
สองปีต่อมา บิดาก็เสียชีวิตลงด้วยความตรอมใจ เพราะท่านหวังกับลูกชายคนเดียวมาก และเป็คนสนับสนุนทุกอย่างแม้กระทั่งเงินทองที่อุตส่าห์เก็บหอมรอบริบมาหลายปี ทำให้เธอกับมารดาเหลือสมบัติอยู่เพียงชิ้นเดียว นั่นคือตึกแถวเก่าๆ ที่ใช้เป็ทั้งที่พักอาศัยและเปิดเป็ร้านขายข้าวมันไก่อยู่ทุกวันนี้
่เวลานั้นดูเหมือนเบญจกัลยาณีจะลืมเื่เกี่ยวกับจักรยานยนต์ไปแล้ว เธอหันไปตั้งใจเรียนและช่วยมารดาทำงาน จวบจนกระทั่งน้าเดช ที่เธอมักเรียกติดปากว่าณเดช ซื้อรถจักรยานยนต์ฮอนด้าเวฟสองร้อยห้าสิบเอสให้ั แล้วมันดันเอาไปแต่งสวยมาอวดเธอนั่นแหละ ความชื่นชอบในวัยเด็กของเธอจึงลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง
ในที่สุดเบญจกัลยาณีก็กลายเป็สก๊อยซ้อนท้ายเด็กแว้นอย่างัออกท่องราตรีแทบจะทุกคืน แม้แม่ของเธอจะห้ามเพราะเป็ห่วงเื่ความปลอดภัย รวมไปถึงไม่อยากให้ไปมีส่วนในการรบกวนชาวบ้าน แต่เธอก็ยังแอบหนีออกมาอยู่ดี
พอออกมาบ่อยๆ เธอก็ได้รู้จักเพื่อนมากมาย โดยเฉพาะ เห็ดถอบ หมวย ดอกบัว กุลสตรี และใบบุญ ที่เธอสนิทด้วยที่สุด จนกระทั่งรวมกลุ่มกันเป็แก๊งสก๊อยที่มีชื่อว่า ‘ชะนีขี่ไม้กวาด’ ขึ้นมา
หลังจากซ้อนท้ายจักรยานยนต์ของัมาได้พักใหญ่ เบญจกัลยาณีก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์เป็กองทัพดังระงม เสียงเ่าั้สอดประสานรับกันอย่างเร้าใจ
เมื่อเธอลืมตาขึ้นก็เห็นถนนกว้างคลาคล่ำไปด้วยรถจักรยานยนต์นานาชนิด แซมด้วยรถกระบะที่แต่งไฟวิบวับเปิดเครื่องเสียงดังกระหึ่ม มีหญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อยเต้นด้วยท่วงท่าเย้ายั่วอยู่บนกระบะอย่างสุดเหวี่ยง
“เฮ้ย! ...อีเบญมาแล้ว”
หญิงสาวบนหลังกระบะร้องเสียงแปร๋นแข่งกับเสียงดนตรี เธอคือกุลสตรี หัวหน้าแก๊งชะนีขี่ไม้กวาด ที่มีฉายาในกลุ่มว่าสตรอว์ ทำงานเป็สาวเสิร์ฟในร้านเหล้าแห่งหนึ่งย่านสีลมซอยสอง นานๆ ทีจะมารวมแก๊ง เพราะต้องทำงานตัวเป็เกลียวหัวเป็น๊อตหาเลี้ยงตัวเองในสภาวะเศรษฐกิจอันย่ำแย่
นั่นทำให้สาวๆ ที่เต้นยึกยืออยู่เมื่อครู่พากันะโลงจากกระบะหลังรถแล้วกรูกันเข้ามาหาเบญจกัลยาณีที่ะโลงจากรถของัมายืนบนถนนพอดี
“ทำไมวันนี้มาช้าจังคะ” ใบบุญ สก๊อยสายละมุนถามขึ้น ที่เห็นนางพูดจาดีกว่าใครก็เพราะแท้จริงแล้วนางคือ บุลลา ลูกสาวเศรษฐีที่ถูกเลี้ยงประคบประหงมมาแบบคุณหนู แต่ใจนางอยากมีอิสระก็เลยแอบตามลูกคนใช้ที่เป็เด็กแว้นขาซิ่งออกมาเที่ยวนอกบ้านยามค่ำคืนบ่อยๆ
“ก็ลุงตู่อะดิ จู่ๆ ก็มาเยี่ยมแม่ตอนจะปิดร้าน” เบญจกัลยาณีทำปากเบ้ “นั่งคุยกันยาวเลย สุดท้ายก็ไม่พ้นมายืมเงิน วันนี้แม่เลยเข้านอนดึกกว่าปรกติ ก็เลยออกมาช้านี่แหละ”
“ญาติมึงนี่คนดังทั้งนั้นเลยนะอีเบญ ไหนจะลุงตู่ ไหนจะณเดช” หมวยผู้ไม่ยอมให้ใครเรียกว่าคุณหมวยเด็ดขาดเอ่ยแซว รายนี้ตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าจะมีผัวรวยให้ได้ ยิ่งถ้าได้หนุ่มลูกครึ่งมาดเข้มเหมือนมาริโอหรือณเดชก็ยิ่งดี ทำให้เวลาเพื่อนเรียกน้าชายที่ชื่อเดชว่าณเดชมีอันต้องขุ่นเคืองทุกครั้ง
“มึงอย่าลืมลุงพลกะย่ายา” ดอกบัว หรือ ที่เพื่อนๆ มักเรียกว่าอีดอก สก๊อยสาวซอยวัดมะกกกอกท่าทางทอมบอยเสริม
“แต่ละคน...” เบญจกัลยาณีเหลือบตามองบนพร้อมส่ายหน้า ก่อนจะชะงักเมื่อได้ยินเสียงเรียกของเห็ดถอบดังมาแต่ไกล
“นี่ๆ ...พวกเรา” เห็ดถอบ สลัมเกิร์ลผู้้าดิ้นรนให้หลุดพ้นสภาพแวดล้อมแย่ๆ เสียที ะโก้องมาแต่ไกล ก่อนจะมาเกาะไหล่กุลสตรีแล้วก้มลงหอบจนตัวโยน
“อะไรกันยะอีเห็ดสด” คนถูกเกาะไหล่ร้องถาม
“ก็...พี่...แจ๊ดน่ะสิ...” หญิงสาวพูดไปหอบไป “ถูกเด็กแว้นต่างถิ่นมาท้าเทสรถ”