น้ำตานางเงือก

สายน้ำสายธาร เกลียวคลื่นขับขาน กระแสน้ำวน

แหวกว่ายติดตาม    ข้อความแยบยล  ดาษดื่นตื่นตน ใต้ท้องธารา

ตะวันสาดแสง ทะลุโปร่งแจ้ง  จากท้องนภา

กระทบผืนน้ำ ใต้สมุทรธา ประกายเจิดจ้า เจ็ดสีชวนชม

ฝูงปลาแหวกว่าย มากสีลวดลาย  เพลิดเพลินสุขสม

บ้างคลอเคล้าคู่ สุขใจภิรมย์  ดั่งเช่นคำคม  คู่รักคู่บุญ

มองย้อนตัวเรา คล้ายดั่งเป็๞เงา  สำนึกคำคุณ

มอบจุมพิตพี่  มอบชีวีลุน ยิ่งใหญ่เขาขุน  ชาตินี้เพียงเธอ

กระแสน้ำเชี่ยว พัดแรงเป็๲เกลียว  อย่าได้พลั้งเผลอ

หมุนตัวตามน้ำ พลั้งคิดเผอเรอ  บ่งบอกใกล้เจอ  ปลายทางจุดหมาย

กลั้นใจหลับตา ร่ายมนต์คาถา  ปกป้องกันกาย

น้ำโหมสะบัด พัดแรงเหลือร้าย  มืดมนใจหาย  โผล่พ้นแผ่นดิน

เหมือนดั่งมนตรา ทะลุเวลา  ข้ามแดนข้ามถิ่น

มองเห็นฟ้าแปลก ผืนน้ำผืนดิน  ผืนทรายโขดหิน  ที่นี่ที่ใด

เหม่อมองท้องฟ้า แลเห็นปักษา  ครุฑาตัวใหญ่

บินร่อนโฉบเฉี่ยว  สองตัวว่องไว ชวนคิดหวนให้  ดินแดนฉิมพลี

แอบกายจับจ้อง พินิจเพ่งมอง  บนผืนนที

แลเห็นนาคา เกล็ดเขียวขจี  ต่อกรฤทธี  ต่อสู้พัลวัน 

ครุฑาแรงฤทธิ์ โฉบจิกพิชิต  นาคเสียท่ามัน

รุมหนึ่งต่อสอง นาคหมดแรงพลัน  ถูกจิกร้องลั่น  ชีพวายปางตาย

จิตใจใฝ่ดี เห็นนาคเสียที  ไม่ช่วยคงสาย

ชักกริชแนบเอว อาวุธคู่กาย  เหวี่ยงแหวกพระพาย พุ่งเป้าครุฑา 

กริชอาคมปัก ครุฑาชะงัก ปล่อยทิ้งนาคา

อีกตัวหันมอง อาการผวา  จ้องมองดวงตา  เ๽้าเป็๲ใครกัน

แลเห็นบางสิ่ง นิมิตภาพนิ่ง  หลบลี้หนีพลัน

ธอเ๯้างงงวย ในใจกลับกัน  แม้กลัวตัวสั่น  มันกลับหนีไป

เ๯้านาคตกพื้น จำแลงร่างคืน  ๢า๨เ๯็๢เ๧ื๪๨ไหล

ธอวิ่งเข้าดู ห้ามเ๣ื๵๪ทันใด เร่งช่วยเหลือไว้  จิตใจงามเอย ฯ

+++ กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ +++ 

จากใจผู้แต่ง ขอบคุณคำติชมที่ผ่านเข้ามาทางข้อความ น้อมรับปรับปรุงและแก้ไข 
และต้องขอภัย เนื่องจากเขียนลงจากคอมพิวเตอร์ เวลาอ่านผ่านแอปเด็กดี ประโยคและคำอาจคลาดเคลื่อน ไม่ได้รูปตามฉันทลักษณ์ ทั้งนี้พยายามจะปรับปรุงแก้ไข  
และนักอ่านที่น่ารักท่านใดประสงค์อยากให้แต่งด้วยประพันธ์ใด สามารถขอเข้ามาได้ จะแต่งให้ชมในบทต่อๆไป