ตอนที่4
ถ้าปะทะกันตรงๆฉันคงสู้มันไม่ได้แน่งั้นก็อาศัยความเร็วโจมตีจุดบอดของมันก่อนล่ะกัน
เข้ามาซิไอ้มนุษย์ชั้นต่ำข้าจะฉีกแกออกเป็ชิ้นๆเอง !! ฮ่าๆๆๆๆ
หลังจากพูดจบชางยอล ก็ได้ใช้ความเร็วพุ่งตรงไปที่ขาของ ก็อปบลินผู้พิทักษ์ และหลบดาบที่ฟาดลงมาหาเขาอย่างร็วดเร็ว ชางยอลได้ฟันไปที่ขาของก็อปบลินผู้พิทักษ์ ฉึ้บบ
นี้หรอคือพลังที่เ้าสามารถทำได้ มันไร้ประโยชน์น่าาา ก่อนจะฟาดดาบไปที่ชางยอลด้วยความเร็ว
ติ้งงงง เสียงดาบปะทะกัน และชางยอลได้ปลิวไปชนกับกำแพงอย่างแรง ตู้มมมม
ฮึ้กๆ อึ้กก ไม่ไหวนี่ขนาดเรากันไว้ได้ยังแทบจะต้านไม่ได้ถ้าโดนจังๆคงรอดแน่พละกำลังมันต่างกันจริงๆสินะ งั้นจุดต่อไปก็ขาอีกข้างต้องทุ่มสุดแรงที่มี ย๊าาาาา
ชางยอลได้หลบการโจมตีของ ก็อปบลินผู้พิทักษ์และโจมตีขาอีกข้าง จากนั้นก็โจมตีซ้ำไปเรื่อยๆ จนแรงของเขานั้นก็ได้ลดลงไปเรื่อยๆและโดนดาบฟาดเขาขึ้นไปชนกับเพดาน ตู้มม
เอื้อ อึ่กก ค่อกๆ แฮ่ก ( กระอักเื ) แฮกๆๆ แรงของเราแทบจะไม่เหลือแล้ว หวังว่ามันจะได้ผลนะ
ไอ้มนุษย์นี่มันเร็วกว่าที่ข้าคิดไว้ซะอีก แต่ถึงยังใงมันก็ทำอะไรเราไม่ได้สินะ แต่มันก็จบแค่นี้ล่ะนะ หึๆๆๆ ตายซ่ะ!! ไอ้มนุษย์ชั้นต่ำ
และในขณะที่ ก็อปบลินผู้พิทักษ์ จะโจมตีชางยอลนั้นเอง มันก็รู้สึกว่าขาของมันนั่นขยับไม่ได้และไม่มีแรง จนมันต้องคุกเข่าลง
ห๊ะ!! นี้มันเกิดอะไรขึ้นกันทำไมขาของข้า ถึงขยับไม่ได้ เืงั้นหรอ อย่าบอกนะว่าที่มันพยายามโจมตีมาที่ขอของข้าตลอดเพราะว่าา..
ฮ่าาาาา แกคงรู้ตัวแล้วสินะ ไอ้ก็อปบลิ๊นหน้าโง่ ผู้พิทักษ์ งั้นหรอแกมันก็เป็แค่ก็อปบลิ๊นหน้าโง่แค่นั้นล่ะ เอาล่ะถึงเวลาตายของแกแล้ว
อย่าานะ!! ข้าขอร้องล่ะเ้า้าสิ่งใดข้าจะให้เ้าทุกอย่างแต่เ้าปล่อยข้าไปเถอะ
สิ่งที่ฉัน้างั้นหรอ ชีวิตของแกใงล่ะ !
ย๊าาา ฉึบบบบบ
ติ๊ง!!
ยินดีด้วยท่านทำเควส ฆ่ามอนสเตอร์ สถานที่ อุโมงค์รถไฟชองนัมสำเร็จ ได้รับไอเท็ม แร็งค์B
มีดสั้น คมเขี้ยวแห่งาาอสูร ( สถานะความแข็งแกร่ง +10 ) ได้รับน้ำยาฟื้นฟู 2 ขวด ได้รับ ดาบของก็อปบลิน แรงค์ C
(ค่าสเตตัส)
ชื่อเพลย์เยอร์ ชางยอล เลเวล4 อายุ 18 ปี
แรงค์E
ความแข็งแกร่ง 15 (+10 คมเขี้ยวแห่งาาอสูร)
พละกำลัง 15. ( +4 ถุงมือหนังปรสิต )
ความเร็ว 13
สติปัญญา 12
HP/125
MP/30
ฉายา ผู้สังหารก็อปบลิน
ในที่สุดฉันก็ทำสำเร็จแล้วซินะ เริ่มแล้วสินะเส้นทางที่จะทำให้ฉันกลายเป็ผู้แข็งแกร่ง นี้ก็ดึกมากแล้วรีบกลับก่อนดีกว่าา
หลังจากที่ชางยอลกลับมาถึงห้อง เสียง คอลแพทของเขาก็ดังขึ้น กริ๊งๆๆๆๆๆๆ กริ๊งๆๆๆๆๆๆ
ฮัลโหล
นี่ไอ้บ้าชางยอลนายไปไหนมาห่ะ !! ฉันโทรไปตั้งหลายรอบแต่แกก็ไม่รับนี่ถ้ายังไม่รับฉันจะไปหาแกจริงๆล่ะนะ
ฉันก็รับแล้วใงมีอะไรว่ามาสิ
ป่าวฉันแค่อยากจะบอกว่า พรุ่งนี้ฉันจะได้ออกจากโรพยาลแล้วนะ แค่เป็ห่วงนายน่ะเลยโทรมาเช็ค ว่าแต่นายหายไปไหนมาทั้งวัน?
ฉัน นอนพักแล้วก็ไปทำธุระน่ะ ถ้าไม่มีไรแล้วฉันขอนอนพักล่ะนะ
เดี๋ยวสิชานยอ....
ตู๊ดๆๆๆ .
ตัดสายเลยแหะไอ้บ้านี่
เห้ออ เหนื่อยชะมัดเลยแฮะ พรุ่งนี้จะมีเควสอะไรอีกไหมนะขอนอนพักเอาแรงหน่อยล่ะกัน .......