ระหว่างรออาหารมาเสริฟ ฉันนั่งทบทวนว่าเนื้อเื่ดำเนินมาถึงจุดไหนแล้วตอนนี้เป็ตอนที่โรสเลือกที่จะตัดความสัมพันธ์กับครูสแล้วและครูสก็ได้ทำร้ายชีวิตของไวโอเล็ตไปแล้วเช่นกัน ฉันกำลังมีเ้าตัวเล็กในท้องสินะ แต่ก็ยังไม่มั่นใจเพราะยังไม่ได้ตรวจและที่แย่สุดๆคือไวโอเล็ตเสียใจมากที่ครูสทำแบบนั้นกับเธอ เธอพาลไปทั่วจนทะเลาะกับคุณพ่อและคุณแม่ของเธอ เื่เธอควรทำก็คือขอโทษคุณพ่อคุณแม่และบอกเื่ราวทั้งหมดให้ท่านทราบ "คุณหนูคะ อาหารมาแล้วค่ะ"ป้าเทียดหยดเอ่ยเรียก ป้าเทียนคือหัวหน้าสาวใช้ในบ้านหลังนี้และก็เป็คนสนิทของคุณแม่ด้วย
"ขอบคุณค่ะป้าเทียน"ป้าเทียนทำท่าทางอึดอัดเหมือนมีเื่จะพูด
"ป้าเทียนมีอะไรรึเปล่าคะ"ป้าเทียนทำท่าทางลพบากใจที่จะกล่าวแต่ก็ยอมพูดออกมา
"คุณหนูคะ ป้าขอพูดอะไรสักหน่อยนะคะ"ฉันพยักหน้าป้าเลยเริ่มพูดต่อ "ป้าไม่ทราบนะคะว่าคุณหนูมีเื่อะไรมา แต่คุณหนูควรบอกคุณหญิงนะคะถึงอย่างไรคุณหญิงก็เป็แม่ของคุณหนูเป็ห่วงและรักคุณหนูที่สุดนะคะ คุณหญิงเสียใจมากที่ทะเลาะกับคุณหนูถึงที่ผ่านมาคุณหนูจะดื้อจะซนไม่ทำตามความ้าของคุณหญิงไปบ้างแต่คุณหญิงไม่เคยโกรธคุณหนูเลยนะคะ คุณหนูเชื่อป้านะคะบอกคุณหญิงเถอะค่ะ"พอป้าเทียนพูดขึ้นมาภาพในความทรงจำก็เด่นชัดขึ้นมาทันที
"ไวโอเล็ต ลูกหายไปไหนมาตั้งหลายวัน"คุณหญิงม่วงจันทร์ถามออกไปด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธถึงไวโอเล็ตจะดื้อรั้นขนาดไหนแต่ไม่เคยหายไปไหนนานต่อให้โกรธขนาดไหนก็หายไปไม่เกิน3วัน เธอเป็ห่วงลูกจนนอนไม่หลับมาหลายคืนจึงทำให้เธออารมณ์เสียง่าย เมื่อเห็นลูกยืนนิ่งไม่พูดไม่จาก็ยิ่งโกรธ
"ตอบแม่มานะ ว่าหายไปไหนมา"คุณหญิงตวาดเสียงดัง ไวโอเล็ตที่อยู่ในอารมณ์เสียใจยิ่งได้ยินเสียงตวาดเธอยิ่งเสียใจเธอคิดว่าถ้าสามารถหนีออกมาไก้แล้วเธอจะได้รับคำปลอบโยน เธออยากให้แม่ของเธอกอดปลอบแล้วถามว่าเป็อะไรไหม เกิดอะไรขึ้น แม่ของเธอเป็แบบนี้มาตลอดไม่อ่อนโยน คอยประชดประชันเธอตลอดเมื่อเธอทำอะไรไม่ได้ดั่งใจคุณแม่ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคุณแม่ถึงเกลียดเธอหรือเป็เพราะเธอไม่เรียบร้อยอ่อนหวานเหมือนคนอื่น เธอจึงชอบออกไปข้างนอกไปหาครูสเพื่อนสนิทของเธอ แต่ตอนนี้คงไม่ใช่แล้วสินะ ไวโอเล็ตแค้นยิ้ม สมเพชตัวเอง
"จะสนใจ ไปทำไมคะ"หลังจากนั้นทั้งสองก็ทะเลาะกันแรงขึ้นจนกระทั่งคุณพ่อเดินเข้ามาห้ามจนทะเลาะกับคุณพ่อไปอีกคน
กลับมาปัจจุบัน
"คุณหนูคะ ป้าขอโทษที่สอนนะคะอย่าโกรธป้านะคะ"ป้าเทียนเห็นว่าไวโอเล็ตไม่พูดอะไรก็รีบเดินออกไป
1K
