จดหมายจากสกาลาร์
งานเลี้ยงกับลูเซียโน่ไม่เคยทำให้เราผิดหวัง ครานี้ที่เ้าตระกูลลูเซียโน่ตั้งเงื่อนไขในงานแต่งตั้งผู้สืบทอดตระกูลอย่างเป็ทางการ โดยผู้ร่วมงานต้องมีคู่ควงเท่านั้น บุตรชายคนโตแน่นอนว่าต้องพาลูกนอกสมรสของเบอร์ตินีเข้ามา แต่ที่น่าตื่นใคือบุตรชายคนเล็กซึ่งควงโอเมก้างามผู้หนึ่งเข้ามา ประกาศว่าเป็ภรรยาที่จดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อย แม้ปกปิดด้วยหน้ากากแต่ก็ไม่อาจลดทอนความงาม กิริยามารยาทของชนชั้นสูง มิเพียงเท่านั้นยังโชว์ฟีโรโมนอันโดดเด่น เพียงได้ดมกลิ่นครั้งเดียวย่อมรู้ว่านั่นคือฟีโรโมนของเพียวโอเมก้า พระเ้า! นั่นย่อมแปลว่าคู่ของบุตรชายคนเล็กคือการเกี่ยวดองระหว่างเพียวโอเมก้าและอินิกม่า
เพียวโอเมก้าและอินิกม่า!!! นี่ย่อมต้องเป็คู่รักที่ต้องโด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์โนแมนแลนด์ โด่งดังยิ่งกว่าอดีตคู่สามีภรรยาเซฟิรอสและไฮยาซินท์ในครานั้น
ดิฉันรู้ว่าคงมีสมาชิกสกาลาร์หลายท่านไม่ได้เข้าร่วมงาน รวมถึงตอนนี้ยังไม่ได้เปิดอ่านข่าวจากสำนักพิมพ์อื่น ดังนั้นดิฉันจะเฉลยให้ว่าภรรยาของบุตรชายคนเล็กลูเซียโน่ที่แสนเพียบพร้อมนั่นคือใคร หล่อนคือไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่ ทุกท่านอาจจะยังอ่านไม่ออก ดิฉันจะบอกอีกครั้งว่าเพียวโอเมก้าคู่หมายบุตรชายคนเล็กนั่นคือไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่
และหากทุกท่านยังไม่เชื่อ กำลังขยี้ตาเพื่อหวังว่าชื่อเมื่อครู่เป็เพียงภาพลวงตา ดิฉันจะขอเขียนย้ำว่า ภรรยาของดีเลียน ลูเซียโน่คือไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่!!!!!
โรดันแต้รำลึก ตอบกลับถึง สกาลาร์
ดิฉันขอกล่าวยืนยันว่าภรรยาของดีเลียนที่เปิดตัวเมื่อคืนคือไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่!!! นอกเหนือไปจากนั้นคือเพศรองเพียวโอเมก้าของหล่อน เช่นนั้นแล้วเซฟิรอส ลูเซียโน่ยังนับเป็ตัวอะไรได้ เขาเลือกที่จะทิ้งภรรยาที่มาจากลอเรนโซ่ ทิ้งภรรยาที่มีหุ้นของลูเซียโน่อยู่ในมือ ทิ้งภรรยาที่มีเพศรองเป็ถึงเพียวโอเมก้า ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าที่ผ่านมาหล่อนจะไม่มีทายาท เป็ไปได้หรือไม่ที่ผู้บกพร่องแท้จริงแล้วจะเป็ตัวเซฟิรอสมาั้แ่ต้น
เซฟิรอส ลูเซียโน่ช่างโง่เขลาเบาปัญญายิ่งนัก สมควรแล้วจริง ๆ ที่วันหนึ่งจะโดนบุตรนอกสมรสแซงหน้าไป
หน้าต่างชีวิต ตอบกลับถึง สกาลาร์
มีอีกหนึ่งเื่ที่คาดว่าเหล่าสหายอาจจะหลงลืมหรือไม่รู้ แต่ตระกูลเดิมของมารดาไฮยาซินท์นั้นคือเดลูก้า อย่างที่รู้กันดีถึงความบาดหมางของเขตตะวันออกและเขตกลาง ในครานั้นความรักระหว่างอดีตเ้าตระกูลลอเรนโซ่และมารดาของไฮยาซินท์จึงถูกกีดกัน ฝ่ายมารดาเนื่องจากรักมากจึงยอมตัดขาดจากตระกูลเดิมเพื่อย้ายมาอยู่กับคนรักในเมืองหลวง ดิฉันจะไม่กล่าวถึงเื่ราวต่อจากนั้น แต่ขอกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ดีเลียนไปผูกสัมพันธ์กับเดลูก้า บางทีผู้ผลักดันอยู่เื้ัคือไฮยาซินท์ก็เป็ได้
ไม่ว่าสุดท้ายดีเลียนกับไฮยาซินท์จะรักใคร่กันจริงหรือไม่ แต่ก็นับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ช่างเป็การตบหน้าเซฟิรอสได้อย่างสาสมใจยิ่งนัก ป่านนี้บุตรชายคนโตของลูเซียโน่จะตรอมใจหรือยังที่พบว่าภรรยาซึ่งตนมองข้ามมาตลอด ได้กลายเป็ผู้ผลักดันการขึ้นรับตำแหน่งเ้าตระกูลของน้องชายตัวเอง
Note by สกาลาร์
ข้อมูลเื่เดลูก้าคือตระกูลของมารดาไฮยาซินท์เป็เื่จริง
ชู้รักเรือล่ม ตอบกลับถึง สกาลาร์
จริงหรือคะที่ว่าดีเลียนเปิดตัวภรรยาแล้ว! แถมยังเป็ไฮยาซินท์ ลอเรนโซ่ หลังจากนี้น้องสาวของดิฉันจะทำอย่างไร... ไม่สิดิฉันจะทำอย่างไรดี หล่อนคงร้องไห้ปานขาดใจ แหกปากโวยวายลั่นคฤหาสน์ บิดามารดาคงต้องสั่งให้ดิฉันไปดูแลยัยเด็กไม่รู้จักโตนั่นอีกแน่ ๆ สหายสกาลาร์ได้โปรดให้กำลังใจดิฉันด้วยนะคะ
คาซาบลังกา ตอบกลับถึง สกาลาร์
ลูเซียโน่คนเล็กตกลงปลงใจกับอดีตภรรยาผู้อื่นจริงหรือ แม้สำหรับผมแล้วไฮยาซินท์ ลูเซียโน่จะยังคงเป็โอเมก้าที่มีคุณค่า มีเกียรติคู่ควรให้ใครดูแล ทว่าเมื่อคนผู้นั้นเป็ถึงอินิกม่าจากตระกูลชั้นสูงก็ออกจะเป็เื่ที่เกินคาดไปไม่ใช่น้อย อย่างไรหากจุดประสงค์มีเพียงแค่อยากร่วมมือโค่นเซฟิรอส แผนการครั้งนี้ก็นับว่าแยบยลแล้ว แต่หากสิ่งนี้คือความรักที่บริสุทธิ์อย่างแท้จริง ผมก็ขอเป็กำลังใจให้เพราะเส้นทางชีวิตคู่หลังจากนี้คงไม่ง่ายนัก ต้องเจอกับคนติฉินนินทา ต้องเจอกับพวกหัวโบราณที่ยังยึดในขนบว่าโอเมก้ามีสิทธิ์มีสามีได้เพียงคนเดียว
วิมานลอย ตอบกลับถึง สกาลาร์
คุณค่าของโอเมก้าไม่ได้ขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์ หรือว่าเป็ภรรยาของใคร ดิฉันเชื่อว่าคงจะมีชายหญิงในโนแมนแลนด์ติติงเื่ไฮยาซินท์ไม่ใช่โอเมก้าบริสุทธิ์แล้ว ดังนั้นดิฉันจึงขอเป็หนึ่งในคนที่ออกตัวให้การสนับสนุนความรักของสามีภรรยาคู่นี้ รวมถึงเชิญชวนเหล่าโอเมก้าผู้อื่นด้วย ค่านิยมของโนแมนแลนด์ควรได้รับการพัฒนาเสียที ไม่ว่าจะอัลฟ่า เบต้าหรือโอเมก้า หากล้มเหลวในชีวิตคู่ก็มิได้หมายความจะล้มเหลวไปตลอดชีวิต ไฮยาซินท์ไม่มีอะไรที่ต้องอับอาย อีกฝ่ายยังคงมีเกียรติ ตราบใดที่ไม่ได้นอกใจคู่สมรส
คืนนั้นเซฟิรอสพยายามเข้าไปหาไฮยาซินท์ เขาอยากถามว่าอีกฝ่ายมาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร กำลังเล่นตลกอะไรกับตัวเอง ทว่าน่าเสียดายที่ระยะห่างอีกเพียงแค่เอื้อมมือเดียวก็ถูกขวางกั้นโดยผู้คนมากมาย และไฮยาซินท์ก็หายลับไปจากสายตาราวกับเป็เพียงม่านหมอก
“สามี…” ฮิโนกิอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าพอ
“ส่งแขกด้วย ฉันจะไปดูคุณพ่อ” คนที่สติหลุดลอยไปไกลกลับเข้าสู่มาดของบุตรชายคนโตลูเซียโน่ เขาเอ่ยสั่งการคนข้าง ๆ ก่อนจะสาวเท้าขึ้นไปยังชั้นสอง
่นี้เ้าตระกูลลูเซียโน่สุขภาพทรุดโทรมลงอย่างมาก ใบหน้าเหี่ยวย่นแก่ชราจนสังเกตเห็นได้ชัด
เซฟิรอสนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงบิดาครึ่งค่อนคืน คนรับใช้หลายคนขันอาสามาดูแลเ้าตระกูลแทนเพื่อให้บุตรชายคนโตได้พัก ทว่าอีกฝ่ายกลับเพียงเอ่ยใช้ให้เปิดหน้าต่างภายในห้องนอนทุกบานเพื่อระบายอากาศ แล้วออกปากไล่ผู้อื่นให้ออกไป
ั์ตาสีฟ้ายามจ้องมองคนที่กำลังนอนอยู่นั้นราบเรียบไร้อารมณ์ สายลมเย็น ๆ พัดหมุนเวียนเข้ามาในห้องจนทำให้กลิ่นหอมจากเทียนหอมซึ่งมักถูกจุดจนกลิ่นอบอวลในห้องนี้เจือจางลงไปมาก
แสงแรกของเช้าวันใหม่ส่องลอดเข้ามาภายในห้อง เ้าตระกูลลูเซียโน่ที่กำลังหลับใหลสะดุ้งตื่นขึ้นมาเพราะอาการคันคอ เซฟิรอสจ้องมองคนที่ไอด้วยน้ำเสียงแหบแห้งอยู่ชั่วครู่หนึ่ง จึงค่อยบรรจงช่วยให้บิดาลุกขึ้นมานั่งแล้วรินน้ำส่งไปให้ดื่ม
“เื่เมื่อคืนคุณพ่อรู้เห็นกับมันหรือครับ” เซฟิรอสถามเสียงเรียบ เ้าตระกูลลูเซียโน่ที่กำลังดื่มน้ำก็เป็อันชะงัก หันมามองบุตรชายด้วยอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยง
“แกเป็บ้าไปแล้วหรือไง! นั่นอดีตเมียแกกับน้องชายแก คิดว่าฉันยินยอมปล่อยให้มีเื่ฉาวพรรค์นั้นเกิดขึ้นอีกหรือ!” ยิ่งกล่าวก็ยิ่งโกรธจนไฟแทบสุมทรวง น้ำหนักยามวางแก้วบนโต๊ะข้างเตียงจึงยิ่งรุนแรงมากกว่าเดิม “เื่ของแกก็ทีหนึ่งแล้วที่ไประเริงรักกับเพียวโอเมก้านั่นจนฉาวโฉ่ ลูเซียโน่มันจะไม่เคยสงบสุขบ้างเลยหรือไง!”
ประโยคนั้นไปจี้จุดหนึ่งในใจเซฟิรอสได้อย่างจัง ใบหน้าของอีกฝ่ายบิดเบี้ยวด้วยความกรุ่นโกรธ จ้องมองบิดาของตนอย่างเจ็บแค้น
“ทำไมลูเซียโน่ไม่เคยสงบสุข? กล้าถามออกมาราวกับตัวเองเป็ผู้สะอาดบริสุทธิ์นัก ต้นเหตุของความวุ่นวายนี้มันก็มาจากคุณพ่อไม่ใช่หรือไง ถ้าไม่ไปเอาอีกะหรี่นั่นจนมันตั้งท้อง วันนี้ทั้งผมและคุณพ่อก็คงไม่ต้องวุ่นวายขนาดนี้!!”
“แกกล้าเรียกเขาด้วยคำแบบนั้นหรือ! เดิมทีตลอดมาก็เป็แกที่ได้อะไรดี ๆ ไปก่อนดีเลียน แต่นับวันกลับยิ่งถูกน้องชายแซงหน้าจนไม่เห็นฝุ่น ตัวเองไร้ความสามารถแต่กลับกล้ามาโทษฉัน ใช้เื่สารเลวพรรค์นั้นมาขู่ฉัน!”
การที่เ้าตระกูลลูเซียโน่ยอมมอบหุ้นเพิ่มมาให้เซฟิรอสก็เป็เพราะเอกสารหลักฐานที่สู้อุตส่าห์ยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อคว้ามันมาในครานั้น
มันไม่ใช่เอกสารหลักฐานเอาผิดเ้าตระกูล หรือเอกสารหลักฐานที่สามารถล้มล้างธุรกิจของลูเซียโน่
แต่มันคือเอกสารภูมิหลังอันเป็เท็จของเอเลน่าซึ่งเ้าตระกูลตั้งใจปั้นแต่งให้สูงศักดิ์ เพื่อให้เธอมีสถานะเท่าเทียมในยามที่เ้าตระกูลตบแต่งเป็ภรรยาหลวง ทว่าน่าเสียดายที่ไม่ทันได้ไปถึงฝันเอเลน่าก็เสียชีวิตไปก่อน อีกฝ่ายคืออดีตสาวใช้ในคฤหาสน์ลูเซียโน่ หรือมารดาแท้ ๆ ของดีเลียน ภรรยาน้อยเ้าตระกูลลูเซียโน่ที่แม้ลาจากโลกไปได้หลายปี แต่ก็ยังเปรียบดั่งเป็ดอกไม้อันไม่มีวันร่วงโรยอยู่ภายในใจของเ้าตระกูล รักแม้กระทั่งไม่อาจยอมให้หล่อนในปรโลกได้อับอายเพราะเอกสารที่ว่า
เซฟิรอสใช้จุดอ่อนนั้นแลกกับการที่เ้าตระกูลลูเซียโน่จะยอมให้ตนสักเล็กน้อย มอบหุ้นที่แม้มีจำนวนน้อยนิด ไม่อาจสู้กับดีเลียนที่ตอนนี้ปีนไปจนถึงชั้นฟ้า แต่ก็มากพอจะทำให้เกิดข้อครหาถึงการแทรกแซงการแข่งขันระหว่างบุตรชายทั้งสองคน เ้าตระกูลลูเซียโน่เลือกที่จะให้เกิดเสียงตำหนิแก่ตัวเอง ดีกว่าเกิดเสียงติฉินนินทาถึงภรรยาน้อยผู้เป็ที่รัก
หากไม่เกิดเื่เมื่อคืน เซฟิรอสก็คงสามารถสู้กับดีเลียนได้อย่างสูสี เขาจะกลายเป็บุตรที่เ้าตระกูลลูเซียโน่มีใจลำเอียงในสายตาผู้อื่น เป็อัลฟ่าที่มีคู่ครองเป็ถึงเพียวโอเมก้า และยังเป็ทายาทที่มีความสามารถในการเจรจาธุรกิจไม่ต่างจากดีเลียน
แต่สุดท้ายมันก็พังทั้งหมด
สาเหตุที่ไฮยาซินท์ปรากฏตัวเมื่อคืนนี้ก็คงเป็เพราะมัน คนที่ตัดพันธะเขากับภรรยาออกก็คือมัน
พอมานึกดูแล้วเื่ราวทุกอย่างก็ถูกปะติดปะต่อเรียงร้อยกันได้อย่างหมดจด ฮิโนกิที่จู่ ๆ ก็ถูกมันเอาเข้ามาในบ้าน ประกาศว่าเป็เพียวโอเมก้า มันคงสั่งให้ฮิโนกิมายั่วยวนเขาจนแตกหักกับภรรยา จากนั้นตัวมันก็เข้าไปสวมรอยแทนที่เขา แต่เดิมเป้าหมายของมันคือไฮยาซินท์ที่ทั้งลอเรนโซ่ และมีความสัมพันธ์กับเดลูก้า
ส่วนเื่ที่ไฮยาซินท์กลายเป็เพียวโอเมก้าไม่ว่าจะเป็เื่บังเอิญ หรือดีเลียนตั้งใจตระเตรียมไว้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้เท่ากับว่าเขาได้สูญเสียไพ่ที่เหนือกว่าในมือไปจนหมดสิ้น
เซฟิรอสตกหลุมพรางมันเข้าเต็มเปา ตนถูกมันปั่นหัวจนเผลอเดินไปตามเส้นทางที่มันปูทางเอาไว้โดยไม่รู้ตัว
ยิ่งคิด ภายในใจก็ยิ่งรู้สึกคับแค้นกับความอยุติธรรมที่ตนเองได้รับ ขบสันกรามแน่นเพื่อระงับอารมณ์มากมายที่กำลังพรั่งพรู ใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็ความเย้ยหยันเมื่อมองบิดาของตน
“แล้วสุดท้ายทุกสิ่งดี ๆ ที่ผมได้ก็ถูกไอ้ลูกนอกคอกของคุณพ่อแย่งไปจนหมด ทั้งสิทธิ์ถือครองตระกูล ทั้งคู่ค้าดี ๆ แล้วยังภรรยาที่สมควรเป็ของผม สันดานชอบลักขโมยมันคงถูกส่งต่อจากแม่ไปถึงลูกมัน”
“เซฟิรอส!” เ้าตระกูลลูเซียโน่ตวาดอย่างเหลืออด ก่อนจะไอออกมาอย่างรุนแรง
เอกสารหลักฐานที่เคยใช้ขู่ตอนนี้คงใช้การไม่ได้แล้ว คนอย่างไทเนีย ลูเซียโน่ไม่เคยผิดพลาดซ้ำสอง ป่านนี้เอกสารดังกล่าวคงถูกทำลายไปจนถึงต้นตอ รวมถึงคงจัดหาคนวางแผนในกรณีที่เื่ดังกล่าวแดงขึ้นมาต่อสาธารณชนเรียบร้อยแล้ว
แต่โชคดีเหลือเกินที่เซฟิรอสยังมีแผนสำรอง
โชคดีเหลือเกินที่บิดาสารเลวยังคงสารเลวอยู่วันยังค่ำจนตนไม่รู้สึกผิด
“คุณพ่อครับ ตอนนี้เหมือนลูกชายคนนี้จะพลาดท่าแก่น้องชายเสียแล้ว” ใบหน้าของสัตว์ร้ายค่อย ๆ ถูกหน้ากากแห่งความเยือกเย็นเข้าปกคลุม “ดังนั้นในฐานะบิดา ได้โปรดช่วยมีใจลำเอียงต่อบุตรชายภรรยาหลวงของคุณพ่ออีกสักเล็กน้อยได้หรือไม่”
“คราวนี้แกจะเอาอะไรมาขู่ฉันอีกล่ะ” เ้าตระกูลลูเซียโน่แค่นหัวเราะดูแคลน
เซฟิรอสไม่ได้กล่าวเพียงแค่ผุดรอยยิ้มละไมออกมา
เ้าตระกูลลูเซียโน่ยังคงไออย่างต่อเนื่อง ภายในอกบีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก ยิ่งแสดงท่าทีอ่อนแอนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งกดลึก
“คุณพ่อ คืนนี้ก็ยังอยากจะรับชาอีกสักถ้วยมั้ยครับ”
เ้าตระกูลลูเซียโน่พลันดวงตาเบิกกว้าง
“นี่แก… เป็นไปไม่ได้! ฉันตรวจสอบแก้วน้ำชาทุกแก้วนั่นแล้วมันไม่มีทางที่…” สายลมจากด้านนอกพัดผ่านเอาอากาศปลอดโปร่งเข้ามาในห้อง แล้วนั่นจึงทำให้เ้าตระกูลลูเซียโน่ได้รับรู้ถึงความผิดปกติของห้องในวันนี้ที่แตกต่างไปจากเดิม
ห้องที่ปกติมักถูกปิดมิดชิดเนื่องจากนิสัยเสียส่วนตัวของตน ห้องที่ปกติมักอบอวลไปด้วยกลิ่นจากเทียนหอมที่ถูกจุดขึ้นโดยสะใภ้คนก่อน แล้วจึงเปลี่ยนมาเป็คนรับใช้เมื่ออีกฝ่ายจากไป
่นี้หน้าที่ดังกล่าวถูกผลัดเปลี่ยนมาเป็สะใภ้คนใหม่ เนื่องจากอีกฝ่ายมักปรากฏตัวมาเสิร์ฟชาร้อนให้ตนทุกคืนพอดี
“คุณพ่ออยู่กับมันมาเป็อาทิตย์แต่ก็ยังแค่อ่อนแอลงเล็กน้อย นี่นับว่าผมปรานีคุณพ่อแล้วนะครับ” ร่างสูงโน้มตัวลงไป เอ่ยกระซิบกับผู้เป็บิดา “คุณพ่อก็ควรช่วยปรานีผม ให้เส้นทางการขึ้นเป็ทายาทของผมราบรื่นอีกสักนิดทีนะครับ”
“แกมันไอ้สารเลว!” วินาทีที่รู้ว่าตนเสียท่าให้แก่บุตรชายที่สู้อุตส่าห์ฟูมฟักมาเนิ่นนาน อีกฝ่ายก็แทบสติแตก มือเหี่ยวย่นคว้าจับสิ่งของใกล้ตัวขว้างปา “พอเสียที คนอย่างแกอีกร้อยชาติพันชาติก็ไม่มีวันสู้น้องชายได้ แกมันก็แค่ไอ้คนขี้แพ้ เก้าอี้ผู้สืบทอดที่ควรจะมั่นคงก็ถูกสั่นคลอนเพราะความไม่เอาไหนของแก”
ในทีแรกมันเป็เพียงแค่บรรดาหมอนนุ่ม ของชิ้นเล็กชิ้นน้อย
“นี่น่ะหรือบุตรของฟาบริเซีย ยังสู้สายเืที่เกิดจากสาวใช้ซึ่งแกดูแคลนไม่ได้เลยสักนิด!”
เพล้ง!
กาน้ำชาบนโต๊ะข้างเตียงถูกปาออกไปใส่ใบหน้าของบุตรชาย เซฟิรอสยกมือขึ้นปัดป้องได้ทันจนมันร่วงลงไปตกแตกที่พื้น เศษกระเบื้องพร้อมกับของเหลวที่อยู่ในกาสาดกระเซ็นไปทั่ว
สิ่งที่ตกแตกไม่ใช่เพียงแค่กาน้ำชา
แต่ยังเป็เกราะกำบังความรู้สึกที่เซฟิรอสพยายามประคองเอาไว้ไม่ให้มันหกทะลักออกมา
วินาทีนั้นภายในอกของเขาร้อนผ่าว ใบหูได้ยินเสียงแหลมสูงส่งเสียงหวีดหวิว ฝ่ามือชาดิกจากน้ำหนักของกาที่ถูกปากระแทกเข้ามา ดวงตาเบิกโพลง ถลึงมองบุพการีตรงหน้าราวกับมองสิ่งที่น่ารังเกียจที่สุดในชีวิต
เซฟิรอสผุดลุกขึ้น ง้างมือไปตบปากบิดาของตัวเองอย่างแรงจนหน้าหัน เสียงฝ่ามือตีกระทบแก้มเนื้อดังก้องไปทั่วในห้อง
“แกไม่รู้เหี้ยอะไรด้วยซ้ำ! ตลอดทั้งชีวิตที่ผ่านมาแกพูดมาตลอดว่าผู้สืบทอดมันควรเป็ฉัน! ฉันสละทั้งชีวิตเพื่อวิ่งไล่ตามไอ้คำพูดบ้า ๆ บอ ๆ ของแก! จนกระทั่งวันหนึ่งลูกของอีกะหรี่นั่นมันกลายเป็อินิกม่า แล้วสิ่งที่แกทำคืออะไร!?!”
ฝ่ามือกดลำคอ ผลักชายชรากดให้จมลงไปกับเตียง ร่างกายสูงใหญ่ขึ้นคร่อม ทับช่องท้อง ฝ่ามืออีกข้างยกขึ้นตบใบหน้าที่ตนแสนเกลียดชังจนหน้าหันอีกครั้ง
“แกทอดทิ้งฉัน ถีบหัวส่งให้ฉันต้องร่วงลงไปอยู่จุดเดียวกับไอ้ดีเลียน! ถ้าแกไม่มักมาก ทั้งชีวิตฉันก็ไม่ต้องมาแก่งแย่งชิงดีกับไอ้ลูกชู้นั่นแล้ว ฉันจับแกกรอกยาแค่ไม่กี่อาทิตย์ทำจะเป็จะตาย แล้วทีแกทรมานให้ฉันตายทั้งเป็มาตลอดยี่สิบ สามสิบปีล่ะ”
“หยุด! ฉันขอร้อง…”
ยิ่งได้เห็นคนใต้ร่างดีดดิ้น ใบหน้าอันแสนยโสโอหังบวมช้ำจากการถูกทำร้าย ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาจากความหวาดกลัว เสียงแหบแห้งที่พยายามเอ่ยขอร้องอย่างไร้ทางสู้ มันก็ยิ่งทำให้เืในกายของเซฟิรอสไหลแล่น หัวใจภายในอกเต้นถี่ระรัวด้วยความเปรมปรีดิ์
เขากำลังสะใจ คนที่อยู่สูงระฟ้าที่แท้ก็ถูกกระชากลงมาสู่พื้นดินได้อย่างง่ายดาย
“ถ้าจะไม่ให้ฉันเป็ั้แ่แรก แล้วตอนนั้นจะพูดออกมาทำเหี้ยอะไร!”
ฝ่ามือฟาดลงไปยังใบหน้าของบิดาอีกครั้ง เืสด ๆ ไหลออกมาจากมุมปากบิดา เปรอะเปื้อนมาจนถึงฝ่ามือข้างนั้นที่ใช้ระบายความกรุ่นโกรธของบุตรชาย
“สามี…”
พลันมีเสียงเบาหวิวของคนผู้หนึ่งดังขึ้นบริเวณหน้าประตู เซฟิรอสชะงัก ก่อนจะหันไปอย่างตกตะลึง
ฮิโนกิยืนอยู่ที่ด้านหน้าประตู ดวงตาเบิกกว้าง ฝ่ามือยกขึ้นปิดปากที่อ้าออกด้วยความตื่นตระหนก
ไม่ใช่เพียงแค่ฮิโนกิ บริเวณหน้าประตูยังเต็มไปด้วยกลุ่มอัลฟ่า 4-5 คนในชุดเ้าหน้าที่รัฐสีดำสนิท ต่างยืนมองภาพที่เซฟิรอสกำลังประทุษร้ายบิดาด้วยความรู้สึกกระอักกระอ่วน
แล้วก็มีชายผู้หนึ่งเดินแทรกผ่านกลุ่มคนจากด้านนอก เข้ามาหยุดยืนภายในห้อง ั์ตาสีอำพันหลุบมองสภาพของผู้เป็บิดาที่ตอนนี้ใบหน้ายับเยินไม่มีชิ้นดี รอยยิ้มบนใบหน้าจึงถูกจุดขึ้น
“ว้าว”
“ช่วยด้วย! มันจะฆ่าฉัน ดีเลียนจัดการมันที!” เ้าตระกูลลูเซียโน่รีบร้องขอความช่วยเหลือจากบุตรชายคนเล็ก ท่าทางตื่นกลัว ใบหน้าเปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำตาช่างดูแตกต่างจากเ้าตระกูลใหญ่แห่งโนแมนแลนด์ยามปกติอย่างสิ้นเชิง
“คุณตำรวจ ดูเหมือนว่าวันนี้จะไม่ใช่แค่สอบปากคำแล้วละครับ” ดีเลียนหันไปกล่าวกับชายในชุดเครื่องแบบ “แบบนี้นับว่าเป็ข้อหาปิตุฆาตได้หรือเปล่า”
“นี่มันเกิดเื่บ้าอะไรขึ้น ดีเลียนแกมาทำอะไรที่นี่!”
ในขณะที่เซฟิรอสกำลังสับสน ตอนนั้นตนก็ได้กลิ่นหอมสายหนึ่งอันแสนคุ้นเคยลอยมาแตะจมูก ฝังกลบกลิ่นคาวเืของบิดาไปจนหมด
กลิ่นหอมของดอกไฮยาซินท์อันคุ้นเคย แต่ก็ไม่คุ้นเคยเพราะพันธะที่ดอกไม้ดอกนั้นได้เปลี่ยนไปแล้ว
ไฮยาซินท์ยืนอยู่นอกห้อง หลบอยู่ด้านหลังเ้าหน้าที่รัฐผู้หนึ่ง ั์ตาสีทับทิมเบิกกว้างด้วยความตื่นกลัว ขณะจ้องมองสัตว์ร้ายที่อยู่ภายในห้อง
ไฮยาซินท์กำลังจ้องมองเขาอยู่
วินาทีนั้นคล้ายกับทั้งร่างถูกผลักตกลงสู่ธารน้ำแข็งอันเย็นเยียบ ข้อความในจดหมายไหลแล่นกลับมาในความทรงจำ ข้อความที่บันทึกความรู้สึกในยามที่ถูกเซฟิรอสพลั้งมือทำร้าย
เขารีบผุดลุกขึ้น
“ยาเซีย… มันไม่ใช่อย่างที่คุณเห็น ผมเพียงแค่…”
“ขออภัยด้วยครับคุณชาย เดิมทีพวกเราได้รับเบาะแสเื่การปลอมแปลงเอกสารของมารดาคุณชายเล็ก วันนี้จึงตั้งใจจะมาสอบปากคำและขอหลักฐานเพิ่มเติมกับคุณในฐานะพยาน แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เราอาจจะต้องคุมตัวในฐานะผู้ต้องหาอีกคดี”
อัลฟ่าในชุดเครื่องแบบขยับมาขวางหน้าเซฟิรอส
“ยาเซีย! บัดซบพูดเหี้ยอะไรวะ หลบไปฉันอยากคุยกับเขา”
“อะไรนะ! หลักฐานเพิ่มเติมอะไร ฉันทำลายมันไปจนหมดแล้วนี่!”
บุตรชายสนใจเื่หนึ่ง ส่วนบิดาก็สนใจอีกเื่หนึ่ง
“ยาเซีย ภาพตอนนี้ไม่น่าอภิรมย์นัก กลับห้องไปพักผ่อนเถอะครับ”
ในขณะนั้นเอง ดีเลียนก็ขยับเข้ามาประชิดตัวไฮยาซินท์ตอนไหนไม่ทราบ ใช้ร่างกายของตนยืนบดบังภาพตรงหน้าเขา แผ่กลิ่นหอมเย็นสะอาดปลอบขวัญตน
“อืม” ไฮยาซินท์หลุบสายตาลง ก่อนจะยอมก้าวถอยไปแต่โดยดี
ข้ากำลังสนุกเลยนะ
[ใครใช้ให้ท่านเล่นละครเนียนเกินไป ผู้ชายเขาก็นึกว่าเรากลัวจริงสิ]
ถ้ากลัวจริง ข้าจะมายืนตรงนี้หรือ
[ก็เขานึกว่าคนสวยกลัวจนยืนขาแข็ง ก้าวเดินหนีไปไม่ออกไงครับ!]
823
