อย่าลืมกดเพิ่มนิยายเข้าชั้นนะคะ
คอมเมนต์พูดคุยกับคุณไรท์ได้น๊า เหง๊าเหงา T.T
Chapter 7
ของหวานแรร์ไอเท็ม
“มากกว่าเงินเดือนนายทั้งเดือนฉันก็ให้ได้”
คำนั้นมันกรีดลึกลงไปในหัวใจของนวตา รู้ว่าเขานั้นรวยแสนรวยมากแค่ไหน แต่ก็ไม่อยากจะขายศักดิ์ศรีตัวเองทิ้งไปกับเื่แบบนี้
ร่างกายเล็กยังคงโดนน้ำจากฝักบัวเปียกชโลมทั่วไปทั้งตัว ดวงตาคู่คมจ้องมองนวตาอย่างไม่วางตา ใบหน้าหล่อเริ่มขยับเข้ามาใกล้แล้วประกบปากจูบเข้าที่ริมฝีปากบางระเรื่อของลูกน้องหนุ่มตัวเล็กที่อยู่ข้างหน้า
นวตาหลับตาพริ้มรับัั แม้จะรู้สึกไม่ได้อยากสมยอมพร้อมใจแต่ก็ไม่รู้ทำไม…ร่างกายอยากจะัักับร่างกายแกร่งนั้นซะเหลือเกิน คิดถึงััแบบในค่ำคืนนั้น
“อื้อ” ริมฝีปากเล็กถูกประกบเข้าด้วยริมฝีปากหนาจากผู้เป็เ้านาย ร่างกายของทั้งคู่สอดประสานแนบชิดกันมากขึ้น นวตานั้นเปลือยไปทั้งกายส่วนดรัณภพยังคงมีอาภรณ์ปกคลุมกายแต่ก็เปียกไปทั้งตัว
น้ำสีใสชโลมเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาของประธานบริษัทหนุ่มจนเห็นไปถึงด้านใน ร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเนื่องจากเป็คนที่ดูแลตัวเอง
“อื้ม..” ความหวานละมุนจากลิ้นร้อนที่สอดประสานกันทำเอาเด็กหนุ่มร่างเล็กถึงกับเคลิ้มไป ครั้งแรกของนวตาถูกมอบให้กับผู้ชายคนนี้
หากคืนนี้จะต้องมอบร่างกายให้เขาอีกสักคืนก็คงจะไม่เป็อะไร
ใจของนวตาตอนนี้มันปล่อยไปตามสบาย ไม่มีกฎมีเกณฑ์อะไรทั้งนั้น
“อื้ม…อ่า” ใบหน้าหล่อถอยออกแล้วจ้องมองดวงหน้าเล็กที่แดงซ่าน
“จะเต็มใจให้ฉันทำรึเปล่า? บอกไว้ก่อนเพราะไม่ชอบขืนใจใคร”
ประธานบริษัทหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็เ้านายเอ่ยมาแบบนั้น
“นี่ขนาดคุณภพไม่อยากจะขืนใจใคร…ถ้าหากอยากขืนใจคนนั้นก็คงไม่รอดเงื้อมมือของคุณภพไปได้แน่ๆ”
เอ่ยออกมาตามความจริง นวตาจากที่ไม่ยอมยังมีเผลอใจไปกับรอยจูบเมื่อครู่ คิดในใจว่าดรัณภพนั้นล่อลวงเก่งซะเหลือเกิน หากจะมีคนตกหลุมรักเขาเยอะก็ไม่แปลก
“หึ คนอย่างเสี่ยภพไม่ขืนใจใคร มีแต่คนสมยอมเต็มใจทั้งนั้น…รวมถึงนายก็ด้วย”
“ผมยังไม่ได้พูดสักหน่อยว่าจะให้คุณภพทำอะไร”
ใบหน้าเล็กได้รูปเชิดขึ้นแสดงให้เห็นถึงความเย่อหยิ่งว่าเขาเองก็ไม่ได้ยอมง่ายๆเหมือนกัน
“งั้นจะปฏิเสธฉันงั้นเหรอ? ไม่อยากทำงั้นเหรอ?”
ถามด้วยความข้องใจ ดวงตาคู่คมของประธานบริษัทดีอาร์จ้องมองนวตาผู้เป็เพียงพนักงานตัวเล็ก
ไม่เป็เพียงแค่เ้านาย แต่ยังเป็เ้าของความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่นวตามอบให้อีกต่างหาก
“ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ยอมหรอก…”
เพียงพูดจบประโยคนั้นดรัณภพไม่รอช้า มือแกร่งช้อนอุ้มร่างกายบอบบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนด้วยท่าเ้าหญิงแล้วพาออกมาจากห้องน้ำ จุดหมายที่พุ่งตรงคือเตียงเดิมที่เคยหลับนอนกับนวตาในครั้งแรกที่ได้เจอกัน
คนตัวสูงะโขึ้นคร่อมนวตาเอาไว้แล้วใช้สายตาไล่มองไปทั้งเรือนกาย
“ร่างกายของนาย…มันน่ามองซะเหลือเกิน”
“คุณภพล่ะก็…พูดอะไรก็ไม่รู้”
นวตาทำท่าทางเอียงอาย รู้สึกเขินกับสิ่งที่คนตัวใหญ่พูดออกมา
เพียงไม่นานเสื้อผ้าอาภรณ์ของคนตัวใหญ่ก็ถูกถอดออกทั้งท่อนบนและท่อนล่าง เหลือเพียงความเปลือยเปล่าและมัดกล้ามเนื้อกำยำ
“คุณภพ…”
นวตาถึงกับเหม่อไปเมื่อได้เห็นขนาดไซส์ใหญ่โตของท่อนลำเอ็น
ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองในตอนนี้จริงๆ เขากำลังอยู่ในห้องสองต่อสองกับประธานบริษัทที่ตัวเองทำงานอยู่ด้วย
“เรามาทำกันเหมือนคืนนั้นดีกว่านะ..”
เพียงพูดจบร่างสูงที่คร่อมร่างบางเอาไว้ก็ซุกหน้าเข้าหาซอกคอขาวเนียน นวตาแอ่นเรือนกายให้เขาได้เชยชมอย่างเต็มที่
มือหนาลูบไล้ไปทั่วเนื้อตัวขาวเนียนไร้ซึ่งจุดด่างพร้อย ร่างกายของนวตานั้นช่างน่าหลงใหลซะเหลือเกิน
ปากสากพรมจูบทั่วลำคอขาวเนียนก่อนจะเลื่อนลงมายังแผงอกแบนราบแล้วงับเข้าที่ยอดปทุมถันสีหวานระเรื่อ
“อ่า” เสียงครางน้อยๆเปล่งออกมาจากปากเล็กเมื่อเจอลิ้นร้อนปาดเลียเข้าที่จุดยอด
“อื้ม..” เสียงครางในลำคอแสดงให้เห็นถึงความพอใจของคนตัวใหญ่ที่กระทำััจุดนวลเนียนทั่วตัวของนวตา
เมื่อดอมดมโลมละมุนจนพอใจก็จับคนตัวเล็กให้พลิกขึ้นมาคร่อมพร้อมกับกดไหล่เด็กหนุ่มให้ลงต่ำ
“คุณภพจะทำอะไรครับ..” เอ่ยถามด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ ไม่รู้ดรัณภพจะใช้สเต็ปไหนต่อ
“ใช้ปากของนายดูสิ...” สิ้นคำพูดนั้นมือหนาก็กดเข้าที่หัวของนวตาลง ปากอวบอิ่มแตะเข้าที่หัวเห็ดสีแดงแจ๋
ดวงตากลมโตเบิกโพลงใกับขนาดไซส์ที่ใหญ่ถึงหกสิบสอง เกินมาตนฐานชายไทยไปมากจริงๆ!
“อ่า อุ๊บ!” ปากเล็กอุ่นโลมเลียแท่งร้อนอย่างเอร็ดอร่อยราวกับกำลังกินไอติมแท่งมหัศจรรย์ที่ไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อน
แต่จะบอกว่าไม่เคยลิ้มลองก็คงไม่ผิดนัก เพราะดรัณภพก็เป็คนแรกและครั้งแรกของนวตาจริงๆ
“อ่า ซี้ด!” มือหนากำยำกดหัวนวตาให้แรงลงลึกมากยิ่งขึ้น ปากอุ่นและลิ้นนุ่มเลียวนปาดโลมเลียละมุนไปทั่วทั้งลำเอ็น
ลำเอ็นแกร่งแข็งตั้งตรงยาวสู้ปาก นวตาโลมเลียกินอย่างยากลำบากด้วยขนาดที่เกินมาตรฐาน แต่ถึงกระนั้นก็ยังทำหน้าที่ได้เป็อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่อง
“ซี้ด อูย...” ดรัณภพพอใจมากกับััที่เด็กหนุ่มตัวเล็กได้มอบให้ ความบริสุทธิ์และความไม่คล่องแคล่วนี้ยิ่งเสริมให้นวตาดูมีเสน่ห์มากขึ้น
ยอมรับเลยว่าไม่เคยเจอใครมีเสน่ห์ขนาดนี้มาก่อน ได้เพียงครั้งเดียวดรัณภพถึงติดใจหลงใหลมาถึงตอนนี้
“อ่า...ของคุณภพมันใหญ่เหลือเกิน” คนตัวเล็กได้แต่หลบสายตาด้วยความเขินอาย
ใหญ่กว่าของเธอมากมาย ไซส์เ้าแมวจิ๋วของนวตานั้นมีขนาดเพียงสี่สิบเก้าเท่านั้น อาจจะเพราะด้วยตัวเธอเล็ก ช่างต่างกับเขาซะเหลือเกิน...
“หึ ชอบมั้ยล่ะใหญ่ๆแบบนี้ พร้อมจะโดนรึยัง?”
แสยะยิ้มร้ายพร้อมกับผลักนวตาให้พลิกตัวลงมาอยู่ใต้พันธนาการของร่างแกร่งอีกครั้ง
ดรัณภพสลับบทขึ้นมาคร่อมนวตาบ้าง มือหนาลูบไล้ไปทั่วสะโพกเด้งขาวเนียน ดูแล้วช่างยั่วเย้าอารมณ์ดิบเถื่อน
“มะ มันจะเจ็บนะครับ...” แม้จะเคยไปแล้วหนึ่งครั้งแต่ตอนนั้นก็เมามากทำให้จำอะไรไม่ได้ทั้งหมด ยอมรับเลยว่ากลัวจะเจ็บเพราะเช้าวันนั้นที่ตื่นมาก็เจ็บจนฉีก
ขนาดตัวตนของเสี่ยภพมันใหญ่เกินกว่าคนทั่วไปจะรับไหว ยิ่งคนที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อนอย่างนวตายิ่งลำบาก
“อ๊าส์!!” เสียงเล็กเปล่งครางสุดเสียงเมื่อโดนเสียบท่อนลำเอ็นเข้าสู่ใจกลางหนุ่ม ร่องสวาทตอดรัดลำเอ็นไซส์ใหญ่ได้เป็อย่างดี
“อ่า! ฟิตจัง” ดูท่าถ้ามันยังตอดรัดขนาดนี้ดรัณภพคงทนไม่ไหวเป็แน่
“อ๊าส์ คะ คุณภพ! มันเจ็บ เจ็บจัง!” ถึงแม้จะเจ็บแต่ก็เต็มไปด้วยความสุข
หากแต่นวตายังคิดว่าถ้ามีอะไรช่วยทุเลาให้ความเจ็บลดลงได้มันก็คงจะดีไม่น้อย
“เจ็บมากงั้นเหรอ...เอาเจลช่วยมั้ย?”
เมื่อเห็นคนตัวเล็กดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่างแบบนั้นก็รู้สึกสงสารจึงหยุดการขยับเอวลงพร้อมเอ่ยข้อเสนอนั้นไป
“ถ้าได้ก็ดีครับ...แบบนี้มันเจ็บ” พูดไปด้วยความไม่เคย รอบที่แล้วก็เมามากจนแทบจำความรู้สึกไม่ได้
มารอบนี้ก็แน่นจนเจ็บ นวตา้าออฟชั่นเสริมมาช่วยให้ทุเลาอาการเจ็บนี้ลง
หัวเห็ดหนาถูกถอนออกจากร่องสวาทดังป๊อก คนตัวเล็กดิ้นเร่าด้วยความเสียวสยิวที่ถูกดึงออกไปทั้งอย่างนั้น
คนตัวใหญ่เอี้ยวตัวไปที่ลิ้นชักโต๊ะเล็กหัวเตียงพร้อมกับหยิบเจลหลอดสีฟ้ายี่ห้อดังขึ้นมา หวังว่าคงช่วยทุเลาความเจ็บของนวตาให้แปรเปลี่ยนมาเป็ความเสียวแบบสุขสมแทน
“มันแน่นมาก...แน่นจนฟิต ขืนฝืนกระแทกรูของนายมันอาจจะฉีกขาดก็ได้ ใช้เจลหล่อลื่นช่วยดีกว่านะ”
ด้วยความเจนสนาม ผ่านสมรภูมิรบมาเยอะทำให้ดรัณภพค่อนข้างที่จะรู้ว่าควรทำอะไร ทำยังไงให้คู่ขาบนเตียงมีความสุขและผ่อนคลาย
คนตัวใหญ่ยันตัวลุกขึ้นนั่งคุกเข่าแล้วใช้นิ้วหัวแม่มือปาดเจลมาถึงสองข้อนิ้วแล้วป้ายเข้าที่ร่องสวาทของนวตา
คนตัวเล็กหลับตาปี๋ ความรู้สึกตอนนี้เหมือนกำลังเข้ารับการรักษาอะไรอยู่สักอย่าง มีความรู้สึกเย็นและลื่นอย่างบอกไม่ถูก
“มา ทีนี้ก็พร้อมแล้วสินะ” ดรัณภพยิ้มพอใจพร้อมโยนหลอดเจลทิ้งไป ร่างหนาขึ้นมาคร่อมร่างบางเอาไว้ดังเดิม
หัวเห็ดสีแดงก่ำถูกชักขึ้นลงก่อนจะเสียบแทงเข้ารูร่องสวาททีเดียวจนมิดด้าม
“อ๊าส์!” เสียงหวานครวญครางออกมาด้วยความเสียว รอบนี้ดีขึ้นกว่าเดิมเพราะมีตัวช่วยอย่างเจลหล่อลื่น
“อ่า...แน่น” ความแน่นกลืนกินแท่งลำร้อนของดรัณภพ
เมื่อเห็นว่านวตาดูผ่อนคลายลงก็ไม่รอช้า เขาจัดการกระแทกสะโพกสอบเข้าออกไม่ยั้ง
“ซี้ด อ่า...ตาจ๋า แน่นจริง” เสียงแหบเปล่งครางซ่านสยิว คนตัวเล็กใต้ร่างแกร่งถูกกระแทกจนเนื้อตัวสั่นคลอน
“อ๊าส์! คุณภพ ซี้ด!” ความเสียวซ่านแผ่ไปทั่วอณูร่างกาย
นวตาและดรัณภพจ้องตาสอดประสานกัน คิดแล้วใบหน้าเล็กก็มีรอยริ้วแดงปรากฎขึ้นมา พรุ่งนี้ต้องไปนั่งทำงานร่วมกัน แต่คืนนี้อยู่บนเตียงแนบชิดสนิทกาย
มือหนาเลื่อนมาฉีกแข้งขาเรียวให้อ้าออกกว้างแล้วเชยชมร่องสวาทดูดกลืนลำเอ็นไซส์หกสิบสองเข้าไปพร้อมกับคลี่ยิ้มด้วยความพึงพอใจ
“อ่า..” เสี่ยภพเห็นคนใต้ร่างเนื้อตัวสั่นคลอนก็ยิ่งเพิ่มอารมณ์ ขนาดจิ๋วไซส์สี่สิบเก้าของนวตาดิ้นดุ๊กดิ๊กไปมา เห็นแล้วช่างน่าเอ็นดู
ดรัณภพจับแท่งเล็กชักขึ้นลงจนตื่นตัวร่วมด้วย จับไปส่วนไหนก็แข็งปึ๋ง
“อ๋า..” ครางระงมเมื่อรูร่องล่างก็โดนเล่นงานโดยเ้าแท่งเอ็นตัวร้าย ส่วนน้องเล็ก้าก็ถูกชักโดยฝีมือของประธานบริษัทหนุ่ม
“ชอบมั้ย...แบบนี้” น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถาม แม้จะถามว่าชอบหรือไม่ แต่ดรัณภพก็ไม่หยุดยั้งมือชักขึ้นลงอยู่อย่างนั้น
“ชอบ ชอบครับ...อ่า จะเสร็จแล้ว” เสียงหวานแหบพร่าของนวตาเอ่ยมาแบบนั้น ตากลมโตหลับปี๋เพราะรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะถึงจุดสุดยอดแสนสยิว
“ฉันเองก็จะไม่ไหว...อ่า ตาจ๋า...”
รัวสะโพกสอบกระแทกเข้าออกรูร่องพร้อมชักลำน้อยจิ๋วของนวตาไปด้วย ทั้วรัว เร็ว แรง จนในที่สุดทั้งคู่ก็ไม่อาจเก็บกดอารมณ์กำหนัดเอาไว้ได้
หัวเห็ดสองหัวพ่นน้ำคาวสีขาวขุ่นออกมาด้วยความเสียวสยิว ทั้งเห็ดเล็กเห็ดใหญ่ต่างพ่นพิษคาวคละคลุ้ง ดรัณภพมองภาพตรงหน้าอย่างพึงพอใจ
ส่วนนวตาเขินอายหน้าแดงแปร๊ด เสร็จสิ้นอารมณ์หมายก็รีบนอนตะแคงตัวหันไปอีกทางในทันที ไม่กล้าสบตากับประธานบริษัทสุดหล่ออีกต่อไป
“นี่...เสร็จแล้วก็หันหนีแบบนี้เลยอ่อ?” ดรัณภพนอนตะแคงแล้วกอดเข้าที่เอวคอดกิ่ว
“ปละ เปล่าครับ...เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว”
เมื่อเสร็จสิ้น อารมณ์แห่งความอยากก็มลายหายไปในทันตา สติสตังเริ่มกลับมาครบร้อยเปอร์เซ็นต์
“นอนค้างที่นี่สิ พรุ่งนี้ค่อยไปทำงานพร้อมกัน”
“ไม่ครับ...ผมขอตัวไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนดีกว่า”
นวตาพูดพร้อมยันตัวลุกขึ้น หากนอนค้างแล้วกอดกันไปทั้งคืนแบบนี้มีหวังเผลอใจให้เขาแน่
“หึ งั้นก็ตามใจ” ดรัณภพไม่อยากขัดจึงปล่อยนวตาให้ลุกไปอาบน้ำ
ได้แต่นั่งครุ่นคิดกับตัวเองบนเตียง...ทำไมเขาถึงติดใจในััของร่างกายนุ่มนิ่มนี่ซะเหลือเกินนะ ทั้งที่ไม่เคยติดใจใครขนาดนี้มาก่อน
สำหรับดรัณภพแล้ว นวตาคือของหวานชั้นสูงแรร์ไอเท็มที่ไม่เคยลิ้มลองจากไหนมาก่อน :)