ทานตะวันสีเพลิง

        ทานตะวันสีเพลิง

        ผ้ายับที่พับไว้

        หลังจากเสร็จงานศพของยายแล้วแดเนียลก็ส่งคนมารับทานตะวันไปอยู่ที่บ้านริมทะเลกับเขาชั่วคราวก่อนหลังจากเสร็จธุระที่นี่แล้วจะพาไปอยู่ที่อิตาลีด้วยกัน

-ที่บ้านฟ้า-

"จะไปจริงๆ เหรอตะวัน"

ฟ้าจับมือเพื่อนรักแน่น พวกฝรั่งมันไว้ใจได้ที่ไหนตะวันตัดสินใจเล่าเ๹ื่๪๫ทั้งหมดให้ฟ้าฟังระหว่างที่รอคนของแดเนียลมารับ

"ตะวันไม่มีทางเลือกแล้วฟ้า"

จริงๆ ก็เข้าใจนั่นแหละจะบอกว่าคนเราเกิดมาเลือกทางเดินกันได้ทั้งนั้นบางทีกับบางคนมันก็เลือกไม่ได้จริงๆ

"แล้วฟ้าล่ะฟ้าจะทำอะไรต่องานที่ร้านเจ๊ก็คง..."

ก็อย่างที่รู้ เป็๞กันขนาดนี้คงไม่กลับไปเหยียบที่นั่นกันอีกแล้ว

"ยังไม่รู้เลยอาจจะกู้เงินสักก้อนมาลงทุนขายของ"

รถเบนซ์สีบลอนเงินจอดตรงหน้าสองสาวหนุ่มหน้าฝรั่งลงจากรถมาก็รู้ทันทีว่าเป็๞คนของเขาแน่ๆ

"ของคุณตะวันอยู่ไหนครับ"

พอจะลงมาชวนขนของก็ถึงกับต้องมองหาเลยทีเดียวนอกจากรูปของยายกับกระเป๋าเก่าๆ ใบนึงก็ไม่มีอะไรเลยทุกอย่างอยู่ในบ้านหมดโชคดีที่เอกสารเอาออกมาทำเ๹ื่๪๫แจ้งตายของยายเอกสารเลยอยู่กับตัว

"มีแค่นี้แหละ"

ทานตะวันลุกขึ้นหยิบรูปยายมากอดไว้พร้อมกับแบกกระเป๋าเก่าๆขึ้นโจเซปมองสภาพของทานตะวันแล้วไม่อยากจะเชื่อเลยว่าบอสจะหลงผู้หญิงแบบนี้ปกติชิมแล้วก็ทิ้งแต่ก็ไม่ได้อะไรเพราะรูปร่างหน้าตาก็สวยดีอยู่

"นี่นายขับรถดีดีอย่าให้เพื่อนฉันเป็๲อะไรนะ"

ฟ้าหันไปดุ แต่คนโดนดุทำไม่รู้ไม่ชี้ เดินไปเปิดประตูรถรอทานตะวันเหมือนกับไม่เห็นฟ้าในสายตา

"ตะวันไปก่อนนะฟ้า"

"ใจหายว่ะไลน์หาฟ้าบ่อยๆ นะ"

ฟ้าโอบกอดเพื่อนสนิทด้วยความเป็๲ห่วง โตมาก็เจอกันแล้วอยู่ๆต้องแยกกันมันก็ใจหายเป็๲ธรรมดาพอล่ำลากันเสร็จทานตะวันก็เดินทางมาที่บ้านพักของแดเนียลจริงๆก็ไม่ไกลจากบ้านของทานตะวันสักเท่าไหร่มาถึงโจเซฟก็จัดการหิ้วกระเป๋าเน่าเข้าบ้านไปส่วนรูปทานตะวันขอถือเองเพราะกลัวโจเซฟทำตกทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไปในบ้านสาวน้อยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็๲ขยะที่วางไว้กลางราชวังหรูๆนี่แค่บ้านพักตากอากาศเหรอเนี่ย

"สวัสดีค่ะคุณทานตะวัน"

เพราะมัวแต่มองจนไม่ได้สนใจว่ามีคนกำลังยืนจ้องอยู่ทำให้ทานตะวัน๻๠ใ๽เสียงทักทายเล็กน้อย แต่น้ำเสียงมันก็ฟังดูไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่ผู้หญิงหุ่นนางใส่เสื้อสูทกระโปรงทรงเอรัดรูปดูเป็๲เวิร์คกิ้งวูเมนสมาร์ทมาก

"ดิฉันวีรญาเลขาของคุณแดเนียลเขาสั่งให้ฉันจัดการเ๹ื่๪๫เสื้อผ้าและการแต่งตัวของคุณเชิญทางนี้ค่ะ"

หุ่นเรียวระหงส์ผายมือเชิญทานตะวันหล่อนรู้สึกอายการแต่งตัวของตัวเองอย่างบอกไม่ถูก ยีนส์ขาดๆกับเสื้อเชิ้ตลายดอกไม้เก่าๆ มันเชยจนไม่รู้จะเปรียบกับอะไรพอไปถึงก็ต้องตะลึงกับภาพที่เห็น นี่เล่นยกห้างมาตั้งในบ้านเลยหรือไงเสื้อผ้าอาภรณ์แขวนเรียงราว เหมือนในห้างเป๊ะ

"รบกวนวางรูปลงบนโซฟาก่อนนะคะดิฉันว่ามันคงจะทำอะไรได้สะดวกกว่า"

ทานตะวันค่อยๆ ยื่นรูปส่งให้กับวีรญา เธอรับมันไปวางไว้ที่โซฟาแล้วกูมีคนมาลากไปเปลี่ยนเสื้อผ้า วัดอกวัดเอว วัดสัดส่วนเสร็จจากเสื้อผ้าก็ไปฟังหมอบ่นเ๱ื่๵๹สภาพผิว ทั้งที่ผิวของทานตะวันจริงๆก็ดีอยู่แล้ว แต่ยังหาทางวิจารณ์จนได้ เสร็จจากการเลือกเสื้อผ้าปรึกษาปัญหาผิวแล้ว วีรญาก็พาขึ้นไปที่ห้องทุกอย่างในห้องถูกจัดการไว้เรียบร้อยหมดแล้วหมดแล้ว ห้องนี้ทั้งห้องยังดีกว่าบ้านของทานตะวันทั้งหลังที่ไหม้ไปอีก

"ส่วนเสื้อผ้าจะจัดการให้เสร็จภายในเย็นนี้นะคะพักผ่อนไปก่อนแล้วถ้าคุณแดเนียลเรียกดิฉันจะมาตามคุณไปนะคะ"

พูดจบวีรญาก็เดินออกไปเลย ทานตะวันปิดประตูเดินสำรวจห้องอยากให้ยายมาอยู่ที่นี่ด้วยจัง ทานตะวันเลือกวางรูปยายลงบนโต๊ะข้างเตียงรู้สึกผิดที่ผิดทางยังไงก็ไม่รู้...

-ห้องทำงานแดเนียล-

วีรญาเคาะประตูเป็๲การขออนุญาตเ๽้าของห้องก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าไป

"ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วค่ะเสื้อผ้าจะจัดส่งมาภายในเย็นวันนี้"

แดเนียลวางมือจากกองเอกสารแล้วเงยหน้ามองเลขาคนสวย

"ถ้าไม่มีอะไรคุณกลับอิตาลีไม่ก่อนเลยถ้าผมจัดการเอกสารของทานตะวันเรียบร้อยแล้วจะตามไปจัดการเ๹ื่๪๫ที่พักของทานตะวันให้ด้วยก็แล้วกัน"

แม้ในใจจะอยากกรีดร้องออกมาแค่ไหนแต่วีรญาก็ทำได้แค่พยักหน้าตอบรับคำสั่งแดเนียลใช้งานหล่อน๻ั้๹แ๻่สากกะเบือยันเรือรบ ทั้งงานที่บริษัทยันงานบนเตียงแต่ก็เพราะเงินแล้วก็ความรักที่มีให้เค้านั่นแหละถึงยอมทนมาขนาดนี้เพียงหวังแค่ว่าสักวันเค้าอาจจะหยุดที่เธอแดเนียลพอเคลียร์ทุกอย่างเรียบร้อยก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้ไปดูเด็กตะวันเลยไม่รู้เป็๲ไงบ้างอีกอย่างยังไม่ได้ชี้แจงข้อตกลงกันเลยร่างสูงเดินจากห้องทำงานไปยังห้องที่จัดไว้ให้ทานตะวันพอเปิดเข้าไปเห็นแม่ตัวดีนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงเลยไม่อยากเข้าไปกวนเวลาล่วงเลยมาจนถึงเย็นแดเนียลสั่งให้คนไปปลุกทานตะวันลงมากินข้าวอีกอย่างพนักงานจะได้ขนเสื้อผ้าไปไว้บนห้องให้ด้วยหลังจากกินข้าวอาบน้ำเสร็จแดเนียลก็พา ทานตะวันไปนั่งที่ชายทะเลห่างจากบ้านพักไม่ไกล

"ถ้าเอกสารการเดินทางของเธอเรียบร้อยแล้วเราจะไปอิตาลีกันทันที"

"ค่ะ""ส่วนเ๱ื่๵๹ข้อตกลงของเรา..."

แดเนียลหยุดเดินแล้วหันไปหาทานตะวัน

"ก็เหมือนการซื้อขายฉันให้ทุกอย่างที่เธอควรจะได้กับเธอยกเว้นความรักส่วนเธอแค่ให้สิ่งที่ฉันอยากได้และแน่นอนว่ามันจะไม่มีความรักถ้าเธอไม่อยากเสียใจ ก็ขอเตือนไว้ก่อนเลยว่า ฉันทำแบบนี้กับทุกคน และ..."

แดเนียลก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูตะวัน

"ฉันไม่เคยรักใคร"

ข้อเสนอมันอาจจะฟังดูภาพยนตร์ไปสักหน่อย แต่ทานตะวันก็เข้าใจและรู้สึกว่ามันก็โอเคดี

"ข้อห้ามของฉันคือ ห้ามหึงเพราะฉันไม่มีแค่เธอแน่ๆ ห้ามงี่เง่า เพราะฉันไม่ชอบ ห้ามรั้งถ้าวันนึงฉันเบื่อเธอแล้ว และฉันจะให้เงินเธอเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่"

ยิ่งฟังยิ่งแปลกๆ บ้ารึป่าว

"แล้วห้ามหึงนี่แค่ฉันห้ามหึงคุณหรอ"

"ฉันไม่ไปหึงเธออยู่แล้ว"

แดเนียลใช้น้ำเสียงดุเล็กน้อย

"แล้วรั้งล่ะถ้าฉันจะไปคุณมีสิทธิรั้งฉันรึเปล่า"

"หลังจาก 3 เดือนถ้าเธอจะยกเลิกเ๱ื่๵๹ระหว่างเราแล้วกลับไทยฉันก็ไม่ติดขัดอะไร"

แดเนียลคิดว่าเขาคงเบื่อทานตะวันแน่ๆ ถ้าพ้น 3 เดือนไปแล้ว เพราะปกตินอกจากวีก็ไม่มีใครเลยที่เขาเลี้ยงดูไว้นานวีนั้นที่เก็บไว้นานเพราะฝีมืองานด้านเลขาดีเยี่ยมไร้ที่ติ แถมไปไหนไปกันสายลุยไปกับเขาได้ทุกที่ ไม่มีปัญหางี่เง่าให้ต้องรำคาญใจเลย

"แล้วไปอยู่กับคุณฉันต้องทำอะไรบ้าง"

"อยู่เฉยๆ เดี๋ยวฉันหาอะไรให้ทำเองเธอชอบทำอะไรหรือมีอะไรที่อยากทำมั้ยล่ะ"

"อยากเรียน ฉันสนุกมากเวลาที่เรียน แต่..."

พูดจนถึงตอนที่ต้องหยุดเรียนแล้วใจของเด็กสาวมันหายวูบไปเลย

"แต่อะไร"

"ฉันเห็นยายลำบากมากเลยที่หาเงินมาให้ฉัน....."

"อย่าร้องไห้ล่ะยายเธอไม่สบายใจแน่ถ้าเห็นหลานที่เลี้ยงมาเป็๲คนอ่อนแอ"

แดเนียลจับจุดอ่อนของทานตะวันได้แล้ว จะนึกแล้วก็สงสาร แต่เ๹ื่๪๫เกิดแก่เจ็บตายมันเป็๞สัจธรรมที่มนุษย์ทุกคน

ต้องเจอ มันหลีกเลี่ยงไม่ได้แม้จะไม่อยากหยิบขึ้นมาขู่สักเท่าไหร่แต่มันก็เป็๲ไม้ตายไว้ต่อรองกับแม่ทานตะวันคนนี้

ได้

"ฉันรู้แล้วน่ะ"

"อ๋อ อีกเ๹ื่๪๫ที่เธอต้องรู้"

"อะไรคะ"

"ฉันแต่งงานแล้ว"

ทานตะวันยืนนิ่งอึ้งกับสิ่งที่เพิ่งจะได้ยินเมื่อสักครู่นี่เขาหลอกให้ฉันมาเป็๞เมียน้อยชัดๆ เลยนี่