ซุปเปอร์สตาร์ของฉัน

        ข้างบันไดเวที

        โอ๊ะ!! รีบตามไปดีกว่าเขาลงจากเวทีมาแล้ว

ในขณะที่ฉันรีบเดินไปอยู่นั้น บังเอิญไปเดินชนหลังผู้ชายคนหนึ่ง ตัวสูง แบกกระเป๋าเป้ไว้ด้านหลัง ฉันรีบเอ่ยขอโทษ “ขอโทษค่ะ” ฮือ ฉันก็เจ็บหน้าผากเหมือนกันนะ แล้วก็เงยหน้าขึ้นมาโดยไม่น่าเชื่อว่าคนๆนั้นจะเป็๲เขา ใช่ๆ…. เขาคือ มิดไนท์ ตัวจริง เสียงจริง มองใกล้ๆแล้วหล่อมาก อันนี้ขอบอกว่าหล่อจริง ฉันยืนมองหน้าเขานานพอสมควร พร้อมกับบทสนทนาเล็กๆขึ้นมา

บลู : ขอโทษค่ะ

มิดไนท์: ไม่เป็๲ไรครับ

บลู : รบกวนขอถ่ายรูปด้วยนะคะ

มิดไนท์: ได้ครับ

บลู : 123 แชะ

ถ่ายรูปกับเขาเสร็จฉันก็เดินออกมา รูปที่ฉันถ่ายกับเขาส่งเข้าไลน์กลุ่มทันที แน่นอนว่าเพื่อนฉันต้องอิจฉาแน่ ครั้งนี้เอาแค่นี้ก่อนนะ ครั้งต่อไปจะขอไลน์ไปด้วยเลย

บลู : ส่งรูป

บลู : เฮ้ เป็๲ไงทุกคน

มะนาว : เฮ้ยย มันเอาจริงว่ะ

ปอย : กรี๊ดๆๆ

ติน: บลูแกตายยัง

บลู : ฉันยังอยู่

มะนาว : ถ้าแกจะคลั่งเขาขนาดนี้ ฉันว่าแกไดเรกไอจีไปหาเขาเลยดีกว่าไหม

ปอย : มะนาวแกมีเหตุผล

ติน: เห็นด้วย 1

ปอย : เกินไปนะ

บลู : ใครจะกล้าวะ

ฉันคงไม่กล้าอย่างที่เพื่อนเสนอหรอก แค่นี้ก็อายจะแย่แล้ว

2สัปดาห์ผ่านมา

๰่๥๹นี้ออเดอร์เข้ามาเยอะพอสมควร ส่งสินค้าแทบไม่ทัน ทำให้ฉันไม่ได้ไปตาม มิดไนท์ เลย ฉันคิดว่าคงต้องไดเรกไอจีไปหาตามที่เพื่อนเสนอแล้ว ครั้งนี้ฉันจะทำแบบไม่บอกใครนะ กลัวมิดไนท์ไม่ตอบฉันมากกว่า