ผู้พิทักษ์แดนเหนือ (จบ)

บทที่ 48 พายุหิมะกำลังจะมา

ตกกลางคืน ฮั่วอวี๋ปิดการถ่ายทอดสดตั้งแต่หัวค่ำ การถ่ายทอดสดของวันนี้ยาวพอแล้ว เขาผ่านเรื่องต่าง ๆ มามากมาย ตอนนี้ควรพักผ่อนให้เต็มที่

หลังจากปิดประตูสถานี 249 ชายหนุ่มก็ตรวจดูอุณหภูมิภายในและภายนอกอาคาร

อุณหภูมิภายในยังคงอยู่ที่ 15 องศาเซลเซียส ในขณะที่อุณหภูมิภายนอกอยู่ที่ติดลบ 25 องศาเซลเซียส 

อุณหภูมิดังกล่าวสูงเกินไปเสียด้วยซ้ำ แต่ต้องรู้ไว้ว่าอุณหภูมิที่ต่ำที่สุดในพื้นที่เหนือสุดของจีนช่วงหน้าหนาวนั้นต่ำกว่านี้มาก

ในปี ค.ศ. 2020 องค์กรผู้พิทักษ์น้ำแข็งและองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกได้ร่วมกันออกแถลงการณ์ว่าอุณหภูมิที่สูงที่สุดในอาร์กติกนั้นพุ่งสูงถึง 38 องศาเซลเซียส ถือว่าสูงสุดเป็นประวัติการณ์

และคาดว่าในปี ค.ศ. 2021 อุณหภูมิโลกจะสูงสุดในประวัติศาสตร์

ฮั่วอวี๋ถอนหายใจออกมา สภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงของดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงนี้ได้ส่งเสียงเตือนภัยต่อมนุษยชาติแล้ว

และผู้พิทักษ์น้ำแข็งก็เปรียบเสมือนทัพหน้าที่ถูกส่งมาในสนามรบ

ปัญหาต่าง ๆ ไม่ได้เกิดขึ้นในระยะเวลาอันสั้น ผู้พิทักษ์น้ำแข็งไม่ได้ต้องการจะรักษาพื้นที่บางส่วนแต่ต้องการปกป้องโลกทั้งใบ

ฮั่วอวี๋หยุดคิดและเดินขึ้นไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นสอง

ทันทีที่เปิดประตูห้องนอนออก เจ้าตัวเล็กขนฟูทั้งสองก็วิ่งเข้ามาทักทายเขา

เสี่ยวอวี๋แลบลิ้นออกมาด้วยใบหน้าตื่นเต้น มันใช้ขาหน้าทั้งสองข้างดึงขากางเกงของฮั่วอวี๋

เสี่ยวถวนรู้สึกปลอดภัยมากขึ้น หลังจากที่พยายามลุกขึ้นยืน เจ้าหมีน้อยก็กอดเข้าที่ขาของชายหนุ่มไม่ยอมปล่อย

ต้นขาเลิฟเวอร์โผล่มาอีกตัวแล้ว

ฮั่วอวี๋ย่อตัวลง ลูบหัวเล็ก ๆ ของเจ้าตัวน้อยทั้งสอง แบ่งปันความรักอย่างเท่าเทียม เขาอดไม่ได้ที่จะลูบไปที่ขนหยิก ๆ ของเสี่ยวอวี๋

ข้างเตียงนอนในห้องผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่ม มีบ้านสุนัขหรูหราอยู่สองหลัง ขนาดใหญ่หนึ่งหลังและขนาดเล็กอีกหนึ่งหลัง

หลังแรกมาจาก [แพ็กของขวัญอาร์กติก] ที่เสี่ยวอวี๋มอบให้เขา ขณะที่หลังที่สองได้มาจาก [แพ็กของขวัญหมีขั้วโลก] ที่เสี่ยวถวนมอบให้

นี่ยืนยันการคาดเดาของฮั่วอวี๋ก่อนหน้า ที่ว่าสิ่งของที่พวกเจ้าตัวเล็กมอบหมายให้ระบบส่งให้เขาจะขึ้นอยู่กับความปรารถนาและความต้องการภายในใจของมัน

รายการของขวัญยอดนิยมคือที่อยู่อาศัย (บ้านสุนัขสุดหรู) อาหาร (นม หน่อไม้สด น้ำผึ้ง) และอุปกรณ์ป้องกัน (เครื่องแบบรบอาร์กติก ชุดลูกธนูพิเศษ)

พวกเจ้าตัวเล็กเชื่อใจฮั่วอวี๋มากขึ้น จิตใต้สำนึกของพวกมันจึงคิดว่าหากต้องการการปกป้องดูแลที่ดี จำเป็นจะต้องพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา

โชคดีที่เจ้าตัวเล็กทั้งสองไม่ได้อยู่ในช่วงติดสัด ไม่เช่นนั้น คงมีเพียงพระเจ้าที่รู้ว่าอีกฝ่ายจะมอบหมายให้ระบบส่งอะไรแปลก  ๆ มาให้

ลูกหมาป่าตัวเมีย? ลูกหมีตัวเมีย?

บางทีอาจส่งสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ขึ้นเครื่องบินมา... หรือ...

ฮั่วอวี๋มองไปทางบ้านสุนัขหรูหราสองหลังที่มีหน้าตาเหมือนกัน ต่างแค่เพียงขนาดพลางครุ่นคิด

เมื่อระดับสติปัญญาของเจ้าตัวเล็กทั้งสองพัฒนามากกว่านี้ เขาอาจลองให้คำแนะนำเพื่อกำหนดประเภทของขวัญที่พวกมันจะมอบให้ได้

เจ้าตัวเล็ก พ่อของพวกนายไม่ได้ขาดอะไรเลยนอกจากคู่ครอง พวกนายลองขอระบบสิ ดูซิว่าจะได้ไหม...

"เอาละ" ชายหนุ่มอุ้มพวกเจ้าตัวเล็กขึ้นมาและเอ่ย “รีบไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้เรายังมีงานต้องทำ พวกนายทั้งสองตัวก็ต้องช่วยพ่อด้วย” 

พายุหิมะกำลังจะมา พรุ่งนี้ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มวางแผนที่จะรักษาสภาพของอาคารสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ให้มั่นคงแข็งแรง ตรวจสอบส่วนที่ชำรุดและปรับปรุงให้พร้อมรับมือ

ในขั้วโลกเหนือ พายุหิมะไม่ใช่สิ่งที่จะประมาทได้ มันคือภัยธรรมชาติที่สามารถคร่าชีวิตของผู้คนจำนวนมาก!

ชายหนุ่มอุ้มเจ้าตัวเล็กทั้งสองไปยังบ้านของพวกมันทีละตัว

เมื่อมองดูหน้าตาที่น่ารักของเจ้าตัวเล็กซึ่งนอนอยู่ในบ้านสัตว์เลี้ยง ฮั่วอวี๋ก็รู้สึกขบขันเล็กน้อย

พวกนาย ตัวหนึ่งคือหมาป่าอาร์กติกผู้ยิ่งใหญ่ ส่วนอีกตัวคือหมีขั้วโลกที่ครองแดนเหนือ ทำไมถึงชอบนอนในบ้านสุนัขธรรมดา ๆ นะ?

เมื่อหาสาเหตุไม่ได้ ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็ส่ายหน้าไปมาอย่างยิ้ม ๆ พลันเดินไปปิดไฟก่อนจะกลับมาซุกตัวลงในถุงนอน

การต่อสู้กับหมีขั้วโลกเมื่อตอนกลางวันทำให้ฮั่วอวี๋เสียพลังไปมาก ทันทีที่เข้ามาในถุงนอนอุ่น ๆ ความง่วงก็ถาโถมเข้ามา ไม่นานเปลือกตาของเขาก็ค่อย ๆ ปิดลง

ขณะที่ง่วงงุน ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มรู้สึกว่ามีก้อนบางอย่างพยายามเบียดเข้ามาในถุงนอน ทำให้บริเวณอกของเขาอุ่นขึ้น

ชายหนุ่มพยายามฝืนลืมตาและก้มมองอย่างสงสัย ก่อนจะพบกับเสี่ยวถวนที่นอนขดตัวอยู่บนอกของเขา เจ้าลูกหมีขยับตัวขึ้นลงเล็กน้อยตามจังหวะการหายใจ

หัวใจของชายหนุ่มรู้สึกอ่อนยวบ

จากความรู้ใน [ทักษะการฝึกสัตว์] การปล่อยให้สัตว์เข้าใกล้ถุงนอน เตียงนอน และสถานที่พักผ่อนอื่น ๆ จะส่งผลเสียต่อการฝึกมันในอนาคต เจ้าลูกหมีอาจจะไม่กลัวเขาในฐานะครูฝึก

แต่เมื่อนึกได้ว่าเจ้าตัวน้อยเพิ่งสูญเสียแม่ของตนเอง และพ่อแท้ ๆ ก็พยายามจะกินมันเป็นอาหาร...

มันคงแค่อยากจะหาอ้อมกอดของครอบครัว

เมื่อคิดได้ดังนี้ ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็ใจร้ายไม่ลงและทำใจไล่มันออกไปไม่ได้

เขาค่อย ๆ อุ้มเจ้าหมีขาวตัวน้อยขึ้นและวางมันลงที่ช่องว่างของถุงนอน จากนั้นฮั่วอวี๋ก็หลับไป

...

“ถึงสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมด ถึงสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมด นี่คือสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 009 ทราบแล้วเปลี่ยน"

"พื้นที่ภายใต้การดูแลของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 009 จะเกิดเหตุพายุหิมะขึ้น เราขอแจ้งให้สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ใต้การปกครองของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 009 ทั้งหมดเตรียมรับมือกับพายุหิมะดังกล่าว ภารกิจนอกสถานีจะถูกระงับชั่วคราว ขอให้ทุกคนอยู่ภายในอาคารจนกว่าพายุหิมะจะสงบ"

“นับแต่นี้ ช่องทางสื่อสารฉุกเฉินจะถูกเปิดใช้งาน ขอสั่งห้ามไม่ให้พูดคุยในช่องทางสื่อสารโดยปราศจากเหตุฉุกเฉิน หากสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ใดประสบกับสถานการณ์ที่ไม่สามารถแก้ไขได้ คุณสามารถร้องขอการสนับสนุนได้ที่ช่องทางสื่อสารฉุกเฉิน”

“หากได้รับแจ้งเตือนแล้วโปรดตอบกลับด้วย"

“สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 099 ทราบแล้วเปลี่ยน!"

“สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 041 ทราบแล้วเปลี่ยน!"

"สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 052 ทราบแล้วเปลี่ยน!"

...

“สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ทราบแล้วเปลี่ยน!"

"หัวหน้าสถานีฮั่ว?" หลังจากที่สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์แต่ละแห่งตอบรับ เสียงของซูเพ่ยเพ่ยก็ดังมาจากเครื่องมือสื่อสาร

"ผมยังอยู่ครับ"

"สถานการณ์ของสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ดูน่าเป็นห่วงกว่าที่อื่น เครื่องมือเครื่องไม้หลายอย่างยังขาดแคลน หากคุณประสบเหตุฉุกเฉิน โปรดขอความช่วยเหลือจากเรา พวกเราจะส่งผู้พิทักษ์น้ำแข็งจากสถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่อยู่ใกล้ที่สุดไปช่วยเหลือ” 

หลังจากที่ซูเพ่ยเพ่ยเอ่ยจบ เสียงเกียจคร้านของไป๋เสี่ยวโม่ก็ดังขึ้น “ใช่แล้ว น้องฮั่ว ถ้าหากนายตกอยู่ในอันตราย บอกพี่สาวได้เลย พี่สาวจะรีบไปช่วยโดยเร็วที่สุด!"

“ขอบคุณมากครับ แต่สถานีวิจัยทางวิทยาศาสตร์ 249 ตอนนี้ปลอดภัยดี และจะไม่พังทลายลงเพราะพายุหิมะแน่นอน"

ซูเพ่ยเพ่ยเอ่ยเสียงอ่อน “เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้น อย่าลืมใส่ใจเรื่องความปลอดภัยด้วย"

ไป๋เสี่ยวโม่เอ่ยอย่างไม่พอใจ “พวกผู้ชายก็แค่อยากรักษาหน้าของตัวเอง ช่างเถอะ ถ้าหากเกิดอันตรายอะไร มาหาพี่สาวนะ พี่สาวจะปกป้องนายเอง... รวมถึงเจ้าลูกหมาป่าของนายด้วย..."

ฮั่วอวี๋ยิ้มและเอ่ย “เข้าใจแล้ว ไว้คราวหน้านะ!"

หลังจากที่วางสาย ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็หันไปมองที่มุมหนึ่งของห้อง

สัตว์ขนสีขาวน่ารักทั้งสองตัวที่บอบบางเหมือนตุ๊กตาผ้ากำลังเล่นกันอยู่ พวกมันส่งเสียงร้องออกมาบ้างเป็นครั้งคราว

ฮั่วอวี๋มองดูเจ้าตัวเล็กทั้งสองเล่นด้วยกัน จากนั้นจึงมองไปทางลูกหมีตัวน้อย

ตอนนี้เป็นเวลาสี่วันแล้วตั้งแต่ที่เขาพาเสี่ยวถวนมาที่สถานี ภายใต้แผนการฟื้นฟูสภาพร่างกายที่เข้มข้นของฮั่วอวี๋ ร่างกายของเสี่ยวถวนปลอดภัยจากภาวะทุพโภชนาการเรียบร้อยแล้ว

เพียงแต่ก่อนหน้านี้ เสี่ยวถวนมีรูปร่างผอมและอ่อนแอเกินไป แล้วการชดเชยกล้ามเนื้อส่วนที่หายไปของร่างกายก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย คงต้องใช้เวลาสักพักมันถึงจะสามารถกลับมามีน้ำหนักเท่าลูกหมีขั้วโลกอายุสองปีทั่วไปได้

หลังจากทำการถ่ายทอดสดสองสามวัน ฮั่วอวี๋ก็สามารถเก็บคะแนนการรับรู้ได้ครบ 2,000,000 คะแนน วันนี้คือวันที่เขาจะใช้ [ปัจจัยเสริมสายเลือดสัตว์] กับเสี่ยวถวน