ตอนที่ 8.1
สรุปตอนนี้ก็คือพ่อกับแม่รู้แล้วว่าฉันชอบพี่แจ็ค ดูเหมือนจะรู้มานานแล้วด้วย บ้าบอเถอะ ฉันก็ซื่อบื้อคิดว่าคนอื่นไม่รู้อยู่ได้ตั้งนาน
ถ้ารู้ว่าพ่อกับแม่รู้นะ ฉันคงจะออกตัวนานไปแล้ว ไม่มัวแต่เก็บซ่อนอาการแบบนี้หรอก!
แต่ก็ช่าง มันผ่านไปแล้ว เดี๋ยวหลังจากนี้พี่แจ็คเจอฉันจัดเต็มแน่ คิดแล้วก็ท้าวแขนกับประตูรถแล้วหันไปมองพี่แจ็คเหมือนที่ทำเป็ประจำ
คนอะไรทำไมดูดีจัง ทำไมฉันชอบเขาได้ขนาดนี้เนี่ย!
“เคยบอกแล้วว่าอย่ามองพี่แบบนี้” คนที่หันมามองกระจกข้างทางซ้ายพอดีพูดขึ้น
“จำได้ค่ะ แต่ไม่อยากทำตามที่บอก”
“ดื้อ!”
“แค่มองเอง”
“ถ้าสายตาเราเป็ะุพี่คงพรุนไปแล้ว”
“อย่าเว่อร์หน่าพี่แจ็ค ซอไม่ทำพี่แจ็คบุบสลายหรอก ถ้าพี่แจ็คเป็อะไรไปซอจะตามตื้อใครล่ะ”
นี่ไง ต่อปากต่อคำดีนักเลยโดนฉันหยอดไปหนึ่งที ฉันคิดว่าพี่แจ็คก็คงเงียบเหมือนเดิม แต่มันไม่เป็อย่างนั้นเพราะเขาพูดว่า...
“ไปตื้อคนอื่นที่มาจีบเราไง”
“หื้ม...?”
รู้ได้ไงอ่ะ?
“ก็ไอ้คนที่ซื้อขนมมาให้เราบ่อยๆ”
“พี่แจ็ครู้ได้ไง”
“พี่รู้ก็แล้วกัน”
ปากพูดตอบแต่สายตาไม่ละจากถนน
ฉันทำหน้าสงสัย มั่นใจว่าไม่เคยหลุดปาก ถ้าให้ฉันเดานะ พิมมี่เป็คนบอกเขาแน่ๆ !
“เขาก็แค่ให้ขนมเฉยๆ แล้วซอก็รับมาอ่ะ ซอไม่ได้อยากให้มาจีบสักหน่อย...”
ยังไงเขาก็สู้พี่แจ็คของซอไม่ได้อยู่แล้ว อันนี้ฉันแค่คิดในใจนะ
“พี่ไม่ชอบ”
“คะ?”
อะไรอ่ะ งง? วันนี้ผีเข้าหรอ? ฉันมองหน้าเขาอย่าง้าคำตอบแต่พี่แจ็คทำแค่ปรายตามามองแวบเดียว
อาการอย่างงี้คือไร ปากหนักหรอ ได้! เดี๋ยวเจอฉันสอบปากคำ!
“ไม่ชอบอะไรคะ”
...แกล้งตีหน้าซื่อตาใสไปสะเลย
“ไม่ชอบก็คือไม่ชอบไง”
“ไม่ชอบที่มีคนมาจีบอ่ะหรอ”
“...”
“ใช่ไหมคะ?”
“อืม”
อืม? อืมสั้นๆ คำเดียวแต่คำตอบเหนือความคาดหมาย! ที่นิ่งๆ นี่คือยังไง แอบมีใจแต่ไม่ยอมรับใช่ป่ะ? บอกไว้ก่อนเลยนะว่าถ้าฉันรู้ทันเขาเมื่อไหร่พี่แจ็คโดนฉันเล่นงานอ่วมแน่!
เล่นตอบแบบนี้ก็เขินเลยนะ ฉันอมยิ้ม เม้มปากกลั้นเอาไว้เพราะถ้ายิ้มกว้างเกินไปจะดูไม่งาม
ฉันขยับตัวชะโงกหน้าไปใกล้ๆ หรี่ตาข้างนึงมองหน้าพี่แจ็คด้วยสายตาเ้าเล่ห์
“หึงใช่ไหมคะ” ถามแล้วเอียงคอในแบบที่คิดว่าตัวเองน่ารักที่สุด แถมด้วยการใช้นิ้วชี้จิ้มลงที่ข้างแก้มเขาด้วย
แก้มนิ่มจัง... แถมยังมีไรหนวดอ่อนๆ ทิ่มนิ้วฉันด้วย ถ้าใจกล้าจุ๊บแก้มเขาตอนนี้รถจะเสียหลักเลยป่ะ
“หึงซอใช่ไหม...^^...” ฉีกยิ้มมากขึ้นแล้วขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม
“สายซอ... ถอยไปนั่งดีๆ”
เปลี่ยนเื่เก่งงงงงง แล้วเื่อะไรฉันต้องยอมล่ะ โอกาสแบบนี้หาอยากเต็มที ยิ่งตอนนี้พี่แจ็คต้องจดจ่อกับการขับรถ ยังไงเขาก็หนีฉันไม่พ้น!
“ไม่ตอบซอก็จะ นั่ง อยู่ แบบ นี้ แหละ” ฉันตอบเขา แล้วจิ้มผิวแก้มพี่แจ็คตามจังหวะที่เน้นการพูดทีละคำ แล้วก็จิ้มต่อรัวๆ เมื่อเขาไม่ยอมตอบ
ฮรือ... อยู่ใกล้แล้วได้กลิ่นน้ำหอมลอยมาอ่อนๆ ชอบจัง อยากดมทุกเช้า กลางวัน เย็น ก่อนนอน
“จะกลับไปนั่งดีๆ หรือชอบให้พี่มองลอดกระโปรงเข้าไป”
เฮ้ย!!
ฉันหยุดการก่อกวนพี่แจ็ค ก้มลงมองกระโปรงก็เห็นว่ามันร่นสูงขึ้นมามากจริงๆ อีกนิดนึงคือเห็นกางเกงในแล้วอ่ะ!
ฉันรีบจับชายกระโปรงแล้วกลับมานั่งที่ตัวเองอย่างรวดเร็ว นั่งหนีบขาจนเข่าชิดกัน
บ้าเอ้ย... นี่เขาเห็นนาผืนน้อยของฉันไปแล้วหรือยังเนี่ย!!
“ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้คะ!!”
“ก็เห็นชอบ” ยิ้มเยาะที่มุมปากยังไม่เท่ากับการทำสายตาร้ายกาจ!
พี่แจ็คทำหน้าแบบนี้แล้วโคตรร้ายเลย!
“ไม่ได้ชอบ!”
“หรอ..? พี่ก็เห็นใส่สั้นลงทุกอาทิตย์ วันจันทร์หน้าคงสั้นเท่าชั้นใน”
“ไม่ได้จะใส่ทุกวันสะหน่อย! ใส่มาอ่อยพี่แจ็คนั่นแหละ!”
“...”
“...”
อ่า... กว่าจะรู้ตัวว่าหลุดปากก็เมื่อเวลาผ่านไปแล้วหลายวินาที
“เห้ย! ไม่ใช่นะคะ!” รีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน แต่คือมันไม่ทันแล้วไง
พี่แจ็คหลุดยิ้มออกมา ไม่ต้องมีกระจกฉันก็รู้ว่าตัวเองต้องหน้าแดงเป็ผลมะเขือเทศสุกแน่ๆ
โอ้ยตาย ตายยยยย ตายไปเลยสายซอ!
..................................................................................................
1K
![[จบ] MY BROTHER [镜幻情人]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608301743_43848707.webp)
