัมผัสอุ่นใจของผู้พันทำให้ฟ้ามีเรี่ยวแรงที่จะสู้เพื่อปกป้องรักษาผู้กองเมย์และตามล่าล้างรอยมลทินสวาทสะกดจิตบงการใจนี้ให้หมดสิ้นไปค่ะ..."
ทั้งสองโอบกอดประสานกายอุ่นด้วยความเสน่หา พร้อมผนึกกำลังวางแผนตามล่าตัวหญิงสาวปริศนาผู้ใช้อุปกรณ์ส่งสัญญาณบงการจิตสวาทที่ยังคงซ่อนตัวอยู่ในความมืดต่อไป...