สายลมเย็นยะเยือกพัดหวีดหวิวกรีดแทงผิวเนื้อประดุจใบมีดคมกริบ ยามเมื่อราชันเวหาอย่าง "อินทรีย์เหมันต์สวรรค์เก้าฟ้า" ร่างยักษ์สยายปีกกว้างกว่าสิบเมตร รังสีพลังสีน้ำเงินประกายทองระดับปราณยุทธ์ (Martial Grandmaster) กึ่งเหนือมนุษย์กดทับลงมาจนพื้นหิมะรอบตัวแช่แข็งแตกร้าวเสียงดังเปรี้ยะ ๆ
ดวงตากลมหงส์ของนกยักษ์ส่องประกายสีทองดุร้าย แผ่จิตสังหารอันท่วมท้นมุ่งตรงมายังผู้บุกรุกทั้งสี่!
"ข้าจะรับการโจมตีทางตรงเอง! หลัวอิน, ฉินซวง คอยอ้อมเข้าตีด้านปีกและท้องของมัน!"
หลินเสวี่ยเหยาขยับฝีเท้า แผ่นหลังระหงเหยียดตรง เส้นผมสีเงินปลิวไสวไปกับแรงพายุ นางประคองกระบี่เหล็กไหลเหมันต์แผ่พุ่งไอเย็นสีขาวบริสุทธิ์ของปราณนักสู้ขั้นต้นเข้าปะทะกับรังสีสะกดข่มของราชันอสูรอย่างไม่ยอมจำนน
*แกว๊ก...!!!*
อินทรีย์เหมันต์กรีดร้องแหลมสูง ขยับสีกปีกหนาพัดโบกพายุหิมะขนาดมหึมาสามระลอกพร้อมคมมีดน้ำแข็งนับพันร้อยเล่มพุ่งกระหน่ำปะทะเข้าใส่ทันควัน หลินเสวี่ยเหยาตวัดกระบี่กวัดแกว่งสร้างโล่กำแพงน้ำแข็งหนาขึ้นต้านรับ เสียงคมมีดน้ำแข็งชนปะทะโล่ดังสนั่นหวั่นไหว
"มารรัตติกาล... พันธนาการเงา!" เยี่ยหลัวอินพริ้วกายหลบหลีกไปทางซ้าย ร่างระหงดั่งวิญญาณแฝงตัวเข้ากับเงาของผาหิน นางวาดฝ่ามือเรียวบางปล่อยสายใยปราณมืดสีม่วงดำนับสิบเส้นพุ่งชอนไชไปตามพื้นหิมะ เข้าตวัดรัดพันกรงเล็บและปีกขวาของอินทรีย์ยักษ์เพื่อตรึงร่างกายของมันไว้
"เพลิงทมิฬ... สลายเหมันต์!" จ้าวฉินซวงทะยานร่างข้ามหัวอินทรีย์ยักษ์ ปราณเพลิงสีดำเดือดพล่านลุกท่วมฝ่ามือก่อนจะซัดฝ่ามือไฟเพลิงตรงดิ่งเข้าหาจุดอ่อนบริเวณอกและปีกของมัน เสียงไฟปะทะน้ำแข็งดังฉ่า ไอน้ำร้อนระเหยเป็นไอหมอกหนาทึบ
ตูม...!!!
แม้การประสานพลังของสามสาวระดับปราณนักสู้จะเฉียบคมและทรงพลัง ทว่าแรงปะทะระดับปราณยุทธ์ของอินทรีย์เก้าฟ้านั้นบ้าคลั่งยิ่งกว่า มันสลัดขนปีกระเบิดพลังสะท้อนทำลายพันธนาการเงาของหลัวอินจนขาดสะบั้น และซัดกระแสลมพายุเย็นเยือกกระแทกจ้าวฉินซวงจนร่างลอยละลิ่วตกลงพื้นหิมะกลิ้งไปหลายตลบ ใบหน้าของพวกนางเริ่มซีดเผือดเนื่องจากความล้าและกระแสไอเย็นสะท้อนย้อนกลับเข้าปะทะจุดชีพจร
"อึก... ลมปราณหนาวเหน็บย้อนกลับ ชีพจรตันเถียนหน่วงเหลือเกิน..." จ้าวฉินซวงกุมหน้าท้องเกร็ง ตัวสั่นเทาด้วยความหนาวสั่นสะท้านจากไออสูร
หลีเฮงที่คอยใช้ทักษะ `หลบหลังสตรี` ขั้น 3 โยกย้ายพุ่งตัวหลบสะเก็ดน้ำแข็งอยู่เบื้องหลังแนวหินใหญ่อย่างแคล่วคล่องว่องไว ดวงตากะล่อนจับจ้องเหตุการณ์พลันประเมินสถานการณ์วิกฤต ชายหนุ่มรู้ดีว่าหากปล่อยไว้ พลังปราณของสาว ๆ จะโดนไออสุรแช่แข็งจนพ่ายแพ้แน่นอน
*'ระบบบอกว่า สัมผัสเสียวซ่านช่วยปลุกตบะกระตุ้นชีพจรได้กลางรบสินะ... เช่นนั้นเพื่อความปลอดภัย ข้าจำเป็นต้องเสียสละมือเนื้อสด ๆ ลวนลามกู้ชีพจรให้เมียรักด่วนที่สุด!'*
หลีเฮงพุ่งกายฝ่าสายลมปานสายฟ้าแลบ เข้าประชิดตัว **'จ้าวฉินซวง'** ที่นอนสั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บ ชายหนุ่มไม่รอช้าอาศัยไอหมอกบังตา สอดแทรกสองฝ่ามืออุ่นร้อนระอุประสานปราณสยบมารมุดรอดเข้าไปใต้เกราะอกบางเบาและสาบเสื้อชั้นในของนางโดยตรง สัมผัสแรกคือผิวเนื้อเนียนนุ่มร้อนรุ่มสะท้านมือ ชายหนุ่มใช้อุ้งมือหนาบีบเค้นเค้นเฟ้นกลึงเนินไหล่คอดเว้าลงมายังหน้าท้องเนียนแบนราบ ก่อนจะชอนไชงอนนิ้วบีบขยำสลับเค้นคลึงยอดปทุมถันคู่งามเต้าอกอวบหยุ่นสู้มือที่แข็งเกร็งเพราะความหนาว และกดนิ้วลงบนจุดชีพจรบำบัดลึกข้างฐานเต้าอย่างเน้นหนักพร้อมบดเบียดนวดเฟ้นสะโพกมนกลมกลึงเต่งตึงสยิวทรวงของนางอย่างบ้าคลั่งไร้ยางอาย
"อ๊ายยย! หลีเฮง... เจ้าคนลามกหน้าหนา... อ๊าห์... ซี้ดดด... ทะ... ทำอะไรของเจ้ากลางสนามรบกัน... อูยยย..." จ้าวฉินซวงร้องครางกระเส่าแอ่นแผ่นหลังหน้าท้องโค้งหยัดสู้สัมผัส สองมือเรียวกำหิมะแน่น แก้มเนียนแดงซ่านปานผลมะเขือเทศสุกหยาดเยิ้ม ปลายลิ้นหวานพยายามแลบเลียริมฝีปากสั่นระริกด้วยความเสียวซ่านอุ่นร้อนระเบิดปะทุจากยอดอกแล่นตรงเข้าสู่จุดตันเถียนอย่างบ้าคลั่ง สลัดความหนาวเหน็บทิ้งไปในชั่วพริบตา
"บำบัดชีพจรและกระตุ้นพลังเสียวจ้ะเมียจ๋า! ทนเสียวซ่านอีกนิดนะจ๊ะเพื่อตบะของเจ้า!" หลีเฮงเอ่ยรัวเร็วพลางย่อเข่าเข้าประกบสะโพกด้านหลัง ขยำเค้นคลึงสะโพกงอนงามของนางหนาแน่นบดเบียดอีกสามสี่ครั้งเน้น ๆ ปัดกวาดกระแสพลังหยางร้อนเข้าสู่ชีพจรหลักของนางรัวเดือด
> [ระบบทำงาน: เปิดใช้งานทักษะกระตุ้นสตรีฝ่ายเดียวกัน (Allied Female Stimulus)]
> [จ้าวฉินซวง: ได้รับสถานะ 'ความเสียวซ่านสุดระงับ' จุดชีพจรเดือดพล่าน ปลดปล่อยระดับลมปราณสูงสุด +20%]
> [ลมปราณเพลิงทมิฬกลืนวิญญาณพุ่งทะยาน ทะลวงไอเย็นสะท้อนกลับสลายไป 100%!]
"ฮ๊าาา...!" จ้าวฉินซวงร้องเสียงครางหวานลั่นระงม ก่อนจะลุกพรวดขึ้นมาด้วยแววตาฉายไฟเพลิงสีดำลุกโชนบ้าคลั่ง พลังปราณหนาแน่นกว่าเดิมทวีคูณจนหิมะรอบตัวระเหยกลายเป็นไอ
เมื่อเห็นผลลัพธ์อันวิเศษ หลีเฮงรีบโยกย้ายร่างฝ่าลมพายุหิมะไปหา **'เยี่ยหลัวอิน'** ที่กำลังยืนอกกระเพื่อมไหวหอบเหนื่อย ชายหนุ่มโผเข้าแนบชิดประชิดหลัง สองแขนโกรกกระชับโอบรัดเอวคอดกิ่วของนางเข้าหาตัวจนสะโพกกลมกลึงของมารสาวบดเบียดแนบแน่นกับเป้ากางเกงร้อนผ่าวของตน สองฝ่ามือเนื้อสดไร้ถุงมือกั้นกลางเลื่อนแหวกสาบเสื้อผ้าสีเข้มล้วงลึกเข้าไปบีบเค้นเค้นเฟ้นพวงหน้าอกคู่โตเต่งตึงนุ่มแน่นสู้มือของนาง ปลายนิ้วเรียวอุ่นจัดขยี้บดบี้หัวปทุมถันสีหวานอย่างถี่รัวจนนางเสียวแปลบสะดุ้งสุดตัว ขณะที่มืออีกข้างเลื่อนต่ำลงข้ามหน้าท้องเกร็ง สอดลึกเข้าไปลูบไล้บดเบียดสะกิดจุดชีพจรสวาทบริเวณเนินสามเหลี่ยมกึ่งกลางกายสาว ลูบไล้สะบัดนิ้วผ่านกางเกงชั้นในผ้าไหมบางเบาที่ชุ่มเยิ้มด้วยน้ำหวานจาง ๆ กระตุ้นจุดสยิวบำเพ็ญคู่รัวระทึก
"อ๊าาาห์... ท่านพี่หลีเฮง... อูยยย... มือเนื้อของท่าน... ช่างกระตุ้นจุดเสียวซ่านลึกซึ้งทรมานหัวใจเหลือเกินเจ้าค่ะ... ซี้ดดด..." มารสาวครางครางระงมพิงหลังซบแผ่นอกเขาอย่างหมดสภาพ แววตาสีม่วงปรือเชื่อมปานน้ำผึ้งฉ่ำสวาท ร่างกายสั่นสะท้านสะโพกมนเบียดตอบรับ สองขาเรียวเกร็งหนีบระริก กระแสปราณมารรัตติกาลสีม่วงดำในตันเถียนของนางที่เคยล้าคลายตัวกะทันหันก่อนจะปะทุเดือดพล่านพวยพุ่ง พัดพาพายุเงามืดหมุนวนรอบทิศทางกว้างใหญ่ทรงพลังขึ้นสามเท่าตัว!
"สุดยอดจ้ะเมียรองของข้า!" หลีเฮงตะโกน ก่อนจะรีบวิ่งหลบหลังหลินเสวี่ยเหยาเพื่อหลบกรงเล็บนกยักษ์ที่ฟาดลงมาเสียงดัง *โครม!*
อินทรีย์เหมันต์สวรรค์เก้าฟ้าเห็นผู้บุกรุกหญิงสองคนจู่ ๆ ก็ระเบิดพลังบ้าคลั่งราวกับได้ยาโด๊ปชั้นยอด แถมกลิ่นอายความสยิวยังแผ่ฟุ้งกระจายจนถ้ำหินร้อนฉ่า มันจึงหันดวงตาเกรี้ยวกราดมาจับจ้องที่หลีเฮง ตัวกวนประสาทที่คอยวิ่งวุ่นลวนลามผู้หญิงรอบสนามรบ
*แกว๊ก...!!!*
นกยักษ์เพศเมียหุบปีกถลาทิ้งตัวดิ่งลงมาจากเวหา พุ่งเป้ากรงเล็บแหลมคมดั่งเหล็กกล้าตรงเข้าหาหัวหลีเฮงอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าฟาด หวังจะสับเนื้อหนุ่มขี้หลบให้เป็นชิ้น ๆ
"หลีเฮง! ระวัง!" หลินเสวี่ยเหยาร้องเตือนเสียงหลง
ทว่าหลีเฮงไม่ได้ตื่นตระหนก ชายหนุ่มกะจังหวะอย่างแม่นยำ ยามกรงเล็บห่างหัวเพียงคืบ เขาเอี้ยวตัวหลบหลีกไปด้านข้างอย่างลื่นไหลประดุจปลาไหลชโลมน้ำมันนวด ด้วยความคล่องตัวของสกิล `หลบหลังสตรี` ขั้น 3 ก่อนจะทะยานร่างพุ่งขึ้นประชิดใต้ปีกซ้ายของอินทรีย์ยักษ์ในมุมอับสายตา
"พี่สาวนกยักษ์ผู้งดงาม ขนของท่านช่างฟูขาวสะอาดตาน่าลูบไล้นอนหนุนเหลือเกินนะจ๊ะ แววตาดุร้ายของพี่สาวช่างเซ็กซี่กระชากกระสันหัวใจสามีอย่างข้าเสียจริง!" หลีเฮงส่งเสียงกระซิบไร้ยางอายข้างหูมันพลางดีดตัวพุ่งข้ามขึ้นขี่คอปีกอสูรยักษ์ ชายหนุ่มเปิดการใช้งานสกิล `อุ้งมือมาร` ขั้น 2 และ `ดรรชนีอ่อนล้า` บดบี้ขยำนิ้วมือชอนไชเข้าใต้ชั้นขนปีกหนานุ่ม กดบีบเค้นลงบนจุดสัมผัสชีพจรหลักบริเวณรอยพับโคนรักแร้ใต้ปีกซ้ายและแนวกระดูกอก ซึ่งเป็นจุดรวมกระแสประสาทอ่อนไหวเสียวสะท้านของนกอสูรเก้าฟ้าเพศเมีย ชายหนุ่มใช้นิ้วลูบสะกิดเกาจุดสยิวรัวระทึกประหนึ่งสะกิดชีพจรกลีบสาวงาม
*แก๊วก... คิ๊ค... อ๊างงง... ครางฮือ...!!!*
เสียงคำรามกู่ร้องอันน่าเกรงขามของอสูรราชันเวหาพลันสะดุดกึกกะทันหัน แปรเปลี่ยนเป็นเสียงหวีดร้องครางกระเส่าแปลกประหลาดสั่นสยิวดั่งแม่ไก่โดนจับขยำก้น ขนสีขาวสุกสว่างทั่วเรือนร่างของอินทรีย์เก้าฟ้าระเบิดสยายตั้งชันระริก ผิวเนื้อใต้อกที่ซ่อนอยู่ใต้ขนหนาพลันขึ้นสีแดงฉ่าด้วยความอับอายและเสียวสะท้านสุดจะทน ดวงตาสีทองกลมโตปรือเยิ้มไร้สติสับสนอลหม่านกลางอากาศ สมองนกเก้าฟ้ามึนงงคว้างเพราะกระแสความสยิวแบบสตรีแล่นปราดกระชากพลังบินจนปีกลู่ลื่นพับเสียหลักทันใด!
> [ระบบทำงาน: เปิดใช้งานทักษะปั่นป่วนสตรีฝ่ายตรงข้าม (Opposing Female Debuff)]
> [อินทรีย์เหมันต์สวรรค์เก้าฟ้า (เพศเมีย): ติดสถานะ 'ความเสียวซ่านฉับพลัน' และ 'สับสนทางอารมณ์รัก' ปีกอ่อนแรงเฉียบพลัน 80%!]
*ตูม...!!!*
ร่างยักษ์สิบเมตรของนกอสูรราชันร่วงดิ่งพสุธาจากกลางอากาศ กระแทกตกลงพื้นหิมะเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ปีกซ้ายสั่นระริก แข้งขาอ่อนแรงจนพยายามจะทรงตัวลุกขึ้นยืนแต่ก็ล้มพับลื่นไถลไปกับพื้นหิมะอย่างน่าอนาถ
"โอกาสทองแล้วจ้ะเมียรักทั้งสาม! จัดการมันเลยจ้า!" หลีเฮงรีบตะโกนสั่งการ พลางทรุดตัวลงหลบหลังโขดหินลูบเอวตัวเองด้วยความเมื่อยล้า
สามสตรีงามสะคราญไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย พวกนางประสานกระแสลมปราณนักสู้อันหนาแน่นที่ปะทุถึงขีดสุด หลินเสวี่ยเหยายกดาบเหมันต์รวบรวมไอเย็นเก้าชั้นฟ้า เยี่ยหลัวอินชักนำเงารัตติกาลกลืนแสงบีบอัดเป็นคมดาบมืด และจ้าวฉินซวงระเบิดวงแหวนเพลิงทมิฬร้อนระอุ สามขุมพลังปราณปั่นป่วนบีบอัดประสานกันเตรียมซัดถล่มปลิดชีพราชันอสุรตรงหน้า
ทว่า... ยามเมื่อภัยถึงชีวิตสะท้านจิตใจ อินทรีย์เหมันต์สวรรค์เก้าฟ้าเบิกตากว้างแดงฉานด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง ร่างยักษ์ของมันบวมเป่งขึ้นกะทันหัน อักขระปราณสีทองประกายฟ้าปะทุเดือดพล่านแผ่ความเย็นจัดระดับระเบิดนิวเคลียร์แช่แข็ง
มันกำลังรวบรวมพลังปราณทั้งหมดในร่างเพื่อระเบิดตันเถียนอสูรพลีชีพ หวังแช่แข็งระเบิดฝังทำลายพื้นที่รัศมีสิบลี้และสิ่งมีชีวิตทุกชนิดให้ตายตกไปตามกันชั่วพริบตา!
- จบบทที่ 54 -