บทนำ
หลังจาการะหว่างแคว้นต้าซางกับแคว้นโจวสงบลงเ้าเมืองตงิ ผู้ปกครองดูแลหัวเมืองตะวันของแคว้นต้าซางก็จัดงานเฉลิมฉลอง ดื่มน้ำชาชมบุปผา ขึ้น เพื่อสร้างความรื่นรมย์คลายความทุกข์โศกให้กับชาวเมืองที่ต้องอยู่อย่างหวาดผวามาร่วมห้าปี
“ฮูหยินถาน วันนี้หากเ้ากับซินซินอยากจะไปร่วมงานในเมืองก็ขึ้นรถม้าไปกับพวกเราสองพ่อลูกได้นะ”
เจิ้งหยี่ตี๋เอ่ยถามหญิงม่ายข้างบ้านที่อาศัยอยู่กับบุตรีเพียงลำพังด้วยความใส่ใจ ถานเจียซินเม้มริมฝีปากบางแม้มือจะกำลังคัดแยกเห็ดป่า ทว่าหูกลับเงี่ยฟังความเห็นของมารดา เมื่อได้ยินจ้าวเจียหลินตอบรับคำของท่านลุงเจิ้ง ริมฝีปากบางเล็กก็ยิ้มกว้างวางตะกร้าผักในมือแล้วรีบไปแต่งตัวในทันที
เจิ้งหยี่ซวนผู้เป็บุตรชายของเจิ้งหยี่ตี๋มองท่าทางราวเด็กสามขวบของน้องสาวข้างบ้านแล้วได้แต่ถอนหายใจยาวด้วยความระอาใจ
อายุสิบหกแล้วยังทำตัวไม่รู้จักโต
หนึ่งปีก่อนเพื่อลี้ภัยาชายแดน จ้าวเจียหลินจึงพาบุตรีหนีมาอยู่ที่เมืองตงิ บิดาของเขาเห็นว่าทั้งคู่เป็เพียงหนึ่งมารดาหนึ่งบุตรีก็นึกสงสารหยิบยื่นไมตรีที่ดีให้มาโดยตลอด
ทว่าเวลานี้ถานเจียซินเป็สตรีพ้นวัยปักปิ่นแล้ว เื่กิริยาใดควรระวังกลับไม่เคยระวัง หลายครั้งที่เขามักเห็นนางปล่อยผม นุ่งห่มด้วยเสื้อผ้าเนื้อบางตัวสั้น สร้างความปั่นป่วนให้ร่างกายของเขาจนต้องลำบากปวดข้อมืออยู่หลายครั้ง
“ขอบคุณพี่ชายเจิ้งมากที่ให้พวกเราสองแม่ลูกร่วมนั่งรถม้ามาด้วย”
จ้าวเจียหลินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเกรงใจ เจิ้งหยี่ซวนมองนิสัยที่ต่างกันราวฟ้ากับดินของสองแม่ลูกตรงหน้าแล้วได้แต่ถอนหายใจอีกครั้ง
เหตุใดถานเจียซินจึงไม่รู้จักวางตัวเป็สตรีมีมารยาทเช่นมารดาบ้าง
“คนข้างบ้านข้างเรือนกัน อีกทั้งจุดหมายก็ที่เดียวกัน เ้าอย่าได้เกรงใจเลย”
ยังคงเป็บิดาของเขาที่เอ่ยตอบด้วยท่าทีมีน้ำใจ หากแต่เขาเป็บุรุษย่อมมองสายตาของบิดาออกว่าแท้จริงแล้วไมตรีที่หยิบยื่นนี้เพราะมีใจเสน่หาให้จ้าวเจียหลินั้แ่แรกพบ
“ท่านแม่คนเยอะมากเลย ตรงนั้นมีร้านน้ำตาลปั้นด้วยเ้าค่ะ”
“หากซินซินอยากลงไปเดินเล่นก่อน เช่นนั้นลุงจะหยุดรถม้าให้ดีหรือไม่”
เพราะงานครั้งนี้มีผู้คนมาร่วมมากมาย เ้าเมืองตงิจึงให้คนจัดลานจอดรถม้าไว้ที่ถนนตะวันตก ตรงข้ามกับงานที่จัดขึ้นบนถนนตะวันออกดังนั้นเจิ้งหยี่ตี๋จึงเอ่ยหยุดรถม้า ให้หญิงสาวได้ลงไปเดินเล่นก่อน
จ้าวเจียหลินได้ยินบุรุษตรงหน้าเอ่ยปากบอกว่าจะจอดรถม้าให้บุตรีนางลงก่อนก็เตรียมตัวจะลงไปพร้อมกัน หากแต่ประโยคต่อมาของเขากลับทำให้นางต้องย่อตัวนั่งที่เดิมอีกครั้งแล้วมองเขาด้วยสายตาสงสัย
“หยี่ซวน เ้าลงไปเดินเป็เพื่อนซินซินก่อน เสร็จแล้วพาน้องไปนั่งรอที่โรงเตี๊ยมบุปผาชั้นสองพ่อจองห้องพักไว้แล้ว”
เจิ้งหยี่ซวนย่อมรู้เจตนาของบิดา ดังนั้นจึงก้มศีรษะตอบรับ พร้อมกับจับข้อมือเล็กของเด็กสาวตรงหน้าลงจากรถม้า
“หลินเอ๋อร์เ้านั่งรถม้าไปเป็เพื่อนพี่เถิด ส่วนเด็กๆ ก็ให้พวกเขาลงไปเดินเล่นกันก่อน”
คำเรียกขานแทนตัวฮูหยินถานที่เปลี่ยนไปของบิดาทำให้มุมปากของเจิ้งหยี่ซวนยกขึ้นอย่างรู้ทัน ดูแล้วคืนนี้ฮูหยินถานคงไม่ได้เดินชมบุปผาจิบน้ำชา แต่เป็ดื่มชาร้อนของท่านพ่อเขาแทนเสียมากกว่า
.............................................
ไรต์ฝากเื่สั้นราคาเบาๆ เื่ใหม่ของไรต์ด้วยนะคะเื่นี้มี 6 ตอน
ไรต์เปิดให้ทดลองอ่าน 2 ตอนติดเหรียญ 4 ตอน ราคาตอนละ 5 เหรียญนะคะ