
เริ่มเข้าฤดูหนาวเข้ามาแล้ว ใบหยาเจียวก็เริ่มเปลี่ยนสีจากสีเขียวเป็สีเหลืองร่วงลงมา
ในขณะที่ หมอกลงหนาและเริ่มหนาว
จื่อเหลียงและอี้เถานั่งดื่มชาอยู่ใต้แปะก๊วยหรือต้นหยาเจียวที่มีอายุหลายร้อยปี อี้เถาเ้าว่าใบหยาเจียวสามารถนำมาทำชาได้ไหม ทั้งที่ผลก็นำมาทำอาหาร ขนมหวาน และยาได้เราลองดูไหม
อี้เถาไม่ทราบเ้าคะ อี้เถาต้นหยาเจียวมีอายุเป็พันๆปีเลยนะซึ่งอยู่ได้นานมากในสภาพอากาศชื้นแบบชนบทบ้านเรา เมื่อดอกบานตัวผู้ต้องอาศัยตัวเมียถึงจะมีดอกมีผลนะ อี้เถาถามขึ้น แล้วต้องทำยังไงละเ้าคะ ตามธรรมาชาติ ต้องอาศัยลม ในการผสมเกสร ทั้งต้นหยาเจียวมีประโยชน์มากมาย ต้น ดอก ผล ใบ นำมาใช้ได้หมดเป็ยารักษาโรคหัวใจยับยั้งการเกาะตัวของเกล็ดเืเพิ่มการไหลเวียนของเื
คุณหนูรู้ได้ยังไงคะ ก็อ่านหนังสือมานะสิ ทั้งสองหัวเราะพูดคุยกันสักพัก
อี้เถาดื่มชาเสร็จเ้าช่วยข้าเก็บใบหยาเจียวเอาใบสวยๆนะ เราเอาไปลองทำชาดูเพคะคุณหนู คุณหนูชอบหางานให้บ่าวทำอยู่เรื่อยเลย อี้เถาเ้านะเ้าขยันหน่อยจะได้ไม่อ้วนเป็หมูรู้สึกว่า่นี้เ้าจะเป็หมูแล้วนะ คุณหนูอย่าว่าอี้เถาแบบนี้สิคะ
เข้าหน้หนาวอี้เถาแค่มีไขมันไว้ป้องกันตัวเฉยๆทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันในขณะที่เก็บใบหยาเจียวอยู่นั้น แม่ของจื่อเหลียงจึงถามขึ้นมาว่า เ้าสองคน กำลังเก็บอะไรอยู่ละอากาศเริ่มหนาวแล้วเข้าบ้านเดี๋ยวจะไม่สบายเอา ท่านแม่ข้ากับอี้เถากำลังเก็บใบ
หยาเจียวอยู่ลูกคิดว่าจะลองเอามาทำชาดูเ้าค่ะ ท่านแม่ โอ๋ งั้นรีบเก็บรีบเข้าบ้านนะ
จากนั้นแม่ก็เข้าบ้าาไป อี้เถาข้าว่าพอแล้วละ
เราเอาไปลองทำดูก่อนยังไงค่อยมาเก็บใหม่
จากนั้นทั้งสองคนก็เข้าบ้านไป