ตอนที่ 32 ่เวลาแห่งการล่าสังหาร
ณ ด้านหน้ามหาลัย
ในที่สุดกองทัพตระกูลหลินก็มาถึงทางเข้ามหาลัยหลินฮวา ด้านหน้ามหาลัยก็เป็แบบจุดอื่นๆ ที่กองทัพตระกูลหลินเดินทางผ่านมา สภาพด้านหน้าเต็มไปด้วยเืและชิ้นส่วนมนุษย์จำนวนมาก ฉากแบบนี้เป็ฉากที่เคยจะเห็นได้แต่ในหนังซอมบี้หรือหนังสยองขวัญ หากไม่เกิดวันโลกาวินาศขึ้น ก็คงไม่มีวันเห็นฉากแบบนี้ในโลกความเป็จริง
ส่วนพวกซอมบี้ด้านหน้าประตูทางเข้าก็มีอยู่เหมือนกัน แต่ด้วยปืนขนาดลำกล้อง 12.5 มม. บนรถฮัมวี่ และปืนไรเฟิลในมือของทหาร พวกมันก็เป็เพียงเป้าที่เอาไว้ยิ่งเท่านั้น ซอมบี้ระดับที่ 1 เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังทำลายล้างของปืน พวกมันก็เป็เพียงสิ่งที่ไม่มีอันตราย
“ สั่งให้ทหาร 1 หน่วยและรถฮัมวี่ 2 คัน ปกป้องประตูทางเข้าเอาไว้ หากมีอะไรเกิดขึ้นพวกเราจะได้หนีออกมาทัน “
หลินฟานออกคำสั่งต่อเจียงเป่า
ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาของหลินฟานในวันโลกาวินาศ การต่อสู้ที่ดีไม่ใช่เพียงแค่ฆ่าศัตรูให้มากที่สุด แต่มันต้องเป็การต่อสู้ที่ต้องเสียหายให้น้อยที่สุดด้วย เพราะงั้นทางหนีทีไล่จึงเป็สิ่งแรกๆ ที่สมควรมองหาเอาไว้ก่อนเริ่มการต่อสู้
อีกอย่าง การวางทหารเอาไว้ที่นี่ก็จะเป็แนวป้องกันพวกมนุษย์ด้วย อีกไม่นานคงมีมนุษย์หลายกลุ่มปรากฏขึ้น และพวกนั้นอาจจะสร้างปัญหาให้หลินฟานในระหว่างการจัดการกับกองทัพซอมบี้ได้ หลินฟานจึงต้องป้องกันเอาไว้ก่อน
“ ครับ! “
เจียงเป่าตอบรับ
เมื่อได้รับคำสั่งให้สั่งให้เฝ้าประตูเอาไว้ เจียงเป่าก็จัดการอย่างรวดเร็ว โดยทหารที่เฝ้าประตูมีทหารจำนวน 20 คน และมีรถฮัมวี่อยู่ 2 คัน ส่วนเื่อาวุธ เื่นี้ไม่ต้องพูดถึงเพราะทหารแต่ละคนมีอาวุธครบมือกันอยู่แล้ว หากไม่เจอซอมบี้นับพันตัววิ่งเข้าหาพร้อมๆ กัน ก็คงไม่มีอะไรทำร้ายทหารพวกนี้ได้
เมื่อจัดการเื่หน้าประตูเรียบร้อย กองทัพก็เริ่มเคลื่อนขบวนต่อ ระหว่างทางมีการฆ่าซอมบี้ตลอดทาง บ้างก็ใช้ปืนยิง บ้างก็ใช้รถชน พวกซอมบี้ต่างก็โดนฆ่าตายทั้งหมดหากพวกมันเสนอหน้ามาขวางทางกองทัพ
อีกอย่าง ภายในมหาลัยหลินฮวา กองทัพตระกูลหลินสามารถเคลื่อนกองกำลังได้เร็วมากเพราะที่นี่ไม่มีซากรถแบบบนถนน ไม่นานพวกเข้าก็เดินทางมาถึงโรงอาหารที่เป็เป้าหมาย
รอบๆ โรงอาหารเต็มไปด้วยซอมบี้จำนวนมาก
มองคร่าวๆ พวกมันไม่น่าจะต่ำกว่า 500 ตัว เหล่าซอมบี้ต่างก็หันมาทางกองทัพเมื่อพวกมันได้ยินเสียงรถ
หลินฟานมองพวกมันอยู่สักพัก และเงยหน้ามองท้องฟ้า เวลานี้เป็เวลา 18.30 น. ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว หากใช้ปืนก็คงกวาดล้างพวกมันได้อย่างรวดเร็ว แต่หลินฟานอยากได้พลังิญญาจากพวกมันเหล่านี้
อีกอย่าง ซอมบี้ประมาณ 500 ตัวจะเป็ตัวฝึกอย่างดีให้กับเหล่าทหาร ศึกครั้งนี้จะเป็ศึกขนาดเล็กเพื่อฝึกทหารก่อนเข้าศึกขนาดใหญ่
ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า ซอมบี้ระดับ 1 เมื่ออยู่ต่อหน้าหลินฟานพวกมันเป็เพียงพวกกระจอกก็จริง แต่ต่อหน้าคนอื่นๆ มันไม่ใช่ หลินฟานรู้ระยะโจมตี รู้ความเร็ว รู้ท่วงท่าการเคลื่อนไหวของพวกมันเป็อย่างดี
แต่กลับคนอื่นๆ กลับพวกทหารในกองทัพตระกูลหลิน พวกเขายังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับซอมบี้ พวกทหารรู้แค่ว่า พวกมันกลายพันธุ์มาจากมนุษย์และข้อมูลพื้นฐานนิดหน่อย และตลอดทางที่เดินทางมายังมหาลัยหลินฮวา พวกทหารก็ใช้แต่ปืนในการกำจัดพวกมัน
เมื่อใช้ปืนที่เป็อาวุธโจมตีระยะไกลโจมตีพวกซอมบี้ มันก็จะไม่ค่อยมีแรงกดดันมากนัก แต่เมื่อต้องเผชิญหน้าใกล้ๆ เมื่อต้องใช้อาวุธประชิดในการฆ่า พวกซอมบี้จะสร้างแรงกดดันให้มากกว่าใช้ปืนโจมตีเยอะ
หลังชั่งใจอยู่นานว่าจะเอายังไง หลินฟานก็พูดขึ้นว่า
“ สั่งให้ทหารหน่วยสู้ระยะประชิดเตรียมตัวออกสู้ พวกเราจะสู้ระยะประชิด “
“ ครับ!! “
เจียงเป่า และจางหยางที่ยืนอยู่ตอบรับพร้อมกัน
ไม่นานคำสั่งก็ออกไป จากนั้นก็มีทหารถือดาบและโล่เดินออกมารวมตัวกันเป็กลุ่มขนาดใหญ่ ทหารที่ยืนต่อหน้าหลินฟานเป็ทหารกลุ่มใหญ่ที่มีสมาชิกอยู่ประมาณ 500 คน บางคนถือโล่ิญญาพร้อมมีดทหารในมือ บางคนก็ถือดาบิญญาในมือ
เหตุผลที่มีคนถือโล่ิญญาและมีดทหารก็เป็เพราะว่า อาวุธอย่างดาบิญญามีจำกัด เพราะงั้นพวกที่ไม่ได้ดาบิญญาก็เลยต้องใช้โล่ิญญาในการฆ่าเพื่อเอาพลังิญญา
ก่อนอื่นต้องรู้ก่อนว่า โล่ิญญาเองก็เป็อาวุธได้เหมือนกัน เพราะหากใช้โล่ิญญาปลิดชีพสิ่งมีชีวิต คนคนนั้นก็จะได้พลังิญญาเพื่ออัพเลเวลเหมือนกัน ถึงจะเอาไปใช่ไม่ถูกประเภทเท่าไหร่แต่ตอนนี้อะไรใช้ได้หลินฟานก็จะใช้หมด
หลินฟานกวาดตามองทหารด้านหน้า จากนั้นก็พูดขึ้นว่า
“ หลายคนในกองทัพตอนนี้คงไม่ได้รับน้ำยาป้องกันการติดเชื้อ หลายคนอาจกำลังกลัวอยู่ว่า ถ้าติดเชื้อชีวิตคนข้างหลังของตัวเองจะเป็ยังไง พ่อ แม่ ภรรยาและลูกๆ คนเ่าั้จะทำยังไงหากไม่มีตัวเอง
“ แต่ไม่ต้องเป็ห่วงไป ในเมื่อพวกนายเป็ทหารของตระกูลหลิน ทำเพื่อตระกูลหลิน และตายเพื่อตระกูลหลิน ฉันในฐานะผู้นำตระกูลหลินก็จะเห็นครอบครัวของพวกนายเป็เหมือนกับครอบครัวของฉันเอง
“ พวกเขาจะได้รับอาหาร ได้รับที่พัก ได้รับความปลอดภัย คนข้างหลังของพวกนายจะไม่โดนทิ้งหรือใช้ชีวิตลำบากหลังพวกนายตายไป ฉันรับปากไม่ได้ว่าจะดูแลพวกเขาไปตลอดได้หรือเปล่า แต่หากฉันยังมีชีวิต!! หากฉันยังไงตาย!! ฉันก็จะทำหน้าที่ดูแลพวกเขาแทนที่พวกนายที่ตายไป!! “
หลินฟานเคยผ่าน่เวลาแห่งการปลุกใจในการต่อสู้มาเยอะ ทำให้เมื่อถึงเวลาปลุกไฟในกานก่อนต่อสู้ หลินฟานจึงสามารถลื่นไหลราวกับสายน้ำ
แต่สิ่งที่หลินฟานพูดไม่มีเื่โกหกอยู่เลย หากทหารคนไหนตายไปในระหว่างทำหน้าที่รับใช้ตระกูลหลิน หลินฟานก็จะดูแลพวกคนที่อยู่ข้างหลังของทหารเ่าั้จริงๆ
เมื่อพวกทหารได้ยินหลินฟานพูด พวกทหารก็เริ่มมีสีหน้าดีขึ้นกว่าเมื่อครู่พอสมควร แต่ความกลัวก็ยังไม่หายไปทั้งหมด โดนกัดเท่ากับตาย โดนขวนเท่ากับตาย เมื่อความตายมาอยู่ต่อหน้าและยังสามารถตายได้ง่ายๆ ใครมันจะไม่กลัวกัน
เมื่อพูดจบ หลินฟานก็ออกคำสั่งต่ออันเดดหมายเลข 001 ที่นั่งอยู่บนรถบรรทุก อันเดดมีแสงสีขาวปรากฏในดวงตาทั้งสองของมัน จากนั้นก็เดินลงจากรถบรรทุกตรงไปยังพวกซอมบี้ที่กำลังเดินเข้าหากองทัพ
หลินฟานเองก็เดินตามมันไปด้วยเช่นกัน
ในมือขวาของหลินฟานถือดาบิญญาเอาไว้ ส่วนในมือซ้ายของเขาก็ถือโล่ิญญาเอาไว้ หลินฟานค่อยๆ เดินตามอันเดดไปยังกลุ่มซอมบี้ด้วยอาวุธที่ครบมือ
พวกทหารหน่วยต่อสู้ระยะประชิดเมื่อเห็นดังนั้น พวกเขาก็เริ่มทำตามเช่นกัน ทหารถือโล่ิญญาได้เดินนำเป็แนวหน้าอย่างช้าๆ ทหารทุกคนต่างเต็มไปด้วยความรู้สึกกดดัน ถึงพวกเขาจะเป็ทหารแต่การต่อสู้ที่พวกเขาเจอส่วนมากก็คือสู้ด้วยปืน
สู้ระยะประชิดแบบนี้ไม่ค่อยมีเท่าไหร่
และเมื่อไม่ค่อยได้เจอกับการต่อสู้ระยะประชิดที่เดิมพันด้วยความเป็และความตาย การต่อสู้ระยะประชิดครั้งนี้จึงสร้างแรงกดดันต่อพวกทหารเป็อย่างมาก
“ ฉิบหายแล้ว!! ทำไมคุณหลินออกไปเองแบบนั้น!! “
เจียงเป่าใเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น
จางหยานส่ายหน้า
“ นายถามฉันแล้วฉันจะไปทำถามใคร แต่ก็ไม่ต้องห่วงไป ยังไงคุณหลินก็ได้รับน้ำยาป้องกันไวรัสไปแล้ว โดนกัดหรือโดนข่วนคงไม่ติดเชื้อ อีกอย่าง หากมีเื่อะไรเกิดขึ้นพวกเราก็แค่ใช้ปืนเพื่อหยุดสถานการณ์ก็ได้ “
“ แต่นั้นมันก็อันตรายเกินไป… “
เจียงเป่ายังเป็กังวลอยู่
หากหลินฟานตายไปก็ไม่ต่างอะไรจากตระกูลหลินล่มสลาย เมื่อเวลานั้นมาถึงตระกูลข้ารับใช้ทั้ง 4 ก็จะไม่ใช่ทองแผ่นเดียวกันอีกต่อไป
จางหยานส่ายหน้า แล้วพูดขึ้นว่า
“ ดูต่อไปเถอะ คุณหลินคงไม่โง่เดินเข้าไปตายหรอก “
เจียงเป่าพยักหน้า เขาคิดว่าสิ่งที่จางหยานพูดออกมาเป็เื่ที่ถูกต้อง ด้วยความฉลาดของหลินฟานที่แสดงออกมา เขาก็คงไม่เข้าไปตายจริงๆ
ทางด้านของหลินฟาน เมื่ออันเดด 001 เดินถึงซอมบี้ตัวแรก อันเดด 001 ก็ยกมีดกระดูกในมือของมันขึ้น จากนั้นแทงเข้าไปที่หัวของซอมบี้
ฉวบ!
ซี้!!!
เืสีดำพุ่งออกมาจากแผลที่อันเดด 001 ทำเอาไว้ จากนั้นซอมบี้ตัวนั้นก็ล้มลงไปนอนกับพื้น ขณะนั้นเอง ลูกบอลสีขาวก็ลอยเข้าร่างกายของอันเดด 001 สิ่งนั้นก็คือพลังิญญาที่หลินฟานพูดถึง
เห็นดังนั้น หลินฟานจึงเริ่มเรียกดูค่าสถานะของตัวเองทันที
“ ตรวจเช็คสถานะ!! “
ติ้ง!
[ ชื่อ : หลินฟาน ]
[ เลเวล 1 ]
[ 7/100% ในการเพิ่มเป็เลเวลต่อไป ]
[ พลัง HP:15 SP:10 MP:15 ]
[ ทักษะ : เนโคแมนเซอร์(1) ]
เมื่อเห็นข้อความสถานะของตัวเองปรากฏขึ้น หลินฟานก็พยักหน้าพอใจให้กับค่าสถานะที่มองเห็น ดูเหมือนว่า ทุกอย่างยังเป็เหมือนเดิมกับชาติที่แล้วของเขา
สิ่งที่ทำให้หลินฟานพอใจตอนนี้ก็คือ อันเดดยังถูกนับว่าเป็ทักษะเหมือนเดิม ของที่ฆ่าสิ่งมีชีวิตแล้วจะได้พลังิญญาไม่ได้มีเพียงแค่อาวุธิญญาจากรูเล็ต แต่ถ้าหากฆ่าพวกสิ่งมีชีวิตด้วยทักษะติดตัว คนทุกคนก็จะได้รับพลังิญญาด้วยเช่นกัน
เพราะเื่มันเป็แบบนี้ หลินฟานถึงได้บอกว่าทักษะเนโคแมนเซอร์มันโกงกว่าชาวบ้านชาวช่องเขา
ใน่ชีวิตของหลินฟานในชาติที่แล้ว หลินฟานไม่เคยเห็นใครเลยที่มีทักษะอัญเชิญแบบนี้ อย่างมากก็มีแค่ทักษะฝึกสัตว์กลายพันธุ์ แต่เมื่อสัตว์กลายพันธุ์ฆ่าศัตรูผู้ใช้ก็จะไม่ได้รับพลังิญญาจากการฆ่า เพราะที่ฆ่าคือสัตว์ไม่ใช่ทักษะ
กลับกัน ทักษะเนโคแมนเซอร์ผู้ใช้จะได้รับพลังิญญาเมื่ออันเดดสังหารศัตรูลงได้ แบบนี้ก็เหมือนกับว่า หลินฟานแยกร่างของตัวเองเพื่อฟาร์มเลเวลได้ชัดๆ
เมื่อเห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อย หลินฟานก็กระชับอาวุธในมือทั้ง 2 จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า
“ เวลาแห่งการล่าเริ่มต้นขึ้นแล้ว! “