ตอนที่ 21 นักล่า(แก้คำผิด)
ไนเรลพวกมาถึงห้องที่เช่าไว้พร้อมกับของที่ซื้อมาเพื่อทำกับข้าวมื้อใหญ่ในวันนี้กับข้าวมื้อใหญ่ถูกจัดเรียงวางไว้บนโต๊ะ ทุกคนเริ่มลงมือกินอาหารร้อนๆที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ๆ โดยไม่พูดอะไรกันเลยแม้แต่คำเดียว
นี่อาจเป็อาหารที่ถูกปรุงเสร็จใหม่ ๆ มื้อแรกั้แ่เกิดเื่
คำแรกที่ทุกคนกินเข้าไปมันทำให้นึกถึงวันที่สงบสุขก่อนที่จะเกิดเื่บ้าๆ พวกนี้ขึ้นมา
ข้าวสวยร้อนๆ หมูทอดและผัดผัก ถึงจะเป็แค่อาหารง่าย ๆแต่มันคือสิ่งที่ดีที่สุดที่หาได้ในโลกที่เป็อย่างนี้ ณ ตอนนี้แล้ว
เจคอบกินไปก็ร้องไห้ไป เมื่อก่อนเขาไม่ชอบกินผักแม่ของเขาก็พยายามให้กินผักให้ได้โดยการทำอาหารที่มีเมนูผักทุกมื้อเขาก็จะเขี่ยมันออกแล้วกินแต่เนื้อสัตว์ในทุก ๆ ครั้ง
แต่ในครั้งนี้เขากลับเอาแต่ผักและพยายามที่จะกินมันถึงแม้เขาจะไม่ชอบก็ตามแต่อย่างน้อยเขาก็อยากให้‘พ่อกับแม่ที่อยู่บน์รู้ว่าเขากินผักได้แล้ว พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็ห่วง’
ทุกคนจัดการอาหารมื้อใหญ่บนโต๊ะจนหมดไม่มีเหลือแม้แต่น้อยแล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันไปจัดการธุระของตัวเอง ไนเรลตรงเข้าไปอาบน้ำทันทีถึงแม้มันจะไม่ใช่น้ำอุ่นแต่แค่นี้ก็ดีมากแล้ว
ตกกลางคืนทุกคนก็พากันพักผ่อนกันทันที บางครั้งคนเราเมื่อเจอที่ปลอดภัยก็จะความรู้สึกเหนื่อยล้าที่สะสมไว้ภายในก็จะถาโถมออกมาโดยไม่รู้ตัว
สองพี่น้องไนเรลและนิเรียนอนอยู่ในห้องเดียวกันโดยนิเรียนอนอยู่บนเตียงส่วนเขาเสียสละนอนที่พื้นแทนเ้าแมวน้อยและคาปิบาร่าคู่ของมันก็นอนอยู่ที่ปลายเตียงของนิเรีย
ส่วนคนอื่น ๆ นอนอยู่อีกห้องหนึ่ง
ในขณะที่เขากำลังจะหลับนั้นอยู่ ๆ นิเรียก็พูดในสิ่งที่เธอตัดสินใจขึ้นมา “พี่ชายหนูจะไปเข้าร่วมกับกองทัพนะ”
เขาได้ยินอย่างนั้นก็ไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิดเพราะในชีวิตก่อนน้องสาวของเขาเธอก็เข้าร่วมกับกองทัพเช่นกัน
เพียงแต่เห็นผลในครั้งก่อนก็คือพวกเขาแทบจะไม่มีกินและที่สำคัญคือ้าไปพบพ่อกับแม่ที่ตอนนี้น่าจะอยู่ภายในเมืองใหม่
ซึ่งการที่จะไปที่เมืองแห่งใหม่ได้นั้นก็มี 2 วิธีคือเป็คนที่มีความสามารถที่รัฐบาล้า เช่นพวกหมอ วิศวกร ช่องโปรแกรมเมอร์หรืออาชีพอื่นที่จำเป็ในการสร้างเมืองขึ้นใหม่
และวิธีที่สองก็คือการเป็คนของกองทัพหรือรัฐบาล
ส่วนสถานะมนุษย์ชั้นสูงนั้น ใน่แรกมันไม่ได้มีความหมายหรือมีอภิสิทธิ์มากครับ เพราะอาวุธปืน ที่ทางกองทัพและรัฐบาลมีอยู่ยังคงสามารถจัดการกับซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์ได้อยู่
พวกเขาจึงไม่ต้องพึ่งพามนุษย์ชั้นสูง
แต่ทางรัฐบาลก็ไม่ได้นิ่งนอนใจพวกเขาไม่รู้ว่าขีดจำกัดในการเติบโตของซอมบี้หรือสัตว์กลายพันธุ์จะไปถึงขั้นไหนจึงได้จัดตั้งหน่วยมนุษย์ชั้นสูงขึ้น
เมืุ่์ชั้นสูงมันมีหลายแผนก แต่ที่เด่นจริงๆ ก็เหมือนเป็หน่วยดาบ หน่วยโล่ และหน่วยสนับสนุน
ซึ่งนิเรียก็จะไปเข้ากับหน่วยโล่นี้นั้นเอง
“อืม ระวังตัวด้วย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เป็ห่วง
ไนเรลคิดว่าถ้าเขาไม่มีพลัง [ดูดซับความสามารถ ???] เขาเองก็คงไปเข้าร่วมหน่วยสนับสนุนจากความสามารถ[เร่งการเจริญเติบโตของพืช F] เช่นกันเหมือนกับในชีวิตที่แล้ว
แต่ในครั้งนี้มันต้องออกไปเขามีแผนใหม่นั้นก็คือการไปเป็ นักล่า
“นอนกันเถอะ...”
ทั้งนิเรียและไนเรลต่างก็นอนหลับกันอย่างเต็มที่ผิดกับแมวน้อยที่วิ่งเล่นในห้องทั้งคืนโดยไม่รู้ว่าไปเอาแรงมาจากไหน แต่ถึงอย่างไรแมวน้อยมะลิก็ยังเป็แมว
เช้าวันต่อมานิเรียก็ตรงไปที่กองทัพเพื่อสมัครเข้าร่วมกับหน่วยโล่ส่วนดามอนและเจคอบก็ตามเธอไปด้วย
ไนเรลวันนี้ก่อนที่เขาจะไปลงทะเบียนเป็นักล่าเขาก็ไปหาให้เมสันที่ตอนนี้เปิดร้านอาวุธเถื่อนโดยไม่รู้ว่าเขาชอบขึ้นสายอะไรเหมือนกันแต่แน่นอนว่าไนเรลก็ไม่ได้สนใจเพราะทุกคนก็มีความลับผิดชอบของตัวเอง
เหตุผลพี่เขามาหาเมสันก็เพราะว่า้าให้จัดการกับเครื่องติดตามที่อยู่ในอุปกรณ์ตรวจวัดพลังงานเขาก็อยากจะถอดทิ้งไปเหมือนกันแต่เขาจำเป็ต้องใช้มันในการวัดระดับพลังงานในเซลล์เช่นกัน
สองคู่หูมะลิกับธีโอก็ตามเขาไปด้วย
หลังจากนั้นไนเรลก็ตรงไปที่แผนกลงทะเบียนนักล่าเพราะว่าตอนที่เข้ามาในค่ายลี้ภัยจำเป็ต้องมีการตรวจสอบในการจะออกไปก็เช่นเดียวกันจะต้องมีการลงทะเบียน
นักล่านั้นมีทั้งคนธรรมดาแล้วมนุษย์ชั้นสูงที่ไม่้าอยู่ในกฎระเบียบของรัฐบาล แต่พวกเขาก็หยิ่งเกินไปที่จะไปเป็คนใช้แรงงาน
เขามองไปรอบ ๆ ที่นี่มีคนธรรมดาอยู่เป็จำนวนมากบางคนก็แต่งตัวดูดีแต่บางคนก็สภาพยิ่งกว่าขอทานซะอีกคนส่วนใหญ่ในพวกนี้ไม่ได้ไปล่าพวกสัตว์กลายพันธุ์ซอมบี้อะไร แต่พวกเขาไปหาของของที่ใช้ได้และไม่มีเ้าของ เช่นพวกอาหารกระป๋อง เชื้อเพลิง ยาหรือบางครั้งก็อุปกรณ์ที่ทางรัฐบาลระบุไว้
อะไรก็ได้ที่สามารถแลกเป็ตั๋วอาหาร
เพราะว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ไม่มีใครที่อยากกลายเป็พวกหิวโซเร่ร่อนรอข้าวต้มหนึ่งถ้วยต่อวันจากรัฐบาลหรือหิวตายในตอนกลางคืน
ไนเรลมองไปที่พวกเขาพวกคนที่เคยคิดว่ามาที่ค่ายแห่งนี้เพื่อพึ่งรัฐบาลแต่ตอนนี้สายตาพวกเขาเต็มไปด้วยความผิดหวังและต้องออกไปสู้ดิ้นรนของนอกกับฝูงซอมบี้และสัตว์กลายพันธุ์ที่กระหายเื
ในทุก ๆ วันนักล่าพวกนี้จะรอดกลับมาไม่ถึงครึ่งแต่ในวันต่อมาจะมีนักล่าออกไปมากกว่าเดิม
ขณะที่ไนเรลเดินเข้ามาหลายคนก็เริ่มสังเกตเห็นเขา คนพวกนี้มองไปที่คริสตัลบนหน้าผากไนเรลและพากันซุบซิบ
บางคนมองไปด้วยความกลัวและยำเกรง บางคนมองเขาเป็ตัวประหลาดแต่ส่วนใหญ่แล้วมองด้วยสายตาที่อิจฉา
“ลงทะเบียนเป็นักล่า”เขาไม่ได้สนใจคนเหล่านี้และเดินไปลงทะเบียนเพื่อเป็นักล่า
หลังจากนั้นก็รับจี้แท็กที่เหมือนกับทหารมามันไม่ใช้ยืนยันตัวตนตอนที่กลับเข้ามาภายในค่ายลี้ภัย
ซึ่งของเขาก็ต่างจากปกติที่นักล่าธรรมดาจะเป็ที่แดงแต่ของเขาเป็สีทองเพราะเป็พวกมนุษย์ชั้นสูง
พร้อมกับที่เ้าหน้าที่ชี้ไปที่กฎข้อบังคับของพวกนักล่า ที่มีแค่ 4อย่างคือ
อาวุธทุกอย่างที่หาได้จะตกเป็ของกองทัพ
เชื้อเพลิงและพลังงานที่หาได้กองทัพจะรับซื้อไว้ทั้งหมด
ของทุกอย่างที่หาได้จะถูกแบ่งให้รัฐบาล 50 %
ห้ามฆ่ากันเองโดยเด็ดขาด
ขณะที่เขาเดินออกไปเพื่อที่จะตรงไปยังประตูค่ายนั้นก็มีกลุ่มคนเดินมาขวางเขาไว้
หัวหน้าของกลุ่มคืุ์ชั้นสูงร่างกายของเขากำยำและมีใบหน้าที่คล้ายกับหมี
ไนเรลมองไปที่คริสตัลสักษณะสามเหลี่ยมสีขาวบนหน้าผากซึ่งคริสตัลแบบนี้จะเป็พวกที่มีพลังประเภทกลายร่าง
“เฮ้ยไอ้น้อง มาเข้าร่วมกับกลุ่มของข้าดีกว่าไหม?” บิลชายหน้าหมีถามชายหนุ่มด้วยท่าทีข่มขู่ประมาณว่าถ้าเอ็งไม่เข้ากลุ่มข้า ข้าจะทำให้ตัวเองลำบาก
บางครั้งแม้แต่เื่พวกนี้ก็ยังต้องมีการแบ่งพักแบ่งพวกเช่นกันเพราะในแต่ละพื้นที่มีของจำกัด แต่นักล่านั้นมีมาก
ไนเรลไม่้าเข้ากลุ่มแล้วไปเป็ลูกน้องของใครที่สำคัญวิธีการจัดการกับคนแบบนี้
ไนเรลไม่รอช้าจัดการโจมตีด้วยหมัดใส่ที่ปลายคางของบิลชายหน้าหมีทันที
บิลชายหน้าหมีรีบใช้ความสามารถกลายร่างของเขา
[หมีูเา D] กลายร่างเป็หมีั์ความเข็งแกร่งขึ้นอยู่กับพลังงานในเซลล์
ตูม!
แต่มันช้าไปหมัดของไนเรลที่มีพละกำลัง 6 เท่าพุ่งตรงไปที่ปลายคางร่างของเขากระเด็นไป 5 เมตรชนกับผนังห้องสลบไปทันที
เ้าหน้าที่ทหารในบริเวณนั้นได้ยินเสียงดังจากการต่อสู้ก็รีบวิ่งเข้ามาแต่พวกเขาก็เห็นแค่บิลชายหน้าเหล็กนอนสลบอยู่
กลุ่มของมนุษย์ชั้นสูงและในหมู่พวกนั้นก็มีระดับ เทาด้วยพวกเขาพากันหยุดความคิดที่จะดึงไนเรลมาเป็พวก
ตอนแรกพวกเขา้าให้บิลชายหน้าหมี เข้าไปหยั่งเชิงไนเรลดูถ้าเขาถูกบิลกดดันจน จนมุมพวกเขาก็จะไปช่วยไนเรลและยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้
“ความสามารถประเภทพละกำลัง?” หญิงสาวมนุษย์ชั้นสูงขึ้นมาเธอมีชื่อว่า เอวามีความสามารถประเภทพลังธาตุ
[มีดสายลม B] สร้างใบมีดสายลมยิงออกไปในอากาศ ความแข็งแกร่งขึ้นอยู่กับพลังงานในเซลล์
“ไม่น่าใช่คริสตัลที่หน้าผากของเขาเป็พวกประเภทลึกลับตามการแบ่งแยกประเภทพลังของรัฐบาล”ชายมนุษย์ชั้นสูงระดับสีเทาอีกคนกล่าวออกมา เขาชื่อว่า เจค มีพลังประเภทสนับสนุน
[เร่งความเร็วระยะสั้น B] เคลื่อนที่พริบตาในระยะขอบเขตของระยะขึ้นอยู่กับพลังงานภายในเซลล์
พวกเขาทั้งสองคนกำลังหารือเื่ที่จะไปจัดการกับสัตว์กลายพันธุ์ขั้นที่3 ที่พวกเขาเจอ
“เื่ของเขาเอาไว้ก่อนก็แล้วกัน ค่อยส่งคนไปจับตาดูทีหลังเรามาคุยเื่ของสัตว์กลายพันธุ์ขั้นที่ 3 กันดีกว่า” เจคกล่าวออกมา
“เมื่อวันก่อนฉันได้ข่าวจากเ้าหน้าที่รัฐคนหนึ่ง พวกนั้นบอกว่าหนุ่มในค่ายลี้ภัยของรัฐบาลบังเอิญมีสัตว์กลายพันธุ์ขั้นที่3 โจมตี ความเสียหายคนตายไปหลายร้อยคน แต่มันก็ถูกฆ่าตายโดยการลุมยิงของรถถังแต่หลังจากนั้นพวกเขาก็ผ่าศพของมันและพบกับแก่นพลังงาน ATP ตามที่พวกนั้นเรียกกันหละนะ”เอวาอธิบายดูเหมือนเธอจะไม่ใช่คนธรรมดาสามัญทั่วไป
“จริงใช่ไหมที่ แก่นพลังงาน ATP ช่วยให้มนุษย์ชั้นสูงวิวัฒนาการได้เร็วขึ้น”
“จริง แต่สิ่งที่ฉันสนจริง ๆ คือ สิ่งที่พวกนั้นบอกมากกว่ามนุษย์ชั้นสูงยิ่งมีระดับสูงมากเท่าไหนอายุขัยก็จะมากขึ้นตามทฤษฎีความเป็ะของเซลล์”เอวาพูดพร้อมกับจับไปตามร่างกายของเธอ ถึงอย่างไรผู้หญิงก็้าเป็สาวสวยไปนานๆ เป็เื่ปกติ
หลังจากนั้นพวกเขาก็วางแผนกันในการจัดการกับสัตว์กลายพันธุ์ขั้นที่ 3ในขณะที่ไนเรลได้ออกไปที่ข้างนอกแล้วพร้อบกับน้ำมันที่เขาใช้ตั๋วอาหารแลกมันมาจากเ้าหน้าที่รัฐ
สิ่งที่เขาจะออกไปล่าในครั้งนี้คือพวกสัตว์กลายพันธุ์ขั้น 2ถึงแม้มันจะมีโอกาสเจอแก่นพลังงาน ATP หรือ อะดีโนซีน ไตรฟอสเฟต ซึ่งเป็หนึ่งใน 2จากแหล่งพลังงานในสิ่งมีชีวิตแค่ 5 %ส่วนอีกอย่างก็เป็พลังงานไกลโคเจนที่สะสมไว้ในร่างกายของสิ่งมีชีวิต
แก่นพลังงาน ATP นั้นจะพบใน สัตว์กลายพันธุ์ขั้น 2 แค่ 5 % ขั้น 3อยู่ที่ 10 % ขั้น 4 อยู่ที่ 20 % ขั้น 5 อยู่ที่ 30 % ไปเรื่อย ๆ
ซึ่งสถิติเหล่านี้ก็เป็สิ่งที่รัฐบาลเก็บรวบรวมมาและก็ไม่ได้ต่างกันมากนักในความเป็จริง
ไนเรลหารถที่ยังใช้ได้แถวนั้นและก็เติมน้ำมันขับออกมาพร้อมกับที่เ้าแมวน้อยและคาปิบารานั่งมาด้วย
แต่ก่อนจะออกไปเขาได้แวะไปเอาปืนลูกโม่ทั้ง3กระบอกและปืนสไนเปอร์มาแล้ว ซึ่งเขาก็ต้องขอบคุณที่มันยังไม่ถูกใครเอาไป
ไนเรลมุ่งหน้าไปที่ป่าที่ห่างจากตัวค่ายไปทางตะวันตกประมาณ 70กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางอยู่ราว ๆ 1 ชั่วโมง
หลังจากนั้นเขาก็จอดรถไว้ข้างทาง ที่มันยังพอจะเรียกว่าทางได้
คลื่น!!!! คลื่น!!!! (แผ่นดินไหว)
ในขณะนั้นเองอยู่ ๆ แผ่นดินก็ไหวและสั่นะเือย่างรุนแรงไนเรลก็รีบหาที่จับ มันสั่นไหวไม่นานก็หยุดลง
“การเปลี่ยนแปลงทางภูมิประเทศ” ไนเรลพึมพำออกมาแต่เขาก็เลิกสนใจมันเพราะถึงอย่างไรเขาก็ไม่มีพลังในการไปหยุดมันอยู่แล้วอีกอย่างมันจะเกิดขึ้นบ่อยมากขึ้นในอนาคต
“ไปล่ากันเถอะ” เขาหันไปบอกเ้าแมวน้อยมะลิที่มันกำลังนั่งหาวอยู่บนหัวของคาปิบารา
“แม้ววววว! เมี้ยว มี้ ม้าว (จะตื่นเช้าไปไหน มะลิยังง่วงอยู่เลย) ”แมวน้อยได้แต่บ่นออกมาขณะที่ตามไนเรลเข้าไปในป่า
ส่วนไนเรลก็ได้แต่บ่นในใจ ว่า’ 10 โมงอยู่แล้วเช้าที่ไหน’
และแล้วไม่นานพวกเขาก็พบกับเป้าหมายแรกมันคือ กระต่ายแดงกลายพันธุ์
ที่เขาเรียกมันว่ากระต่ายแดงเพราะสีขนของมันมันกลายพันธุ์และเริ่มเปลี่ยนแปลงจากสัตว์กินพืชไปล่าพวกแมลงและกินซากแทน
ดวงตาที่แดงราวกับพวกบ้าเื ฟันที่แหลมคม และขาที่ทรงพลังของมัน
ถ้าขืนประมาทละก็คนธรรมดาจะถูกมันฆ่าและตกเป็อาหารค่ำของมันได้ง่ายๆ เลย
โลกใบนี้ไม่สามารถเอาบรรทัดฐานของโลกใบเดิมมาใช้ได้อีกแล้ว
ไนเรลคิดหาวิธีอยู่ว่าจะจัดการมันอย่างไรและเขาก็คิดออก โดยใช้เ้าสองตัวที่ตามมาเป็เหยื่อล่อ
แมวน้อยมะลิรู้สึกได้ถึงสายตาของไนเรลและมันก็รู้ว่ายังไงก็คงต้องไปเป็เหยื่อล่อเ้ากระต่ายแดงกลายพันธุ์ขั้น 1 โดยไม่มีทางเลือกแล้ว
“เมี้ยวๆๆๆ มี้ ง้าวว” แมวน้อยยกอุ้งเท้าทั้งสองข้างน้อย ๆของมันเพื่อต่อรองส่วนแบ่งเป็ขากระต่าย 2 ข้างสีหน้าของมันนั้นดุจริงจังเป็อย่างมาก
ไนเรลก็ตกลงทันที
แมวน้อยมะลิที่เห็นไนเรลตอบตกลงอย่างง่ายเกินไปมันก็ได้แต่คิดว่าขอน้อย ไปหรือไม่ ขณะที่ออกไปทำการแสดงเป็ลูกแมวน้อยหลงทาง
…………………………………………..