เรือนร่างบางจับยกชายกระโปรงสีขาวบริสุทธิ์ที่เพิ่งได้รับมาจากเ้านาย รีบวิ่งฝ่าเม็ดฝนที่เริ่มลงเม็ดหนักขึ้นทุกทีทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังไม่มีท่าทีว่าจะตกลงมาทำให้หญิงสาวนึกเสียใจที่เลือกใส่ชุดงามในวันนี้
สองเท้าเล็กรีบก้าวยาวให้ถึงจุดหมายโดยไวแทบไม่ได้หยุดพักจนในที่สุดก็ถึงอาคารสูงห้าชั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่ทางทิศตะวันออกของเมืองใหญ่ทั้งที่ฝนเริ่มตกหนักขึ้นแต่กลับไม่สามารถทำให้ผู้คนหยุดหลั่งใหลเข้ามายังสถานที่แห่งนี้ได้
หญิงสาวพยักใบหน้าให้กับชายหนุ่มที่ยืนคอยต้อนรับแขกอยู่ด้านหน้าประตูด้วยความคุ้นชินก่อนจะไล่สะบัดเม็ดฝนที่เปียกอาภรณ์ชุดงามออกเพื่อก้าวขึ้นสู่ขั้นบนสุดของตัวอาคาร
"นายท่านรับแขกแล้วหรือ"
"ใช่ ก่อนเ้ามาไม่นานนี่เอง ครานี้เป็ฮูหยินสกุลอิ๋นเ้าต้องเห็นยามนางได้พบคุณชายอวี้ ดวงตานี่ฉายแววอยากได้คุณชายอวี้สุดๆ แล้วนี่เ้าไปไหนมาคุณชายอวี้เรียกหาตั้งนานจนจำต้องรับแขกก่อนก็ยังไม่ได้พบเ้าประเดี๋ยวนายท่านของเ้าก็โกรธเอาอีกหรอก"หญิงสาวร่างอวบอิ่มผู้ถูกถามยกมือขึ้นป้องปาก กระซิบกระซาบเล่าอย่างสนุกปากก่อนจะย้ำเตือนร่างเล็กตรงหน้าว่าผู้เป็นายเรียกหา
"ข้าไปซื้อขนมมาให้นายท่าน นายท่านไม่โกรธข้าหรอก ไปก่อนนะ" อวี้ฟางซินยกมือขึ้นให้อีกฝ่ายเห็นห่อขนมในมือเพราะนายท่านชอบกินขนมร้านนี้มากยังดีที่นางออกไปทันไม่อย่างงั้นคงพลาดขนมชุดสุดท้าย
หญิงสาวเดินเบียดเสียดบรรดาแขกจนขึ้นถึงห้องรองท้ายสุดของชั้นบน ร่างเล็กยืนเข้าประจำตำแหน่งคอยรับใช้ผู้เป็นายอยู่ตรงหน้าประตู
เมื่อเงี่ยหูฟังเสียงจากภายในห้องก็ได้ยินเสียงรัญจวนแทรกนำเสียงน้ำฝนที่ตกกระทบหลังคาออกมาให้ได้ยิน ใบหน้าขาวพลันขึ้นสีแดงระเรื่อในทันทีเพราะต่อให้ได้ยินเช่นนี้กี่ครั้งอย่างไรนางก็ไม่รู้สึกคุ้นชิน
"คืนนี้นายท่านก็ไม่ปราณีอีกแล้ว"
ตับ ตับ ตับ ตับตับ
"อ๊าา อ๊าา เสียวเหลือเกิน อู้วว คุณชายอวี้ อะอ๊างงง" เรือนร่างระหงยืนก้มหน้าลงใช้ฝ่ามือค้ำยันกับพื้นทั้งกายรู้สึกเสียวสะท้านเกินต้านไหว หากไม่เพราะมีมือใหญ่จับยึดเอวบางไว้นางคงอ่อนแรงล้มกองลงกับพื้นไปแล้ว
และคงเป็เ้าของมือใหญ่นั้นเช่นกันที่เป็ผู้ทำให้นางเสียวกระสันจนไร้แรงต้านอยู่เช่นนี้
ร่างหนายืนขาตรงเต็มความสูงจนร่างเล็กเบื้องหน้าต้องยืนเขย่งจนสุดปลายเท้า เขาขยับโยกสะโพกหนักหน่วงดุดันส่งแรงกระแทกสม่ำเสมอจนก้นนิ่มกระเพื่อมตามแรงกระแทก
"แม่นางอิ๋นอยากปลดปล่อยเท่าไหร่ ได้เต็มที่เลยนะขอรับ อ่าา"
"อ่าา ซี๊ดด ดี ดีเหลือเกิน อะ อ๊างง"อิ๋นฮูหยินไม่เคยได้ลิ้มรสสวาทเร่าร้อนเช่นนี้มาก่อน เพียงถูกท่อนเอ็นใหญ่สอดใส่ก็ทำให้สตินางหลุดลอยหลงใหลในท่วงท่าเผ็ดร้อนดุดันที่เล่นเอานางแทบขาดใจ
คราแรกที่ได้พบคุณชายอวี้ คำลำลือที่ว่าเขาเป็นายคณิกาที่มีใบหน้างามล้ำยิ่งกว่าสตรีนั้นไม่เกินจริงสักเพียงนิดเขาเป็บุรุษที่มีเรือนร่างผอมบางทว่ากลับสูงโปร่งสมชายชาตรีผิวพรรณขาวเนียนผุดผ่องดุจน้ำนมบริสุทธิ์จนนางที่แม้จะบำรุงผิวพรรณมาเป็อย่างดียังเทียบเคียงไม่ติด
ทำให้นางนึกแคลงใจว่านายคณิกาผู้นี้จะมอบความสุขให้สตรีได้อย่างไรจนกระทั่งเขาเริ่มถอดอาภรณ์ออก ให้เห็นว่าภายใต้รูปร่างผอมบางนั้นถูกเติมเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อแน่นโดยเฉพาะส่วนสำคัญนั้นยิ่งใหญ่แบบที่นางมิเคยได้พบเห็นมาก่อนแม้กระทั้งสามีที่เสียไปก็ไม่อาจเทียบเคียงได้
ไม่คาดคิดว่านายคณิกาผู้หนึ่งจะทำให้นางสุขสมเปี่ยมล้นได้ถึงเพียงนี้
"อ๊าา ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จอีกแล้ว อะ อ๊าาา"อิ๋นฮูหยินกระตุกเสร็จสมปลดปล่อยน้ำรักใสออกมาอย่างน่าอายในชีวิตนี้เป็ครั้งแรกที่นางได้พบเทพเซียนบนสรวงสรรค์จากการเสพสังวาส นับว่าคุ้มค่าแล้วกับห้าร้อยตำลึงทองที่เสียไป
"ข้าก็ไม่ไหวแล้ว ซี๊ดด อื้มมม"สะโพกหนาเร่งซอยกระแทกรัวเร็วนำพาให้ตนได้ถึงปลายทางด้วยเช่นกันก่อนจะรีบถอนตัวตนออกจากช่องทางสวาท ใช้ฝ่ามือรูดสาวท่อนเอ็นกระตุกน้ำกามอุ่นใส่ปากอิ๋นฮูหยินที่ใช้อ้ารอรับอยู่
ฝ่ามือร้อนลูบวนเรือนผมดำที่กำลังง่วนดูดเลียตัวตนให้เขาอยู่ด้านล่างเรียวลิ้นเล็กตวัดเลียน้ำคาวเหนียวกลืนลงคอทุกหยดไม่ให้หลงเหลือดุจน้ำทิพย์เลิศรส
"เหตุใดมันยังตั้งชันอยู่ได้อีกเล่า"อิ๋นฮูหยินลูบคว่ำท่อนเอ็นในฝ่ามืออย่างหลงใหลทั้งที่เพิ่งปลดปล่อยมันกลับยังตั้งชันผงาดผิดกับสามีนางที่เพียงครั้งเดียวก็นอนหลับไม่ไหวติง
"คงต้องรบกวนแม่นางอิ๋นทำให้มันสงบลงแล้ว"
ดวงตาเรียวมองตามท่อนเอ็นใหญ่ในมืออย่างน่าเสียดายเมื่อร่างสูงก้าวเท้าเดินกลับไปยังตั่งเตียงทว่าเมื่อเห็นเขาล้มตัวลงนอนใช้ฝ่ามือรูดสาวมันอย่างเชิญชวนหญิงสาวก็เข้าใจในทันทีว่าเขาหมายความว่าอย่างไร
ั์ตาสีนิลจ้องมองหญิงสาวที่กำลังร่อนส่ายสะโพกบนกายพร้อมกระตุกยิ้มเ้าเล่ห์แม้อิ๋นฮูหยินจะอายุย่างเข้าสามสิบปี ทว่ากลับยังคงความงามเอาไว้ได้อย่างดีโดยเฉพาะเรือนร่างบางยังคงมีส่วนเว้าส่วนโค้งเย้ายวนบุรุษเพศนับว่าไม่เสียเปล่าที่เขารับนางเป็แขกในวันนี้
ตับ ตับ ตับ ตับตับ
"อ๊าา อ๊าา ลึกสุด ๆ อู้วว ข้าไม่เคยมีความสุขเช่นนี้มาก่อน อ๊าา"
"อื้มม หากท่านอยากให้มันคายน้ำให้ดื่ม ต้องเร็วกว่านี้ อ่าา"
อิ๋นฮูหยินดั่งสติหลุดลอยมิอาจควบคุมร่างกายตนได้อีกต่อไปแม้เสร็จสมกลับยังไม่ยอมแพ้ในการขย่มท่อนเอ็นใหญ่ในรูสวาทสะโพกมนขยับขึ้นลงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยหวังรีดน้ำกามจากนายคณิการูปงามด้านล่างให้จงได้ จนทั้งกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
"ซี๊ดด ข้าไม่ไหวแล้ว อะ อ๊างงง"
มุมปากชายหนุ่มปรากฎรอยยิ้มขึ้นอีกครั้งเมื่อหญิงสาวที่ขยับโยกอยู่บนกายกระตุกเสร็จสมปลดปล่อยน้ำรักเปียกแฉะส่งเสียงหายใจเหนื่อยหอบรุนแรง
ชายหนุ่มไม่รีรอให้อิ๋นฮูหยินได้คลายเหนื่อยเข้าลุกขึ้นผลักให้ร่างเล็กนอนแผ่หลาลงที่นอนนุ่มก่อนจะสอดใส่ตัวตนเข้ารูสวาทส่งแรงกระแทกหนักหน่วงต่อเนื่อง จนอิ๋นฮูหยินร้องครางกระเส่าไม่เป็คำ
"อ๊าา ได้โปรด เสียวเกินไปแล้ว อะ อ๊างงง"
"อะ อ่าาา" ท่อนเอ็นใหญ่สอดใส่เข้าลึกชนผนังนุ่มภายในก่อนจะชักออกใช้ฝ่ามือรูดสาวน้ำกามอุ่นรดหน้าท้องอิ๋นฮูหยินที่หมดสติไปแล้ว
ฝ่ามือเรียวขาวเช็ดน้ำกามที่หลงเหลือเปื้อนมือกับหน้าขาเรียวอย่างขอไปทีจากนั้นเรือนร่างสูงโปร่งถึงลุกขึ้นจากตั่งเตียง หยิบเสื้อคลุมตัวยาวขึ้นมาคลุมกายเอาไว้ก่อนจะเปิดประตูที่ถูกซ่อนอยูในกำแพงเดินหายเข้าไปด้านใน โดยไม่คิดหันกลับมาเหลียวมองอิ๋นฮูหยินที่นอนไม่ได้สติอยู่สักเพียงนิด
1K
![ซูหมิงเยว่ : ทะลุมิติมาเป็นยอดหญิงหมอเทวดา [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1728293866_13391106.webp)
