ตอนที่ 23ช่วยเหลือ
ร่างทรงเ้าแม่กวนอิมเปล่งแสงรับมือกับิญญาพยาบาทนับหมื่นลามะเฒ่าเคลื่อนตัวอย่างรวดเร็วคว้าจับหม้อปรานไว้ ก่อนที่จะพยายามเคลื่อนตัวออกไปโดยอาศัย่เวลาที่ิญญาร้ายรั้งแม่ชีจิ้งเหวินไว้
ร่างทรงเ้าแม่กวนอิมปล่อยรังสีพุทธโจมตีเหล่าิญญาพยาบาทจนเปิดช่องแม่ชีจิ้งเหวินก้าวย่างตามมาด้วยท่าทีเชื่องช้า ทุกย่างก้าวได้เปลี่ยนพื้นดินที่แห้งแล้งให้กลับมาเขียวขจีทุกย่างก้าวปรากฏดอกไม้ใบหญ้างอกงามขึ้นมาอย่างน่าอัศจรรย์
แม้แต่ละย่างก้าวจะดูเชื่องช้าดุจกำลังเดินแต่ร่างแม่ชีในชุดขาวกลับมาปรากฏตรงหน้าลามะเฒ่า ลามะเฒ่าเค้นเสียง มือซ้ายแบกหม้อปรานไว้มือขวาวาดฝ่ามือที่อาบด้วยปรานมารพร้อมด้วยิญญาร้ายหมุนวนเข้าใส่จิ้งเหวินซือไท่
“ฝ่ามือสลายิญญา”
แม่ชีจิ้งเหวินยื่นมือขวาอันบอบบางดันออกมาข้างหน้าร่างอวาตารเ้าแม่กวนอิมก็ขยับฝ่ามือขนาดั์ปะทะเข้ากับฝ่ามือลามะเฒ่า
“ฝ่ามือขจัดมาร”
เปรี้ยง ตูม ถ้ำหินะเิออกจนเห็นท้องฟ้าูเาสั่นะเือย่างรุนแรง จนเกิดรอยแยกมากมายขึ้นที่ใจกลางแรงะเิมีสองร่างยืนประชันฝ่ามือกันอยู่หนึ่งห้อมล้อมไปด้วยิญญาพยาบาท อีกหนึ่งมีร่างอวาตารเ้าแม่กวนอิมดุจเทพ์กำลังประจันหน้ากับมารร้ายจากขุมนรก
โชคยังดีที่หม้อปรานหยินหยางนั้นเป็สมบัติระดับเซียนจึงทำให้แรงกระแทกด้านนอกไม่ทำให้เด็กชายข้างในร่างแตกสลายเป็ชิ้นชิ้นหลังจากข้ามผ่านขุมนรกครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายแตกดับเกิดใหม่หมุนเวียน
จนบัดนี้กระบวนการสิ้นสุดเด็กชายรู้สึกเหมือนเกิดใหม่ร่างกายขนาดเล็กของมันรู้สึกเบาหวิวดุจขนนกกล้ามเนื้อทุกส่วนรู้สึกมีพลังแฝงจนหน้าสะพึง เส้นลมปรานกลายเป็พิเศษแข็งแรงยืดหยุนเหมาะแก่การฝึกยุทธมากกว่าเดิม
ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น อีกทั้งหม้อปรานก็ไม่ได้อยู่กลางเปลวไฟอีกต่อให้ผลของท้อชีวิต์หมดลงแล้ว ร่างกายมันก็ยังสามารถทนความร้อนข้างในหม้อได้มันไม่ได้รู้สึกสบายตัวเท่าใดเพราะความร้อน แต่ก็ไม่ได้มีปัญหามากนัก
ประสาทััมันยกระดับขึ้นสามารถรับรู้เหตุการน์ข้างนอกได้เลือนลางมีใครบางคนกำลังต่อสู้อยู่?ใครกันที่ต่อสู้กับลามะเฒ่า?เด็กชายสับสนแต่ทันใดนั้นมีปรานมารหลายสายแทรกซึมเข้ามาในหม้อปราน
ปรานพุทธสายมารเ่าั้พุ่งเข้าหาเด็กชายที่ไร้ทางหนีอย่างรวดเร็วเข้าไปในเส้นลมปรานกระแสลมปราณที่แข็งแกร่งทะลุทะลวงเข้าไป ปรานมารเ่าั้กัดกินร่างกาย และเส้นลมปราณของเด็กชายจนเสียหายอย่างหนัก
ไม่ใช่เพราะร่างกายและเส้นลมปราณของมันอ่อนแอ...เพียงแต่ปรานพุทธสายมารเหล่านี้แข็งแกร่งเกินไปจนร่างกายมันตอนนี้ไม่มีทางรับได้ มันเ็ปทรมาน รู้สึกพลังชีวิตเริ่มหดหาย
ทันใดนั้นมีลมปราณสีทองสายพุทธอีกสายดูอ่อนโยนและนุ่มนวลไหลเข้ามาจากภายนอกหม้อเข้าไปในเส้นลมปราณของมัน ลมปรานทั้งสองสายหมุนวนอยู่ในร่างกายมันอย่างบ้าคลั่งทั้งสองเป็ด้านตรงข้ามคอยต่อสู้แย่งชิงกันในร่างของมันจนแทบะเิ
ภายนอกหม้อ สภาพของหม้อลอยอยู่กลางอากาศที่ด้านนึงมีไว้ด้วยลามะเฒ่าอีกด้านแม่ชีจิ้งเหวินก็ทาบฝ่ามือเร่งปล่อยพลังปรานเข้าไป
ลามะเฒ่าไม่คิดว่าจะสลัดหลุดแม่ชีจิ้งเหวินในขณะต้องแบกหม้อปรานหนักหลายพันจินไปได้ง่ายๆมันจึงปล่อยลมปราณเข้าไปคิดเข้าไปดูดกลืนพลังชีวิตของเจียงหวู่เฉินออกมาหลอมรวมเพื่อพลิกสถานการน์ตรงหน้า
แม่ชีจิ้งเหวินเห็นดังนั้นจึงทาบมือปล่อยลมปราณพุทธเข้าไปหยุดยั้งพลังปรานมารกลายเป็พลังทั้งสองไหลวนต่อต้านภายในร่างเด็กชายพลังทั้งสองสายเป็ขั้วตรงข้ามแม่ชีจิ้งเหวินต้องควบคุมให้หักล้างกันพอดี มิเช่นนั้นแล้วร่างกายของเด็กชายคงจะะเิออกมา
ด้วยกระแสปรานมหาศาลแม้ไม่สามารถทำให้หม้อปรานหยินหยางในตำนานะเิออกได้แต่ก็เพียงพอที่ทำให้ฝาหม้อที่ปิดอยู่เปิดออก จนร่างของเด็กชายกระเด็นออกมากลางอากาศ
เพราะด้วยกระแสลมปรานที่หมุนวนอย่างบ้างคลั่งช่วยให้ไอสมุนไพร์ที่แฝงอยู่ในกายหวู่เฉินหลอมรวมเข้าไปอย่างสมบูรณ์ลามะเฒ่าไม่สามารถดูดซับมาได้ง่ายๆยิ่งต่อหน้าแม่ชีจิ้งเหวินย่อมเป็ไปไม่ได้
ลามะเฒ่ากางฝ่ามือสลายิญญาทะยานร่างเข้าหาเด็กชายจิ้งเหวินซือไท่ไม่สามารถสกัดฝ่ามือนี้ได้ทันทำได้เพียงออกฝ่ามือเข้าหาร่างอีกด้านของหวู่เฉิน
ตึง ตึง ฝ่ามือสลายชีวันของลามะเฒ่าซัดเข้าที่อกด้านซ้ายของหวูเฉินฝ่ามือพุทธของแม่ชีจิ้งเหวินซัดเข้ากับอีกด้านแม่ชีจิ้งเหวินโคจรพลังขั้วตรงข้ามด้วยปริมานที่เท่ากันเพื่อหยุดยั้งผลของฝ่ามือ
พลังทั้งสองตีออกสองยอดยุทธกระเด็นออกห่างร่างกายของหวู่เฉินลอยตกลงมาจากอากาศ มันกระอักเืออกมาอย่างรุนแรงแม่ชีจิ้งเหวินหยิบน้ำเต้าประหลาดขึ้นมา นางดูดเก็บร่างกายของเด็กชายเข้าไปในน้ำเต้าอันเล็กได้อย่างน่าอัศจรรย์
ลามะเฒ่าขัดขวางไม่ทันมันจ้องมองแม่ชีเฒ่าอย่างเคียดแค้น มันทุ่มเทอะไรไปบ้างกับเจียงหวู่เฉินแค่สมุนไพรเ่าั้มันก็ใช้เวลาเป็ร้อยปีกว่าจะรวบรวมได้สุดท้ายมันกลับไม่ได้อะไรกลับมา อีกทั้งขาดทุนอย่างมหาศาล มันจะยอมปล่อยไปง่ายๆ?
มันรวบรวมิญญาร้ายทั้งหมดเข้ามารวมกลายเป็อวาตารนักบวชมารด้านหลังขนาดของร่างอวาตารใหญ่หลายร้อยจั้งแม่ชีจิ้งเหวินเปล่งลำแสงพุทธร่างอวาตารเ้าแม่กวนอิมเรืองแสงสว่างสไว
ร่างอวตารนักบวชั์ซัดฝ่ามือเข้าหาแม่ชีจิ้งเหวินฝ่ามือนั้นรุนแรงดุจยังกับสามารถทลายโลกได้ทั้งใบร่างอวาตารกวนอิมออกมือรอบด้านมีเสียงบทสวดดังสะกดพลังส่วนหนึ่งของร่างนักบวชมาร
ตูมมมูเาในละเวกนั้นะเิออกจนกลายเป็หลุมลึก ท้องฟ้าะเืจนแยกออกเป็สองฝั่งโชคยังดีที่เสี่ยวไป๋น้อยเห็นท่าไม่ดีเ้าเฮยเลยพานางไปหลบที่ห่างไกลเลยรอดพ้นจากภัยพิบัติคลานี้
ร่างทั้งสองกระเด็นออกห่างไปหลายสิบลี้ลามะเฒ่ากระอักเืออกมาสีหน้าซีดเซียวมันาเ็รุนแรงมากบางทีอาจจะต้องใช้เวลารักษาตัวเกือบยี่สิบปีถึงจะกลับมาสมบูรณ์พร้อมมันเงยหน้ามามองแม่ชีจิ้งเหวินดวงตาเคียดแค้น
“ประเสริฐประเสริฐมาก คลานี้ได้ซือไท่ชี้แนะ คลาหน้าอาตมาจักตอบแทนอย่างสาสม” มันพูดเสร็จก็สลายร่างหายไปจากขอบฟ้า
แม่ชีจิ้งเหวินไม่ได้ตามหลังจากลามะเฒ่าจากไปนางก็มีเืสายนึงไหลออกมาจากมุมปากสีหน้าซีดเซียวสภาพไม่ได้ดีไปกว่าลามะเฒ่าเท่าใดนัก