บทที่ 4 มิติปรากฏ
หลานฟางรู้ว่าซูหลีเป็คนใจอ่อน ปกติแล้วเธอไม่กล้าแม้แต่จะทำร้ายแมวหรือสุนัขตัวเล็ก ๆ การแสดงความน่าสงสารต่อหน้าเธอนั้นได้ผลที่สุด
“ซูหลี ถ้าเธอไม่พอใจ ฉันจะตายให้เธอดู!” พูดจบ หลานฟางก็ลุกขึ้นจากพื้น แล้วพุ่งชนกำแพง
จ้าวซู่อวิ๋นและลูกสาวใทันที รีบเข้าไปห้าม “หลานฟาง!”
ซูหลีแค่นเสียงเ็า “แม่ เย่หลิง ปล่อยให้เธอชนเถอะ! ถ้าชนแล้วตาย ฉันจะชดใช้ชีวิตให้เธอเอง แต่ถ้าชนไม่ตาย ฉันก็เอาเื่เธอ!” เธอใช้มือกุมแผลบนหน้าผาก บนใบหน้ายังมีเืติดอยู่ ดูแล้วน่ากลัวเป็พิเศษ
ยังคิดว่าเธอเป็เ้าของร่างเดิมที่อ่อนแอและถูกรังแกได้ง่ายๆ อีกเหรอ!
หลานฟางงุนงง เธอคิดว่าซูหลีถูกผีเข้าแล้ว! เธอไม่ใช่คนที่ใจอ่อนที่สุดหรอกหรือ!
ซูหลีกำลังจะบีบให้เธอเดินไปสู่ทางตายแล้ว! “ซูหลี ฉันผิดไปแล้ว ฉันไม่ควรใส่ร้ายเธอ ให้อภัยฉันเธอนะ”
หลานฟางพูดด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร หยดน้ำตาไหลพราก
จ้าวซู่อวิ๋นด่าทอ รีบพุ่งเข้ามา “ไร้สาระ เธอทำร้ายลูกสะใภ้ของฉัน ครอบครัวของเธอต้องชดใช้ค่าเสียหาย ไม่งั้นเื่นี้ยังไม่จบ!” หลานฟางก็ฉลาดพอที่จะรู้ว่าเธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของจ้าวซู่อวิ๋นและเย่หลิน เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี เธอจึงวิ่งสุดชีวิตไปทางประตู ตั้งใจจะวิ่งออกจากบ้านตระกูลเย่ก่อนเป็อันดับแรก
แต่ซูหลีไม่ให้โอกาสหลานฟาง เมื่อครู่หลานฟางตั้งใจยกจอบขึ้นมาต่อหน้าจ้าวซู่อวิ๋น นั่นก็คือ้าฆ่าเธอ!
หากมีแค้นแต่ไม่ชำระนั่นไม่ใช่สไตล์ของเธอ ซูหลีก้มลงเก็บอิฐครึ่งก้อน เล็งไปที่ขาของหลานฟาง ก่อนจะขว้างใส่อย่างแรง! อิฐก้อนนั้นโดนขาของหลานฟาง เสียงดัง “ตุ้บ” หลานฟางล้มลงทันที ศีรษะกระแทกกับธรณีประตู ฟันหน้าหลุดออกมา
เย่หลิงเห็นสถานการณ์แบบนี้ ใจนตัวสั่น พี่สะใภ้รองเปลี่ยนไปดุร้ายขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่?
ถ้าอิฐก้อนนั้นโดนเธอเข้า คงจะเจ็บจนตายแน่ ๆ
ตอนนี้หลานฟางร้องไห้ไม่ออกแล้ว “ซูหลี ฉันรู้ตัวแล้วว่าทำผิด ไว้ชีวิตฉันเถอะนะ!” หลานฟางนอนร้องไห้บนพื้น เธอทบทวนนับครั้งไม่ถ้วน ทำไมตอนนั้นเธอถึงไม่ได้เอาตั๋วรถไฟไปด้วย? ทั้งหมดนี้เป็เพราะตั๋วรถไฟใบนี้ สิ่งนี้ทำให้ซูหลีพลิกสถานการณ์ได้... เธอเจ็บใจมาก!
“ั้แ่นี้ต่อไป ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราขาดกัน เธออย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก!!”
หลานฟางคือนางเอกในนิยาย ตอนที่เธอลงมือ เธอเห็นฟ้าผ่าไกล ๆ ซูหลีแอบด่าในใจ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรบุ่มบ่าม
จ้าวซู่อวิ๋นและลูกสาวก็ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ พวกเธอจับตัวหลานฟางไว้และบุกไปที่บ้านครอบครัวหลันทันที!
แม้ว่าครอบครัวหลันจะไม่ยอมรับผิด แต่พวกเขาก็รู้ว่าตัวเองผิด เมื่อเห็นสภาพของซูหลีที่ถูกทำร้ายขนาดนั้น ก็ได้แต่กัดฟันส่งเธอไปโรงพยาบาลประจำตำบล
โรงพยาบาลประจำอำเภอในยุค 70 มีสภาพแย่มาก เมื่อซูหลีถูกส่งมาที่นี่ เธอรู้สึกปวดหัวอย่างรุนแรง
เธอเคยเรียนวิชาแพทย์มาก่อน จึงรู้ว่าตัวเองมีอาการสมองกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง
แต่หมอแค่ทำการรักษาเบื้องต้น แล้วส่งเธอเข้าห้องพักผู้ป่วยเลย
ซูหลีกำลังกังวลว่าจะทำอย่างไรดี
ในตอนนั้นเอง นิ้วชี้ของซูหลีก็เริ่มกระตุกอย่างรุนแรง