ผู้คนต่างรุมล้อมเข้ามามุงดูหยกม่วงที่เซียวอวี้ผ่าออกมาได้นักพนันที่แฝงตัวปะปนในห้องโถงใหญ่พนันหินมายาวนานเหล่านี้ล้วนแต่จ้องตาเป็มันด้วยความอิจฉา
ก้อนหินมูลค่าหนึ่งร้อยตำลึงทองในชั่วพริบตาก็มีมูลค่าถึงห้าร้อยตำลึงนี่ทำให้จิตใจของคนส่วนใหญ่สั่นคลอนอย่างยิ่งแอบเคียดแค้นว่าทำไมไม่ใช่ตนที่เลือกหินประหลาดก้อนนี้
“สหายน้อยผู้นี้เ้ามาจากตระกูลล่าสมบัติอย่างนั้นหรือ มีเคล็ดลับอะไรหรือไม่ ข้ายินดีจ่ายให้อย่างหนักเพื่อแลกกับประสบการณ์พนันหินของเ้า”บุรุษวัยกลางคนที่อายุอานามค่อนข้างมากเอ่ยด้วยรอยยิ้มหน้าชื่นตาบาน
“ข้าก็จะจ่ายให้ด้วย”
“ถึงแม้จะต้องจ่ายหลายพันตำลึงทองข้าก็เต็มใจจ่าย สหายน้อยอย่าได้ขี้งกนักเลย”
ผู้คนมากมายเริ่มอิจฉาตาร้อนหากมีสิ่งที่เรียกว่าตำราลับพนันหินจริงๆ อย่างนั้นก็คงรวยล้นฟ้าเลือกหินไปตามประสาสักสามสี่ก้อนก็พอให้ใช้ชีวิตไปถึงชาติหน้าแล้ว
เซียวอวี้ลอบหัวเราะในใจแต่ใบหน้ากลับฉายความงงงวย ส่ายหน้าไปมาพลางเอ่ย “ข้าแค่เลือกสักก้อนไปตามประสา ไม่รู้จริงๆ ว่าเหตุใดถึงผ่าออกมาเป็หยกม่วงได้”
“เฮ้อเ้าหมอนี่ยังไม่ใช่กระทั่งผู้ฝึกยุทธ์ด้วยซ้ำจะเป็คนจากตระกูลล่าสมบัติได้อย่างไร คาดว่าโชคดีมากเกินไปต่างหากเล่า” มีคนทอดถอนใจ
“ไอ้บ้าเอ๊ยทำบุญวาสนามาดีจริงๆ ข้าจ่ายไปไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันตำลึงทอง แต่กลับไม่ได้อะไรเลย”มีคนบ่นกระปอดกระแปดระคนก่นด่า
ขณะนี้เองชายวัยกลางคนคนก่อนหน้านั้นก็เดินเข้ามาอีกครั้งพร้อมสีหน้าอิจฉาคิดเหมือนกันว่าเซียวอวี้แค่โชคดี บังเอิญผ่าเปิดหินประหลาดได้
“สหายน้อยหยกม่วงชิ้นนี้ยินดีจะขายให้พวกเราหรือไม่ พวกเรายินดีจ่ายให้ตามราคาตลาดห้าร้อยตำลึงทอง” บุรุษวัยกลางคนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ได้สิ”เซียวอวี้คลี่ยิ้มเก็บตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงทองห้าใบลงไปตรงสาบเสื้อแล้วเตรียมจะไปจากห้องโถงใหญ่พนันหิน
“วันนี้สหายน้อยมือขึ้นขนาดนั้นไม่ลองอีกสักหน่อยหรือ บางทีอาจมีเื่น่ายินดีกว่านี้เกิดขึ้นก็ได้นะ” ชายวัยกลางคนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
เซียวอวี้ส่ายหน้าไปมา“ข้าทำเงินได้มากโขแล้ว รู้จักพอน่ะ”
ชายวัยกลางคนทอดถอนใจเด็กหนุ่มตรงหน้าผู้นี้ฉลาดหลักแหลมจริงๆ รู้จักหยุดเอาแค่พอหอมปากหอมคอเพียงแต่เขาไม่รู้ หากเซียวอวี้เต็มใจ เพียงแค่ครึ่งวันก็สามารถทำให้ร้านค้าแลกเงินจินเฟิงอวี้ลู่ของเมืองเหลียงโจวนั่งไม่ติดได้
เดินออกมาจากห้องโถงใหญ่พนันหินเซียวอวี้ปรายตามองเด็กรับใช้ที่สะกดรอยตนเองคล้ายจะยิ้มก็ไม่เชิงไม่ต้องคิดก็รู้ว่าเป็คนที่ฮูหยินสามส่งมา แต่ก็ประจวบเหมาะพอดีความเคลื่อนไหวของเขาในวันนี้จะต้องทำให้ตู้อวิ๋นเย่ว์คาดเดาได้ยากยิ่งขึ้นอย่างแน่นอน
เซียวอวี้เดินไปทางจวนโหวอย่างสบายอารมณ์ไม่กังวลว่าจะมีนักพนันลอบติดตามมาจี้ปล้น เมืองเหลียงโจวเจริญรุ่งเรืองอย่างทุกวันนี้เพราะการบริหารส่วนราชการท้องถิ่นในเมืองเหลียงโจวโปร่งใสเคร่งครัดตามปกติเซียวฉีสยงนั่งบัญชาการเหลียงโจวด้วยตนเอง ขโมยขโจรที่ไหนจะกล้าสร้างความวุ่นวาย
ในส่วนลึกของร้านค้าแลกเงินจินเฟิงอวี้ลู่มีลานแปลกตาสง่างามอยู่ลานหนึ่ง ภายในนั้นมีพรรณไม้ชั้นเลิศเขียวชอุ่มมวลบุปผาประหลาดแบ่งบานสะพรั่งเต็มไปด้วยสีสันสดใสดรุณีน้อยนางหนึ่งสวมอาภรณ์สีเหลืองอ่อนประคองตำราที่มีกลิ่นอายโบราณม้วนหนึ่งกำลังอ่านอย่างใจจดใจจ่อ
สาวน้อยชุดเหลืองมีเรือนผมยาวปกคลุมไหล่รัดไว้ด้วยห่วงทอง หน้าตาสวยงามเพริศพริ้ง ผิวพรรณเปล่งประกายราวกับหยกยิ่งมีลักษณะตราตรึงใจไปทั่วทั้งกาย
แม้กระทั่งสาวใช้ที่อยู่ด้านหลังนางก็มีรูปร่างหน้าตางดงามเปล่งประกายด้วยเช่นกัน
“หลิงเอ๋อร์วันนี้ห้องโถงส่วนหน้ามีเื่น่าสนใจอะไรหรือไม่” ดรุณีน้อยในอาภรณ์สีเหลืองวางหนังสือลงช้าๆไถ่ถามด้วยเสียงนุ่มนวล
“เอในห้องโถงใหญ่พนันหินวันนี้การค้าดียิ่งนัก แต่ไม่มีเื่น่าสนใจอะไรนะเ้าคะ...เอ๊ะ เหมือนจะมีอยู่เื่นึง มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งโชคดีมากใช้หนึ่งร้อยตำลึงทองซื้อหินก้อนหนึ่ง ผ่าออกมาได้หยกม่วงเ้าค่ะ”
“เอ๊ะ”
สาวน้อยในชุดสีเหลืองดวงตาอ่อนโยนดุจธารน้ำไหลถามขึ้น “วันนี้เขาจ่ายไปทั้งหมดเท่าไรกัน”
“เหมือนจะจ่ายไปเพียงหนึ่งร้อยตำลึงพอผ่าได้หยกม่วงก็กลับไปเลยเ้าค่ะ ไม่เหมือนนักพนันทั่วไปแม้แต่น้อยเหมือนมาหาเงินเสียมากกว่า”
“เ้าแอบไปสืบฐานะเขาหากวันหน้ามาพนันหินแล้วยังชนะอีก แนะนำให้ข้ารู้จักด้วย” สาวน้อยในชุดสีเหลืองเอ่ยพึมพำเสียงแ่
“เ้าค่ะคุณหนู”
สาวใช้พยักหน้าไม่สงสัยอะไร และไม่ได้ซักถามถึงการตัดสินใจของคุณหนู
เหตุเพราะคุณหนูของนางคือหวงฝู่หลิงซีหนึ่งในผู้ดูแลตระกูลที่อายุน้อยที่สุดของจินเฟิงอวี้ลู่ รับผิดชอบธุรกิจทั้งหมดของจินเฟิงอวี้ลู่ในแผ่นดินต้าถังคราวนี้มาเหลียงโจวเป็การลับเพื่อเื่สำคัญสุดยอดเื่หนึ่ง
“ลุงหวังนี่คือตั๋วเงินห้าร้อยตำลึงทอง ท่านเก็บไว้ให้ดี เดี๋ยวข้าจะเขียนใบสั่งยาให้หนึ่งใบ ต่อไปยาที่ท่านแม่ดื่มให้ทำตามใบสั่งยาใบนี้ แล้วนับจากวันพรุ่งนี้เป็ต้นไปทุกวันเตรียมเนื้อวัวเหลืองสามสิบชั่งและโสมป่าสิบปีหนึ่งหัวให้ข้าด้วย” ทันทีที่กลับถึงจวนโหวเซียวอวี้มอบตั๋วเงินให้หวังซาน
หวังซานจ้องมองตั๋วเงินห้าใบด้วยความตกตะลึงระคนสงสัยแล้วเหลือบมองเซียวอวี้ที่สีหน้าเรียบนิ่งอีกที รู้สึกเพียงว่าสีหน้าคุณชายของตนน่ายำเกรงเป็อย่างยิ่งถึงแม้ในใจจะมีความสงสัยมากมาย แต่ก็ไม่กล้าปริปากถามตามอำเภอใจ
“ขอรับคุณชาย” หวังซานกลืนน้ำลายไปหนึ่งทีรับตั๋วเงินด้วยสองมือที่สั่นระริกชั่วชีวิตนี้เขาไม่เคยเห็นเงินมากมายถึงเพียงนี้ ตั๋วเงินห้าร้อยตำลึงทองเพียงพอให้ครอบครัวธรรมดาทั่วไปอยู่รอดได้ครึ่งชีวิตแล้ว
เซียวอวี้คลี่ยิ้มตบไหล่ของหวังซาน เอ่ยด้วยเสียงแ่เบา “ไม่ต้องกังวลใจจนเกินไปเงินนี่ข้าได้มาอย่างถูกต้อง ท่านแค่ทำตามคำสั่งข้าก็พอ”
“คุณชายโปรดวางใจข้าจะจัดการเื่นี้เป็อย่างดี” ถูกเซียวอวี้ตบไหล่สองทีสีหน้าตึงเครียดของหวังซานพลันคลายลงไปมากเพียงแต่ความยำเกรงที่มีต่อเซียวอวี้กลับยิ่งมากขึ้นเรื่อยๆให้ความรู้สึกเหมือนกับอยู่ต่อหน้าเซียวฉีสยง
เซียวอวี้คลี่ยิ้มบางทุกอย่างเตรียมไว้พร้อมเสร็จสรรพนับจากวันพรุ่งนี้ไปเขาจะได้จดจ่อกับการฝึกบำเพ็ญตนอยู่ที่นี่อย่างสบายใจแค่หวังว่าเวลาที่เหลืออยู่จะเพียงพอ
เขารู้ดีแก่ใจถ้าเกิดเซียวตงหลิวกลับมาจากการฝึกฝน ตู้อวิ๋นเย่ว์ก็จะคิดหาทุกหนทางเพื่อกำจัดตนเขาจะต้องมีกำลังปกป้องตนเอง ก่อนที่เซียวตงหลิวจะกลับมา
รุ่งอรุณในวันต่อมาท้องนภาเพิ่งทอแสงรำไร เงาคนเงาหนึ่งผ่อนลมหายใจยาวๆ ท่ามกลางมวลหมอกบางเบา
ในเวลานี้เซียวอวี้ฝึกท่าเสากลมได้หนึ่งชั่วยามแล้ว ต่อมาก้าวเท้าสลับ ชกหมัดอยู่ตรงกลางลานปึง!
เขาสะบัดฝ่ามือออกไปจนเกิดเสียงะเิเบาๆนี่คือวิทยายุทธ์ที่เซียวอวี้เห็นว่าไร้ค่ายิ่งกว่าขยะเพียงแต่ฝึกบำเพ็ญเพียรในจวนโหว กลับจำเป็ต้องเรียนรู้วิทยายุทธ์นี้เอาไว้
นี่เป็วิทยายุทธ์ที่เมื่อก่อนเซียวฉีสยงสอนบรรดาบุตรชายด้วยตนเองเรียกว่า ‘หมัดวัชระพยัคฆ์คำราม’เป็วิทยายุทธ์ขั้นมนุษย์ระดับล่าง เพียงแต่ในปีนั้นเซียวอวี้โง่เขลาเบาปัญญาร่ำเรียนอยู่หลายเดือนก็ยังไม่สำเร็จวิชาทำให้เซียวฉีสยงโมโหจนออกคำสั่งบังคับเขาให้หยุดฝึกฝนวรยุทธ์
วิทยายุทธ์ของทวีปอวี้ซวีแบ่งเป็เวหา พสุธา นิล ทอง มนุษย์ ห้าขั้น แต่ละขั้นแบ่งเป็บน กลาง ล่างสามระดับ
หมัดวัชระพยัคฆ์คำรามในตอนนี้เป็วิทยายุทธ์ขั้นมนุษย์ระดับล่างที่ต่ำที่สุด
ถึงแม้จะเป็วิทยายุทธ์ระดับต่ำที่สุดแต่เซียวอวี้มีประสบการณ์โชกโชนระดับไหน เปลี่ยนแปลงท่าทางเพียงเล็กน้อยอานุภาพของหมัดวัชระพยัคฆ์คำรามก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า
เขาจดจ่อพากเพียรฝึกบำเพ็ญตนอยู่ในเรือนรองที่ไม่สะดุดตาของจวนโหวนับั้แ่นั้น
รุ่งเช้าของทุกวันฝึกฝนท่าเสากลมจากนั้นก็ฝึกหมัดวัชระพยัคฆ์คำรามหนึ่งชั่วยามต่อไปก็ฝึกฝนเก้าท่าเดินลมปราณคุนเผิง ดึงลมปราณตามจุดบนเส้นลมปราณ
ในชั่วพริบตาก็ผ่านไปสิบวันแล้ว
ทุกวันเซียวอวี้จะรับประทานเนื้อวัวสุกสามสิบชั่งกับโสมป่าชั้นเลิศหนึ่งหัวพลังงานในเนื้อวัวและโสมป่าถูกเขาดูดซึมอย่างต่อเนื่อง แม้จะผ่านไปแค่สิบวันแต่ร่างกายของเขาก็ผิดแผกไปจากเมื่อก่อนราวกับคนละคน
ลักษณะพิเศษของกายผู้พิชิตาถูกเขาค่อยๆพัฒนา
เขาสูงขึ้นกว่าแต่ก่อนครึ่ง่ศีรษะเต็มๆภายในร่างกายอันเปลือยเปล่าสามารถััได้ถึงพลังมหาศาลอย่างชัดเจนลมปราณที่เปี่ยมไปด้วยพละกำลังไหลเวียนภายในร่างราวกับผืนน้ำที่โถมซัดกายเนื้อที่แข็งแกร่งเหี้ยมหาญทำให้เซียวอวี้ใระคนยินดีไม่หยุด
นี่ก็คือกายผู้พิชิตาเพิ่งฝึกกายได้แค่สิบวัน ข้าก็สามารถััได้ถึงพลังชั้นยอดที่สั่งสมอยู่ภายในร่างกายลมปราณเปี่ยมไปด้วยกำลังราวกับัคะนองน้ำ เกรงว่าข้าในตอนนี้สามารถสู้กับผู้ฝึกยุทธ์ก่อนกำเนิดสามชั้นฟ้าได้แล้วละ ไม่รู้จริงๆว่าหลังจากก้าวเข้าสู่การบำเพ็ญเพียรแล้วร่างนี้จะสร้างความประหลาดใจให้ข้าแบบไหนกันนะ!”
รุ่งเช้าในสิบวันต่อมาเซียวอวี้ค่อยๆ ผ่อนลมปราณ เขาเปลือยกายท่อนบน เรือนผมดำขลับสยายปกคลุมบนไหล่ทั่วทั้งตัวมีลักษณะหลุดพ้นโลกียวิสัย
ยิ่งฝึกบำเพ็ญตนเขาก็ยิ่งััได้ถึงความพิเศษของกายผู้พิชิตา เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าถ้าตนฝึกฝนไปถึงระดับพลังยุทธ์เท่าชาติก่อนจะแข็งแกร่งขนาดไหน อย่างน้อยก็คงจัดการประมุขตำหนักวิถีสักคนได้โดยลำพังกระมัง
“ตาเฒ่าพวกนั้นฝากไว้ก่อนเถอะ อีกไม่นาน ข้าจะสร้างความประหลาดใจให้กับพวกเ้าแน่” เซียวอวี้หรี่ตาแหงนหน้าทอดมองห้วงอากาศ จิตสังหารอันน่าสยดสยองฉายวาบขึ้น
“จิ๊ๆ”
หวังซานเดินออกมาจากในห้องเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “คุณชายตื่นเช้าขนาดนี้เชียว”
เซียวอวี้คลี่ยิ้มกล่าวขึ้น “ลุงหวังนับจากวันนี้ซื้อเนื้อวัวห้าสิบชั่ง ทุกวันต้องมีโสมป่าสองหัวเงินของพวกเราประทังไปได้อีกนานแค่ไหน”
หวังซานแค่นเสียงหัวเราะเจื่อนๆ“เหลือไม่ถึงสามร้อยตำลึงทองแล้วขอรับหากทุกวันยังต้องเพิ่มโสมป่าอีกหนึ่งหัว พวกเราก็อยู่ได้สิบกว่าวันขอรับ”
เซียวอวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อยดูท่าต้องหาเวลาไปห้องโถงใหญ่พนันหินอีกครั้งเสียแล้วเพียงแต่เื่สำคัญเร่งด่วนในตอนนี้คือต้องไปให้ถึงขั้นก่อนกำเนิดโดยเร็วที่สุด
รับประทานอาหารเช้าเสร็จเซียวอวี้ก็สนทนากับมารดาสักพัก ร่างกายของแม่เซียวค่อยๆ ดีขึ้น พิษของดอกาาแมงมุมไม่รุนแรงเพียงแต่สั่งสมในร่างกายมายาวนาน อยากจะกำจัดให้หมดสิ้น ต้องใช้เวลาอีกสักระยะ
8K
![[ฟรีจนจบ]ย้อนเวลา กลับชาติมาเกิดเป็นฮ่องเต้อีกครั้ง!](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1593840904_20048685.webp)
