Rin...

    บทที่1

    กริ๊งๆ

    "อือ...กี่โมงแล้ววะเนี่ย" ฉันรสริน สิงหนาถ ชื่อเล่นน้ำริน อายุ16เรียนอยู่ม.4โรงเรียนxxx สูง178 แต่ก่อนอื่น ตอนนี้มัน7.25แล้ว เข้าใจตรงกันนะ ขอคำเดียว วิ่ง!!

    .

    .

    .

    .

    ณ โรงเรียนxxx

    "แฮ่กๆๆ "วิ่งจากป้ายรถเมล์มาโรงเรียนเนี่ยเล่นซะหอบเลยว่ะ

    "ไง ยัยรินสายนะมึง ขนาดนี่วันแรกนะเว้ย นิสัยไม่ดีเลยว่ะมึง"โห...แทนที่จะหาน้ำให้ เ_ือกซ้ำเติมกูอีก

    "อ้าวไอ้เวย์ ปากหมานะมึง เหมือนมึงมาเร็วนะ เหงื่อยังเต็มหัวมึงอยู่เลยไอ้สัส"ฉันตอกเพื่อนสาวกลับไป

    "เออๆ พวกมึงเลิกเถียงกันก่อน ไปเข้าแถวได้แล้ว"

    "จ้าๆ แม่เบส"ฉันกับเวย์ตอบกลับไป

    "ใครแม่มึง ถ้ากูได้ลูกอย่างมึงกูยอมผูกคอตายใต้ต้นหญ้าดีกว่า"

    "เหมือนผูกได้อ่ะ"

    "อยากลองไหม? "

    "ไม่คร้าบ~~~"พอพูดจบพวกฉันก็เดินมาเข้าแถว

    8.59น.

    "ไอ้เหี้ยเบส"ฉันเรียกเพื่อนสาวของตัวเอง

    "ไร"มันตอบกลับ

    "กูว่ากูรู้แล้วว่ะ"ริน

    "กูสนับสนุนไอ้ริน"เวย์

    "ไรวะ"เบส

    "กูว่าไม่แปลกที่ผอ.ได้นั่งเก้าอี้ แม่งเอาสมองส่วนไหนไปจำวะ เห็นพูดมากจนขากูชา แดดแม่งก็แรงแยงหน้ากู สวยจะดำก็วันนี้แหละ"ฉันพูดเสียงหน่ายๆ

    "จริงค่ะ! "เวย์ เบส

    "นี่! นักเรียนตรงนั้นคุยอะไรกันน่ะ"เสียงคุ้นหู ครูฝ่ายปกครอง

    "ปล่าวค่ะ! "พวกฉันตอบกลับไป

    11.52

    "เอาล่ะนักเรียน ผอ.พูดไม่เยอะหรอกเอาแค่นี้ล่ะ แยกย้ายได้"สิ้นสุดเสียงผอ.นักเรียนต่างแยกย้ายกันไป

    .

    .

    .

    "โห...ไอ้สาส สมองไอ้แก่(ผอ.)กลับป่ะเนี่ย แดกเวลากูมา๻ั้๫แ๻่แปดโมงครึ่ง เ_ือกบอกว่าพูดนิดเดียว"เบสพูดเสียงหน่ายๆ

    "จริงมึง"เวย์ก็สนับสนุน

    "กูยังจำได้นะเว้ย แม่นเลย พูดมาเป็๞4ชั่วโมงเ_ือกบอกว่า 'เอาล่ะนักเรียน ผอ.พูดไม่เยอะหรอกเอาแค่นี้ล่ะ แยกย้ายได้'พะนะ"ฉันพูดพร้อมเลียนเสียง

    "ไอ้เหี้ยพอๆ ไปเล่นแดกข้าวป่ะ"เวย์

    "เออๆ"ริน เบส

    .

    .

    .

    หลังจากกินข้าวเสร็จ

    .

    .

    .

    "คาบบ่ายมีเรียนไรวะ"ริน

    "อังกฤษกับคณิต"เวย์

    "โห...เปิดวันแรกตารางออกมาพากูไปตายเหอะ"เบส

    "อย่าคิดมากดิ"เวย์

    "เออ นั่นดิวะ มันมีวิธีอยู่"เบส

    "เอาป่ะ"ริน

    "เดี๋ยวๆ คิดเหมือนกันใช่ไหม"เบส

    "เออ"ริน

    "พูดพร้อมกันนะเว้ย"ริน

    "3! 2! 1! โดด!"เวย์ เบส ริน

    "จัดไปเพื่อนรัก"ริน

    10นาทีต่อมา....

    "เฮ้ยๆ ทางสะดวก"เวย์

    "ปีนเลยเพื่อนรัก"ริิน

    ฟึ่บ!!

    "ตามมาๆ ทางนี้ก็สะดวก"เบส

    "เออๆ กำลังๆ"เวย์

    ฟึ่บ!!

    "ไอ้รินเร็วๆ"เวย์

    "'เออๆ"ริน

    ฟึ่บ!!

    "เฮ้ยๆมีคนมา"เวย์

    "วิ่งดิสัส"ริน

    "เฮ้ยๆรอพวกกูด้วย"เวย์

    .

    .

    .

    ณ ซอยแห่งหนึ่ง

    "ไปไหนดีวะ"เบส

    "กูคิดอยู่"ริน

    "เล่นเกมส์ป่ะ ที่ประจำอ่ะ"เวย์

    "จัดไปเพื่อนยาก"ฉันพูดพร้อมเดินลึกเข้าไปในซอย จนมาถึงที่ดินร้างในซอย

    .

    .

    .

    "อีเบสฮีลกูดิสัส"เวย์

    "เออ ไอ้เหี้ยอย่าเร่ง"เบส

    .

    .

    .

    17.58

    "ป่ะกลับ ค่ำแล้ว"เวย์

    "ป่ะ"ริน

    "แต่รถกูอยู่โรงเรียน"เบส

    "พรุงนี้ค่อยไปเอา"ริน

    "เออๆ"เบส

    พูดจบพวกฉันก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

    .

    .

    .

    วันถัดมา ณ คาบวิทยาศาสตร์

    "เห้ยปลุกกูด้วยนะเว้ยถ้าครูมา"ฉันพูดพลางเตรียมท่าจะนอน

    "อย่านะมึง ถ้ามึงนอนใครจะดูครูให้กูห๊ะไอ้ริน"เบส

    "ไม่เว้ยกูจะนอนเอง ไม่ต้องเถียงกัน"เวย์

    "งั้นเป่ายิงฉุบ"ริน

    "เออ"เบส เวย์

    เป่า! ยิง! ฉุบ!

    "กูชนะ"ริน....กำปั้น

    "ชิส์"เบส เวย์.....กรรไกร พวกมันพูดพร้อมเชิดหน้าใส่

    .

    .

    .

    โป๊กก!!!

    "โอ๊ย! ไอ้เหี้ย! ตีหัวกูทำไ-- อ..เอ่อ..ม..มีอะไรคะครู"ฉันที่กำลัง๻ะโ๠๲ใส่คนข้างๆต้องหยุดชะงักและเปลี่ยนน้ำเสียงทันที เมื่อหันหน้าไปแล้วพบว่าคนที่ปลุกตนไม่ใช่เพื่อนซี้แต่เป็๲ครูสาวนั่นเอง

    "เอาล่ะนักเรียนไปทานข้าวได้ ยกเว้นคุณรสริน มาพบครูที่ห้องปกครอง"เสียงหวานที่ปนอำนาจพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

    "ทำไมไม่ปลุกกู"ฉันพูดเบาๆแต่ครูตรงหน้าก็ยังได้ยินอยู่ดี

    "ครูเป็๞คนบอกเองค่ะ แล้วก็ตามมาค่ะ"ครูสาวพูดพลางเดินนำฉันไป ฉันเดินตามแต่ก็ยังไม่วายหันไปส่งค้อนให้เพื่อนที่ยิ้มแห้งๆส่งมาให้ฉัน

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    .

    จบ