รู้แล้วว่าเป็นเธอ

นางเอกกลับมาโดยที่ไม่ได้บอกให้ที่บ้านรู้

เธอออกมาหาที่พักคนเดียว ทั้งที่ไม่ชอบการแสดงเอาซะเลย เก็บตัวเรียนการแสดง อย่างตั้งใจ

เพื่อรอจะได้เจอคนที่เธอชอบ เธออยากใกล้ชิดกับเค้า อยากรู้จักกับเค้าเธอพยายามสุดกำลังที่เธอมี

นางเอกได้รับการช่วยเหลือจากพี่ชายของเพื่อนสนิท จัดหาที่เรียน ผู้จัดการ โดยได้รับบรีฟมาจากน้องสาว

ว่าให้ดูแลเพื่อนสนิทของเธอเป็๲อย่างดีที่สุด

6 เดือนผ่านไป

และแล้วโอกาสก็มาถึง คนที่เธอชอบกำลังเปิดกล้องละครฟอร์ม๶ั๷๺์เ๹ื่๪๫ใหม่ และกำลังแคสบทนักแสดง

นี่เป็๲โอกาสที่ดีมากๆ ที่เธอจะเข้าไปแคส บทที่ทีมงานกำลังตามหาคือบทน้องสาวของพระเอกในเ๱ื่๵๹

ให้พี่ชายเพื่อนสนิทช่วยให้ได้เข้าไปแคสและได้รับบทบาทในครั้งนี้ นางเอกตื่นเต้นดีใจมากที่จะได้เจอคนที่เธอชอบ

ถึงเวลาเปิดกอง นางเอกได้เจอคนที่ชอบเป็๲ครั้งแรก เธอทำอะไรไม่ถูก ได้แต่แอบมองเค้าอยู่ห่างๆ ไม่กล้าเข้าไปใกล้

เธอกลัวเค้ารู้ว่าเธอแอบชอบเค้า

นางเอกเข้าฉากแรก ผ่านไปได้ด้วยดี ด้วยการที่เธอตั้งใจอย่างมาก ไปเรียนการแสดงเช้ายันค่ำ เรียนทำอารมณ์

การแสดงสีหน้าได้อย่างดีผู้กำกับถึงกับชมว่าทักษะไม่เลว แม้จะเพิ่งเดบิวท์ แต่ทำออกมาได้เกินคาดหมาย

นางเอกยิ้มกริ่ม ดีอกดีใจที่ความพยายามของเธอไม่สูญเปล่า

การถ่ายทำผ่านไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งวันที่เธอจะได้เข้าฉากกับคนที่เธอชอบครั้งแรก

เธอตื่นเต้นมาก ลืมบทที่จะพูดทุกอย่าง ยืนแข็งทื่อ ได้แต่มองหน้าเค้า หัวใจเต้นรัว ผู้กับกำสั่งคัทให้เธอไปทำสมาธิ

แต่ผ่านไปไม่รู้กี่เทคเธอก็ทำไม่ได้ เลยโดนผู้กำกับด่า ต่อหน้าทุกคน จนต้องเปลี่ยนไปถ่ายซีนใหม่ ให้นางเอกกลับบ้านไปก่อน

นางเอกเสียใจมาก ทั้งๆ ที่ฉากอื่นๆ เธอก็ทำได้ดีแท้ๆ

แล้วรุ่นพี่ที่เธอชอบก็เลยเดินเข้ามาเธอ มันทำให้เธอตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก เค้ามาให้กำลังใจนางเอก

เพิ่งเคยแสดงครั้งแรกเหรอ?

เอ่อ...ใช่ค่ะ เป็๲งานแสดงครั้งแรก

ไม่ต้องสนใจผู้คนที่อยู่รอบข้าง สนใจแค่คนตรงหน้า ให้เหมือนว่าตอนนี้มีแค่เราสองคน

จดจ่อความรู้สึกกับคนที่อยู่ตรงหน้า มองหน้าฉัน

นางเอกมองไปที่หน้ารุ่นพี่

รุ่นพี่ส่งสายตาให้ ถ่ายทอดอารมณ์ แล้วพูดบทออกมา

นางเอกจึงพูดต่อกับรุ่นพี่อย่างเป็๞ธรรมชาติ

ขอบคุณรุ่นพี่มากนะคะ รุ่นพี่ช่วยไว้เยอะเลยค่ะ

เ๱ื่๵๹เล็กน้อย...ฝึกเยอะๆ นะ เก่งขึ้นได้อีกแน่นอน

แล้วรุ่นพี่ก็ยิ้มให้ ทำนางเอกปลื้มไม่น้อยจากที่กำลังนอยก็มีพลังฮึดสู้ กลับไปเรียนคลาสการแสดงอีกครั้งก่อนทั้งวันทั้งคืน

ให้ครูช่วยสอนการข่มใจเมื่อ การทำสมาธิไม่ให้ตื่นเต้น

แล้ววันที่ต้องถ่ายซ่อมของเธอก็มาถึง ตอนที่กำลังออกจากบ้าน เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

นางเอกหน้าเสีย เพราะมันคือโทรศัพท์จากแม่เธอนั่นเอง

นางเอกต้องกลับบ้านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำให้กองถ่ายต้องรอเธอและไม่สามารถติดต่อเธอได้

ผู้จัดการของเธอก็ได้แค่บอกว่าเธอป่วย คนในกองถ่ายต่างพากันนินทาว่าร้าย บอกว่าเธอทำไม่ได้จึงหนีไป

บอกว่าเธอไม่เก่ง บอกว่าเธอไม่มีความรับผิดชอบ ต่างๆ นานา ผู้จัดการจึงโทรหาพี่ชายเพื่อนสนิทของเธอให้มาช่วยจัดการเ๱ื่๵๹นี้

ไม่งั้นเธอได้หลุดจากละครเป็๞แน่ ด้วยความช่วยเหลือของพี่ชายเพื่อนสนิทมาช่วยพูดคุยกับผู้กำกับ จึงทำให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี

กลับมาที่บ้านนางเอก

พ่อกับแม่โกรธเธอมากเมื่อรู้ข่าวว่าเธอดรอปเรียนแล้วกลับมาไม่บอกกล่าว

แม่สั่งเธอห้ามออกจากบ้าน นางเอกไม่รู้จะทำยังไงจึงโทรหาเพื่อนสนิทและพี่รอง เพื่อนสนิทและพี่รองรีบบินกลับมาทันที

เพื่อนสนิทกับพี่รองเข้าไปคุยกับพ่อแม่อยู่นาน แต่ไม่มีทีท่าว่าพ่อกับแม่จะเข้าไปเธอเลย พี่รองเห็นทีว่าไม่ได้การ

ทางออกสุดท้ายที่มีตอนนี้คือโทรหาพี่ใหญ่ ผู้ที่มีเหตุผลที่สุดและน่าจะคุยกับพ่อแม่ได้ พี่รองเล่าเหตุการณ์ทุกอย่างให้พี่ใหญ่ฟัง

พี่ใหญ่จึงรีบบินกลับจากต่างประเทศทันที

ตอนแรกพี่ใหญ่ก็โกรธมากที่นางเอกทำอะไรโดยพลการ ได้พี่รองกับเพื่อนสนิทมาช่วยอธิบายว่าสิ่งที่นางเอกทำมันเป็๲

ความ๻้๪๫๷า๹ของนางเอกจริงๆ เพื่อนสนิทบอกพี่ใหญ่ว่า ไม่เคยเห็นแววตามุ่งมั่นแบบนี้ของนางเอกมาก่อน

มันก็เป็๲สิ่งที่ดีไม่ใช่เหรอ หากเราได้รู้ว่าเราอยากทำอะไร อยากเป็๲อะไร

นางเอกตามหามาตลอด 19 ปีเธอไม่เคยมีความฝัน เธอไม่เคยอยากทำอะไรมากขนาดนี้มาก่อน

อยากให้พี่ใหญ่ให้โอกาสเธอได้ทำตามใจที่เธอ๻้๵๹๠า๱สักครั้ง

พี่ใหญ่ก็เลยยอมเข้ามาคุยกับพ่อแม่ และบอกว่าจะรับผิดชอบเองหากมีอะไรผิดพลาด

พ่อกับแม่ด้วยความที่ไว้ใจพี่ใหญ่ ทั้งให้ดูแลกิจการ ทั้งความเป็๞ผู้ใหญ่ของเค้า เมื่อเค้ามาช่วยพูด

จึงทำให้พ่อแม่อ่อนข้อ ยอมที่จะให้ทำตามสิ่งที่นางเอกเลือก

แต่มีข้อแม้ว่า หากเธอไม่ประสบความสำเร็จ จะให้กลับไปเรียนต่อทันที

นางเอกดีใจที่พ่อกับแม่ยอมเข้าใจ

ขอบคุณพี่ใหญ่ ขอบคุณพี่รอง และขอบคุณเพื่อนสนิทที่ไว้ใจ และเชื่อมั่นในตัวเธอ

จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกลับมาทำหน้าที่ของตัวเอง

และนางเอกก็ได้กลับเข้ากองอีกครั้ง