"เปิดตัวแบบนี้ไม่เป็ไรเหรอพี่ซี"
"ใครไม่พอใจถ้าเขากล้าถอนหุ้นก็ให้เขาถอนไป"
"แล้วไม่กลัวบริษัทจะเสียหายเหรอครับ"
"มันไม่ได้เป็ปัญหากับเรา แต่เป็ปัญหาของพวกที่มีปัญหากับเรามากกว่า"
ที่บ้านหลังจากกลับมา่จะกินข้าวกันสาม คน เถียนซื่อนั่งเงียบไม่ยอมพูดอะไร จื่อหลินด้วยความที่เคยชิน จะตักอาหารให้ทั้งพี่และน้องแต่นึกขึ้นมาได้เลยชักมือกลับ
"อาหารมื้อนี้ตึงกว่าหน้าฉันอีก"คิดในใจมองกรอกตาไปมาดูทั้งคู่
"ผมอิ่มแล้วขอตัวก่อน"เถียนซื่อเดินหนีเข้าห้องไป
"อิ่มเหมือนกันตอนอยู่ในงานกินเยอะแล้ว"จื่อหลินเดินตามไปที่ห้องเถียนซื่อ
เถียนซีมองตามวางใจขึ้นเลยอิ่มเตรียมตัวเดินไปอาบน้ำที่ห้อง
"ตามไปที่ห้องแบบนี้ น่าจะเคลียร์กันได้ไม่น่าห่วง"
ครึ่งชั่วโมงต่อมาหลังจากเถียนซีแต่งตัวเสร็จ จะมาเอาของที่ห้องไปห้องเถียนชื่อก็ใ
"อาหลินทำไมมานอนนี่ล่ะ"
"ผมจะนอนนี่"
"แล้วอาซื่อจะตามมาใช่มั้ย"
"เขาก็นอนห้องเขา เราก็นอนห้องนี้กันสอง คน"
"ทะเลาะกันทำไมไม่เคลียร์กันให้จบ เื่อะไรเล่ามาหน่อย"
จื่อหลินยังคงนั่งเงียบ
"จื่อหลิน"เรียกชื่อเสียงสูงจนจื่อหลินต้องยอมเล่าให้ฟัง
"นี่งอนใส่กันเพราะปากคนอื่นหรอแล้วเ้าตัวเขารู้หรือเปล่า"
"ไม่รู้"
"ป่านนี้ร้องไห้แล้วมั้ง จื่อหลินอะไรก็ได้แต่อย่าสงสัยความรักของเราพี่น้องได้ไหม"
"ผมไม่ได้งอนหรือสงสัยอะไรพี่"
"ยิ่งอาซื่อก็ยิ่งห้ามสงสัย ที่ผ่านมาเขาทำอะไรให้บ้างไม่เห็นหรอ"
จื่อหลินนิ่งนึกถึงเื่ที่ผ่านมา
"ยังไม่เห็นภาพสินะ งั้นเดี๋ยวพิสูจน์ให้ดู"เขาแบกคนตัวเล็กขึ้นบ่า
"พี่ซีทำอะไร"
"ดื้อนัก"ชายหนุ่มตีก้นไปหนึ่งทีก่อนจะแบกคนตัวเล็กมาที่ห้องเถียนซินแล้วบิดลูกบิด
"ล็อคอีกอาซื่อเปิดประตู"
เถียนชื่อนอนหันหลังเอามือปิดหู
14K
