ทามกลางความมืดในสวนไผ่ดวงจันทร์ถูกบดบังด้วยเมฆก้อนหนา ทำให้ทั่วบริเวณไร้แสงจันทร์สาดส่อง บรรยากาศทุกอย่างจึงดูเป็ใจให้สองร่างที่กำลังกอดรัดโรมรันกันอยู่ในมุมลับสายตาไม่เกรงกลัวว่าใครจะมาเจอพวกเขาที่กำลังทำเื่ผิดไร้ศีลธรรมกันอยู่
สตรีเรือนร่างอวบอิ่มยกชายกระโปรงขึ้นสูงขณะยืนแอ่นก้นกลมกลึงไปทางด้านหลังเพื่อให้บุรุษสูงวัยเบื้องล่างใช้เรียวลิ้นหยาบละเลงเลียติ่งสวาทให้นางได้เสียวสะท้านถึงใจ
"ซี๊ดด ท่านพ่อเร็วอีก ข้าจะไม่ไหวแล้ว อ่าา อื้มมอ๊างงง"
ชายสูงวัยผู้ชำชองในรสสวาทจัดให้ตามที่หญิงสาวปรารถนาเกร็งปลายลิ้นสอดใส่เข้าช่องทางนุ่ม พร้อมใช้นิ้วยาวบดขยี้ติ่งเต่งตึงถี่รัวเร่งให้หญิงสาวได้เสร็จสม ปลดปล่อยน้ำรักเหนียวเปรอะเปื้อนหนวดเครา
"ถึงตาเ้าทำให้ข้ามีความสุขบ้างแล้ว"ชายสูงวัยเลียริมฝีปากที่เปียกไปด้วยน้ำรักลูกสะใภ้ก่อนจะปลดกางเกงลงเพื่อเอาท่อนเอ็นที่พองขยายใหญ่ออกมารับอากาศเย็นด้านนอก
หญิงสาวไม่เกี่ยงงอนที่จะทำหน้าที่ปรนเปรอให้อีกฝ่ายกลับบ้างมือเล็กจับกุมท่อนเอ็นร้อน รูดสาวเข้าออกอย่างชำนาญก่อนจะนั่งลงคุกเข่าส่งเรียวลิ้นทักทายปลายหัวหยักให้ชายสูงวัยได้ครางเสียว
"อื้มม ดี ดี ข้าชอบตอนเ้าใช้ปากให้ที่สุดอ่าา" ฝ่ามือใหญ่จับกุมศีรษะหญิงสาวในขณะที่ใบหน้าเคลิบเคลิ้มกับจังหวะเรียวลิ้นที่นางใช้โลมเลียตัวตนให้เสียววูบวาบไปทั้งกาย
หญิงสาวอ้าปากกว้างดูดอมท่อนเอ็นใหญ่เข้าปากหลังเล่นหยอกเย้าเนื้อร้อนเปียกชุ่มด้วยน้ำลายใสก่อนจะขยับศีรษะเข้าออกเป็จังหวะเนิบช้า ให้ท่อนเอ็นกระตุกเสียวอยู่ภายในปากจากนั้นถึงได้รีบเร่งจังหวะรัวเร็วเมื่อััได้ว่าท่อนเอ็นร้อนพร้อมจะปล่อยน้ำกามคาวขุ่นให้นางได้กลืนกิน
อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ๊อก อ๊อก
"ซี๊ดด เร็วหน่อย อื้มม อะ อู้วว"ฝ่ามือใหญ่จับโยกศีรษะหญิงสาวถี่รัว ก่อนจะกดแช่ค้างดันปลายหัวหยักสุดลำคอเพื่อกระตุกพ่นน้ำกามอุ่นให้นางได้กินอย่างเช่นทุกครั้ง
"อึก แค่ก ๆ ๆ"แม้ปากจะสำลักน้ำกามขุ่นจนตัวโยนแต่ฝ่ามือหญิงสาวกลับยังไม่ยอมปล่อยออกจากท่อนเอ็นร้อนขยับมือรูดสาวปลุกมันขึ้นมาอีกครั้งเพื่อจะได้สานต่อสิ่งที่ค้างคาอยู่ให้แล้วเสร็จ
ร่างอวบอิ่มลุกขึ้นยืนถลกชายกระโปรงขึ้นอีกครั้งก่อนจะก้มแอ่นก้นกลมในท่วงท่ายั่วยวนเพื่อให้ชายสูงวัยได้สนองตัณหาในกายนางคืนนี้ให้มอดดับ
"ท่านพ่อเร็วเข้าข้า้าท่อนท่านไม่ไหวแล้ว"
สวบบ / ตับ ตับ ตับ ตับ
ถึงจะอายุไม่น้อย เส้นผมเริ่มขึ้นขาวแต่ไม่ใช่เื่ยากที่ชายสูงวัยจะปลุกตัวตนให้กลับมาพร้อมใช้งานอีกครั้ง
ฝ่ามือใหญ่จับเอวบางยึดแน่นไม่ให้หญิงสาวหลุดจากแรงกระแทกหนักหน่วงท่อนยาวเน้นย้ำเข้าลึกจุดกระสันภายในช่องทางนุ่ม ให้เขาได้เสียวซ่านจากแรงตอดรัด
"อู้วว เสียวท่อนสุด ๆ ซี๊ดด"
"อ๊าา อ่าา ซี๊ดด ข้าก็เสียว อ๊ะ อื้มม"หญิงสาวชอบท่อนเอ็นของบิดาสามีเป็ที่สุด ยิ่งลีลาในรสสวาทยิ่งเผ็ดร้อนถึงใจจนสามีนางไม่อาจเทียบเคียง
เพราะอย่างนี้นางจึงไม่สามารถหยุดเสพสมกับบิดาสามีได้แม้รู้ว่าที่กระทำอยู่เป็ความผิดถึงขั้นถูกมัดกระสอบท่วงน้ำให้ตายก็ตาม
"เ้าเสียงดังเกินไปแล้วมาเร็วข้าจะช่วยปิดปากให้"ชายสูงวัยดึงร่างอวบอิ่มที่จับต้นไผ่เป็ที่ยึดช่วยระบายความเสียวให้หันกลับมาจุมพิตแลกเรียวลิ้น เพื่อปิดปากไม่ให้นางส่งเสียงครางดังเกินไปจนคนอื่นที่อาจบังเอิญเดินมาบริเวณสวนไผ่ได้ยินเสียง กระทั่งพากันดูว่าเขากำลังทำอะไรอยู่กับลูกสะใภ้
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
เมื่อเสียงครางกระเส่าจากหญิงสาวถูกปิดเงียบทั่วบริเวณสวนไผ่จึงเหลือแต่เสียงเนื้อกระทบกันก้องสะท้อนรับเสียงใบไผ่ไหวลู่ตามลมกระทั่งเวลาผ่านไปหลายเค่อ ทั้งสองร่างที่โรมรันกันอย่างเร่าร้อนถึงได้แยกย้ายกลับเรือนนอนของตนทำเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในสวนไผ่แห่งนี้เหมือนทุกครั้ง
คล้อยหลังคนทั้งสองจากไปมุมมืดอีกด้านของสวนไผ่ก็ปรากฏร่างบางที่หลบซ่อนอยู่ก่อนหน้าั์ตาเรียวคู่สวยฉายแววไม่ชอบใจเท่าไหร่นักที่สวนไผ่ที่นางเฝ้าฟูมฟักดูแลมานานปีต้องกลายเป็สถานที่สมสู่ของพวกไม่รู้จักศีลธรรม
"ไปได้เสียทีทำบรรยากาศสวนไผ่อันแสนบริสุทธิ์ของข้ามัวหมองหมด"
"ก็เพราะนายหญิงไม่ยอมให้บ่าวไปบอกเ้าอ้วนหวายซังพ่อผัวกับลูกสะใภ้คู่นี้เลยได้ใจ มาเล่นชู้กันแทบทุกคืนแบบนี้"
"เด็กดี เ้าคิดว่าถ้าไปบอกแล้วใครจะเชื่อเ้าเป็ใครในจวนนี้ลืมไปแล้วหรือ เอาเถอะร้ายดีอย่างไรพ่อบ้านลู่ก็เคยช่วยดูแลข้าตอนมาที่นี่ใหม่ ๆเอาไว้ข้าหมดความอดทนเมื่อไหร่ จะให้เ้าเป็คนลงมือดีหรือไม่"
"จริงนะเ้าคะ นายหญิงต้องหมดความอดทนเร็ว ๆบ่าวคันปากคันมือหมดแล้ว"
"เ้านี่นะ ให้มันน้อย ๆ หน่อย ไปกันเถอะเราเสียเวลามามากแล้ว ข้าจะได้ไปทานข้าวฝีมือป้าเจียงเสียทีแล้วทีหลังเ้าก็เลิกไปเอาข้าวต้มที่มีแต่เศษข้าวกับผัดผักเน่านั่นมาเถอะเสียเวลาเทียวไปเทียวมาเปล่า ๆ ถึงเ้าไม่ไปเอา ก็ไม่มีใครใส่ใจหรอก"ร่างบางะโปีนขึ้นกำแพงตรงที่ประจำ โดยมีชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ยืนรอรับอยู่ด้านล่าง
หญิงสาวกับคนติดตามสวมใส่หมวกคลุมปิดบังใบหน้ารีบพากันเดินมุ่งหน้าไปทางถนนทิศตะวันตกของเมืองหลวง ก่อนจะหายเข้าไปในซอยเปลี่ยวโดยที่ไม่มีใครได้ทันสังเกตเห็น
"นายหญิงมาแล้วหรือเ้าคะ"
"มาแล้ว" ไป๋เฟยฮวาถอดเสื้อคลุมกับหมวกส่งให้กับหญิงสูงวัยที่ยืนรอรับการมาของนางระหว่างใช้จมูกสูดดมคาดเดาจากกลิ่นอาหารว่ามื้อนี้มีของอร่อยอะไรรออยู่
"เป็เนื้อผัดน้ำมันกับน้ำแกงดอกไม้จีนของโปรดนายหญิงเ้าค่ะ"
"เป็ป้าเจียงที่รู้ใจข้า"หญิงสาวคลี่รอยยิ้มหวานเมื่อได้ยินชื่ออาหารจานโปรดก่อนจะต้องหุบลงเมื่อเดินไปถึงโต๊ะอาหาร
เพราะไม่ได้มีเพียงอาหารเท่านั้นที่รอให้นางไปทานอยู่แต่ยังมีร่างหนาของบุรุษนั่งอยู่ด้วยเช่นกัน
"ใต้เท้าเผยมารอนายหญิงั้แ่หัวค่ำแล้วเ้าค่ะ"
"อืม เข้าใจแล้ว ทุกคนออกไปกันก่อนเถอะข้าจะคุยกับเขาเอง"
เจียงหลีผู้าุโสุดในที่นี้เข้าใจเื่ราวได้อย่างรวดเร็วจึงรีบพาคนติดตามที่เพิ่งเข้ามาพร้อมนายหญิงออกไปด้วยพร้อมกันโดยไม่ลืมปิดประตูห้องให้มิดชิดเพื่อกันเสียงจากด้านนอกเข้าไปรบกวนคนทั้งสองด้านใน
ถึงแม้ที่ผ่านมาจะเป็เสียงจากด้านในห้องดังออกมารบกวนสมาธิคนด้านนอกก็ตาม
ชายหนุ่มแสร้งทำเป็มองไม่เห็นใบหน้าสวยที่กำลังแสดงสีหน้าไม่พอใจเท่าไหร่นักที่ได้พบเขาออกมาทั้งที่ควรเป็เขาเสียมากกว่าที่ต้องมีอารมณ์ขุ่นเคือง ที่ถูกนางปล่อยให้เสียเวลานั่งรอเป็ชั่วยาม
กระนั้นเขาก็ทำเพียงแค่ขยับเก้าอี้ให้ร่างบางนั่งโดยไม่คิดถามไถ่ว่านางหายไปไหนเพราะทราบดีว่าถึงถามไปอย่างไรก็ไม่ได้รับคำตอบจากนางอยู่ดี
"ใต้เท้าเผยไม่มีบ้านให้กลับหรือเ้าคะเหตุใดเวลานี้ยังมานั่งอยู่เรือนผู้อื่นได้"
"เสี่ยวจิวคงลืมไปวันนี้เป็วันที่ห้าของเดือน"
"เหอะ ทำมาเป็นับวันเมื่อวันก่อนมิใช่ข้ายังพบท่านอยู่เลยมิใช่หรือ"มือเรียวหยิบตะเกียบคีบอาหารโดยไม่สนใจร่างหนาที่นั่งข้างกายอีกแต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ปฎิเสธอาหารที่เขาคีบใส่ชามให้
หญิงสาวนั่งทานอาหารกับอีกฝ่ายอย่างเป็ธรรมชาติเหมือนเป็เื่ปรกติที่คนในครอบครัวนั่งทานอาหารร่วมกัน
เพราะจากเดิมที่นางควรจะพบบุรุษผู้นี้แค่เพียงสามครั้งต่อเดือนเท่านั้นแต่พอถึงเวลาจริงเขากลับไม่ทำตามข้อตกลง โพล่หน้ามาให้เห็นเกือบทุกวันนางจึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลย จนกลายเป็คนคุ้นหน้ากันไปในท้ายที่สุด
485
