ห้องสมุดมหาวิทยาลัย
หลังจากที่เหลือเงินอยู่25ล้านหยวน ลี่จินนั่งคิดทบทวนและหาข้อมูลเกี่ยวกับข้าวของที่ราคาสูงในอดีต และเธอนั้นไม่ทราบว่าเงินที่นั่นกับที่นี่เหมือนกันหรือไม่เธอจึงคิดว่าการเปลี่ยนจากเงินเป็สิ่งของน่าจะมีประโยชน์ต่อตัวเองมากกว่า
-เกลือ
-น้ำมัน
-ข้าว
-ของแห้ง
-น้ำตาล
-บุหรี่
-เหล้า
-หยก
-ทอง
ของเหล่านี้คือสิ่งของที่เคยมีราคาสูงมากในอดีต แต่ถ้าข้อมูลไม่ตรงก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะของทุกอย่างเธอสามารถน้ำไปใช้ประโยชน์ได้
เมื่อรวบรวมข้อมูลได้ครบแล้วลี่จวินจึงกลับไปที่ห้างสรรพสินค้าอีกครั้งที่นั้นมีของทุกอย่างที่เธอ้า แต่ครั้งนี้เธอจะไม่เดินไปเลือกเอง ยกเว้นทองกับหยกเธอสั่งพนังงานของห้างให้จัดเตรียมของที่เธอจดมาพร้อมกับจำนวนที่้าและสั่งให้ไปจัดส่งที่โกดัง
ส่วนตัวเธอจะไปเลือซื้อหยกและทองคำ ในส่วนงบของส่วนนี้คือ 20ล้านหยวน เพราะของที่สั่งไปราคาก็เกือบ4ล้านหยวน แล้ว เธออยากให้เหลือเงินติดตัวไปบ้างเพื่อสามารถใช้ที่นู้นได้
ลี่จินสั่งซื้อหยกทั้งแบบที่แกะสลัก แบบเครื่องประดับ หรือแบบของตกแต่ง ทั้งหมด 10ล้านหยวน
ส่วนทองคำ มีทองคำขาวที่เธอสนใจ เธอซื้อจึงแบบเครื่องประดับ เพราะน่าจะได้ใช้เอง และซื้อทองคำแบบแท่งรวมๆแล้วอีก10ล้านหยวน
เมื่อเธอพอใจแล้วจึงกลับไปที่โกดังเพราะโรงเชือดโทรมาบอกเธอว่าจะนำเนื้อที่สั่งมาส่ง
โกดังเก็บสินค้า
"สวัสดีครับคุณไป๋"ผู้จัดการโรงเชือดที่เคยคุยกันกล่าวทักทาย
"สวัสดีค่ะผู้จัดการ"ลี่จิน
"ต้องขออภัยที่ล่าช้านะครับ ทางโรงเชือดกำลังคนขาดพอดีเลยจัดเตรียมไม่ทัน จึงแสดงคำขอโทษเป็แถมไข่ไก่ให้1000ฟองนะครับ"ผู้จัดการอธิบาย
"ไม่เป็ไรค่ะฉันเข้าใจ" ลี่จินกล่าว แต่การแถมของให้ถือว่าเป็สิ่งที่ดีต่อลี่จิน เธอจึงให้ทริปพนักงานส่งของมากหน่อยที่ทำงานกันอย่างหนัก
หลังจากพนักงานงานส่งของกลับไปลี่จินจึง
เอาเนื้อและขนมเข้ามาในมิติของเธอก่อนเพราะของที่เข้ามาอยู่ในนี้นั้นจะมีสภาพคงเดิมไม่เน่าไม่เสียแล้วรีบกลับบ้านเข้าไปทำความสะอาด ซักผ้า ล้างจานชาม และทำกับข้าวไว้ให้ป้าและลุงของเธอ
"รีบทำไห้มันเสร็จแล้วก็รีบไสหัวไป"เสียงป้าดังขึ้นในขณะที่เธอกำลังทำกับข้าว ในตอนแรกเธอตั้งใจจะเอากับข้าวแอบใส่มิติแล้วไปกินบนห้องแต่ป้าของเธอกลับมาพบเธอก่อนที่จะทำอาหารเสร็จ
"ค่ะ"ลี่จินตอบแบบเซ็งๆที่ไม่เป็อย่างที่คิดแต่ไม่เป็ไรเทอมีขนมในมิติอีกเพียบ เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอจึงรีบทำให้เสร็จแล้วรีบกลับเข้าห้อง เพราะอีกเดี๋ยวลุงคงกลับมา ลุงของเธอชอบมองมาที่ลี่จินแปลกๆ เป็สายตาที่ไม่น่าไว้ใจสุดๆ เธอจึงต้องพยายามหลีกเลี่ยงให้ดี
ลี่จินนั่งกินขนมในห้องนอนของเธอพร้อมกับนึกถึงเื่ราวที่ผ่านมา หากป้าเธอทราบเื่บ้านเธอคงได้เจ็บตัวแน่ เธอต้องปิดเื่นี้ให้เงียบที่สุด ลิี่จินตัดสินใจนอนแต่หัวค่ำเพราะพรุ่งนี้เธอต้องจัดของที่ซื้อเข้ามิติ และต้องย้ายต้นไม้ พืช สมุนไพรต่างๆใส่กระถางเพื่อจัดวางในมิติได้ง่ายขึ้น
ยังไม่ได้ตรวจคำผิด
❤️กดหัวใจเป็กำลังใจให้ส้มหน่อยนะคะ❤️
2K
