Chapter eleven
BAD LOVE
"โหล มึงโทรมาทำไมตอนดึกดื่นเนี่ย กูจะนอน"หมอนายกำลังจะเข้านอนเเต่มีสายโทรเข้าจากเพื่อนรักของเขา จึงต้องรับสายก่อน โทรมาดึกดื่นเเบบนี้มีเื่ด่วนเเน่ๆมันไปก่อเื่อะไรอีกล่ะคราวนี้
"มึงมาที่เกาะตอนนี้หน่อยสิ ไอ้ลูกหนี้กูมันใจเสาะ เหมือนจะตายเลย"เสือรีบพูดลิ้นรัว เขารู้ว่าคำที่เขาพูดมันรุนเเรงสิ่งที่เขาทำมันก็เเย่เเต่ใครจะไปคิดล่ะว่ามันจะใจเสาะขนาดนี้ นึกว่ามันเเกล้งสลบเเต่มันเสือกสลบจริง เขากลัวว่ามันจะตายอยู่เหมือนกันเสือเลยร้อนลนอยู่นี่ไง
"มึงว่าไงนะ คุณคีรินน่ะหรอเหมือนจะตาย มึงไปทำอะไรเขาไอ้เสือ"ไอ้เหี้ยเสือนี้มันทำคุณเขาอีกเเล้ว ทำเขาได้ไงก่อนมันเหี้ยจริงๆเลยถ้าหมอนายได้ไปเกาะเขาต้องไปด่ามันหน่อยเเล้ว นิสัยเหี้ยเเก้ไม่หาย
"กูไม่ได้ทำ"เสือโกหกหน้าตายคนที่ยืนมองอยู่ต่างพากันเเค่นขำออกมา ทำไมเ้านายพวกเขาเป็เเบบนี้ไปได้ล่ะ
"มึงโกหกถ้าไม่ทำเเล้วเขาจะป่วยได้ไง มึงพูดความจริงมาเลย"
"เออ เดี๋ยวกูบอกมึงก็มาก่อนสิวะ กูดูเเลคนป่วยไม่เป็กูไม่ใช่หมอ"
"มึงดูสภาพอากาศก่อนเสือกูจะไปได้ไง ฝนตกขนาดนี้เรือออกไปไม่ได้หรอกมึงต้องดูเเลเขาไปก่อนจนกว่าสภาพอากาศจะปกติกูถึงจะไปได้"ฝนตกหนักมากไม่มีเรือที่ไหนกล้าออกไปทะเลตอนนี้หรอก พายุน่ากลัวเสี่ยงตายเเบบนี้เขาก็ไม่เอาด้วยหรอก รอให้ทะเลสงบกว่านี้ก่อนค่อยไป
"กูทำไม่เป็"
"ลูกน้องมึงไง นาวาเขารู้ว่าต้องทำยังไง มึงก็ทำตามเขาบอกไปก่อน เดี๋ยวถ้าเรืออกไปได้กูจะไปทันทีตอนนี้ทำอะไรได้มึงก็ต้องทำไปก่อน เข้าใจไหมเพื่อน"
"เออ รู้ละ"หลังจากวางสายจากเพื่อนหมอ เสือก็หันมาถามนาวาที่มองเขาอยู่ตอนนี้ สายตานาวาดูเรียบเฉยจนเขารู้สึกผิด คงผิดหวังในตัวเขามากสินะ ถ้าเขาเชื่อฟังนาวาเเต่เเรกเหตุการณ์เเบบนี้คงไม่เกิดขึ้น
"วา พี่ต้องทำยังไงบ้างไอ้หมอมันบอกให้พี่มาถามวา"
"ผมว่าผมดูเเลคุณคีรินเองดีกว่าพี่อยู่เฉยๆเถอะ"ไม่เคยดูเเลใครจะมาดูเเลคนป่วยหนักเนี่ยนะ อย่าเลยดีกว่าเขาดูเเลเองดีกว่า ยิ่งเป็รุนเเรงอยู่คุณเขาคงจะช้ำมากกว่าเดิมยิ่งน่าสงสารมากกว่าเดิมอีก
"ใช่ นายหัวทำอะไรไม่เป็ก็อยู่เฉยๆดีกว่าเดี๋ยวผมกับพี่วาทำเอง"เต้เสริมทันที คราวนี้ล่ะเขาต้องซ้ำเติมเ้านาย ทำผิดทั้งทีได้ทีของเต้เเล้วล่ะ
"มึงว่ากูหรอเต้ ไอ้ห่านิ่"
"พูดความจริงก็รับไม่ได้"เต้พูดเสียงเบาเเต่เสือก็ได้ยินชัดอยู่ดี มีเเต่คนรุมว่าเขาเลยรู้ตัวอยู่หรอกว่าผิดอย่าตอกย้ำกันนักเลย
"กูได้ยินนะเต้ มึงอยากโดนตบรึไงไอ้นี่"
"ขอโทษก๊าบบ"เต้รีบวิ่งหลบมือเ้านายที่ยกขึ้นจะฟาดกัน เกือบไปเเล้วๆเกือบเจ็บตัวเเล้วดีนะไหวตัวทัน
"เต้ ไปเตรียมน้ำอุ่น ผ้าเช็ดตัว เเล้วก็อ่างเล็กๆมากูจะเช็ดตัวให้คุณคีริน"นาวาสั่งเต้ทันที เขาเช็คดูเเล้วคุณคีรินน่าจะเป็ไข้เพราะตากฝนเเละอากาศหนาว ตอนนี้เขาสลบไปเพราะไข้ขึ้นสูง นาวาเลยจะเช็ดตัวให้คลายความร้อนในตัว
"ครับพี่ หลบทางหน่อยครับนายผมจะเดิน"หลังจากที่เต้เดินออกไปเเล้วเสือก็ไปนั่งลงบนเตียงกว้างของตัวเองเขาอยากจะช่วยเหลืออะไรที่พอจะช่วยได้เพราะไม่อยากรู้สึกผิดมากไปกว่านี้
"เออ วาเดี๋ยวพี่เช็ดเอง"เขาอยากจะทำเองเพราะไม่อยากให้ใครเห็นคีรินในสภาพเปลือยเปล่า จะว่าหวงก็ใช่เเหละ ถึงจะทำไม่เป็ไม่เคยดูเเลใครเเต่เขาจะพยายามละกันเพราะเื่นี้มันเกิดขึ้นเพราะเขาถ้าจะรับผิดชอบการกระทำตัวเองสักนิดสักหน่อยไม่เป็ไรหรอกมั้ง
"พี่เสือเคยทำหรอครับ อย่าทำเพราะรู้สึกผิดเลย เดี๋ยวผมทำเอง"
"เเต่..."
"เเต่อะไรครับ พี่อยากให้คุณเขาเเย่กว่าเดิมรึไง ผมบอกพี่เเล้วใช่ไหมว่าเพลาๆลงบ้างเื่เเกล้งคุณเขา อยากให้เขาตายจริงๆหรอพี่"นาวารีบพูดขัดขึ้นทันทีจะมาเป็ห่วงเป็ใยอะไรเขาตอนนี้ตอนเตือนก็ไม่ฟังกัน ถ้าเขาตายขึ้นมาจะทำยังไงกันต่อล่ะบางทีเ้านายเขาก็ทำอะไรไม่เข้าท่าเหมือนกัน
"หึ ไม่ ไม่ได้อยากให้ตายเเต่ไม่คิดว่าจะหนักขนาดนี้"ทุกคนรุมว่าเขาเลย เเกล้งนิดเเกล้งหน่อยก็มีเเต่คนปกป้องเนาะคีริน พึ่งรู้จักได้ไม่นานคนอื่นๆปกป้องมึงกันจัง
"ครับ ออกไปรอข้างนอกดีกว่า เดี๋ยวผมดูเเลเอง"นาวารีบไล่เ้านายของตัวเองทันทีเขารู้ดีว่าเ้านายเขาน่ะชอบคุณคีรินเเต่ปากเเข็งไปงั้นเเหละ ตามหึงตามหวงไปซะทุกเื่ไม่ว่าจะคุยกะทำอะไรกับใครก็หวงไปซะหมดดูออกตั้งเเต่เเรกๆเเล้วสักวันจะเป็หมาโบ้ถ้าพี่ชายเขามารับน้องชายเขากลับไป
"พี่อยู่ด้วยก็มีเเต่จะหวงคุณเขาอีก ตื่นมาเดี๋ยวก็ว่าคุณเขาอีกไปรอข้างนอกเถอะครับเชื่อผม"
"อืม"
"โดนไล่หรอนาย"สมควรอยู่หรอกเต้คิดในใจเ้านายของเขาทำเเบบนี้มันก็เกินไปคุณเขาลำบากมากจากชีวิตที่เคยสุขสบาย ทนได้เกือบสองเดือนเก่งสุดๆเเล้วเ้านายก็ยังเเกล้งเขาไม่หยุดใครเตือนก็ไม่ฟังเลยเห็นไหมล่ะเป็ไงล่ะที่นี้ เต้ว่าจะเตือนเเล้วว่าทำเเบบนี้มันไม่ดี เเต่นายไม่ฟังเต้เองอะ เต้รีบเปิดประตูเเล้วนำของที่นาวาสั่งไปวางไว้ก่อนจะรีบเดินออกมาเพราะตอนนี้คุณคีรินตัวเปลือยเปล่าเดียวเ้านายจะหึงหวงอีกเลยออกมายืนอยู่หน้าห้องเป็เพื่อนเ้านาย
"มึงมองกูทำไม มึงจะมาซ้ำเติมรึไง"
"ใช่ นายผิดเเต่เต้ไม่ซ้ำเติมหรอกครับ ผมเเค่จะบอกนายว่าอย่าบังคับคุณเขานักเลย ถ้าชอบก็จีบดีๆสิอย่าทำเเบบนี้เลยครับ"เต้พูดจริงจัง ถึงเขาจะขี้เล่นกวนตีนไปวันๆเขาก็รู้ว่าตอนนี้เ้านายเขากำลังชอบคุณคีรินอยู่เเต่ไม่รู้ทำไมชอบจีบเเปลกๆไม่เคยจีบใครเลยรึไงถึงได้ทำเเบบนี้ต้องให้เต้สอนรึไง
"กูไม่ได้ชอบ"อ่อจ้าาา ไม่ได้ชอบเเล้วไปหึงหวงเขาทำไมก่อนเ้าหนี้กับลูกหนี้เขาหึงหวงกันได้ด้วยหรอ เบะปากมองบนไปที
"หลอกใครได้เเต่อย่าหลอกตัวเองเลยนายหัว จีบเขาดีๆเถอะถ้าจีบไม่เป็เดี๋ยวเต้สอนให้ก็ด่ะ ไม่คิดค่าสอน"
"มึงไปไกลๆตีนกูเต้กูไม่ต้องให้ใครมาสอนหรอก เื่เเค่นี้ กูทำเองเป็"ก่อนที่เต้กับเสือจะได้ทะเลาะกันอีกนาวาก็เดินออกมาจากห้อง ทำให้เสือหันไปสนใจนาวาเเทน
"ดีขึ้นไหมวา มันโอเคไหมต้องไปหาหมอรึเปล่า"
"ดีเเล้วครับ ต้องให้พักหน่อยพรุ่งนี้เช้าเดี๋ยวหมอนายก็มาค่อยให้เขามาตรวจอีกที ตอนนี้เเยกย้ายกันไปพักเถอะครับ"นาวาจึงเดินกลับห้องตัวเองพร้อมเต้ ส่วนเสือก็เดินเข้าห้องตัวเอง ตอนนี้มีร่างคีรินที่นอนหลับอยู่เสือเปิดไฟขึ้น คีรินเปลี่ยนเสื้อผ้าเเล้วใส่เสื้อผ้าของเขาเเทน เสือเดินไปนั่งลงบนเตียงมองหน้าคีรินที่ตอนนี้หลับไปเพราะพิษไข้
มึงอ่อนเเอขนาดนั้นเลย ถ้าเชื่อฟังกูเเต่เเรกมึงก็ไม่ต้องป่วยเเล้ว ดื้อด้านเกินไป
"..."เสือเอื้อมมือไปลูบเเก้มนุ่มของคีรินเขาพึ่งได้สังเกตุหน้าตามันดีๆครั้งนี้เขาถึงได้รู้ว่ามันมีไฝอยู่ใต้ตาซ้ายกับจมูกทำให้ใบหน้ามันมีเสน่ห์ขึ้นกว่าเดิมอีก
เสือเผลอไผลไปกับใบหน้าสวยนั้น เขาจึงประทับปากลงบนปากบางของคีริน ก่อนจะดุนดันลิ้นเข้าโพรงปากนุ่มลิ้นร้อนของคีรินตอบรับทันทีเสือใอยู่เล็ก ก่อนที่จังหวะหายใจจะเร่งเร้าขึ้นอารมณ์ความอยากมันทำให้เสือค่อยๆใช้มือลูบไล้ร่างคีรินอย่างคนที่้าเพราะไม่ได้ปลดปล่อยหลายวันส่งผลให้เสือมีความ้าที่มากกว่าทุกครั้ง ทำให้ลืมเลือนไปเสียสนิทว่าตอนนี้คีรินป่วยอยู่เสือปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคีรินออกจนตอนนี้เหลือเพียงร่างกายเปลือยเปล่าที่นอนเเผ่หลาอยู่ ใบหน้าที่เเดงก่ำเพราะพิษไข้เเดงยิ่งขึ้นตอนนี้ตาคีรินปรือปรอยอย่างคนขาดสติ
"คีริน กูขอนะ"เสือไม่รอคำตอบเขาก้มลงไปดูดดึงหัวนมสวยทันที
"อื้อ..."เสียงครางอื้ออึงออกมาจากปากคนป่วยที่นอนมองการกระทำอยู่สายตาของคีรินเลือนลาง มองไม่เห็นคนกระทำชัดเขามีเพียงความรู้สึกเสียวซ่านจากการโดนโลมเลียหัวนม พร้อมนิ้วที่ลูบไล้รูสวยของเขาอยู่ เสือถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกหมดจนตอนนี้เหลือเพียงลำคxยเเท่งใหญ่ที่ต้องนี้กำลังเเข็งโด่อยู่ หยิบเจลหล่อลื่นออกมาก่อนจะป้ายลงบนรูจีบจนเต็มรูเเละมาลูบลำคxยของตัวเองก่อนจะค่อยๆดันเข้ารูสวยช้าๆบทรักครั้งนี้ไม่ได้เร่งเร้าเหมือนครั้งก่อนๆ ทุกอย่างค่อยๆเป็ค่อยๆไป
"อ๊ะๆเสียว"คีรินครางออกมาอย่างอดรนทนไม่ได้ เขาเสียวมากเพราะมันกระเเทกจนสุด
"ดีไหมคีริน กูทำดีไหม"เสือจับเอวคีรินไว้มั่นกระเเทกเข้าสุดลำพร้อมถอนออกจนสุด มองใบหน้าที่เเดงก่ำที่ตอนนี้ไม่มองสบตาเขาเเต่หันหน้าหลบตากันไปที่อื่น
"..."
"ตอบหน่อย ได้ไหม"เขาถามย้ำอย่าง้าคำตอบ พร้อมหยุดขยับเป็การบังคับให้ตอบเขากลายๆดูท่าคีรินจะไม่ตอบกันเขาจึงรัวเอวใส่ก่อนที่คนน้องจะตอบพร้อมครางเสียวออกมา
"อืม อ๊ะ ยะ อย่าเร็วสิ มันจุก"คีรินจับเเขนเสือไว้มั่นเพราะกลัวว่าหัวจะโขลกกับขอบเตียง จึงใช้เเขนเสือยึดตัวเองไว้
"จุกเเล้วไม่ดีหรอ ไม่เสียวหรอคีริน"
"ดี ดี อ๊ะ ดีมาก"
"ซี้ด อย่าตอดเเรงสิ มันเสียว"คงจะชอบใจมากสินะตอดคxยเขาไม่หยุดเลยเเสดงว่าเขาทำดีสินะ เสือยิ้มกริ่มออกมาทันที
"จะเสร็จ อ่ะอ๊ะ อ๊างงง เสร็จเเล้ว"คีรินจิกเเขนเสืออย่างเเรงเพราะเขาเสียวจนเสร็จเอวกระตุกรัวๆก่อนจะเหนื่อยจนสลบไปเพราะพิษไข้เเละบทรักเมื่อกี้ เสือเห็นก็ขำทันทีเขายังไม่เสร็จเลยไม่เเฟร์เลยนะหนิ เสือเลยถอดลำคxยออกจากรูสวย เขาเดินเข้าห้องน้ำตั้งใจว่าจะช่วยตัวเองเพราะไม่อยากให้คีรินเปลื้อนน้ำกามของเขายิ่งป่วยอยู่เดี๋ยวไม่สบายตัว เป็ครั้งเเรกที่เสือนึกเป็ห่วงหรือเห็นใจใคร เขาก็เเปลกใจตัวเองอยู่เหมือนกันหรือว่าเขาจะชอบไอ้คีรินอย่างที่ลูกน้องเขาว่าจริงๆ
TBC
เขาป่วยอยู่ก็ยังเอาเนาะ ไอ้นี้ความเงี่xนกำลังครอบงำมันจนมันไม่สติสตังเเล้ว น้องคีรินตื่นมาจะหายไข้หรือป่วยหนักกว่าเดิมเนี่ย
คอมเมนต์คอมใจกันหน่อยควัฟทุกคนไรท์เหงา นี้คือเหงาเเละชั้นเหงา เดี๊ยวด๊ายยย