เกิดใหม่เป็นหญิง!?

Chapter ที่ 1 ผมตายซะแล้วสิ

ผมเดินออกมาจากที่ฝึกซ้อมของทีมแข่ง E-sport แล้วนั้นก็เดินเรื่อยเปื่อยพร้อมกับสะพายกระเป๋าซึ่งภายในก็คือของที่ผมเก็บออกมาจากสถานที่ที่ผมเคยอยู่แทบจะตลอดเวลาถึงแม้มันจะทำให้ผมรู้สึกหวิวๆ ภายในใจอยู่บ้างก็เถอะแต่นั่นก็คงเพราะผมต้องห่างจากสถานที่ที่ผมมีความทรงจำดีๆ พร้อมกับเพื่อนร่วมทีมดีๆล่ะนะผมที่เดินเรื่อยเปื่อยอยู่นั้นก็หยุดอยู่หน้าร้านประจำของผม..'Peaceful Cafe'ร้านนี้เป็นร้านคาเฟ่ร้านที่ผมชื่นชอบมากที่สุด.. เพราะว่ามันเงียบสงบเหมือนชื่อของมันเลยไงล่ะผมมองรอบข้างก่อนเล็กน้อยก่อนที่ผมเปิดประตูเข้าไปภายในร้านประจำของผมกริ่ง..ๆ กริ่ง..ๆเสียงกระดิ่งที่ติดไว้บนขอบประตูด้านบนนั้นส่งเสียงเวลามีคนเข้ามาภายในร้าน
"รับอะไรดีค๊าา~?"เสียงหวานใสดังขึ้นมา ก่อนที่ร่างของหญิงสาวจะโผล่มาจากประตูข้างหลังร้าน"สวัสดีค่ะ พี่เอล!"เมื่อเธอเห็นผมนั้นเธอก็ทักทายผมทันที.. ก่อนที่เธอจะเดินออกจากเคาน์เตอร์พร้อมกับวิ่งมาอยู่ข้างหน้าผมเธอคือ พริม ลูกสาวของเจ้าของร้าน Peaceful Cafe"รับอะไรดีคะ?"เธอเอียงหัวถามผม ซึ่งนั่นก็ทำให้ผมหลุดยิ้มมุมปากก่อนจะพูดตอบเธอไป"พี่เอา คาปูชิโน่ไม่หวานเหมือนเดิม""ค๊าา~!"เมื่อเธอได้ยินเมนูที่ผมสั่งเป็นประจำนั้นก็เดินกลับไปก่อนจะเริ่มลงมือชงคาปูชิโน่ที่ผมสั่งไปอย่างรวดเร็วผมที่เห็นว่าเธอไปแล้วนั้นก็เดินไปนั่งตรงมุมมุมหนึ่งภายในร้าน ซึ่งเป็นมุมประจำของผมนั่นก็เพราะโต๊ะมุมนั้นเป็นจุดที่มองเห็นข้างนอกได้อย่างชัดเจน ซึ่งข้างนอกนั้นก็เป็นบรรยากาศของนักศึกษาและคนทำงานที่ถึงเวลาต้องกลับไปทำงานนั้นเดินขวักไขวกันอย่างเร่งรีบผมนั่งรอของที่ผมสั่งไปครู่หนึ่งก็ได้ยินเสียงโทรทัศน์ดังขึ้น.. ซึ่งเป็นปกติของคาเฟ่นี้ที่จะเปิดข่าวไว้ให้คนที่มาดื่มหรือเข้ามาที่คาเฟ่นั้นได้รับรู้ข่าวสาร"จริงหรือเปล่าคะ? ที่นักแข่งที่ถูกนับว่ามีพรสวรรค์อย่างมากอย่าง LsT นั้นถอนตัวออกจากวงการ E-sport แล้ว?"หัวข้อข่าวที่ถูกถามขึ้นโดยนักข่าวสาวนั้นดังขึ้น.. ถ้าหากเป็นหัวข้ออื่นผมคงไม่ได้สนใจ..แต่หัวข้อข่าวที่ถูกนำเสนอดันเป็นหัวข้อข่าวเกี่ยวกับผมนี่สิ.. ซึ่งนั่นทำให้ผมต้องหันไปให้ความสนใจกับข่าวนั้น"จริงครับ""เรื่องที่ LsT หรือเอล นั้นถอนตัวจากวงการ E-sport แล้วนั้น""พวกเราก็ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้น""เพราะพวกเรานั้นก็เป็นเพื่อน เป็นพี่น้องที่สนิทกันมานานมาก""อาจจะตั้งแต่ที่ทีมเริ่มตั้งเลยเสียด้วยซ้ำ""ผมรู้สึกแย่ และเสียใจอย่างแท้จริงกับการถอนตัวของเขา"ผมมองโทรทัศน์ที่ฉายภาพของหัวหน้าทีมของผมที่กำลังยืนพูดตอบไมด์ที่ถูกยื่นจำนวนมากมายจากนักข่าว พร้อมกับฟังคำตอบของเขาไปด้วย"เหตุเพราะเรื่องคลิปวีดีโอนั้นใช่หรือเปล่าคะ?"นักข่าวนั้นต่างยื้อแย่งพูดคำถามมากมายสารพัดแต่ทว่าก็มีคำถามหนึ่งดังที่สุดจึงทำให้หัวหน้าทีมของผม.. ไม่สิ.. อดีตทีมของผมนั้นหันไปให้ความสนใจ.."ครับ"เขาพูดตอบสั้นๆ พร้อมกับแสดงสีหน้าถึงความเสียใจที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น..เมื่อจบคำถามนี้แล้วนั้นนักข่าวมากมายก็พยายามพูดเสียงดังแข่งขันกันถามคำถามต่างๆนาๆ จนผมไม่สามารถแยกคำถามเหล่านั้นได้ผมมองใบหน้าของเขาที่กำลังยืนพูดอย่างตรงไปตรงมาต่อคำถามของนักข่าวที่ถามจำนวนนับไม่ถ้วนก่อนที่ผมจะละความสนใจจากข่าวนั้น
"คาปูชิโน่ มาแล้วค๊าา~"ผมละความสนใจจากโทรทัศน์นั้นได้ไม่นานนั้น พริมก็เดินมาพร้อมกับมือที่ถือถาดที่มีคาปูชิโน่ 1 แก้วพร้อมกับเดินมาวางไว้บนโต๊ะของผมก่อนจะผละจากโต๊ะผมไปเพราะมีลูกค้าเข้ามาเพิ่มผมมองคาปูชิโน่บนโต๊ะก่อนจะลงมือดื่มมันพร้อมกับเล่นโทรศัพท์สลับกับมองข้างนอกร้านไปด้วยจนเมื่อน้ำภายในแก้วหมดแล้วนั้นผมก็ลุกขึ้นก่อนจะไปจ่ายเงินที่พริมที่ตอนนี้กำลังรับออเดอร์อยู่"40 บาทเหมือนเดิมค่ะพี่เอล"เธอบอกราคาในขณะที่เธอกำลังชงออเดอร์ของลูกค้าคนอื่น"นี่"ผมพูดขึ้นพร้อมกับควักเงินในกระเป๋าก่อนจะยื่นไปให้เธอ ซึ่งเธอก็แบมือรับเงินก่อนจะใส่กระปุกเก็บเงินไว้ก่อนที่จะพูดขึ้น"บ๊ายบายค่ะ พี่เอล"ผมโบกมือลาก่อนจะเดินออกจากร้านไปผมคิดว่าผมควรกลับบ้านไปพักผ่อนสักเล็กน้อย เพราะว่าเรื่องต่างๆภายในวันนี้ค่อนข้างวุ่นวายพอสมควรผมคิดดังนั้นแล้วก็เดินไปตามทางกลับบ้าน ซึ่งทางกลับนั้นผมต้องข้ามถนนนี้ก่อน ผมเลยต้องเดินไปหยุดที่เป็นทางม้าลาย และเมื่อรถนั้นหยุดช่วงแล้วนั้นผมก็ก้าวขาเดินจะข้ามฝั่งแต่ทว่า..เอี๊ยดดด..!!เสียงเบรครถดังขึ้นพร้อมกับผมที่หันไปมองรถที่พุ่งเข้ามาก่อนที่ร่างของผมจะกระเด็นออกไป..ผม.. คงจะตายแล้วสินะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ch.1 ผมตายซะแล้วสิ

นิยายแนะนำ

เกิดใหม่เป็นหญิง!?

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Ch.1 ผมตายซะแล้วสิ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้